Monday, May 16, 2011

ငမိုး

ငမိုးသည္ ငယ္ငယ္တုန္းက ကြၽန္မႏွင့္ ေက်ာင္းသြားေဖာ္ ျဖစ္ပါသည္။  ငမိုးသည္ တျခားသူမဟုတ္၊ ကြၽန္မထက္ တလတိတိသာ ငယ္ေသာ ကြၽန္မ၏ ေမာင္ဝမ္းကြဲ (အေဖ့ အမႀကီးက ေမြးေသာသား) ျဖစ္ပါသည္။ ငမိုးကို ေမြးစဥ္က အခါမဟုတ္ဘဲ မိုးသည္းထန္စြာ ႐ြာခဲ့၍ ေမာင္မိုးဟု အိမ္နာမည္ တြင္ခဲ့သည္။ တလတိတိသာ ကြာေသာအသက္ေၾကာင့္ ငမိုးႏွင့္ ကြၽန္မ ေက်ာင္းအတူတူ အပ္၊ ေက်ာင္းကားအတူတူ စီးၿပီး ေမာင္ႏွမဆိုသည္ထက္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ပမာ ေပါင္းခဲ့ၾကသည္။

သို႔ေသာ္ ငမိုးမွာ စာညံ့၍ ကြၽန္မကသူ႔ထက္ အတန္းမ်ား ေက်ာ္တက္ခဲ့ၿပီး တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ   ျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ ငမိုးက ဆယ္တန္းက်ႏွင့္ ေက်ာင္းထြက္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ေလသည္။
ငမိုးတို႔ ေမာင္ႏွမအရင္းမ်ားအားလံုး ႐ုပ္ရည္သန္႔ျပန္႔ ေခ်ာေမာသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ငမိုးတို႔အေဖမွာ ေရတပ္ထဲက ျဖစ္၍ သူ ဆံုးပါး သြားေသာအခါ ငမိုးတို႔အေဖကိုခ်စ္ေသာ အထက္လူႀကီးမ်ားက ငမိုးကို ေရတပ္ထဲသြင္းကာ အလုပ္လုပ္ေစခဲ့ေလသည္။ ထိုစဥ္က ကြၽန္မတို႔အိမ္ကို အလည္လာေသာ ေရတပ္ဝတ္စံုႏွင့္ ငမိုးမွာ မားမတ္ေသာအရပ္၊ ေျဖာင့္႐ွင္းသန္႔ျပန္႔ေသာ ႐ုပ္ရည္ႏွင့္ လြန္စြာ လိုက္ဖက္တင့္တယ္ေနခဲ့သည္။ ကြၽန္မမွာ ငမိုးအတြက္ ေျပာမျပတတ္ေအာင္ ဝမ္းသာဂုဏ္ယူခဲ့ရသည္။

ငယ္ငယ္က ညစ္က်ယ္က်ယ္ အစအေနာက္သန္ေသာ ငမိုးသည္ ခုေတာ့ အင္မတန္ ခန္႔ ေခ်ာေသာ ေရတပ္သားကေလး ျဖစ္ေနၿပီ။ ငမိုးငယ္ငယ္က ေဂၚလီပစ္တမ္း ကစားၾကပံုကို ကၽြန္မ သတိရမိေသးေတာ့သည္။ သားေရပင္ေၾကး ေဂၚလီပစ္ၾကရာမွာ ႐ႈံးေနလို႔ ေပးစရာ သားေရပင္ မ႐ိွေတာ့ေသာ ငမိုးက သူ႔ကစားေဖာ္ေတြကို "ငါ့အမ ယူလိုက္ကြာ" လို႔ ေျပာၿပီး ကစားခဲ့တာ။ ၿပီးေတာ့ သူ "အမေပးေၾကး" ကစားခဲ့တဲ့အေၾကာင္း ကြၽန္မကို လာေျပာေသးတာ။ "တကယ္ေပးရတာမွ မဟုတ္တာ နင္ကလည္း"...တဲ့ေလ။ ကြၽန္မမွာ စိတ္မဆိုးတဲ့အျပင္ သူနဲ႔ေရာၿပီး လိုက္ရယ္မိခဲ့ေသးသည္။ အေတာ္ဆိုးတဲ့ ငမိုးပါပဲ။

ေနာက္ေတာ့ ကြၽန္မတို႔ လူႀကီးေလးေတြအျဖစ္ က်ရာေနရာမွာ အလုပ္တာဝန္ေတြကိုယ္စီႏွင့္   ေမာင္ႏွမတေတြ ေဝးသြားခဲ့ၾကရသည္။ သို႔ေသာ္ ငမိုး၏ သတင္းမ်ားကိုေတာ့ အေမ့ထံမွတဆင့္ ကၽြန္မ အျမဲ နားစြင့္ေနခဲ့မိသည္သာ။ အရင္တေခါက္ ကြၽန္မ အိမ္ျပန္စဥ္ ၾကားခဲ့ရေသာ ငမိုးသတင္းမ်ားမွာ သိတ္မေကာင္းလွပါ။ ငမိုး ဒီေကာင္ အရက္စဲြေနၿပီဟု အေမက ဆိုလာသည္။ ၿပီးေတာ့ အိမ္ေထာင္က် သြားၿပီတဲ့။ ငမိုးမိန္းမက မြတ္စလင္ဘာသာဝင္ ကေလးေပမဲ့ ငမိုးႀကိဳက္ေသာ ဝက္သားဟင္းကို လင့္အလိုလိုက္၍ ခ်က္ျပဳတ္ ေကြၽးေမြးသတဲ့။ ဒါေတာင္ ငမိုးက မူးလာလ်င္ ေသြးဆိုးၿပီး ႀကိမ္းေမာင္း႐ိုက္ႏွက္ တတ္သတဲ့။ ကြၽန္မမွာ မျမင္ဘူးလိုက္ေသာ ေယာင္းမကေလးအတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္႐ံုသာ တတ္ႏိူင္ခဲ့သည္။ ေနာက္ မၾကာပါ လင္မယား ကြဲၾကပါေလသည္။ အိမ္ေထာင္ပ်က္သြားေသာ ငမိုးအတြက္ စိတ္ထိခိုက္မိေပမဲ့ ဝဋ္ကြၽတ္သြားခဲ့ေသာ တဘက္သား မိန္းကေလးအတြက္ ႀကိတ္ဝမ္းသာရေလသည္။

သည္လိုႏွင့္ အိမ္ေထာင္ကြဲသြားေသာ ငမိုးသည္ ငွားထားေသာအိမ္ကေလး အ႐ွင္ထံ ျပန္အပ္၍ သူ႔အေမအိမ္ေပၚ ျပန္တက္ကာ တဗိုလ္တမင္း ျပဳမူေနထိုင္ေတာ့သည္။ မူးလာလ်င္ ရစ္တတ္ၿပီး ေသြးဆိုးေသာငမိုးက တဘက္၊ အေမျဖစ္သူႏွင့္ က်န္ေမာင္ႏွမမ်ားက တဘက္ ပြက္ေလာ႐ိုက္ေနေသာ အိမ္ေပၚမွ ေနာက္ဆံုး ငမိုး ႏွင္အခ်ခံခဲ့ရေတာ့သည္။

ငမိုးက မမႈပါ။ အေမ့ကို ခႊၽဲကာ၊ ပတ္ကာႏွင္႔ ကြၽန္မတို႔ အိမ္ေပၚ ေရာက္လာခဲ့သည္။ အေမကေတာ့ သူ႔တူအေပၚ သားအရင္းလို ခ်စ္ရင္းစြဲႏွင့္ အိမ္မွာ ေနေစခဲ့ပါသည္။ အိမ္ေ႐ွ႕ ဘုရားခန္းေဘးမွာ ငမိုးအတြက္ အိပ္ရာျပင္ေစသည္။ သူသည္ အိမ္မွာ ထမင္းပြဲ လက္ေဆးစား႐ံုသာ ျဖစ္သည့္အျပင္ အေမက ငမိုးလက္ထဲ ေန႔စဥ္သံုးဖို႔ မုန္းဘိုးေပးေသးသည္။ အေမက သူ႔တူကို အရက္မေသာက္ဖို႔၊ လိမ္မာဖို႔ တြင္တြင္ဆံုးမသည္။ အစပိုင္းေတာ့ ဟုတ္မလိုလိုႏွင့္ နဲနဲၾကာလာေတာ့ ငမိုးတို႔ ေဗြေဖာက္လာျပန္သည္။ အိမ္အျပန္ အရက္ေသာက္ျမဲ ေသာက္သည္။ ရစ္ျမဲ ရစ္သည္။ တညေတာ့ မူးမူးႏွင့္ သူ႔အိပ္ရာပင္ သူမျပင္ႏိူင္ဘဲ ဘုရားစင္ေ႐ွ႕တည့္တည့္ႀကီးမွာ ပက္လက္ႀကီး အိပ္ေပ်ာ္ရင္း ေသးေပါက္ခ်လိုက္ေသးသည္ ဆို၏။ တခါတခါလည္း မူး႐ူး အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္း ပုဆိုးကိုယ္မွာ မကပ္သည္မ်ားလည္း႐ိွတတ္ရာ ကြၽန္မ ညီမအပ်ိဳေလးေတြႏွင့္မို႔ မသင့္ေတာ္ျပန္ပါေပ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အေမ ငမိုးကို ရာဇသံေပးရေတာ့သည္။

သည္တခါ ငမိုးေရာက္သြားေသာအိမ္က ကြၽန္မအေဒၚအိမ္။ ငမိုးႏွင့္ ကြၽန္မ ငယ္ငယ္က သူ႔လက္ေပၚတြင္ ႀကီးျပင္းလာခဲ့ရေသာ၊ ကြၽန္မတို႔အေပၚ သူ႔သားသမီးအရင္းတမွ် ခ်စ္႐ွာေသာ အေဒၚအိမ္ကို ျဖစ္ေလသည္။ ထိုအေဒၚကို ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း ငမိုးက အေဒၚ့လည္ပင္းဖက္ကာ ေျပာသည္မွာ " ေဒၚႀကီး သား ဒီအိမ္မွာ ေဒၚႀကီးနဲ႔ အတူ ေနမယ္ေနာ္ သားကို အေမကလည္း မခ်စ္ဘူး၊ က်န္တဲ့အေဒၚေတြကလည္း သူတို႔အိမ္မွာ လက္မခံဘူး၊ သားက ေဒၚႀကီးကို အခ်စ္ဆံုး သား အရင္ေသရင္ သားအသုဘကို ေဒၚႀကီးပဲ စီစဥ္၊ ေရစက္ခြက္ကို ေဒၚႀကီးပဲကိုင္ေနာ္" လို႔ ဆိုသတဲ့။ ကဲ...ကြၽန္မအေဒၚ ဘယ္လိုႏွလံုးသားနဲ႔မ်ား ဒီအေကာင္ လူမိုက္ကေလးကို အိမ္ေပၚက ႏွင္ရက္ပါ့မလဲ။

တကယ္ပါ။ ငမိုးဟာ မူးမေနရင္ျဖင့္ အလြန္ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ အေကာင္ကေလး ျဖစ္ပါသည္။ အဲသည္အေဒၚအိမ္မွာ အေတာ္ၾကာေအာင္ ေသာင္တင္ေနခဲ့ၿပီး ထံုးစံအတိုင္း ျပႆနာႏွင့္ပင္ အေဒၚအိမ္က ငမိုး ဆင္းသြားျပန္ပါသည္။ ထိုသို႔ ဟိုအိမ္ သည္အိမ္ လွည့္ေနရင္း တခါတေလ ကြၽန္မတို႔အိမ္ကို တညေလာက္ အိပ္ပါရေစ ဆိုၿပီး ေရာက္ ေရာက္လာတတ္ပါေသးသည္။ လာတိုင္းလည္း လူကသာ သိုင္းကြက္နင္းခ်င္ နင္းလာမည္ ကြၽန္မတို႔ အိမ္ထဲအေရာက္ လမ္းမမွားဘဲ ဒုတ္ဒုတ္ထိ အေရာက္လာတတ္သည္။ လက္ထဲတြင္လည္း ေခါက္ဆဲြေၾကာ္ ထုတ္ေလး ႏွစ္ထုပ္ကို   ျမဲျမဲဆဲြကိုင္လာတတ္ၿပီး ကြၽန္မအေမ စားဖို႔၊ အဖြား စားဖို႔၊ ညီမေတြ စားဖို႔ဟုဆိုကာ အိမ္႐ိွလူကုန္ကို သူ႔ ေခါက္ဆဲြေၾကာ္ ထုတ္ေလး ႏွစ္ထုပ္ႏွင့္ ေလာကဝတ္ျပဳတတ္ေသာ ငမိုးပါေပ။

ေနာက္တရက္ သူျပန္ခါနီးမွာ အေမ့နားကပ္ကာ "သားကို မုန္႔ဘိုးေပး" ဆိုၿပီး ေတာင္းတတ္ပါသည္။ အေမ့ဆီမွ ရၿပီးလ်င္ ပိုက္ဆံကို သိမ္းကာ ကြၽန္မညီမငယ္ဆီက လက္ျဖန္႔ေတာင္းျပန္ပါသည္။ မီနီမားကတ္အေသးစားေလး အိမ္ေ႐ွ႕တြင္ တြဲဖြင့္ထားေသာ ထိုညီမ၌ ေငြ႐ႊင္သည္ကို သူသိသည္။ "ကိုႀကီးကို အေမေပးၿပီးသား မဟုတ္လား" ဟု ညီမကဆိုလ်င္ ငမိုးသည္ အင္မတန္ ညိႇဳးငယ္ေသာ မ်က္ႏွာထားႏွင့္ "ငါ့ညီမ ဆိုင္က ဝင္ေငြ ႐ိွပါတယ္ကြာ ကိုႀကီးမွာက အလုပ္လည္းျပဳတ္၊ ဝင္ေငြ မ႐ိွတဲ့ဘဝမွာ ညီမေလးတို႔က မုန္႔ဘိုးေလးဘာေလးေပးမွ စားရမွာ"ဟု ဆိုေလသည္။ ဤသို႔ႏွယ္ အိမ္၌႐ိွေသာ ေငြဝင္သူမ်ားထံ မုန္႔ဘိုး လွည့္ပတ္ေတာင္းၿပီးမွ သူ ျပန္သြားတတ္ေလသည္။

ဤသည္မွာ အေမ ေျပာျပေသာ ငမိုးအေၾကာင္းမ်ား ျဖစ္သည္။ ငမိုး ဘယ္လိုမ်ား သည္လို အေျခအေန ေရာက္သြားရပါလိမ့္။ အလြန္ ခ်စ္ခင္ႏွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းေသာ ေကာင္ကေလး...ခုေတာ့ အရက္၏ေက်းကြၽန္ လံုးလံုးျဖစ္ရ႐ွာၿပီ။ သူ႔အေဖဆံုးခ်ိန္မွာ ငမိုးအသက္ ၂၀ေက်ာ္႐ံု ႐ိွေသးသည္။ အ႐ြယ္ေကာင္း၌ ဖခင္၏ အုပ္ထိန္းမႈ မ႐ိွခဲ့ျခင္းေၾကာင့္လား၊ ေရတပ္ထဲဝင္ ေယာက္်ားေလး အေပါင္းအသင္းစံုျခင္းေၾကာင့္လား၊ ပညာဆံုးေအာင္ မသင္ယူခဲ့ရ၍လား... လားေပါင္းမ်ားစြာႏွင့္ ကြၽန္မ လံုးေထြးဆဲပင္။

ဒီႏွစ္ဦးပိုင္း ကြၽန္မ အိမ္ျပန္ျဖစ္ခဲ့တုန္းက ငမိုးကိုေတြ႔ခ်င္စိတ္ႏွင့္ အေမ့ကို ေမးမိသည္။ သူႏွင့္ အဆက္အသြယ္ရရန္ မလြယ္ပါ။ ေနရာထိုင္ခင္း အတည္တက်မ႐ိွေသာသူမို႔ သူ အိမ္လာသည့္အခိုက္ႏွင့္ ၾကံဳလ်င္သာ ေတြ႔ႏိူင္ပါမည္ တဲ့ေလ။ ကြၽန္မမွာ ဝမ္းသာဝမ္းနည္း ျဖစ္ရသည္။ ဝမ္းသာရသည္က ငမိုး သက္႐ိွထင္႐ွား ႐ိွေနေသးေၾကာင္း သိရ၍၊ ဝမ္းနည္းရသည္က ေျခသလံုး အိမ္တိုင္ လုပ္ေနေသာ ငမိုးအေျခအေနေၾကာင့္ ျဖစ္ေလသည္။ ငမိုးလာလ်င္ မုန္႔ဘိုးေပးမည္ဟု ေငြတထုတ္ သတ္သတ္ဖယ္ထားမိလ်က္ ငမိုးအလာကို ေန႔စဥ္ ေမွ်ာ္ခဲ့ရသည္။ သို႔ေသာ္ ငမိုးကား ခြင့္ရက္ေစ့၍ ကြၽန္မ ျပန္လာခဲ့ရသည့္တိုင္ ေပၚမလာခဲ့ပါ။

လမ္း၌ ဟိုယိုင္ဒီယိုင္ေလွ်ာက္လာေသာ အမူးသမားမ်ား၊ အလုပ္ပိတ္ရက္ ညေနမ်ားတြင္ ျမက္ခင္းျပင္ေပၚ ဝိုင္းထိုင္ကာ အရက္စုေသာက္ တတ္ၾကေသာ အလုပ္သမားကေလးမ်ား ထိုသူတို႔ကိုေတြ႔လ်င္ ငမိုးကို သတိရစိတ္ႏွင့္ ရင္၌ နင့္ကနဲ ျဖစ္ရျမဲ။ ငမိုးေရ.......။ ငမိုးနဲ႔ ေတြ႔ခ်င္ပါေသးသည္။ ရလိုရျငား ဆံုးမၾကည့္ခ်င္ပါေသးသည္။ သူ အရက္ျပတ္သြားေအာင္ ကြၽန္မ တတ္သမွ် မွတ္သမွ် နည္းလမ္းေတြ ေျပာ ျပခ်င္ပါေသးသည္။ ထိုအတြက္ ငမိုးႏွင့္ကြၽန္မ မေသခင္ ေတြ႔ၾကရမွ ျဖစ္မည္။ 

ကြၽန္မ ငမိုးနဲ႔ ေတြ႔ခ်င္ပါေသးသည္....


13 comments:

ညေလး... said...

ဟုတ္တယ္..မႀကီး သမီးလည္း ကုိႀကီးေမာင္မုိးကုိ ေတြ႔ခ်င္ပါေသးရဲ့..။ သူမူးလာရင္ "ငါ့ကုိဘာထင္လဲ..ေရတပ္ငွက္ကြေနာ္..ဖုတ္လုက္ ဖုတ္လုိက္နဲ႔" ဆုိျပီးတဟဲဟဲ ရယ္ေနတာကုိ အမွတ္ရေနေသးတာ.. T_T

Glen said...

ငမိုးအေျကာင္းဖတ္ျပီး.. ေလး.. ကိုေမးရတယ္..ဟုတ္လား..သိလား..ဆိုျပီးေတာ့ေပါ့..မျကီး.. စာေတြဖတ္ျပီးရင္..အဲလိုေမးေနျကေလ... C C

An Asian Tour Operator said...

အစ္မခ်စ္ ေမာင္၀မ္းကြဲ က အခုေလာက္ဆိုရင္ ျပန္ၿပီးလိမၼာေလာက္မွာပါ။
*ငမိုးတို႔ ေမာင္ႏွမအရင္းမ်ားအားလံုး ႐ုပ္ရည္သန္႔ျပန္႔ ေခ်ာေမာသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ (၀မ္းကြဲေတြက ပိုၿပီး ႐ုပ္ရည္သန္႔ျပန္႔ ေခ်ာေမာသူမ်ား ျဖစ္ႏိုင္သည္)။ :P

Anonymous said...

အစ္မရဲ႕ ငမူး ေမာင္ေလးမုိးကုိေတြ႕ခ်င္လုိ
ဘေလာ႔ဂါလမ္းမေတာ္ေမာင္မုိးကုိလဲလြမ္းပါရဲ႕ဗ်ာ

ေမာင္ဘႀကိဳင္

ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) said...

ရြာမွာလည္း ငမိုးလိုလူတစ္ေယာက္ရွိတယ္ အစ္မေရ..
ခုခ်ိန္ထိ မူးေနတုန္းပါဘဲ
ခၽြတ္မဲ႔သူ မေပၚႏိုင္ေသးလို႔ ထင္ပါရဲ႔
သူ႕ကိုလည္း အစ္မနဲ႔ေပးေတြ႔ခ်င္ေသးတယ္
ဆံုးမစကား ေျပာပါဦးလို႔

Nyi Linn Thit said...

ပ်က္စီးသြားတာ စိတ္မေကာင္းစရာပဲ၊ အဲဒါေၾကာင့္လည္း လူကိုဖ်က္၊ အရက္ လို႔မ်ား ဆိုခဲ့ၾကတာလား မသိဘူးေနာ္၊ အျမင္မွန္ ရပါေစလို႔ပဲ ဆုေတာင္းရမွာ ပါပဲ..။

ေမာင္ေလး said...

ေအးဗ်ေနာ္...အရက္မေကာင္းဘူးဆိုတာေယာက်ၤားတိုင္းအသိ...၊ခက္တာက..
အဲ...ခက္တာက...ဟီး...က်ေနာ္လည္းအရင္က ေသာက္တာပဲ....:)))

ညီမေလး said...

ျပန္ေတြ႕ၾကျပီး လိမၼာသြားတယ္ ဆုိတဲ႕ အေၾကာင္းကို ထပ္ဖတ္ခ်င္ပါတယ္ ခ်စ္ခ်စ္ရယ္ ။
လူသားေတြ အားလံုး အရက္ရဲ႕ ေက်းကြ်န္ျဖစ္ျခင္းမွ ကင္းေဝးၾကပါေစ ...

မိုးယံ said...

ေသတတ္ေသာ အရည္ကို ေသရည္ဟု ေခၚသည္။

ေသရည္ကို ေသာက္သူသည္။ သက္ဆိုးရွည္သည္။ တစ္ေန႕ေတာ့ ျပန္ေတြ႕ႏိုင္ပါေစ။

Mon Petit Avatar said...

It is very sad and I really feel sorry for him. Wish you could meet him soon, Ma Ma CKA.

ဆုျမတ္မိုး said...

;( ဘာေျပာရမွန္းမသိေတာ႔ဘူး..တီခ်စ္ရယ္...။

Anonymous said...

ကိုႀကီးမိုး ခန္႔ေခ်ာႀကီးဆိုပဲ
ကိုႀကီး မိုး အိပ္ရင္.......ခိြ ရွက္ထွာေအ....(ရင္ခုန္လ်က္)
မေနနိုင္ေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ ပါသြားတယ္ ေဒၚခ်စ္ေရ ခြင့္လႊတ္ေပေတာ့

ကိုမိုးႀကီး ခု ဘယ္အရြယ္ရွိျပီလဲဟင္.....

ေအာ္ ေဒၚခ်စ္က စာေရးေကာင္းပဲ ဆုရတံုးက အပုဒ္ကိုသိပ္မၾကိဳက္မိတာေတာင္ ခုငမိုး ေတာ့ ၾကိဳက္တယ္ ျမင္ေယာင္လာတယ္

တီခ်မ္း

မိုးတိမ္ နတ္သား said...

အရက္သမား

Post a Comment

ေကာ္မန္႔မ်ားအတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ထင္ျမင္ခံစားရသလိုသာ ေရးခဲ့ပါရွင္