Tuesday, February 20, 2018

-----


လြယ္မယ္ထင္သလား
ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္တိုင္ျပန္လုပ္ႀကံရတာ
ေနထြက္ကေနဝင္ ေက်ာက္တံုးႀကီးကို တဖန္လဲလဲ
တြန္းတင္ေနရသလို
ေမာတယ္၊
ျဖစ္သမွ်ပါပဲ အသာေလး
ေဘးထြက္ၾကည့္ေနလိုက္တယ္
ကိုယ္မရိွေတာ့တဲ့ကမာၻဟာ ဘာတခုမွေလ်ာ့မသြားဘူး
ေမာတယ္.....အရင္အတိုင္း၊
လူရာမဝင္ခ်င္ပါဘူး
ေမတၱာသာ အရာထင္ခ်င္တဲ့သူ
နာက်င္မႈေတြအတြက္ ဘာနဲ႔မွ အလဲအထပ္မလုပ္လိုသူ
ဟိုးအစကေနအဆံုးထိ
တိတ္တိတ္ေလး ေခါက္သိမ္းထားသူ...၊


၂၀၀၂၂၀၁၈
ခ်စ္ၾကည္ေအး

2 comments:

  1. ဒီကဗ်ာေလးမိုက္တယ္ ေခါင္းစဥ္မရွိ...

    ReplyDelete
  2. ေခါင္းစဥ္က စဥ္းစားလိုု႔ကိုုမရတာနဲ႔ ခ်န္ခဲ့လိုုက္တာ ညီမမိုုး

    ReplyDelete

ေကာ္မန္႔မ်ားအတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ထင္ျမင္ခံစားရသလိုသာ ေရးခဲ့ပါရွင္

ကိုုယ္ ခ်စ္တဲ့ကဗ်ာ

ႏွင္းေတြ တကယ္ရွိခဲ့ဖူးတယ္

ႏွင္းေတြဘယ္တုန္းကမွ မက်တဲ့ၿမိဳ႕မွာ ကြၽန္မေနတယ္ ျဖစ္ႏိူင္တာမျဖစ္ႏိူင္တာ ကြၽန္မ မပိုင္တဲ့အရာ ေမွ်ာ္လင့္တတ္ရံုပါ... အဲဒီမနက္ လက္ဘက္ရည္ဝိုင္းကအထ...