tag:blogger.com,1999:blog-55052525265764564312012-02-13T23:30:31.961+08:00ေလးဆယ္ရာခိုင္ႏႈန္း-အတည္ေပါက္... ငါးဆယ္ရာခိုင္ႏႈန္း-ေပါက္ကရ... ဆယ္ရာခိုင္ႏႈန္း-ခ်စ္တတ္သူ....ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.comBlogger2761100tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-68846736871022884832012-02-13T12:46:00.007+08:002012-02-13T13:05:34.411+08:00<div style="text-align: justify;">ရန္ကုန္မွာ ဟင္းစားအသီးအရြက္ေတြျဖစ္တဲ့ ေဂၚဖီ၊ ကိုက္လန္၊ ပန္းမုန္လာ၊ မုန္ညင္း၊ မုန္လာဥနီနဲ႔ တစ္ျခားအသီးအရြက္ေတြအားလံုး ဘာျဖစ္ျဖစ္ စားရတာ အရသာမရွိဘူးလို႔ အေမ ခဏခဏ ညည္းေလ့ ရွိပါတယ္။ ေဆးေတြျဖန္းၾကလို႔ အနံ႔လည္း မေကာင္းဘူး။ အသားေတြ ငါးေတြဆိုလည္း အေမတို႔ ငယ္တုန္းကလို စားရတာ မခ်ိဳေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။ ကၽြန္မက ဟုတ္လားအေမလို႔သာ ျပန္ေျပာႏိူင္ ခဲ့ပါတယ္။&nbsp; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လည္း သတင္းေတြ ဖတ္ေနရပါတယ္။ ငါး၊ ပုဇြန္ေမြးျမဴေရးကန္ေတြမွာ Oxytetracycline/ Oxolinic acid/ Chloramphenicol/ Nitro furans/ Tetracycline/ Sulfanilamide/ Neomycin/ Chloroform/ Chlopromazine/ Nitromidazoles/ Colchicines/ Daps one/ Dimetridazole/ Metronidazole/ Clenbuterole/ Ronidazoles/ Malachite green and leuco Malachite green ဆိုတဲ့ ဓါတုေဆး၀ါးေတြ ေကၽြးၿပီး ေမြးျမဴၾကတယ္။ အနည္းဆံုးေတာ့ အဲဒီအထဲက တစ္မ်ိဳးကေန သံုးမ်ိဳးေလာက္ ငါးကန္တိုင္း သံုးၾကပါတယ္ တဲ့။ အဲဒီေဆးေတြသံုးၿပီး ႀကီးထြားႏွႈန္းျမန္ဆန္ေအာင္ လုပ္ၾကတာပါ။ သူတို႔အတြက္က ဒီငါးေတြအျမန္ႀကီးပါမွ ေစ်းကြက္ တင္ေရာင္းႏိူင္မွာ၊ ေငြ အျမန္ေပၚႏိူင္မွာကိုး။&nbsp; ငါးေတြကို ေကၽြးရတဲ့ ငါးစာကလည္း အရင္ကလို သမားရိုးက် ဖြဲႏုတစ္မ်ိဳးတည္း မဟုတ္ေတာ့ ဘဲ ျဖည့္စြက္စာေတြျဖစ္တဲ့ ပဲဖတ္နဲ႔ ငါးေၾကမႈန္႔တို႔၊ ေဖာ္စပ္စာျဖစ္တဲ့ ဆန္ကြဲ၊ ေျပာင္း၊ ငါးေပါင္းမႈန္႔၊ ဗီတာမင္နဲ႔ သတၱဳဓာတ္ေတြထည့္သြင္းထားတဲ့ ငါးစာတို႔ကို ေကၽြးရပါသတဲ့။ ဒီေတာ့ ျမန္ျမန္ေရာင္းႏိူင္ေလ၊ ငါးစာဖိုး အကုန္အက်သက္သာေလ၊ တြက္ေျခကိုက္ေလေပါ့ရွင္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ငါးမွ မဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ျခား ေမြးျမဴေရးတိရိစာၦန္ေတြျဖစ္တဲ့&nbsp; ၾကက္တို႔ ၀က္တို႔ ဘဲတို႔မွာလည္း ဒီအတိုင္းပဲ။ အသားတိုး၊ အထြားျမန္ဖို႔အတြက္ ဒီလိုဓါတုပစၥည္းေတြ ေကၽြးၿပီးေမြးျမဴရင္ ဒီသတၱ၀ါေတြကို စားသံုးသူေတြအတြက္ ေရရွည္မွာ ကိုယ္တြင္းအဆိပ္အေတာက္ျဖစ္ပြား ႏိူင္ၿပီး ေနာက္ဆံုးမွာ ကင္ဆာေရာဂါ အထိ ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တစ္ခါတုန္းကလည္း ကၽြန္မမိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ ေကာင္းမွႈနဲ႔ ျပည္ပပို႔ ပုဇြန္ထုတ္ႀကီးေတြ စားဖူးလိုက္ ပါေသးတယ္။ လား လား ပုဇြန္ေခါင္းထဲမွာ ခဲေတြ သြတ္ထားလိုက္တာ။ ပုဇြန္ဆီႀကိဳက္တဲ့ ကၽြန္မ ပုဇြန္ေခါင္းေတြျဖဳတ္ၿပီး စားရေတာ့ ႏွေမ်ာလိုက္တာေလ။ ေကာင္းတဲ့ဘက္က လွည့္ေတြးလိုက္ေတာ့ "နင္လားဟဲ့ ကိုလွေစာ...ငတို႔ကေတာ့ ေရွာင္သေဟ့" လို႔ ခပ္တင္းတင္း (မခ်ိေသာ္လည္းေပါ့ေလ) လုပ္ၿပီး လႊင့္ပစ္လိုက္တယ္။ ပုဇြန္ေခါင္းက ကိုလက္စထေရာမ်ားတာမို႔ မစားသင့္ဘူး ေျပာၾကတယ္ မဟုတ္လား။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အင္းးး ကုန္းေန ေရေနသတၱ၀ါေတြေတာ့ ကုန္သေလာက္ရွိၿပီ။ ဒါဆိုလည္း တို႔ကေတာ့ ေမတၱာဘာ၀နာေလး ပြားရင္း အသီးအရြက္ပဲ စားမကြာလို႔ ေျပာၾကမလား။ ထပ္စဥ္းစားလိုက္ဦး။ အေမေျပာတဲ့ ေဆးျဖန္း အသီးအရြက္ေတြ၊ မၾကာေသးခင္ကမွ ၾကည့္လိုက္ရတဲ့ ေရျခံေတြထဲက အင္းသီစိုက္ခင္းေတြ... မ်က္ေစ့ထဲ ျမင္လာျပန္ေရာ။ ရြာကျပန္လာတဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ေျပာတာေတာ့ ညက ငွက္ေပ်ာသီး အစိမ္းေတြဟာ ေနာက္တစ္ေန႔မနက္မွာ ၀င္းလို႔၀ါလို႔ စားခ်င္စဖြယ္ ေ၇ႊေရာင္ ၀င္းမွည့္ေနတာ မ်ိဳးတဲ့။ ေဆးသြင္းတာေတြေလလို႔ ေျပာတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မဇၥ်ိမတိုင္းသားေတြလို&nbsp; "ပဲ စားမကြာ ဗီတာမင္ ေအတူဇိပါသကြ" ဆိုျပန္ေတာ့လည္း ဘာထူးတုန္းရွင္။ ပဲထဲမွာလည္း ခဲေရာၾကျပန္သတဲ့။ ပဲထဲမွာေရာဖို႔ ခဲလုပ္တဲ့ ဟသၤာတၿမိဳ႕နယ္က ရြာသာ၊ လက္ခုပ္ပင္၊ အုိးဘုိကုန္းဆိုတဲ့ရြာေတြမွာ တစ္ေန႔ကို ပဲထဲေရာဖို႔ ခဲ တန္ခ်ိန္ ၁၀တန္ကေန ၁၅တန္ေလာက္အထိ ထုတ္ၾကရသတဲ့။ ပဲကုန္သည္ေတြကိုယ္တိုင္က အမွာရွိလို႔ ထုတ္ၾကရတာပါဗ်ာ တဲ့။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကဲ ဆိုေတာ့ကာ အဲဒါေတြ စားေနလို႔ ဘယ္ေလာက္မ်ား စိတ္ခ်ရပါ့မလဲ။ အသက္ကို ဉာဏ္မေစာင့္ဘဲ ဓါတုေဆး၀ါးကင္းေသာ အေကာင္ပေလာင္နွင့္ အသီးအရြက္တို႔ေစာင့္၏ လို႔ပဲ ေျပာရေတာ့မွာပဲ။ ေက်းဇူး တင္စရာတစ္ခုက ေရႊျမန္မာေတြရဲ႕ အလြန္စထေရာင္းျဖစ္တဲ့ အင္ျမဴးန္းစစၥတန္ကိုပါပဲ။ ကၽြန္မတို႔ (ေရွးတုန္းက ေတာေနလူေတြဆိုရင္ ပိုေတာင္ ေလ့ေသးတယ္) ျမန္မာမ်ားက ကေလးေပါက္စန ကတည္းက ေျမႀကီးေပၚ ပစ္ထားလိုက္တာပဲ။ ေျမဓါတ္ရေအာင္လို႔တဲ့။ ဒီေတာ့ ကေလးက ေတာ္ရံု ပိုးမႊားေလာက္ေတာ့ ေကာက္ေတာင္ ၀ါးစားလိုက္ဦးမွာဆိုတဲ့ အထဲက။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထးပါေတာ့။ ေျပာခ်င္တာကို ျပန္ေကာက္ရရင္ စီးပြားေရးသမားေတြ၊ ကုန္သည္ႀကီးေတြ ဘာေၾကာင့္ ဒီလို လုပ္ေနၾကရသလဲ။ အေျဖက ရွင္းရွင္းေလး။ အဲလိုမွ မလုပ္ရင္ မကိုက္လို႔ပါ ခင္ဗ်ာတဲ့။ ရာသီဥတုေၾကာင့္၊ ေဒၚလွ ေစ်းမၿငိမ္တာေၾကာင့္၊ မွန္းခ်က္နဲ႔ နွမ္းထြက္ မကိုက္လို႔ေပါ့ခင္ဗ်ာတဲ့။ ပို႔ကုန္ေတြဆိုရင္ မွာယူတဲ့ တစ္ဘက္ႏိူင္ငံက အင္မတန္ စစ္ေဆးတာ။ ဥပမာ ငါးျမစ္ခ်င္းဆိုပါေတာ့၊ ငါး လတ္ မလတ္ တင္မဟုတ္ဘူး။ ငါးရဲ႕ ဘ၀တစ္ပါးမကူးေျပာင္းခင္က တစ္ကိုယ္ရည္က်န္းမာေရးလည္း စစ္ေသးတာလို႔ ဆိုတယ္။ ငါးစာအျဖစ္ ဘာေတြ ေကၽြးသလဲဆိုတာမ်ိဳးေတြ၊ ငါးစာစက္ရံုကေထာက္ခံစာနဲ႔ ငါးစာေတာင့္ နမူနာေတြ၊ ငါးစာထုတ္လုပ္မွႈ စံနစ္က် မက်ေတြကိုပါ စစ္ေဆးေတာင္းဆိုပါသတဲ့။&nbsp; ငါးတစ္ခ်ိဳ႕က ၾကက္ေခ်းစားတာေၾကာင့္ ငါးေမြးတဲ့သူေတြဟာ ၾကက္ျခံနဲ႔ပါ တြဲေမြးတတ္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ ငါးတိုင္းဟာ ၾကက္ေခ်း မစားဘူးတဲ့ကြယ္။ အဲသလို ဘ၀င္ကိုင္တဲ့ ငါးေတြေၾကာင့္မ်ား ငါးေမြးတဲ့သူေတြ ရွဳံးၾကတာလား။ ဘာလား ညာလား လား&nbsp; လား နဲ႔ ေတြးမိပါရဲ႕။ ကၽြန္မကိုက ဉာဏ္မမီတာ ျဖစ္ႏိူင္ပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ခုဆို အိႏိၵယမွာ ပဲစဥ္းငံုစိုက္ေတာ့မဲ့အျပင္ သူတို႔ဆီမွာကိုက ပဲေစ်းမတည္ၿငိမ္ေတာ့ ဒီဘက္ကလည္း လိုက္လွႈပ္ရွားေနရတာ။ ပဲအဓိက ၀ယ္ယူေနတဲ့ တရုတ္နဲ႔ အိႏိၵယ ႏွစ္ႏိူင္ငံလံုးဆီက ပဲအ၀ယ္ေတြ ေလ်ာ့လာတယ္။ ဒီေတာ့ ပဲကုန္သည္ေတြ၊ ပဲစိုက္သူေတြ ေၾကကြဲေနၾကရတာေပါ့။ အဲဒါဟာ ခဲေရာရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းတစ္ရပ္လား။ ကၽြန္မတို႔ ရြာမွာက ေစ်းကြက္ကို တစ္ဦးတည္း ခ်ဳပ္ကိုင္ထားမွႈေတြ ရွိတယ္ေလ။ အဲသလို ကိုယ္ႀကိဳက္သလို ေစ်းကြက္ကို လက္၀ါးႀကီးအုပ္ေနႏိူင္လို႔မ်ား ခုလို လုပ္ကိုင္ေနၾကသလား၊ ဒါကေရာ ခဲေရာရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းတစ္ရပ္ပဲတဲ့လား ဆိုတာလည္း စဥ္းစားစရာ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တရုတ္ျပည္ႀကီးလို ၾကက္ဥအတုကအစ ရီဆိုင္ကယ္(Recycled)-ဆီေတြ အဆံုး။ ေဖာ္မလင္ၾကက္သားေတြက အစ မယ္လမိန္းႏိူ႔မွႈန္႔ေတြ အဆံုး။ သြားတိုက္ေဆးက အစ ကေလးကစားစရာေတြ အဆံုး စားသံုးသူအက်ိဳးမၾကည့္ဘဲ တၿပံဳးၿပံဳး ထုတ္လုပ္ေနၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့" ျမန္မာျပည္တြင္ ထုတ္လုပ္သည္" ဆိုတာရဲ႕ေနာက္မွာကပ္ေပးလိုက္မဲ့ အင္တာေနရွင္နယ္တံဆိပ္ေတြအတြက္ ႀကိဳတင္ ရင္ေမာေနမိပါတယ္။&nbsp; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">(ဒီေန႔က ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၃၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို သတိရမိေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သာ ရွိေနရင္ ဒီကိစၥေတြအေပၚ ဘယ္လိုမ်ား ကိုင္တြယ္ ေျဖရွင္းမွာပါလိမ့္လို႔ သိခ်င္မိျပန္တယ္။)<br /><br />ကၽြန္မကိုကလည္း တစ္ေန႔ တစ္ေန႔ မေနႏိူင္၊ မထိုင္ႏိူင္ ခုတစ္ေလာ ေတြးမိေနတာေတြက "ရြာတံခါးႀကီးဖြင့္လိုက္တဲ့အခါ" ဆိုတာမ်ိဳးခ်ည္းပဲ ေတြးေနမိပါတယ္။ အဲဒီအခါ ျပည္ပပို႔မဲ့ ျပည္တြင္း ထြက္ကုန္ေတြရဲ႕ အရည္အေသြးပိုင္းက အင္မတန္ အေရးႀကီးလာပါၿပီ။ စိုက္ပ်ိဳး ေမြးျမဴသူေတြ၊ ကုန္သည္ႀကီးေတြ သူတို႔မွာလည္း သူတို႔ အခက္အခဲနဲ႔ သူတို႔ ရွိေနၾကမွာပါ။ ဒါေတြကို စနစ္တက် ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းေပးႏိူင္ရင္ ဒီကိစၥက ျပတ္မွာပဲ။ အဲ ဘယ္လိုေျဖရွင္းၾကမလဲဆိုတာကေတာ့ ကၽြန္မထက္ ဉာဏ္ပညာႀကီးသူေတြ စဥ္းစားေပးၾကေစခ်င္ပါတယ္။ အိမ္း ခုကေတာ့ စဥ္းစားတဲ့အဆင့္ေပါ့ေလ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဘာျဖစ္ျဖစ္ ေရြးခ်ယ္စရာမရွိေတာ့တဲ့ေနာက္မွာေတာ့ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္သာ ေအာ္ဆိုလိုက္ခ်င္ပါတယ္။</div><br />♫♪ စားမွာပဲ စားမွာပဲ ငါ့ကို လာမတားနဲ႔<br />စားမွာပဲ စားမွာပဲ ငါ့ကို လာမတားနဲ႔.....♩ ♬ ♭<br /><br />Ref. : <a href="http://www.mizzimaburmese.com/" style="color: blue;" target="_blank">www.mizzimaburmese.com/</a><br /><span style="color: blue;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; MRTV-4</span><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-6884673687102288483?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-12528318746127058752012-02-11T00:03:00.006+08:002012-02-11T01:34:09.343+08:00<div style="text-align: justify;">ကၽြန္မ ေနာက္ေတာင္ က်ေနၿပီ ထင္ပါရဲ႕။ အသံေတြ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ၾကားေနခဲ့ရတာျဖင့္ ၾကာ ၾကာလွေရာ့မယ္။ ဘာသံေတြလည္းဆိုေတာ့ ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေလးေတြ၊ အတိအက်ေျပာ ရရင္ ေမာ္ဒယ္အလုပ္နဲ႔ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျပဳေနၾကတဲ့ ျမန္မာမကေလးေတြရဲ႕ အေဖာ္အခၽြတ္ ရက္ေရာ ၾကမ္းတမ္းမွႈ အေပၚ ၀ိုင္း၀န္းေထာပနာျပဳေနၾကတဲ့ ကိုကိုေမာင္ေမာင္ ကာလသားေတြရဲ႕ အသံေတြပါ။ <br /><br />ေဖ့စ္ဘုတ္ေပၚမွာ ေတြ႔မ်ား ေတြ႔မိၾကမလားပဲ။ ပု၀ါပါးစိမ္းစိမ္းေလး ကာထားတဲ့အေနာက္မွာ ေအာက္ခံ ပန္တီအျဖဴေရာင္ေလး တစ္ထည္ပဲပါတဲ့ (က်န္တာ ဘာဆို ဘာမွ မပါတဲ့) ေမာ္ဒယ္မကေလးရဲ႕ ဓါတ္ပံု။ အဲဒီပံုေအာက္မွာေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ေလေသနပ္ (ေလကီးဘုတ္ဆိုရင္ ပိုမွန္မလားပဲ) နဲ႔ ၀ိုင္း၀န္းပစ္ခတ္ ထားၾကတဲ့ ေကာ္မန္႔ေတြကိုေပါ့ရွင္။<br /><br />တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း ကိုယ့္ႏွမသားခ်င္းတစ္ေယာက္ကို ဆံုးမေလဟန္၊ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း သိတ္လွတဲ့အေၾကာင္း၊ ပု၀ါေလးနဲ႔သာ မကာထားရင္ျဖင့္ ပိုၾကည့္ေကာင္းပါမဲ့အေၾကာင္း အတည္လိုလို၊ ရြဲ႕တဲ့တဲ့လိုလို ေရးသြား ၾကေလတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က်ျပန္ေတာ့ ျမန္မာတစ္မ်ိဳးသားလံုးနဲ႔ ခ်ီၿပီး အမ်ိဳးဖ်က္မတဲ့၊ တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ရိုင္းပ်တဲ့ အသံုးအႏွႈန္းေတြနဲ႔ ဆဲဆိုသြားၾကေလရဲ႕ရွင္။ ေစတနာနဲ႔ အျပဳသေဘာ ေျပာဆိုသြားၾကတာကို လက္ခံလို႔ ရပါတယ္။ ကိုယ့္ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးကေလးမို႔ အမ်ိဳးကိုခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ႔ ေျပာတယ္ဆိုတာကိုလည္း နားလည္လို႔ ရပါတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ You are what you say လို႔သာ ေျပာလိုက္ခ်င္ပါေတာ့တယ္။<br /><br />ဟီရိၾသတၱပတဲ့၊ ကၽြန္မတို႔ ရင္းႏွီးၿပီးသား စကားလံုးပါ။ လူမွာ အရွက္အေၾကာက္တရား ရွိရပါမယ္တဲ့။ ဘာကို ရွက္ၿပီး ဘာကို ေၾကာက္တတ္ရမယ္ဆိုတာကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ မေကာင္းမွႈကို ျပဳလုပ္ဖို႔ ရွက္တတ္ရမယ္။ မေကာင္းမွႈကို ျပဳလုပ္ဖို႔ ေၾကာက္တတ္ရမယ္လို႔ ဆိုလိုပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ မေကာင္းမွႈဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတာကို အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုႏိူင္ၾကရင္ ရွင္းသြားမယ္ ထင္ပါရဲ႕။</div><div style="text-align: justify;"><br />စဥ္းစားစရာက ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ေမာ္ဒယ္ေလာက အေနအထားကိုက လံုလံုျခံဳျခံဳ၀တ္ရင္ပဲ ဒဏ္ရိုက္ခံရမဲ့ အေနအထားလား။ ေဖာ္ႏိူင္ ခၽြတ္ႏိူင္မွ ေမာ္ဒယ္ေလာကမွာ စူပါတန္း၀င္ေတာ့မဲ့ အေပါက္လား။</div><div style="text-align: justify;">ျမန္မာ့ေမာ္ဒယ္ေတြ ကမာၻ႔ေမာ္ဒယ္ေလာကနဲ႔ ရင္ေဘာင္တန္းေရး တို႔အေရးမ်ား ေအာ္ေနၾကသလား။ စဥ္းစားစရာပါပဲ။&nbsp; ေျပာရရင္ ႏိူင္ငံတကာေမာ္ဒယ္ေတြမွာ သူ႔စံနဲ႔သူ၊ သူ႔လိုင္းနဲ႔သူရွိပါတယ္။ မိတ္ကပ္၊ အ၀တ္အစားေမာ္ဒယ္လား၊ အသံုးအေဆာင္ ဖိနပ္၊ အိတ္၊ နာရီ ေမာ္ဒယ္လား။ ဒီလိုလိုင္းေတြမွာဆိုရင္ေတာ့ မ်က္ႏွာေလးလွ၊ ကိုယ္ထည္အခ်ိဳးအစားေလးက်ရင္ ရၿပီ။ မလိုအပ္ဘဲ အသားေတြ သိတ္ေပၚေအာင္ ၀တ္ျပေနစရာ မလိုဘူး။ ဘီကီနီ ေမာ္ဒယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူဟာ လက္သံုးလံုးသာသာေလာက္ ေရွ႕မွာ ဖံုးရံု၊ ေပါင္တံေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္စီမွာ ႀကိဳးကေလးတစ္ေခ်ာင္းေလာက္ ခ်ည္ထားရံု ၀တ္ျပရေတာ့မွာ။ ဒါ သူ႔ရဲ႕ အလုပ္လိုအပ္ခ်က္၊ သူ႔ရဲ႕ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း၊ သူ႔ရဲ႕ ဘ၀ရပ္တည္ခ်က္အတြက္ ၀တ္ျပရ တာပါ။ ဒါကိုမွ Hey!!! you not shy ha ! hum သြားလုပ္ေနလို႔ မရပါဘူး။ ေန႔စဥ္ပံုမွန္ဘ၀ေတြထဲမွာေတာ့ သူလိုကိုယ္လို လံုျခံဳထူထဲတာေတြ ၀တ္ခ်င္လည္း ၀တ္ေနနိူင္တာ။ <br /><br />အဲ ပြန္းစတားလိုင္း၀င္မဲ့ ေမာ္ဒယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေသခ်ာေပါက္ လံုးတီးပံုအေဖာ္အခၽြတ္ေတြ၊ ဆန္႔က်င္ဘက္ကို လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ဆြဲေဆာင္ညိွဳ႕ငင္ႏိူင္မဲ့ပံုေတြရိုက္ေတာ့မွာပါပဲ။ ဒါဟာ သူ႔ အတတ္ပညာ၊ ဒါဟာ သူ႔အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းမို႔ မေကာင္းတာေတြလုပ္ေနရမလားဆိုၿပီး သြားဆဲရင္ေတာ့&nbsp; ကိုယ့္အကုသိုလ္နဲ႔ ကိုယ္လို႔ ေျပာရေတာ့မွာပါပဲ။ ဒီေတာ့ ေျပာရရင္ အသက္ေမြးမွႈအတြက္လိုအပ္လို႔ ၀တ္တာမ်ိဳးကို အျပစ္ ဆိုစရာ မရွိပါဘူး။ မလိုအပ္ဘဲ နာမည္ႀကီးဖို႔ ေဖာ္ျမဴလာတစ္ခုလို ၀တ္ျပေနၾကရင္သာ...။<br /><br />ကၽြန္မ ေျပာပါရေစ။ စကၤာပူကို ေရာက္လာၾကတဲ့ ႏိူင္ငံျခားသား (အမ်ိဳးသား) ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားထဲမွာ Geylang ဆိုတဲ့ Red-Light-District ကို မေရာက္ဖူးတဲ့သူ မရွိသေလာက္ ရွားပါလိမ့္မယ္။ အစိုးရကိုယ္တိုင္ လိုင္စင္ခ်ထားေပးၿပီး တရား၀င္လုပ္ကိုင္ေနၾကတာပါ။ အဲဒီက လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရး အလုပ္သမေတြဟာ ၆လတစ္ႀကိမ္ က်န္းမာေရးအတြက္ ေဆးစစ္ၾကရတယ္။ အမ်ားစုဟာ တရုတ္ျပည္မႀကီးက လာၾကၿပီး ဖိလစ္ပိုင္၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ မေလးရွား အဲဒီ အိမ္နီးခ်င္းႏိူင္ငံေတြကလို႔ သိရပါတယ္။ အိမ္နီးခ်င္းႏိူင္ငံေတြကေန ရက္တိုဗီဇာ (၂လ-၃လ)ေလာက္နဲ႔ လာၾကၿပီး ဒီမွာ တရားမ၀င္ ခိုးလုပ္ၾက၊ ရသေလာက္ေငြ ပိုက္ၿပီးျပန္ၾက သူေတြလည္း ရွိၾကပါသတဲ့။ ေဒသခံအမ်ိဳးသမီးေတြလည္း ရွိၾကေပမဲ့ တရုတ္ကလာတာ ပိုမ်ားပါသတဲ့။ <br /><br />ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာျပည္ႀကီး ဟုတ္ကဲ့၊ လမ္းပြင့္စျပဳလာပါၿပီ။ ကမာၻနဲ႔ တံတားေတြထိုးလို႔၊ အိမ္နီးခ်င္းႏိူင္ငံေတြနဲ႔ လမ္းေတြေဖာက္လို႔၊ တံခါးေတြ စတင္ ဖြင့္လွစ္ေနပါၿပီ။ အဲဒီအခါမွာ ႏိူင္ငံျခားသားေတြ ၀င္ေရာက္ လာၾကေတာ့မယ္။ စီးပြားေရးအရ အျပန္အလွန္ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ၾက၊ ေဖာက္ကားၾကရေတာ့ မယ္။ ေသခ်ာတာက ဒါေတြနဲ႔အတူ ျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္းဆိုတာရဲ႕ အခန္းက႑ဟာ မျဖစ္မေန ပါလာေတာ့မွာ။ ဒီလုပ္ငန္းဟာ ခုမွရွိလာတာ မဟုတ္ဘူး။ ဟိုး ျမန္မာဘုရင္ေတြ လက္ထက္ကတည္းက ရွိခဲ့တာ။ ေနာက္လည္း ရွိေနဦးမွာပဲ။ အဲဒီအခါမွာ ဘယ္လိုအမ်ိဳးသမီးေလးေတြမ်ား ဒီလုပ္ငန္းကို အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းအေနနဲ႔ လုပ္ကိုင္စားေသာက္မွာပါလိမ့္။ ျမန္မာမေလးေတြလား၊ အိ္မ္နီးခ်င္းႏိူင္ငံက မိန္းကေလးေတြလား။ ကၽြန္မ ေတြးမိပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ကၽြန္မတို႔အားလံုးဟာ ကိုယ့္လူမ်ိဳး အမ်ိဳးေကာင္း သမီးေလးေတြကို ဒီလိုအလုပ္မ်ိဳးနဲ႔ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းေစခ်င္ၾကမွာ မဟုတ္တာကိုပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ႏိူင္ငံတကာနဲ႔ ကူးလူးကုန္သြယ္ ဆက္ဆံရမဲ့ ႏိူင္ငံတစ္ႏိူင္ငံရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ အရ ျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္းဆိုတာ ရွိကိုရွိရမယ္။ တရား၀င္ျဖစ္ေစ၊ တရားမ၀င္ျဖစ္ေစ ရွိေနမွာပဲ။ (ဒါဟာ Realityပါ၊ Let's face it ပါ) ကၽြန္မတို႔က "ဒီအထဲမွာ တို႔ျမန္မာမေလးေတြ မပါဘူးေဟ့"လို႔ ဟစ္လိုက္ခ်င္တာေပါ့။ (အင္း ဒါကေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ပါ၊ &nbsp; ေဆာင္းတြင္း အိပ္မက္ပါ)<br /><br />ကၽြန္မ ေျပာခ်င္တာ လိုင္းေၾကာင္သြားၿပီ ထင္ပါရဲ႕။ ဒီလိုပါ၊ ေျပာခ်င္တာက တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ အသက္ေမြး ၀မ္းေၾကာင္းဟာ ကိုယ့္ေရြးခ်ယ္ခြင့္နဲ႔သာ သက္ဆိုင္ၿပီး စပ္လ်ဥ္းတဲ့ ၀တ္စားဆင္ယင္မွႈမ်ိဳးကိုသာ နားလည္လက္ခံေပးလို႔ ရပါတယ္။&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မိန္းကေလးတစ္ခ်ိဳ႕က သူမ်ားထက္ပို ၀တ္ခ်င္စားခ်င္လို႔၊ သံုးခ်င္စြဲခ်င္လို႔၊ ေငြရလြယ္လို႔၊ တစ္ျခား ဘာမွ မလုပ္တတ္လို႔ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ပဲ အလြယ္လမ္းလိုက္ရင္း လမ္းမွားသြားတတ္ၾကတာ။ <br /><br />ေမာ္ဒယ္အလုပ္ဆိုတာ တစ္ကယ္ေတာ့ မလြယ္လွပါဘူး။ ေရခဲေအာင္ ေအးေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘီကီနီ ၀တ္ဆို ၀တ္ျပႏိူင္ရမယ္။ အေငြ႔တေထာင္းေထာင္းထေအာင္ ပူေလာင္ေနတဲ့ ဟင္းခ်ိဳကို အၿပံဳးမပ်က္ေသာက္ျပႏိူင္ ရမဲ့အျပင္ အိုး...သိတ္ေကာင္းတာပဲလို႔ ၿပံဳးၿပီးေျပာႏိူင္ရမယ္။ ၆လက္မေလာက္ ျမင့္တဲ့ ေဒါက္ဖိနပ္စီးရလို႔ ဖိနပ္ေပါက္ နာက်င္ေနေပမဲ့ တစ္ခ်က္ေလးမွ မ်က္ႏွာ မပ်က္ရဘူး။</div><div style="text-align: justify;"><br />ကဲ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ ေမာ္ဒယ္ျဖစ္ဖို႔ဆိုတာ လြယ္တာမွ မဟုတ္တာပါဘဲလားရွင္။ ဒါေတာင္ အကင္းရွိေသးတာ။ လက္ေတြ႔ ပရိုေမာ္ဒယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ျဖတ္သန္းမွႈမွာ ဒီထက္မက ၾကမ္းတမ္းတာေတြ အမ်ားႀကီးရယ္။<br /><br />ကိုယ္ ဘယ္လိုေမာ္ဒယ္လိုင္းမ်ိဳး ၀င္ခ်င္တာလဲ၊ အဲဒီလိုင္းနဲ႔ အံ၀င္တဲ့ အ၀တ္အစားေလးေလာက္ေတာ့ ၀တ္ေပါ့။ ေမာ္ဒယ္ျဖစ္တာနဲ႔ပဲ လူေတြပါးစပ္ဖ်ားေပါက္သြားေအာင္၊ သူမ်ားထက္သာေအာင္ ပိုေဖာ္၊ ပိုခၽြတ္ျပမွ၊ ဘီကီနီနဲ႔ ဓါတ္ပံုအရိုက္ခံမွ၊ လိုးရွင္းလူးျပမွ ဆိုတာမ်ိဳးက်ေတာ့လည္း မဟန္ေသးပါဘူး။&nbsp;&nbsp; ဒီလိုအေတြးမ်ိဳးနဲ႔ ထိုးေဖာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားမယ္ဆိုတဲ့ အသိမ်ိဳးရွိေနရင္ေတာ့ အေတာ္ေလး ရင္ေမာစရာပါပဲ။<br /><br />ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူမ်ားက ေရးမဲ့ ေျပာက်န္ခဲ့မဲ့ ကိုယ့္သမိုင္းမွာ ကိုယ့္ေျခရာ၊ ကိုယ့္လုပ္ရပ္၊ ကိုယ့္ရပ္တည္ ခဲ့မွႈေတြသာ အရင္းအတိုင္း ထင္ဟပ္က်န္ရစ္ခဲ့မွာ။ ဆိုေတာ့ ကိုယ္ေလွ်ာက္မဲ့လမ္းကို ကိုယ္တိုင္ေရြးခ်ယ္တတ္ၾကပါေစလို႔သာ ဆႏၵျပဳမိပါေတာ့တယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ျပင္ဆင္ခ်က္ း အစိမ္းေလးက မ်က္မွန္ပါတယ္ဆိုလို႔ ျပန္ၿပီး မ်က္လံုးျပဴးၾကည့္ရတယ္။<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသားေရာင္ ဘရာေလးေတာ့ပါေသးတယ္လို႔ ျပင္ဆင္ဖတ္ရွဳ႕ၾကပါကုန္... </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><br /><br /><br /><div style="color: blue;">မွတ္ခ်က္။ ။ သိကၡာရွိရွိ လုပ္ကိုင္ရပ္တည္ေနၾကတဲ့ ေမာ္ဒယ္မ်ားကို မဆိုလိုပါ။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-1252831874612705875?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-3180019897160745802012-02-06T17:49:00.008+08:002012-02-07T14:42:37.566+08:00<div style="text-align: justify;">ကၽြန္မကို အဂၤလိပ္လို မတ္လ ၂၅၊ ျမန္မာလိုေတာ့ ေႏွာင္းတန္ခူး လျပည့္ေက်ာ္ ၆ရက္ေန႔ (ထင္ပါရဲ႕ ၆လား၊ ၈လား မေသခ်ာ) မွာ ေမြးခဲ့တယ္။ ဗဟန္းသူ စစ္လိုက္သမွ ေမြးတာကိုက တာ၀ါလိန္းလမ္းက ေဒၚခင္ၾကည္ေဆးရံုမွာ ေမြးခဲ့တာ။ မနက္ကတည္းက ဗိုက္နာေနတဲ့ အေမဟာ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မေမြးႏိူင္ေသးဘဲ ဧည့္ခ်ိန္လြန္လို႔&nbsp; ညေန၆နာရီခြဲေက်ာ္မွ (ကၽြန္မက အေမ့ဗိုက္ထဲက ထြက္ေတာ့)&nbsp; ေမြးတာမို႔ အပ်ိဳဗိုက္ဆိုေတာ့ ရွက္ေနလို႔ေနမွာလို႔ ေျပာၾကသတဲ့။ </div><br /><div style="text-align: justify;">ကၽြန္မက သူမ်ားေတြထက္ေစာၿပီး စကားစေျပာသတဲ့။ ဗလံုးဗေထြးမဟုတ္ဘဲ ပီပီသသ၊ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ေျပာတတ္ခဲ့တယ္။ လမ္းလည္း အေစာႀကီး ေလွ်ာက္တတ္ခဲ့တယ္လို႔ အေမ က ေျပာေလ့ ရွိတယ္။ႏွစ္ထပ္ တိုက္ခံအိမ္ကေလးမွာရွိတဲ့ ေလွကားထစ္ေတြကို ယိုင္ထိုးယိုင္ထိုး နဲ႔&nbsp; ေျပးဆင္း ေျပးတက္တတ္တာမို႔ အိမ္ကအဖြားခမ်ာ ကံေကာင္းလို႔ ႏွလံုးေရာဂါ မရတာတဲ့ေလ။ ကၽြန္မက ငယ္ကတည္းက လံုးလံုးက်စ္က်စ္ေလးေပမဲ့ ကၽြန္မေအာက္ တစ္ႏွစ္သာျခားတဲ့ ညီမေလးက်ေတာ့ အိအိပံု႔ပံု႔ႀကီးမို႔ သူ႔ကို အိပိုႀကီးလို႔ ငယ္နာမည္တြင္ၿပီး ခ်စ္စႏိူးေခၚၾကတယ္။ သူက အေနလည္းေအးတယ္။ ကၽြန္မလို စကားမမ်ားဘူးတဲ့ေလ။ ၾကမ္းျပင္ေပၚမ်ားခ်ထားလိုက္ရင္ အရုပ္ႀကီးပစ္ခ်ထားသလိုပဲတဲ့။ ကၽြန္မ မနာလိုလိုက္ပံုက ညီမေလးက်ေတာ့ အိပိုလို႔ ေခၚတယ္၊ သယ္ရီးကိုက်ေတာ့ေရာလို႔ ေမးသတဲ့။ (ကၽြန္မက ကိုယ့္ကိုယ္ကို သမီး သမီးလို႔ ေျပာရာက အခၽြဲလြန္ၿပီး သယ္ရီးလို႔ ျဖစ္သြားတာေလ) ငါ့သမီးက အတတ္လြန္လြန္းလို႔ လည္လြန္းလို႔ ေဘးအိမ္က ဘဘႀကီးက မိန္းမလည္ သိန္းၾကြယ္ေလးလို႔ ေခၚတယ္ေလ။ ဒီေတာ့ ငါ့သမီးနာမည္က သိန္းၾကြယ္ေလးေလ တဲ့ အေမက။ ကဗ်ာမဆန္လိုက္ပံုမ်ား။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကၽြန္မ မူႀကိဳတက္ေတာ့ အေဒၚအပ်ိဳႀကီးပဲ ႀကိဳ ပို႔ လုပ္ရတာ။ ညေနတိုင္း အျပန္လမ္းမွာ မူႀကိဳက သင္လိုက္သမွ် အေဒၚကို ၾကက္တူေရြးလို ႏွႈတ္တိုက္ ျပန္ျပန္ရြတ္ျပရတာ။ အေဒၚက သေဘာေတြကို က်လို႔ေပါ့။ ကၽြန္မက ဉာဏ္ေကာင္းတယ္။ ဉာဏ္ေကာင္းသူတို႔ ထံုးစံ ပ်င္းလည္း ပ်င္းတယ္။ အေဆာ့မက္လြန္းလို႔ တစ္ကိုယ္လံုးလည္း ဒဏ္ရာခ်ည္းပါပဲ။ မွတ္မိေသးတယ္။ မူႀကိဳေက်ာင္းမွာ ဗိုလ္အုန္းသီးကားေမာင္းတာ။ ကၽြန္မက ေရွ႕ကေမာင္း၊ တစ္ေယာက္က ေနာက္ကေန တြန္း။ ေႏွးလိုက္တာ၊ အျမန္တြန္းေပးစမ္းပါ ဆိုေတာ့ ေနာက္က တစ္ေယာက္က အားကုန္တြန္း၊ ကၽြန္မကလည္း နင္းနဲ႔ မူႀကိဳေက်ာင္းနံရံနဲ႔ ဗိုလ္အုန္းသီး၀င္ေဆာင့္လို႔ ကၽြန္မ ေျခသည္းခြံ ကၽြတ္ထြက္သြားမွပဲ တစ္စခန္းရပ္ သြားေတာ့တယ္။ ကိုယ့္ဘာသာျဖစ္တာမို႔ ကၽြန္မက မငိုဘူး၊ အံႀကိတ္ခံခဲ့သတဲ့။ ဇ ကေလးနဲ႔ေပါ့၊ မာလိုက္တဲ့ ေခါင္းဆိုတာ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ငယ္ငယ္က&nbsp; ညီမေလးနဲ႔ အတူေနရတာ ခဏေလးပါပဲ။ ေနာက္ေတာ့ အေမ့ဘက္က အဖြားက ညီမေလးကို လာေခၚသြားတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ အေဖဘက္က အဖိုးအဖြားေတြနဲ႔ က်န္ခဲ့ တာေပါ့။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြမွာ အေမတို႔၊ ကၽြန္မတို႔နဲ႔ ေတြ႔ဖို႔ ညီမေလးကို အဖြားက ျပန္လာပို႔တယ္။ အဲဒီမွာ ကၽြန္မရဲ႕ ဉာဥ္ဆိုး ေပၚေတာ့တာပဲ။ လူႀကီးေတြက တခါတေလမွ လာတဲ့ ညီမေလးကို ၀ိုင္းခ်စ္ၾက၊ အေရးေပးၾကဆိုေတာ့ ကၽြန္မက ဗိုလ္ျပဳတ္တဲ့ ဘ၀မွာ မေျဖသာဘူး ထင္ပါရဲ႕။ လူႀကီးေတြ လစ္ရင္ လစ္သလို အငယ္မကို တြန္းခ်၊ ဆံပင္ဆြဲ လုပ္ေတာ့တာပဲ။ အငယ္မက ေအးရွာတယ္။ ျပန္မလုပ္ဘူး၊ ငယ္ေသးလို႔လည္း ပါ ပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေလးတန္းႏွစ္မွာ သူ႔ကို ျပန္ေခၚထားတာ၊ ကၽြန္မက ဒဂံု ၂၊ သူ႔ကို လသာ ၂ မွာ အဲလို ေက်ာင္းခြဲထားၾကတယ္။ ညီအစ္မ ၂ေယာက္ ညအတူ အိပ္ၾကတဲ့အခါ ႏွစ္ေယာက္အိပ္ျခင္ေထာင္ထဲမွာ ရန္ျဖစ္ရင္ျဖစ္၊ မျဖစ္ရင္လည္း စကားေျပာေနၾကရင္း အူျမဴးစရာေတြ႔ရင္ တဟီးဟီး တဟားဟား ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မအိပ္ၾကဘဲ ရွိေနတတ္ၾကျပန္တယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္ ထပ္ေမြးတယ္။ ေနာက္ ညီမေလး တစ္ေယာက္၊ ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္မတို႔မွာ ေမာင္ႏွမ ၆ ေယာက္ ရွိလာခဲ့တယ္။ ကၽြန္မက သူတို႔ေတြရဲ႕ ေခ်းႏွီး ေသးႏွီးေတြ အေမ့ကို ကူေလွ်ာ္ေပးဖူးတယ္။ ေလွ်ာ္တုန္းကေတာ့ ေခ်ာလို႔၊ ထမင္းစားခ်ိန္က်မွ လက္ေတြက စပ္ေတာ့တာ။ အဲေတာ့မွ လက္ေတြ ပြန္းကုန္မွန္း သိတယ္။ ကၽြန္မလက္ေတြက အရည္ပါးလြန္းတာကိုး။ ဒါနဲ႔ ေနာက္ေတာ့ အေမက ေပးမေလွ်ာ္ေတာ့ဘူး၊ လူငွားေခၚေလွ်ာ္တယ္။ အဲဒီကတည္းက ကၽြန္မကို ဘာမွ မခိုင္းေတာ့တာ။ ေလးတန္းေရာက္လို႔ ညီမေလးက ထမင္းအိုးတည္တတ္ေနခ်ိန္မွာ ကၽြန္မက ဘာမွ မတတ္ေသးဘူး။ အဖိုးကေတာ့ ကၽြန္မကို အသည္းေက်ာ္မို႔ အရမ္း အလိုလိုက္တယ္။ ကၽြန္မမ်က္နွာ နဲနဲမွ အညိဳမခံတာမို႔ ကၽြန္မ ဆိုးသမွ် အဖိုးေၾကာင့္လို႔ အဖြားက ေျပာေလ့ရွိတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br />ခုမွသာ အိပ္ေရးမက္ေနတာ။ ကၽြန္မတို႔ ေမာင္ႏွမေတြ ငယ္တုန္းကဆို ေဆာင္းတြင္းေရာက္တိုင္း " ေစာေစာအိပ္လို႔ ေစာေစာထလို႔ ေစာေစာလမ္းေလွ်ာက္ ၾကပါစို႔"ဆိုတဲ့ ေလာ္စပီကာကိုေတာင္ သနားေသးတယ္။ မနက္ ေလးနာရီေလာက္ကတည္းက ေမာင္ႏွမေတြ တစ္ခၽြတ္ခၽြတ္နဲ႔ ေ၀ါ့ကင္းရွဴး ၀တ္သူ၀တ္၊ ေဘာင္းဘီရွည္ လဲသူလဲ၊ လူႀကီးေတြ ႏိူးလာရင္ ဆူမွာစိုးလို႔ အသံအုပ္အုပ္နဲ႔ ေျပာၿပီး ကန္ေတာ္ႀကီး လမ္းပတ္ေလွ်ာက္ဖို႔ ျပင္ၾကတာ။ မနက္လင္းေတာ့မွ ကန္ေဘး၊ သိမ္ျဖဴကြင္းေဘးက အေၾကာ္ တဲေလးမွာ အေၾကာ္၀ယ္စားၿပီး အိမ္ျပန္ၾကတယ္။ အေၾကာ္ကပူပူ လုစားၾကရင္း ပါးစပ္ဟလိုက္တိုင္း ထြက္လာတဲ့ အာေငြ႔ျဖဴျဖဴေတြနဲ႔ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာကို တစ္ေယာက္ မွႈတ္ထုတ္တတ္ၾကေသးတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေၾကးရုပ္နားေရာက္တိုင္းလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်က္ႏွာကို အျမဲ &nbsp; ေမာ့ၾကည့္ ခဲ့ၾကတာ။</div><div style="text-align: justify;"><br />ကၽြန္မတို႔ ညီအစ္မ အေၾကာက္ဆံုးကေတာ့ အေမ ၀မ္းႏွႈတ္ေဆးတိုက္တဲ့ညပဲ။ ၀မ္းႏွႈတ္ေဆးတိုက္မဲ့ညဆို အေမက ေဆးေလးေတြကို လံုးထားတတ္တယ္။ အဲလိုညဆို မတိုင္ပင္ရပါဘဲ ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး အိပ္ရာ အေစာႀကီး ၀င္ၾကတယ္။ အေမက " ဟိုနွစ္ေယာက္ ျခင္ေထာင္ထဲက ထြက္ခဲ့ၾက"ဆိုမွ ေလးေလးကန္ကန္ အိပ္ခ်င္မူးတူးႀကီးထြက္လာရသလို ပံုမ်ိဳးနဲ႔ ျခင္ေထာင္ထဲက ထြက္လာ ၾကတယ္။ ညီအစ္မ ႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ စပ္ျဖဲျဖဲၾကည့္ရင္း ငါတို႔ထက္လည္လို႔ ငါတို႔အေမျဖစ္တာဟဆိုတဲ့ မ်က္ႏွာေပးေတြနဲ႔ေပါ့။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အေမလံုးထားတဲ့ မဟာၿမိဳင္ေတေဆးႀကီးဆိုတာက အနံ႔နဲ႔တင္ လူက ပ်ိဳ႕တက္ခ်င္ေနၿပီ။ အေမက ဟ ဆိုေတာ့ ပါးစပ္ဟေပးၿပီး ၿမိဳခ်ၿပီးတာနဲ႔ ေရတိုက္တာပဲ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီေတေဆးအလံုးက လည္ေခ်ာင္းထဲေရာက္ၿပီး ေ၀ါ့ကနဲ ျပန္ထြက္လာေတာ့တာ။ ၀င္သြားတုန္းက ေဆးလံုးဟာ ျပန္ထြက္ လာေတာ့ အျပားလိုက္ႀကီး။ အေမက ျပန္လံုး၊ ျပန္တိုက္နဲ႔ ကုလားသိုက္ က်ား၀င္ကိုက္ ဆိုတာလို ပြက္ေလာရိုက္ေနေတာ့တာ။ ေနာက္ေတာ့ ၀မ္းႏွႈတ္ေဆးတိုက္ခါနီး အနားမွာ သၾကားလံုးတို႔၊ ထန္းလ်က္ခဲတို႔ တန္းစီခ်ထားရတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္တစ္ခု မွတ္မိတာက ကၽြန္မတို႔ တစ္အိမ္လံုး ဖ်ားနာရင္ ျမန္မာေဆးနဲ႔ပဲ ကုၾကတယ္။ ေဆးဆရာႀကီး ဆရာညြန္႔ဆိုတာ ရွိတယ္။ ကၽြန္မတို႔က ဘဘညြန္႔လို႔ ေခၚၾကတယ္။ ဖ်ားနာ၊ ႏွာေစး၊ အေအးမိ၊ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဘဘညြန္႔ကုပံုက ေဆးမွႈန္႔ေတြကို ပိုက္ေသးေသးေလးနဲ႔ ႏွာေခါင္းထဲ ဖူးကနဲ မွႈတ္ထည့္လိုက္တာ။ ကၽြန္မတို႔က အသက္မရွႈဘဲ ေအာင့္ထားရင္ ဘဘညြန္႔က သိတယ္။ နင့္သမီးဟာ လူလည္မ ဆိုၿပီး အသက္ရွဴတဲ့ အခ်ိန္ထိ ေစာင့္တယ္။ အသက္ရွဴအသြင္း၊ သူက ပိုက္ကေလးကို ဖူးကနဲအမွႈတ္။ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ဟိုး ဦးေႏွာက္ထဲအထိ မႊန္တက္သြားတာမ်ား ခံရခက္လိုက္တာ၊ ဘာနဲ႔မွ မတူဘူး။&nbsp; ကၽြန္မကေတာ့ မႊန္တက္သြားတာနဲ႔ ဘဘညြန္႔ ကိုယ္လံုး၀၀ႀကီးကို အတင္း ဖက္ထားတတ္ခဲ့တာ။ ၿပီးတာနဲ႔ ႏွာေတြေခ်၊ မ်က္ရည္ေတြက်၊ ေခၽြးေတြနဲ႔ လူလည္း ေနေကာင္းသြားေတာ့တာပဲ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မွတ္မွတ္ရရ ကၽြန္မတို႔ ဘဲသူခိုးျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္း ေျပာျပဦးမယ္။ ငမိုးေၾကာင့္ေပါ့။ ကၽြန္မ တစ္ခါ ေရးဖူး ပါတယ္။ ကၽြန္မေမာင္ ၀မ္းကြဲ ငမိုးအေၾကာင္း။ တစ္ေန႔မွာ ကၽြန္မတို႔ ေမာင္ႏွမေတြ ေဆာ့ေနရင္း ဘဲတစ္ေကာင္က မ်က္ေစ့လည္ၿပီး ျခံ၀ေရွ႕တည့္တည့္ေရာက္လာတယ္။ ဒါကို ငမိုးျမင္ေတာ့ လက္ေဆာ့ၿပီး အုတ္ခဲ နဲ႔ ေကာက္ထုလိုက္တာ ဘဲခမ်ာ ဇိကနဲ၊ ဒါေပမဲ့ ေသေတာ့ မေသေသးဘူး။ ကၽြန္မတို႔မွာ ေၾကာက္လြန္းလို႔၊ ငမိုးက ဘဲကို လည္ပင္းက ဆြဲၿပီး အိမ္သာထဲ ပစ္ထည့္ထားလိုက္တာ။ ညေနက်ေတာ့ ဘဲပိုင္ရွင္က လာေမးပါေရာ။ ငမိုးက ခပ္တည္တည္ပဲ၊ မေတြ႔မိပါဘူးဆိုေတာ့ ကၽြန္မတို႔မွာ လည္ပင္းေတြေတာင္ နင္လို႔။ ကၽြန္မတို႔ ညီအစ္မေတြမွာ ဘဲသရဲေၾကာက္လို႔ အိမ္သာေတာင္ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာမွ တစ္ေယာက္ထဲ ၀င္ရဲတယ္။ လူႀကီးေတြ သိေတာ့ ငမိုးကို ဆူလိုက္တာမွ။ အဲဒီေန႔ညက ကၽြန္မတို႔အိမ္မွာ ဘဲသားဟင္းစားၾကရတယ္ဆိုတာေတာ့ ေျပာဖို႔လိုမယ္ မထင္ေတာ့ပါဘူးေနာ္ း)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကၽြန္မတို႔ အိမ္နားမွာ အမ်ားပိုင္ ေရတြင္းေလး တစ္တြင္းရွိတယ္။ ေႏြဆို ေရက ေအးၿပီး ေဆာင္း ဆို ေႏြးေနတာ။ တြင္းေရက ၾကည္လင္ေနၿပီး သိတ္လည္း မနက္တဲ့အတြက္ စက္သီးတပ္ဖို႔ မလိုဘဲ ႀကိဳးတပ္ေရပံုးနဲ႔ပဲ ေရငင္ၿပီး ခ်ိဳးၾကတာ။ ကၽြန္မအေပ်ာ္ဆံုးက မိုးတြင္းပဲ။ မိုးတြင္းေရာက္ၿပီဆို တြင္းေရက ခြက္နဲ႔ ဒီအတိုင္း ခပ္ခ်ိဳးလို႔ ရေအာင္ တိမ္တယ္။ လမ္းထဲက အေဖာ္ေတြ ခ်ိန္းၿပီး ေရခ်ိဳးၾက၊ စကားေျပာၾကတာ သိတ္ေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ့တာ။ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ေရတြင္းဆယ္ရင္လည္း ဟိုအိမ္ဒီအိမ္က ေကာက္ညွင္းေပါင္း၊ ဆီထမင္းနဲ႔ တြင္းဆယ္လုပ္အားေပးတဲ့သူေတြကို ေကၽြးၾကတာ။ ဘာရမလဲ ကၽြန္မတို႔ ကေလးေတြက လူႀကီးေတြ ေနာက္ကေန ႀကိဳးကို အတင္းလိုက္ဆြဲၿပီး ရွႈပ္ခဲ့ၾကတာေပါ့။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အိမ္မွာ အုန္းပင္၊ သရက္ပင္၊ မာလကာသီးပင္၊ သၾကားၾသဇာသီးပင္ေတြ ရွိတယ္။ အိမ္ေနာက္မွာ ငွက္ေပ်ာပင္လည္း ရွိတယ္။ သရက္သီးက မခ်စ္စုမ်ိဳးမို႔ အမွည့္ထိေအာင္ မခံဘဲ ၀င္းေရာင္ေလးသမ္းတာနဲ႔ ခြဲစားၾကတာ။ အစိမ္းကို ဆား၊ ငံျပာရည္၊ ျငဳတ္သီးမွႈန္႔ေတြနဲ႔ နယ္ၿပီးစားၾကတာ။ အဖြားက ေသတၱာထဲ မွာ ေကာက္ရိုးခင္း၊ သရက္သီးေတြ စီၿပီးထည့္၊ ၿပီးမွ ထမင္းစားခါနီးတိုင္း ခြဲစားၾကရတာ မွတ္မိတယ္။ သိတ္မွည့္သြားတဲ့ သရက္သီးေတြကိုေတာ့ အဖြားက ပိတ္ပါးနဲ႔ အႏွစ္တိုက္ၿပီး သရက္ျပဥ္ လုပ္ေကၽြးေလ့ရွိတယ္။ သရက္ပြင့္ေတြ ေ၀ေနၿပီဆို ကၽြန္မတို႔ေတြ အပင္ေပၚတေမာ့ေမာ့ ျဖစ္ၾကၿပီ။ အသီးသီးလို႔ ခူးခ်ိန္တန္ရင္ ခူးၿပီး အိမ္နီးခ်င္းေတြ ေ၀ေပးတဲ့အျပင္ အိမ္စားဖို႔ အမ်ားႀကီး ပိုေသးတာ။ ကၽြန္မျပန္တုန္းကေတာ့ အဖြားက ေျပာတယ္။ အသီးေလ်ာ့သြားၿပီတဲ့။ ဒါေပါ့ေလ သူလည္းပဲ ဇရာခ်ိန္ေရာက္ ၿပီကိုး။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေဆာ့တာကို ေျပာရရင္ အစံုပဲ။ ကုလားမစည္း နင္းမလား၊ ထုပ္စည္းတိုး မလား၊ ေၾကြပန္း ကန္ ေစ့ေတြ ေထာင္ၿပီး ေဂၚလီပစ္မလား၊ က်င္းတူးၿပီး ေဂၚလီ က်င္းစိမ္မလား။ ၾသဇာေစ့ေတာက္မလား၊ ေက်ာက္စလစ္ခဲ အရြယ္ညီ လံုးေခ်ာေလးေတြ ေကာက္ၿပီး ဇယ္ခုတ္မလား၊ ဖိနပ္ေတြ ႏွစ္ဘက္တန္းစီၿပီး "ကလင္-ကေလာင္-ကလက္ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္"ဆိုၿပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးခုန္ေဆာ့မလား။ လူေတြ ႏွစ္ဖဲြ႔ခဲြ၊ တစ္ဘက္စီမွာ တန္းစီေျခဆင္းထိုင္ၿပီး "လိပ္ဥေပ်ာက္လို႔ လိပ္မရွာ၊ သူ႔ခမ်ာ ငိုမဲ့ ငိုမဲ့"လို႔ ၀ိုင္းေအာ္ၾကရတဲ့ လိပ္ဥဖြက္တမ္း ေဆာ့မလား။ " ေရႊစြန္ညိဳ ဘာကိုလိုလို႔ ၀ဲပါတယ္၊ မေထြးလိုလို႔ ၀ဲပါတယ္" ဆိုတဲ့&nbsp; ေရႊစြန္ညိဳ ေဆာ့မလား။ သားေရပင္ႀကိဳး ခုန္မလား အို...တကယ္ကို စံုေနတာပဲ။ ဒါေတာင္ ေက်ာင္းမွာ ေဆာ့ၾကတာ မပါေသးဘူး။ ကၽြန္မက အေဖာ္ေတြ မလာေသးလည္း တစ္ေယာက္ထဲ ဒိုးႏွစ္ျပားနဲ႔ ကုလားမစည္း နင္းခ်င္ နင္းေနတတ္တာ။ ဟိုဘက္ ဒီဘက္ သစ္ပင္ႏွစ္ပင္မွာ သားေရပင္ႀကိဳးခ်ည္ၿပီး တစ္ေယာက္ထဲ ေဆာ့ခ်င္ ေဆာ့ေနတတ္တာ။ အိမ္မွာေနရင္း ကာတြန္းဖတ္၊ ပံုဆဲြေနတဲ့ အခါလည္း ရွိတယ္။ ေမာင္ႏွမေတြ စံုၾကလို႔ ကတမ္းခုန္တမ္းကစားတဲ့အခါ အေမ့ထမီယူ၀တ္၊ အေမ့ပု၀ါကို ေခါင္းမွာခ်ည္ၿပီး ပိုတဲ့အစကို လိမ္ၿပီး ဆံပင္လုပ္ခ်ထားတတ္တာ။ "အားေပးၾကပါဦးရွင္ အကိုႀကီးမ်ားရဲ႕ မိေမာ္လြင္" ဆိုတဲ့ သီခ်င္း၊ "ေမာင္ အလုပ္သမားဆိုရင္ ေမကပင္ စတင္ ခ်စ္ ခ်စ္ပါရေစ" ဆိုတဲ့ သီခ်င္းမ်ိဳးေတြနဲ႔ ဆိုခဲ့၊ ကခဲ့ၾကတာ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ခုေခတ္ကေလးေတြ ဒီသီခ်င္းေတြ ဘယ္သိနိူင္ေတာ့မွာလဲေနာ္။ အဲဒီလိုပဲ ကၽြန္မတို႔တုန္း ကလို ေျပးလႊားခုန္ေပါက္ ကစားၾကရတာမ်ိဳးေတြလည္း&nbsp; မရွိေတာ့သေလာက္ပါပဲ။ လြမ္းမိပါရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ ခုေနခါ ကေလးဘ၀ျပန္လိုခ်င္သလားေမးရင္ ကၽြန္မကေတာ့ မလိုခ်င္ေပါင္။ ကေလးဘ၀မွာလည္း သူ႔ ဖိစီးမွႈနဲ႔သူ ရွိခဲ့တာပဲ မဟုတ္လား။ စာေတြက်က္ရတဲ့အခါတိုင္း စာေတြ က်က္မွတ္စရာ မလိုတဲ့ လူႀကီးဘ၀ ျမန္ျမန္ေရာက္ခ်င္ခဲ့တာ။&nbsp; အရြယ္သံုးပါးဆိုတာကို ဘယ္သူမဆို တစ္ခါစီေတာ့ ျဖစ္ခြင့္ ရခဲ့ၾကတာပဲ မဟုတ္လား။ ႀကီးျပင္းလာခဲ့ၾကရတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္အေနအထားေတြ၊ မိသားစုဘ၀ေပးအေျခအေနေတြေၾကာင့္ ကြဲျပားေနတဲ့ ကေလးဘ၀ျဖတ္သန္းမွႈေတြ ရွိခဲ့ၾကေပမဲ့ ငယ္ဘ၀ကိုေတာ့ျဖင့္ ဘယ္သူကမွ ေမ့ႏိူင္ေကာင္းမယ္ မဟုတ္ေပဘူး။ ကၽြန္မလည္း တစ္ခါတစ္ေလ ငယ္ဘ၀ထဲကို ခဏတစ္ျဖဳတ္ေတာ့ ထြက္ေျပးမိတတ္ပါရဲ႕။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-318001989716074580?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-74874494839794401632012-02-02T15:44:00.002+08:002012-02-04T22:29:40.063+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-nbNS2i2iAIw/Tyo9MRlYGDI/AAAAAAAACls/psxfExQjPHA/s1600/Frozen.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-nbNS2i2iAIw/Tyo9MRlYGDI/AAAAAAAACls/psxfExQjPHA/s200/Frozen.JPG" width="191" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="color: black; text-align: center;">ဇီးရိုးဒီဂရီ စင္တီဂရိတ္ရဲ႕ေအာက္&nbsp; မိုင္းနပ္စ္ 9.5 မွာ....<br />Clarence Birdseye ရဲ႕ ၁၉၂၉ကစခဲ့တဲ့ စမ္းသပ္ျဖန္႔ခ်ိမွႈေအာက္မွာ...<br />စက္စြမ္းအင္နဲ႔ စည္းေႏွာင္ပိတ္ၾကပ္ ေသသပ္စြာထုတ္ပိုးမွႈတစ္ခုရဲ႕ အထဲမွာ...<br />ဗီတာမင္တစ္ခ်ိဳ႕တစ္၀က္ ေလ်ာ့ပါးေပ်ာက္ဆံုးမွႈေတြၾကားမွာ...။&nbsp;&nbsp; ။<br /><br />အခ်ိန္စီးမွႈအလိုက္ တန္ဘိုးအျဖတ္ခံၾကရ...<br />IQF နည္းပညာေတြနဲ႔ ေျပာင္းလဲ စမ္းသပ္ ခံခဲ့ၾကရ...<br />မူရင္းအရသာမပ်က္ယြင္းေစဘဲ အနံ႔အရသာမဲ့ CMCေတြ ထည့္၀င္ေပါင္းစပ္ခံၾကရ....<br />Thawing လုပ္ၿပီးတဲ့အခါ ၂၄နာရီထက္ အျပင္မွာ ပိုမထားရန္...<br />သတိေပးစာတမ္းေတြလည္း ကိုယ္ေပၚမွာ အကပ္ခံၾကရ။&nbsp; &nbsp; ။ <br /><br />တစ္ခ်ိန္က...<br />&nbsp; ဘာေကာင္ႀကီးပဲ ျဖစ္ခဲ့ ျဖစ္ခဲ့<br />တစ္လံုးပိုရွဴလို႔ မရတဲ့ ဘ၀တူေတြထဲမွာ<br />က်ဳပ္တို႔ဟာ....<br />အသက္မဲ့&nbsp; မ်က္ႏွာေသေတြနဲ႔<br />ေလးေထာင့္မွန္ပံုးထဲမွာ တုန္ခိုက္ေအးခဲစြာ။ &nbsp; ။ </div><br /><div style="color: blue;"></div><div style="color: blue;"><br /></div><div style="color: blue;">IQF - Individually Quick Frozen</div><div style="color: blue;">CMC - CarboxyMethylCellulose</div><div style="color: blue;">Thawing - Defrosting , Unfreezing</div><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-7487449483979440163?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-59269963232400727662012-01-28T12:01:00.006+08:002012-01-28T12:21:52.202+08:00<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အေသအခ်ာပဲ။ ခုတစ္ေလာ၊ တစ္ကယ္ေတာ့ အဲဒီ ခုတစ္ေလာက အေတာ္ၾကာခဲ့ၿပီ။ စာမေရးခ်င္တာ၊ စာမဖတ္ခ်င္တာ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ သယ္မေနခ်င္ေတာ့တာ။ ေျပာရရင္ အားစိုက္ထုတ္ရမဲ့ ကိစၥေတြကို ဘာမွ မလုပ္ခ်င္ေတာ့ တာ။ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေတြပဲ…ေဟးလား၀ါးလားလုပ္ေနရရင္ေတာ့ စိတ္ေျပေနသလိုပဲ။ အဲ…ဒီလိုဆိုလိုက္ေတာ့ အတည္ေပါက္ႀကီးေတြဆို စိတ္ကတင္းၾကပ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာေရာက္မသြားေပဘူးလား။ မုန္႔ေလေပြစားၿပီး မိုးပ်ံပူေဖာင္းေရာင္းရရင္ ေကာင္းမလားပဲ။ အင္မတန္ ေပါ့ပါးတယ္ေလ….။</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဒီလိုပဲ တစ္ခါတစ္ေလ ျဖစ္တတ္ပါတယ္ တဲ့။ မိုရီယာမင္းသြင္းေပးၾကတယ္။ ခက္တာက ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပဲ။ စိတ္က ဘယ္လိုမွ တက္မလာဘူး။ အသက္ႀကီးလာလို႔မ်ားလား…။ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ေဖ့စ္ဘုတ္ေပၚမွာ ကိုယ့္ထက္ႀကီးတဲ့ အစ္မေတာ္၊ ေနာင္ေတာ္ေတြ…ေပ်ာ္ရႊင္တက္ၾကြေနတာပဲဟာ။ (ေျပာပံုက ရိုက္ေပါက္ေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ပါဘူးေနာ္) တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း ေဖ့စ္ဘုတ္သံုးရတာ ေပ်ာ္စရာ။ ကိုယ္တင္ခ်င္တဲ့ စေတးတပ္စ္ေလးေတြေရး၊ အဲဒီကမွ ၀ိုင္း၀န္း ေျပာဆို ေနာက္ေျပာင္ၾက၊ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ ၿပံဳးခ်င္စရာ အေထ့အေငါ့ေလးေတြပဲ တင္ျဖစ္တာပါ။ ကိုယ္မတင္လည္း သူမ်ားတင္ထားတဲ့ စေတးတပ္စ္ေတြေအာက္မွာ သြားေနာက္တာမ်ိဳးေပါ့။ အခိုက္အတန္႔ေတာ့ စိတ္ေပါ့ပါးသြားသလို မ်က္ႏွာေၾကာေတြ ေျပေလ်ာ့သြားတာေတာ့ အမွန္ပဲ။</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဘယ္သူေတြ ဘာပဲေျပာေျပာ၊ ကိုယ္က အြန္လိုင္းမွာ စာေရးေနတာေလ လို႔ ေျပာလိုက္ရရင္ကို လွ်ာအရသာ ေတြ႔ေနေတာ့တာ။ နဲနဲေလးမွ မေလွ်ာ့ဘူးပဲ။ အဲဒီအြန္လိုင္းမွာ စာေရးေနတယ္ ဆိုတဲ့ေကာင္ကလည္း Terms &amp; conditionsေတြ အင္မတန္မ်ားစားေသးတာ။ မုဒ္မရေသးလို႔ မေရးေသးတာတို႔၊ အၾကည္ဓါတ္ လိုေနတယ္တို႔၊ ဖီလင္မလာေသးဘူးတို႔၊ အလုပ္ေတြ မ်ားေနလို႔တို႔၊ ေနမေကာင္းေသးလို႔တို႔၊ စိတ္ပါမွ ေရးတာတို႔။ အံမာ အေတာ္ေလး လာတာ။ လူၾကားရင္ ေဂၚဇီလာေလာက္စာေတြပဲ ေရးေနသလိုလို။ လုပ္ေနပံု လုပ္ေနပံု….။</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္ စာေလးေရးေနတုန္းမ်ား အိမ္ကလူက စီအန္ေအၾကည့္ရင္း ေရေႏြးေလးနဲနဲေလာက္ ထပ္ျဖည့္ေပးပါဦးကြာဆိုရင္ ကိုယ့္မ်က္ႏွာက ရွင္ ေတာ္ေတာ္အလိုက္မသိရန္ေကာ၊ မသိသားဆိုးရြားရန္ေကာ၊ ဒီမွာ စာေရးေနတယ္ေလ ဆိုတဲ့ အထာနဲ႔ လုပ္လိုက္ေသးတာ။ တစ္ကယ္ေတာ့ သူဟာ ရံုးသြားခါနီးမွ သူ႔အ၀တ္ေလးသူ မီးပူေလး အေျပးအလႊားတိုက္ ၀တ္ရရွာတာ။ ဘေလာ္ဂါ့ေယာက်ာ္းဘ၀မ်ား အေတာ္ဆိုးေပတာ။ ကိုယ္ေတာ္ေတာ္ လြန္ေနၿပီဆိုတာ သိသိႀကီးနဲ႔ ကိုယ္ဟာ မေကာင္းလိုက္တာမ်ား။ ေတာ္ရံုလူ၊ စိတ္ဆတ္တဲ့ ေယာက်ာ္းနဲ႔သာဆို ကိုယ္ စစ္တယ္ မွန္တယ္ အာဂ်ီႏိူမိုတို ျဖစ္သြားေလာက္တယ္။ မွႈန္႔မွႈန္႔ညက္ညက္ရယ္မွ ေၾကေစသတည္း ဆိုတာလို….။</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကိုယ္က ေသြးအားနည္းတဲ့ေရာဂါ ရွိတယ္။ ေသြးထဲမွာ ေသြးနီဥနည္းေနတာ။ ေသြးသြားလွဴတိုင္း ကိုယ့္ေသြးကို ဘယ္ေတာ့မွ မယူဘူး။ အျငင္းခံရတိုင္း ၀မ္းနည္းလြန္းလို႔ ေသြးလွဴဖို႔ လက္ေလွ်ာ့ထားရတယ္။ ထားပါေတာ့။ အဲဒီေရာဂါဟာ အအိပ္ပ်က္ရင္ ပိုဆိုးတာ။ ဒီေလာက္ေၾကာင္းေနရင္ သိေလာက္ပါၿပီ။ ဘေလာ္ဂါဆိုတဲ့ သတၱ၀ါဟာ ေစာေစာအိပ္တယ္လို႔မ်ား ၾကားဖူးၾကလား။ ဒါေတာင္ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ေနရရင္ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္လို႔ ေခါင္းမာခ်င္ေသးတာ။ လူကသာ မမာႏိူင္ေတာ့ေပမဲ့ေလ။ </span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကိုယ္ဟာ ကိုယ့္ေရာဂါကိုယ္ ေမြးျမဴရင္း ေနလို႔မေကာင္းလည္း မနက္မနက္ ရံုးကို တရြတ္ဆြဲသြားေနလိုက္တာ၊ ၾကာေတာ့ လူက လူနဲ႔ မတူေတာ့ဘူး။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုမွ မသနားရင္ ဘယ္သူကမ်ား သနားမွာလဲ။ ဒါနဲ႔ စိတ္ေလွ်ာ့ၿပီး အားလံုးကို ျဖတ္ထားလိုက္တယ္။ ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာကို တစ္ခါမွ မၾကားဖူးခဲ့သလိုလို။ သံေယာဇဥ္ျပတ္ေအာင္ ေနတတ္လာတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဒါေပမဲ့ ၀ဋ္ႀကီးတဲ့ သတၱ၀ါေတြထဲမွာ အဲဒီဘေလာ့ဂ္ဂါဆိုတာေတြ ေရွ႕ဆံုးတန္းက ပါေနတယ္ ထင္ပါရဲ႕။ ကိုယ္ မေနတတ္ဘူး၊ ေယာင္ခ်ာခ်ာ အရူးတစ္ပိုင္း မျဖစ္ေပမဲ့ ဟိုဟာေလးေတြ႔လည္း စာစီ၊ ဒီဟာေလးေတြ႔လည္း စာစီနဲ႔ ဒီေခါင္းႀကီးထဲမွာ အမ်ားႀကီး ေရးေနမိျပန္ပါေရာ။ </span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေရးစရာေတြကမ်ား၊ ေရးလက္စေတြကလည္း မျပတ္၊ ကိုယ္ မေမ့ပါဘူး။ ကိုယ့္မွာ ေရးလက္စေတြ အမ်ားႀကီးရယ္။ ခ်စ္ေသာ ပုဂံေျမ၊ စိနတိုင္းသြားေတာလား… တို႔လို႔တန္းလန္းေတြ။ ကိုယ္ေရးေနတဲ့ပံုသ႑န္ဟာ ကိုယ့္ကို ကိုယ္စားျပဳေနတယ္။ ကိုယ္ဟာ ဘာကိုမွ အဆံုးမသတ္ဘဲ တို႔ထိရံု ေခါင္းစဥ္ေတြ ေလွ်ာက္တပ္ေနေတာ့တာ။ ဘာကိုမွန္းမသိ၊ အားနာေနမိတယ္။ နားလည္ေပးပါ ပရိသတ္ႀကီးရယ္လို႔ ေျပာရမွာ လက္တြန္႔ေနတယ္။ ခြင့္မလႊတ္ၾကပါနဲ႔ေတာ့။ ကိုယ္ အေတာ္ေလး ညံ့ပါတယ္။ ဖ်င္းပါတယ္။ က်န္းမာေရးအေၾကာင္းျပ ပ်င္းတာလည္း ပါပါတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အိမ္ရွင္မတာ၀န္ေတြ ပ်က္ကြက္တိုင္းသာ အျပစ္ေပးေၾကးဆို ကိုယ္ဟာ ဒဏ္ထမ္းမဆံုးျဖစ္ေနေတာ့မွာ။ အလုပ္တာ၀န္ေတြ ပ်က္ကြက္တိုင္းသာ အလုပ္က ထုတ္ေၾကးဆို ကိုယ္ အႀကိမ္ႀကိမ္ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္ေနေတာ့မွာ။ ဘာေတြ လုပ္ခ်င္တာလဲ၊ ကိုယ္ဘာေတြ ျဖစ္ခ်င္ေနတာလဲ။ လုပ္ခ်င္၊ ျဖစ္ခ်င္ေနတာေတြအတြက္ အရင္ကလို မစြမ္းႏိူင္တာဟာ က်န္းမာေရးတစ္ခုထဲေၾကာင့္ေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ဘူး။ ဒါေတြ ကိုယ္ လုပ္ႏိူင္တဲ့ အရာေတြပဲလို႔ ေသခ်ာေနတာေတာင္ ခႏၶာက အရင္လို မလိုက္ႏိူင္ဘူး။ ပင္ပန္းေနတတ္ၿပီ။ စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္မပါတဲ့အခါ ကိုယ္ ငိုမိတယ္။ ငိုလြယ္တာ ကိုယ္မွ မဟုတ္ဘဲ။ တစ္ခုခုေတာ့ တစ္ကယ္ကို လြဲေခ်ာ္ေနခဲ့ၿပီ။</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္။ လတ္ဆတ္တဲ့ေလကို ရွဳခ်င္တယ္။ အိပ္ေရး၀၀ အိပ္ခ်င္တယ္။ အိပ္ရာထလို႔ ျပဴတင္းတံခါး ဖြင့္လိုက္တာနဲ႔ အစီအရီစိုက္ထားတဲ့ ႏွင္းဆီေရာင္စံုခင္းေတြကို မ်က္လံုးထဲ ျမင္ခ်င္တယ္။ မနက္စာ မုန္႔ဟင္းခါးကို ပဲေၾကာ္နဲ႔ စားခ်င္တယ္။ အိမ္ေနာက္ေဖးမွာ စိုက္ထားတဲ့ ခ်ဥ္ေပါင္ခင္းေလးထဲက ခူးဆြတ္လို႔၊ ေစ်းက၀ယ္လာတဲ့ ေတာၾကက္အေကာင္ေသးေသးေလးကို ငရုတ္သီးစပ္စပ္ေလးခ်က္လို႔၊ ဘယ္သူကမွ အနံ႔ေၾကာင့္ ကြန္ပလိန္း တက္ေနမွာ မဟုတ္တဲ့ ငါးပိေရက်ိဳေလးကို ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ ပုဇြန္ေျခာက္၊ ငရုတ္သီးစိမ္းေလးေထာင္းၿပီး ေဖ်ာ္လို႔။ ထမင္းဟင္းပူပူေလးကို က်က္တာနဲ႔ ခူးခတ္စားၾကလို႔။ ေန႔လည္စာၿပီးတဲ့အခါ စာေရးစားပြဲေလးမွာထိုင္၊ ေရးခ်င္တာေရး ဖတ္ခ်င္တာဖတ္။ ဘ၀ကို အဲဒီလို ပံုေဖာ္ခ်င္လိုက္တာ…..။</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">လက္ရွိအေျခအေနမွာ ေပ်ာ္ေအာင္ေနတတ္ျခင္းဟာ ဘ၀မွာ ေအာင္ျမင္မွႈတစ္ခုသာ ျဖစ္ရင္ ကိုယ္ဟာ က်ရွဳံး ေနတုန္းပဲ။ </span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါေလ။ ကိုယ့္မွာ ေရးစရာေတြ ရွိေနတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေဖာက္ထုတ္ပစ္ဖို႔ လိုေနတယ္။ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုေပၚ ျပန္တက္ဖို႔ ဂီယာခ်ိန္းဖို႔ လိုတယ္ မဟုတ္လား။&nbsp;</span><br /><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကားစကားနဲ႔ ေျပာရရင္ </span><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကိုယ္ အခု </span><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဂီယာခ်ိန္းေနတယ္။&nbsp;</span><br /><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကရာေတးစကားနဲ႔ ေျပာရရင္ ကိုယ္ အခု ကီသြင္းေနတယ္။&nbsp;</span><br /><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အားျဖည့္ဖို႔ လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းတစ္ခုအေနနဲ႔ ေျပာရရင္ေတာ့ ကိုယ္ အခု ရီခ်ာ့ခ်္ လုပ္ေနတယ္။&nbsp;</span><br /><br /><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">မၾကာခင္ ျပန္ျပည့္လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ရတာပါပဲ။</span></div><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-5926996323240072766?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-10299617114524303612012-01-14T11:04:00.000+08:002012-01-14T11:04:27.775+08:00<b><span style="color: #cc0000;">" လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရင္ကြဲခန္း"</span></b><br /><br />ဘယ္သူကမွ တာ၀န္ေပးမထားတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ<br />အပိုင္းပိုင္း စုတ္ျပတ္ က်ိဳးပဲ့သြားတဲ့အခါ<br />ထံုေနတဲ့ ႏွလံုးသားဟာလည္း<br />အခ်ိန္တန္ရင္ ထထနာလာတယ္။&nbsp; ။<br /><br />လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္တဲ့....<br />သာဓုပဲ ေျပးေခၚရေတာ့မလို<br />ညိဳတဲ့မိုး မၿပိဳေသးေပမဲ့ မ်က္၀န္းထဲ ေရလွ်ံၾကသူေတြ<br />ပြင့္မလာဘဲ မရင့္ခင္ေၾကြက်ခဲ့ရတဲ့ လတ္ဆတ္အၿပံဳးေတြ<br />ဟိုမွာ...ဒီမွာ...တစ္စစီ။&nbsp; ။<br /><br />ကတိက၀တ္...<br />ယံုၾကည္မွူ....<br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္....<br />လက္ကြက္ေတြ ခဏခဏမွားရိုက္မိေနတဲ့<br />စာလံုးေပါင္းေတြပဲ ျဖစ္လိုက္ပါေတာ့။&nbsp; ။<br /><br /><span style="color: blue;">ခ်စ္ၾကည္ေအး</span><br /><span style="color: blue;"> ၄ -ဇန္န၀ါရီ၂၀၁၂-</span><span style="color: blue;">လြတ္လပ္ေရးေန႔ </span><br /><br /><b><span style="color: red;">"ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တို႔ အိမ္အျပန္"</span></b><br /><br />ေကာင္းကင္ေပၚက အျဖဴေရာင္ေတြ သြန္ခ်လိုက္သလိုမ်ိဳး<br />ျဖဴလြလင္းလက္လို႔ တဲြလက္မ်ားအားလံုး အေပ်ာ္ေတြ ခ်ိဳးၾက၊ ေသာက္ၾက။ ။<br /><br />ဇက္ခြံၿပီးသား ျမင္းတစ္ေကာင္ ေလကိုခြဲ ဒုန္းေျပးသလိုမ်ိဳး<br />ျမားအစင္းစင္းလို ေကာင္းသတင္းေတြ ရင္ဘတ္ထဲ ထိုးစိုက္ၾက၊ တိုး၀င္ၾက။ ။<br /><br />အခ်ိန္အခါမဟုတ္မိုးေတြ မ်က္၀န္းမွာ သည္းသည္းလွူပ္...<br />ခြပ္ေဒါင္းေတြ ခဲခဲအုပ္အုပ္ သုတ္ကနဲ အိမ္အျပန္...<br />ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ခ်ိဳးကူသံေတြထဲ....<br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ အဆုပ္လိုက္ ပြင့္ေ၀.....။ ။<br /><br /><span style="color: blue;">ခ်စ္ၾကည္ေအး</span><br /><span style="color: blue;"> ၁၃-ဇန္န၀ါရီ-၂၀၁၂</span><br /><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-1029961711452430361?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-3657128455262033132012-01-06T23:52:00.003+08:002012-01-07T00:03:03.840+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-5fn6lNIcIGc/TwcYFI33XNI/AAAAAAAAClM/c_KKfi0Ikug/s1600/Flyer.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="203" src="http://1.bp.blogspot.com/-5fn6lNIcIGc/TwcYFI33XNI/AAAAAAAAClM/c_KKfi0Ikug/s400/Flyer.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-bAC1msDFqwg/TwcYSJmqeLI/AAAAAAAAClY/5drGPJ_jyXQ/s1600/Flyer-%25E1%2581%2581.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-bAC1msDFqwg/TwcYSJmqeLI/AAAAAAAAClY/5drGPJ_jyXQ/s400/Flyer-%25E1%2581%2581.jpg" width="191" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;">ကၽြန္မတို႔ ရသအလင္းက ဦးစီးက်င္းပမဲ့ "Surviving Beauty - ရုန္းကန္ရွင္သန္ေနေသာ အလွတရား" ဆိုတဲ့ ရုပ္ရွင္ႏွင့္ အႏုပညာျပပဲြေလးတစ္ပြဲ ဒီလ-၂၁ရက္ေန႔ (စေနေန႔)မွာ ရွိပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">ပါ၀င္ၾကမဲ့သူေတြက လူရႊင္ေတာ္/ ဒါရိုက္တာ (ကို) ဇာဂနာနဲ႔ ဒါရိုက္တာ(ကို)မင္းထင္ကိုကိုႀကီးတို႔ပါပဲ။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">ဆရာေတြေပးႏိူင္မဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ တက္သုတ္ရိုက္ စီစဥ္ရတာမို႔ အနီးကပ္မွပဲ ပဲြအတြက္ ေသခ်ာမွူေတြနဲ႔ ခုလို အသိေပးႏိူင္ရပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">ဇာဂနာက လြတ္လပ္ျခင္းရုပ္ရွင္ပဲြေတာ္မွာ ၿပိဳင္ပဲြ၀င္ျပသသြားတဲ့ ကားတစ္ခ်ိဳ႕ရယ္၊ ဘာဘာညာညာ ဇာဂနာဆိုတဲ့ ဇာဂနာ ေျပာသမွ် အစီအစဥ္ရယ္ကို တင္ဆက္မွာ ျဖစ္ၿပီး၊ မင္းထင္ကိုကိုႀကီးကေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ဟစ္ကားတစ္ကားျဖစ္တဲ့ အင္းသီးရယ္၊ သူ႔ရဲ႕ ရုပ္ရွင္အႏုပညာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အေတြ႔အႀကံဳေတြ ကို ေျပာၾကားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">အခ်ိန္ကေတာ့ ေန႔လည္ ၂နာရီက ၆နာရီပါ။ ပြဲက်င္းပျပဳလုပ္မဲ့ ေနရာက...</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">30-A Kreta Ayer Road</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">Kreta Ayer People's Theatre မွာပါ။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">လက္မွတ္ေတြကို S$15, S$20 နဲ႔ S$25 လို႔ ေစ်းႏွူန္းသတ္မွတ္ထားပါတယ္။ လက္မွတ္ေရာင္းဌာနေတြက ရနံ႔သစ္<u style="color: #330099;"><b>B1-087</b></u>နဲ႔ ျမနန္းႏြယ္<u style="color: #330099;"><b>02-41</b></u> (ပန္နီဆူလာ ပလာဇာ) ေတြမွာပါ။ စေန-တနဂၤေႏြ ၁၂-၈နာရီထိ ေရာင္းခ်ေပးမွာျဖစ္ၿပီး တနလၤာ-ေသာၾကာ ကိုေတာ့ ညေန ၇နာရီကေန ၉နာရီထိ ေရာင္းခ်ေပးသြားပါမယ္။ ၇ရက္ေန႔ စေနေန႔က စတင္ၿပီး ၀ယ္ယူ အားေပးႏိူင္ၾကပါၿပီ။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">ပြဲက ရရွိလာမဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ေပၚမူတည္ၿပီး ရသအလင္းေဖာင္ေဒးရွင္းရဲ႕ ရန္ပံုေငြအျပင္ ျမန္မာျပည္တြင္းမွာ အမွန္တကယ္လိုအပ္ေနတဲ့ ေနရာေတြကို လက္ထိလက္ေရာက္ လွဴဒါန္းသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆက္ တြဲ အလွဴသတင္းေတြကိုေတာ့ မီဒီယာေတြကတစ္ဆင့္ အလွဴရွင္ေတြ သာဓုအႏုေမာဒနာေခၚဆိုႏိုင္ဖို႔ ရွင္းရွင္း လင္းလင္းတင္ျပေပးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="color: blue; text-align: justify;"><b>***လက္မွတ္အေရာင္းအတြက္ ကူညီ ေရာင္းခ်ေပးလိုသူ လုပ္အားအလွဴရွင္ ေမာင္ႏွမမ်ား ခ်စ္ၾကည္ေအး-၉၀၀၃၃ ၈၀၄ ကို ဆက္သြယ္ စာရင္းေပးႏိူင္ၾကပါတယ္။</b></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="color: blue;"> </span></b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မိတ္ေဆြမ်ား အားလံုးပဲ အဲဒီေန႔မွာ ေတြ႔ၾကဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ရွင္&nbsp; း)</div><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-365712845526203313?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-31123939696956246192012-01-01T23:30:00.001+08:002012-01-01T23:33:10.021+08:00<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ႏွစ္သစ္ေလး တစ္နွစ္ကို ကူးေျပာင္းလာခဲ့ျပန္ပါၿပီ။ ဘာေတြထူးသလဲဆိုေတာ့ အေကာင့္လုပ္ေနတဲ့ ကၽြန္မအတြက္ ေန႔စဲြေရးတဲ့ေနရာမွာ ထူးတာေပါ့လို႔ အရင္ဆံုး ေျပာမိမွာပဲ။&nbsp; ခုထိ ၂၀၁၁ လုပ္ေနရင္ ခ်က္လက္မွတ္ ေငြထုတ္လို႔ မရျဖစ္မွာကိုး။ ေျပာသာ ေျပာရတယ္။ ႏွစ္စမွာ အလုပ္တိုင္းလိုလိုရဲ႕ စာရင္းဌာနေတြမွာ ႀကံဳေတြ႔ရတာက Cancellation of cheque ပါပဲ။ ေတာ္ေတာ္ေလး အသားက်မွပဲ ၂၀၁၂ ေရာက္ၿပီလို႔ လက္ကေရာ၊ စိတ္ကပါ အခ်က္ျပစရာ မလိုဘဲ သိတာပါ။ လူေတြဟာ အသစ္ကို ခ်က္ခ်င္း လက္မခံႏိူင္ေသးတဲ့ သေဘာဆိုပါေတာ့။ ဆိုေတာ့ကာ လူေတြဟာ အသစ္ အသစ္ေတြကို မက္မက္ေမာေမာ ႀကိဳၾကတယ္။ လိုခ်င္ၾကတယ္။ အေဟာင္းေတြမွာ ၾကာရွည္ မေပ်ာ္ပိုက္ၾကဘူး။ ဒါေပမဲ့ အသစ္ကို ခ်က္ခ်င္းလက္ခံဖို႔ေတာ့ အခ်ိန္လိုတယ္။ ဒါပါပဲ။&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ႏွစ္သစ္တစ္ခုကူးေျပာင္းတာနဲ႔အတူ စိတ္သစ္၊ လူသစ္၊ အ၀တ္သစ္ အစားသစ္ေတြနဲ႔ အေဟာင္းေတြကို ခ၀ါခ်ၾကေလ့ရွိတယ္။ ႏွစ္သစ္အဓိဌာန္ေတြ ခ်တတ္ၾကေသးတယ္။ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္တာ မလုပ္တာ က ေနာက္တစ္ပိုင္း။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ႏွစ္သစ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အေတြးစိတ္ကူးသစ္ေတြ တပံုတပင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ ေတးထားၾကေတာ့တာ။ ေလေသနပ္ပစ္ေနၾကေတာ့တာ။ တစ္ခ်ိဳ႕မ်ားဆို စာရြက္ေတြဘာေတြေပၚ ခ်ေရးလို႔၊ နယူးရီးယား ရီဆလူးရွင္းတဲ့၊ ကၽြန္မျဖင့္ မေျပာရဲဘူး။ ျဖစ္ေအာင္ အဆံုးထိ မလုပ္တတ္တဲ့ အက်င့္ေၾကာင့္ အစေကာင္းေပမဲ့ အဖ်ားရွဴး ရွဴးသြားတတ္တဲ့ အက်င့္ဆိုးေၾကာင့္။ လူဆိုတာကလည္း အမူအက်င့္ေဟာင္းႀကီးေတြ၊ တည့္တည့္ေျပာရရင္ အက်င့္ဆိုးေတြကို ႏွစ္ေဟာင္းမွာ ထားခဲ့ၾကဖို႔ဆိုတာကေတာ့ျဖင့္ အေတာ္ကို ခက္ေနၾကတာကလား။</span></div><br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေသခ်ာတာကေတာ့ သတၱ၀ါမွန္သမွ် ခ်မ္းသာခ်င္ၾကတာပဲ။ ဘယ္ဘာသာ၀င္ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဘာသာမဲ့ ပဲ ျဖစ္ေနပါေစ သတၱ၀ါမွန္သမွ်ဟာ စိတ္ေရာ၊ ကိုယ္ပါ ခ်မ္းသာခ်င္ၾကသူမ်ားခ်ည္းပဲ မဟုတ္လား။ ခ်မ္းသာျခင္းရဲ႕ &nbsp;အဓိပၸါယ္ေတြကိုလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ဖြင့္ဆိုတတ္ၾကပါေသးတယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေလွသမားနဲ႔ သူေဌးႀကီးပံုျပင္ကို ၾကားဖူးၾကရဲ႕ မဟုတ္လား။ ပါစင္ဂ်ာေစာင့္ရင္း ေလွေပၚ အိပ္ေနတဲ့ ေလွသမားကို ျမစ္တစ္ဘက္ကမ္း ျဖတ္ကူးမဲ့ သူေဌးႀကီးက မင္းတို႔ ေကာင္ေတြ အဲသလိုပ်င္းေနလို႔ မႀကီးပြားတာဆိုေတာ့ ေလွသမားက ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္က ဘာလုပ္ေနရမွာလဲ ခင္ဗ်ာတဲ့။ ဟာ အိပ္မေနနဲ႔ အလုပ္ကို အလုပ္လို ႀကိဳးစားလုပ္ေပါ့ကြ၊ ပိုက္ဆံစုေပါ့ကြ၊ ဒါဆို မင္းလည္း တစ္ေန႔ သူေဌးျဖစ္လာမွာ ေပါ့ကြ။ သူေဌးျဖစ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ဘာမ်ားထူးလာမလဲ ခင္ဗ်ာ။ သူေဌးျဖစ္ေတာ့ အလုပ္ကို ပင္ပင္ပန္းပန္းမလုပ္ရေတာ့ဘူးေပါ့ကြ။ ေအးေအးေဆးေဆး ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ နားေနႏိူင္တာေပါ့ကြ။ အခုလည္း ကၽြန္ေတာ္ ေအးေအးေဆးေဆး ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ နားေနႏိူင္တာပဲ မဟုတ္လားခင္ဗ်ာ။ အင္း အဲသလိုေပါ့၊ ခ်မ္းသာစြာေနထိုင္ျခင္းရဲ႕ ဖြင့္ဆိုပံုက ကဲြျပားေနႏိူင္ေသးတာ။ &nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကၽြန္မနားလည္တာကေတာ့ ပ်င္းျခင္းနဲ႔ ေရာင့္ရဲျခင္းဟာ တစ္ျခားစီပါ။ ဒါေပမဲ့ &nbsp;ေရာင့္ရဲလြန္းရင္ ပ်င္းတဲ့ဘက္ကို ေရာက္သြားတတ္သလို၊ မေရာင့္ရဲႏိူင္ျပန္ရင္လည္း ေလာဘဘက္ကို ေရာက္သြားတတ္ ပါတယ္။ အစြန္းႏွစ္ဘက္လြတ္ေအာင္ ေနတတ္ဖို႔ပါပဲ။ ဘုရားေဟာခဲ့တဲ့ မဇၹိမ ပဋိပဒါဟာ အလကား ေဟာခဲ့တာမွ မဟုတ္ဘဲ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေလာကီအရေတာ့ စိတ္ေရာ၊ ကိုယ္ပါ ခ်မ္းသာမွ ခ်မ္းသာျခင္း အစစ္အမွန္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ အညမညသေဘာအရ စိတ္နဲ႔ ကိုယ္ဟာ အျပန္အလွန္ တည္မွီေနၾကေတာ့ က်န္းမာေရးမေကာင္းရင္ စိတ္လည္း မခ်မ္းသာႏိူင္ဘူးေပါ့ေလ။ အဲလိုပဲ တစ္ျခားရုပ္၀တၳဳေတြ မျပည့္စံုရင္လည္း စိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္ႏိူင္တာပဲ မဟုတ္လား။ ေလာကုတၱရာအျမင္နဲ႔ ၾကည့္ရင္ေတာ့ ဗလာက်င္းထားတဲ့ နတၳိရဲ႕ သုညတခ်မ္းသာမွူကသာ ခ်မ္းသာျခင္း အစစ္အမွန္လို႔ ဆိုထားပါတယ္။ ေလာကီအျမင္အရေတာ့ ရွိျခင္းဆင္းရဲက အေတာ္ပူေလာင္သလို မရွိျခင္းဆင္းရဲကလည္း အေတာ္ ဆင္းရဲတာပါပဲ။<b>အဲဒီ ႏွစ္ခုၾကား မွ်ေျခရွာ ေနထိုင္ႏိူင္တဲ့သူဟာ ခ်မ္းသာတာပါပဲ။ </b> </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လူဆိုတာမ်ိဳးက အတိတ္ေတြ ျပန္လွန္သံုးသပ္တာ အင္မတန္ေလ့တဲ့ အမ်ိဳး။ အတိတ္မွာက ေကာင္းတာေတြ ရွိခဲ့သလို၊ ဆိုးတာေတြလည္း ရွိခဲ့မွာေပါ့။ ခုဆို ၂၀၁၁ဟာ အတိတ္ျဖစ္သြားခဲ့ၿပီ။ ဒီေတာ့ တခါတရံ ၂၀၁၁မွာ ျဖစ္ခဲ့သမွ် ေကာင္းဆိုးေတြကို တစ္စိမ့္စိမ့္ေတြးရင္း ရွိေနၾကလိမ့္မယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ၾကားဖူးၾကလားေတာ့ မသိဘူး။ ကုသိုလ္စိတ္တို႔ကို အသစ္တစ္ဖန္ပြားမ်ားျခင္းျဖင့္ ကုသိုလ္ပြားေစႏိူင္သလို၊ အကုသိုလ္ျဖစ္ေစခဲ့ေသာ အျခင္းအရာတို႔အား အဖန္ဖန္ေတြးေတာဆင္ျခင္ျခင္းျဖင့္ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို ပြားမ်ားေစ၏ တဲ့။ ဒီေတာ့ ရွင္းရွင္းေလးပါ။ ဘာေတြကို ယူေဆာင္ခဲ့သင့္ၿပီး ဘာေတြကိုေတာ့ျဖင့္ လႊတ္ခ်ထားခဲ့ရမယ္ဆိုတာ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဒါေပမဲ့ အေရးႀကီးတာ တစ္ခု ေျပာဦးမယ္။ အဲဒါက ဘာမဆို လိုခ်င္ရင္ ရတယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ယံုသလားေတာ့ မသိဘူး။ လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာတာကိုက လူအျဖစ္ကို ရခ်င္လို႔၊ ဆႏၵာဓိပတိဆိုတဲ့ ျဖစ္ခ်င္၊ ရခ်င္လြန္းအားႀကီး လို႔သာ ရခဲ့ၾကတာ။ မရခ်င္ဘဲနဲ႔ ရလာတာ တစ္ေယာက္မွ မရွိဘူး။ မရခ်င္ပါဘူးလို႔ မျငင္းနဲ႔၊ ဘယ္မွတ္မိေတာ့မလဲ ခုခ်ိန္ခါမွာ၊ ပဋိသေႏၶေနစဥ္တုန္းက အစာေဟာင္းနဲ႔ အစာသစ္ အိတ္ေတြ ၾကား ေကြးေကြးေလး ေနခဲ့ရတဲ့ ပဋိသေႏၶေနရျခင္းဒုကၡဆင္းရဲကိုေတာင္ မွတ္မိၾကေတာ့လို႔လား။ ဒီေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဘ၀ ဘ၀ေတြက ဘ၀တဏွာ၊ ကာမတဏွာဆိုတာေတြေၾကာင့္ ဇာတိဆိုတဲ့ ဒီဘ၀အစကို ရခဲ့တယ္ ဆိုတာကို မမွတ္မိေတာ့တာ အဆန္းမဟုတ္ဘူး။ လက္သည္က ေမ့ေအာင္ အေမွာင္ခ်ထားတဲ့ မသိျခင္း အ၀ိဇၨာနဲ႔ လိုခ်င္ျခင္း တဏွာပဲ။ ထားပါေတာ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကၽြန္မတို႔ လူေတြရဲ႕ စိတ္ဟာ အတိတ္နဲ႔ အနာဂတ္ႏွစ္ခုၾကား လြန္းထိုး ေျပးလႊားေနတတ္ၾကတယ္။ အေကာင္းဆံုးက ဘာကိုမွ ယူမလာခဲ့ျခင္းပဲ။ လက္ရွိေပၚမွာ ေနထိုင္တတ္ျခင္းပဲ။ ပစၥဳပၸန္ တည့္တည့္ေနထိုင္ျခင္း ဆိုပါေတာ့။ ကိုယ္ ဘာလုပ္ေနတယ္။ ဘာစိတ္ေတြ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာကို သတိ တရ ျပန္ျပန္ၾကည့္ေပးဖို႔ပါပဲ။ ေနတတ္ေအာင္ က်င့္ၾကည့္ပါ။ က်င့္သားရသြားရင္ ေနထိုင္တတ္သြားမွာပါ။&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လြယ္တဲ့ ေနထိုင္နည္းေလးတစ္ခု ေျပာခ်င္ေသးတယ္။ ၀ိမုတၱိနည္းနဲ႔ ရွင္သန္ေနထိုင္ျခင္းဆိုပါေတာ့။ ည မအိပ္ခင္မွာ တစ္ေန႔လံုး ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ်ကို အပိုင္းေလးေတြ ပိုင္းခ်လိုက္ပါ။ ဥပမာ မနက္စာ၊ အလုပ္သြား၊ အလုပ္ စလုပ္၊ ေန႔လည္စာ…စသျဖင့္ေပါ့။ မနက္စာ ေပါင္မုန္႔နဲ႔ မိုင္လိုေသာက္ခဲ့တယ္။ ဒါဟာ ၿပီးသြားခဲ့ၿပီ လို႔ စိတ္က သိမွတ္လိုက္ၿပီး ျဖတ္ခ်ခဲ့လိုက္ပါ။ အဲသလိုပဲ မနက္က အလုပ္သြားခဲ့တာ အမ္အာတီ စီးၿပီး သြားခဲ့တာ၊ ခု ၿပီးသြားခဲ့ၿပီလို႔ စိတ္က ပိုင္းျဖတ္ေပးလိုက္ပါ။ အဲသလိုပဲ က်န္တာေတြကိုလည္း မ်က္ေစ့ထဲ ျပန္ျမင္ၿပီး စိတ္က လႊတ္ခ်ထားပစ္ခဲ့လိုက္တာမ်ိဳးပါ။ ဒါေတြဟာ ၿပီးခဲ့ၿပီလို႔ စိတ္က သိ သိေပးေနတာမ်ိဳး လုပ္ရပါမယ္။ အဲဒါဟာ ၿပီးခဲ့သမွ်ေတြကို စိတ္ထဲက ထားပစ္ခဲ့တာပါပဲ။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ လုပ္ပါမ်ားလာတဲ့အခါ စိတ္ရဲ႕ စြမ္းအင္ဟာ အင္မတန္ အံ့ၾသဖို႔ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ၿပီးခဲ့သမွ်ေတြကို ေမ့ထားခဲ့ႏိူင္တာ ေတြ႔ရပါလိမ့္ မယ္။ အလုပ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သတိရစရာေတြကိုေတာ့ အဲဒီအထဲ မထည့္မိေစနဲ႔ေပါ့ေလ။&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဒါဟာ လြတ္ေျမာက္စြာ ေနထိုင္နည္း-၀ိမုတၱိနည္းနဲ႔ ရွင္သန္ျခင္းပါပဲ။ တနည္းေျပာရရင္ အတိတ္ေတြကေန လြတ္ေျမာက္ေအာင္ အေႏွာင္အဖဲြ႔ကင္းစြာ ေနထိုင္နည္းပဲေပါ့။ တကယ္ ေအးခ်မ္းတာ ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါဟာ ကၽြန္မ သီလရွင္၀တ္တုန္းက ကၽြန္မကို ဆရာႀကီးက သင္ေပးခဲ့တဲ့ နည္းေလးကို ျပန္လည္ မွ်ေ၀ လိုက္တာပါ။ ဒီလိုနည္းနဲ႔ ရင္ထဲက မြန္းၾကပ္မွူေတြကို ေျပေလွ်ာ့ေစသင့္တယ္လို႔ ကၽြန္မ ယံုၾကည္ပါတယ္။&nbsp;&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ခုလို ႏွစ္သစ္မွာ စိတ္သစ္ လူသစ္ျဖစ္ဖို႔ဆိုရင္ အေဟာင္းေတြကို စိတ္ထဲက အရင္ဆံုး ရွင္းမထားသင့္ ဘူးလားရွင္။ ကၽြန္မကေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ကြက္လပ္ျဖစ္ေနတာကို သေဘာက်သူပါ။ ဘာပဲလာလာ ျမင္တဲ့ အျမင္ေလးသာ ေျပာင္းျမင္ေပးလိုက္တတ္မယ္ဆိုရင္၊ စိတ္ရဲ႕ ျပဴတင္းတံခါးေတြကိုလည္း ဖြင့္လွစ္ေပးထား မယ္ဆိုရင္ အင္မတန္ ၾကည္လင္ေနတဲ့ စိတ္ကေလးကို ရရွိမွာ မလဲြပါဘူးေနာ္။ စိတ္ၾကည္ရင္ ရုပ္လည္း ၾကည္လင္သတဲ့၊ ဒီေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေဟာင္းနဲ႔အတူ ထားခဲ့သင့္တာေတြ လႊတ္ခ်ထားခဲ့ၾကၿပီး ႏွစ္သစ္မွာ တကယ့္ အသစ္အသစ္ေသာ စိတ္ေတြနဲ႔ ရွင္သန္ေနထိုင္ၾကပါစို႔လားရွင္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"></div><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-3112393969695624619?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-8206558211070173342011-12-23T22:50:00.001+08:002011-12-23T22:54:16.165+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-346fgs2Di_I/TvSTFA8NhBI/AAAAAAAAClA/KofqoGH5mLg/s1600/Xmas%2BTree-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-346fgs2Di_I/TvSTFA8NhBI/AAAAAAAAClA/KofqoGH5mLg/s400/Xmas%2BTree-1.jpg" width="272" /></a></div><br /><div style="color: blue; text-align: justify;">အားလံုးရဲ႕ မ်က္ႏွာမွာ ပဲြေတာ္ညအတြက္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မွူေတြနဲ႔ အေပ်ာ္ေတြ ကိုယ္စီတပ္ဆင္လို႔ေပါ့ ။ ရံုးမွာ ကၽြန္မအထက္လူႀကီးက ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္မို႔ သူ႔အိမ္မွာ ႏွစ္စဥ္ ဆင္ႏႊဲေလ့ရွိတာရယ္။ ခု သူ အလုပ္ရွဳပ္ေနၿပီ၊ အလုပ္မွာ အာရံု၀င္စားမွူနည္းေနၿပီဆိုေတာ့ ကၽြန္မတို႔ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကရတယ္။ ရံုးတက္ရတာ ေပ်ာ္စရာ။ ဟိုစာရင္းေလး&nbsp; ေပးပါဦး၊ ဒီစာရင္းေလး မၿပီးေသးဘူးလား၊ ဒီလအတြက္ တားဂက္ပိုက္ဆံ မျပည့္ေသးဘူးလား...။ သူ ေျပာေလ့ ေမးေလ့ ရွိတာေတြ။ ကၽြန္မတို႔ ေမ့ထားလို႔ ရၿပီ။ ေပ်ာ္လိုက္တာ....ဆိုတာ။<br /><br />ဒီႏွစ္ က်န္းမာေရး သိတ္မေကာင္းဘူး။ ခဏခဏ ေနမေကာင္းခ်င္ဘူး။ ဖ်ားတာလည္း မဟုတ္ဘဲနဲ႔ေလ...။ ညဆို ဘယ္ေလာက္ ညဥ့္နက္ေအာင္ ေနႏိူင္ေပမဲ့ မနက္ဆို ရွစ္နာရီေလာက္အထိေတာ့ အိပ္ခ်င္ေသးတာ။ မနက္ ၇နာရီ ထရတာ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ စိတ္ပ်က္စရာပဲ။ ည ညဆို ေတာ္ေတာ္နဲ႔ အိပ္မေပ်ာ္တတ္ေတာ့ အခက္ေပါ့ရွင္။ မနက္မနက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တြန္းထိုးဆဲြထူၿပီး ရံုးသြားဖို႔ ျပင္ရတာ ဘယ္ေလာက္ စိတ္ညစ္ ဖို႔ ေကာင္းလိုက္သလဲေနာ္။ ဒီလိုပါပဲ၊ လကုန္ရက္ေလးမွာ ၀င္လာတတ္တဲ့ ပိုက္ဆံမ်က္နွာေလး ၾကည့္ၾကည့္ၿပီး ဆက္သြားေနရေတာ့တာ။ ခု ကၽြန္မ ေပ်ာ္ေနတယ္။ ခရစ္စမတ္က လာေတာ့မယ္။ ပိတ္ရက္ေတြ ရွိတယ္။ စာေတြဖတ္၊ စာေတြေရး၊ အေပါင္းအသင္းေတြအတြက္လည္း အခ်ိန္ေတြ ေပးရဦးမယ္။ မနက္ ရွစ္နာရီထိ အိပ္မယ္။ ကၽြန္မ ေပ်ာ္လိုက္တာရွင္...။<br /><br />ရံုးမွာေလ ဟိုက ဒီက ပို႔ထားၾကတဲ့ ခရစ္စမတ္ကဒ္ေတြက အပံုအပင္။ အြန္လိုင္းကေန ပို႔လိုက္တဲ့ e-card လွလွေလးေတြ။ ဒီေနရာကို ကလစ္ပါတဲ့...။ ကလစ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဖေယာင္းတိုင္ေလး လင္းကနဲ ထြန္းညွိေပးလိုက္တာ။ ဆက္ ကလစ္ပါဦးတဲ့။ အို...ႏွင္းေဖြးေဖြးၾကားထဲမွာ အိမ္ကေလး တစ္လံုး၊ ႏွင္းရည္လူးေနတဲ့ ခရစ္စမတ္ပင္ေတြအနား ဘြားကနဲေပၚလာျပန္ေရာ။ ဆက္ ကလစ္ျပန္ေတာ့ စန္တာကေလာ့စ္...မုတ္ဆိတ္ေမႊးျဖဴႀကီးနဲ႔ ဟိုး ဟိုးဟိုးဆိုတာ...သူေပါ့တဲ့။ The End ဆိုတာ ေရာက္တဲ့အထိ ကလစ္ေနမိေတာ့တယ္။ ၿပီးသြားေတာ့ ေနာက္တစ္ေခါက္...။ ေနာက္တစ္ေခါက္...နဲ႔။ မ်က္ႏွာေပၚ အၿပံဳးတစ္ခု တင္ထားရင္း ဆက္တိုက္ ကလစ္ေနမိေတာ့တာ။ ကၽြန္မ ေပ်ာ္ေနတယ္ သိလား။<br /><br />ဒီႏွစ္ေတာ့ ရံုးမွာ ႏွင္းအတုစပေရး မဖ်န္းဘူးရွင့္။ ကၽြန္မက ဖ်န္းေစခ်င္တာ။ ႏွင္းျဖဴျဖဴေတြကို နဖူးေတြ႔ ဒူးေတြ႔ မျမင္ဖူးသူမို႔ ခုလို ႏွင္းအတုကေလးေတြနဲ႔သာ ၾကည္ေမြ႔ႏွစ္သိမ့္ေနခ်င္မိတာ။ ကၽြန္မက ေရာင့္ရဲလြယ္သူရယ္ေလ။ သို႔ေပမဲ့ ႏွင္းေတြကို ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ၾကံဳေနၾကရတဲ့ သူေတြကျဖင့္ ေမာ္ေတာ္ကားေတြ ထြက္မရလို႔ ႏွင္းခဲြေနရတာနဲ႔႔၊ လမ္းေတြ ဆီးႏွင္းဖံုးလို႔ သြားလာေရး ဒုကၡေရာက္ရတာနဲ႔၊ ႏွူတ္ခမ္းေတြကြဲအက္ ေသြ႔ေျခာက္ကုန္တာနဲ႔ တဲ့ရွင္။ ကၽြန္မက ခပ္ညစ္ညစ္ၿပံဳးရင္း "ဟင့္အင္း ကိုယ္က ႏွင္းေတြကို ခ်စ္တုန္းပဲ" ဆိုေတာ့ သူတို႔ ခပ္က်ယ္က်ယ္ ဆဲေရးၾကေလတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မ ေပ်ာ္တယ္။ ခရစ္စမတ္က လာေတာ့မယ္။</div><div style="color: blue; text-align: justify;"><br />ဒီလိုအခ်ိန္ဆို ရံုးမွာ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး စတိုထဲမွာေနရရွာတဲ့ ခရစ္စမတ္အပင္ႀကီးကို ဆဲြထုတ္လာၾကၿပီ။ ပင္စည္၊ အကိုင္း၊ အခက္၊ အရြက္အလက္ေတြ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ ေနသားတက် ခ်ိတ္ဆက္။ အကိုင္းေလးေတြေပၚ သၾကားလံုးကေလးေတြ၊ ေျခအိတ္ပိစိ ကေလးေတြ၊ ထီးေကာက္ ေသးေသးေလး</div><div style="color: blue; text-align: justify;">ေတြ၊ ေရႊေရာင္ ေဘာ္ေငြေရာင္ ပုလဲေရာင္ ေဘာ္လံုး ေရာင္စံုေလးေတြကို ပေဒသာပင္ေလးျဖစ္ေအာင္ ခ်ိတ္ဆဲြ။ ႏွင္းပြင့္ေတြလိုလို ၀ါဂြမ္းမြမြႀကီးေတြကို အကိုင္းေပၚ လိုက္ကပ္ေသးရဲ႕။&nbsp; ေဟာ...အရမ္းလွသြားၿပီ။ ရံုးကေကာင္မေလးေတြ ဓါတ္ပံုေတြမ်ားေတာင္ ရိုက္ၾကလို႔။ လူက အလိုလို ျမဴးေနခဲ့ၿပီ။ ပဲြေတာ္ညသန္းေခါင္ မွာ တီးခတ္မဲ့ ဘုရားေက်ာင္းက ေခါင္းေလာင္းသံေတာင္ ၾကားလာမိျပန္သလိုလိုရယ္။ အားလံုး တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ေပြ႔ဖက္လို႔ "မဲရီးခရစ္စမတ္" နားနားကပ္ၿပီး ေျပာလိုက္ရင္ကိုပဲ...။ အို... ကၽြန္မ ေပ်ာ္လိုက္တာ...။ ခရစ္စမတ္က လာေတာ့မတဲ့ရွင္။</div><div style="color: blue; text-align: justify;"><br />ကၽြန္မငယ္ငယ္က အိမ္မွာ ခရစ္စမတ္အႀကိဳည ဓမၼေတးေတြ လာဆိုၾကရင္မ်ား သိတ္ေပ်ာ္တာပဲ။ "ဤအိမ္ေပၚသို႔ ေကာင္းခ်ီး မဂၤလာ ေရာက္ေစေသာ္&nbsp; ေရာက္ေစေသာ္" အဲလို သီခ်င္း စာသားေတြနဲ႔ ေကာင္းခ်ီးေပး သီဆိုၾကတာရယ္။ အေမက ရွိသမွ်မုန္႔ေတြ ခ်ေကၽြးတာပဲ။ ပိုက္ဆံလည္း အလွဴထည့္လိုက္ေသးတာ။ ကၽြန္မကေတာ့ ဘာရယ္မသိဘူး၊ ကိုယ့္အိမ္ေပၚမွာ ဂစ္တာေတြတီးၾက၊ သီခ်င္းေတြ ဆိုၾကနဲ႔ လူစုစုေတြ႔ရင္ ေပ်ာ္ေနခဲ့တာပဲ။<br /><br />ကေလးတုန္းကေတာ့ စန္တာဖိုးဖိုးႀကီးဟာ တစ္ကယ္ပဲ ဖဲႀကိဳးလွလွေလးနဲ႔ စည္းေႏွာင္ထားတဲ့ လက္ေဆာင္ထုတ္ေတြမ်ား အိပ္ရာေဘးမွာ လာခ်ထားမလား။ လက္ေဆာင္ေတြ ထည့္ထားတဲ့ ေျခအိတ္ကေလးမ်ား ခုတင္ေျခရင္းမွာ လာ ခ်ိတ္တြယ္ထားမလား။ အဲဒါေတြဟာ တစ္ကယ္ ပဲလားလို႔ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေမးၾကည့္ရတာ အေမာ။&nbsp;</div><div style="color: blue; text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="color: blue;">ဒီႏွစ္ေတာ့ သူနဲ႔အတူ ၀ိုင္အနီတစ္ခြက္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ ေသာက္ၾကရရင္ ေကာင္းမွာပဲ။ ကၽြန္မ အယ္လ္ကိုေဟာေသာက္တာကို သူက မႏွစ္သက္ေလေတာ့ တားျမစ္ေနဦးမွာလား မသိဘူးေနာ္။ ဟင့္အင္း နည္းနည္းကေလးရယ္။ ခြင့္ျပဳပါေနာ္။ ကၽြန္မ ေပ်ာ္ခ်င္ရံု သက္သက္ရယ္ပါ။ </div><div style="color: blue;"><br /></div><div style="color: blue;">ဒီဇင္ဘာ၊ ႏွင္း၊ ခရစ္စမတ္...။ သက္ဆိုင္သူေတြ ေပ်ာ္ၾက၊ ရႊင္ၾက၊ ေ၀းေနသူေတြလည္း လြမ္းၾက ေဆြးၾကနဲ႔။ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ အမွတ္ရစရာ တယ္မရွိလွဘူး။ ေအာခ်တ္လမ္းမႀကီးေပၚ ေလွ်ာက္မယ္။&nbsp; လူပင္လယ္ႀကီးထဲ အလိုက္တသင့္ ပါ၀င္စီးေမ်ာမယ္။ လမ္းမႀကီးတစ္ေလွ်ာက္ အလွ ဆင္ထားတဲ့ ေရာင္စံုမီးေတြ၊ ႏွင္းသစ္ပင္ျဖဴလြ၊ ေရႊသမင္လွလွေလးေတြရယ္၊ စန္တာ ရယ္&nbsp; ေငးေမာၾကည့္ရင္း လမ္း ေလွ်ာက္မယ္။ ၿပီးရင္ လမ္းမွာ ေတြ႔သမွ်လူေတြကိုလည္း မဲရီးခရစ္စမတ္လို႔ ဦးေအာင္ႏွူတ္ဆက္ဦးမယ္။ စိတ္ကူးနဲ႔တင္ ကၽြန္မ ေပ်ာ္လွၿပီ။</div><div style="color: blue;"><br /></div><div style="color: blue;">တကယ္...၊ ခရစ္စမတ္ကျဖင့္ လာေတာ့မယ္။</div><br /><br />တက္ဂ္ေရးေပးဖို႔ ေျပာလာတဲ့&nbsp;<a href="http://redroseofburma.blogspot.com/">ညီမငယ္ ရိုစ့္</a> ေက်နပ္လိမ့္မယ္ ထင္ပါရဲ႕ရွင္... <br /><br /><br /></div><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-820655821107017334?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-37051698976056403872011-12-18T21:22:00.001+08:002011-12-18T21:22:48.525+08:00<div style="color: blue;">All about School- "ေက်ာင္းအေၾကာင္း"ဆိုတဲ့ e-bookေလး ထြက္ပါၿပီ။&nbsp;</div><div style="color: blue;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: justify;">ပါ၀င္ေရးသားသူ : ကိုကိုသက္ ၊ ေက်ာ္ညိဳေသြး ၊ ၾကည္သက္ဟန္ ၊ ခိုင္စိုးလင္း ၊ ခ်စ္ၾကည္ေအး ၊ ညီဇံလွ ၊ ညိဳမင္းခ ၊ ေနဦး ၊ ပန္ဒိုရာ ၊ မိုးလႈိင္ည ၊ မႈိင္း (ေဆး -၂) ၊ Louise Jane Cher ၊ သက္ေဝ ၊ ဟန္သစ္ၿငိမ္ ၊ ဟယ္ရီလြင္ ၊ ၾသၿမိဳင္&nbsp;</div><div style="color: blue;"><br /></div><div style="color: blue;">ပံုေရးဆဲြသူ : မေလးေမ</div><div style="color: blue;"><br /></div><div style="color: blue;">စီစဥ္ / စာျပင္သူ &nbsp; : ခိုင္စိုးလင္း </div><br /><a href="http://www.mediafire.com/?g8zfx92c7t1124o">ဒီမွာ ေဒါင္းၿပီး ဖတ္ရွူ႕ႏိူင္ပါတယ္။</a><br /><br /><div style="text-align: center;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </div><div style="color: blue; text-align: center;"><u>&nbsp;ေလာင္ကၽြမ္းျခင္း သီအိုရီ </u></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-OelBw9Oh1u0/Tu3kA7LLxuI/AAAAAAAACkw/FU_DD_M2rZk/s1600/photo-9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-OelBw9Oh1u0/Tu3kA7LLxuI/AAAAAAAACkw/FU_DD_M2rZk/s400/photo-9.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေနကလည္း ပူျပင္းလိုက္တာ၊ ကားေတြကလည္း ၾကပ္မွၾကပ္။ ဦးဘတင့္တို႔ ခပ္ငယ္ငယ္တုန္းကဆို ကားေတြကလည္း အခုေလာက္ မၾကပ္ေသး၊ ေနကလည္း တစ္လံုးတည္း။ ခုေတာ့ ကမာၻႀကီး ပူေႏြးလာလိုက္တာမ်ား ေနႏွစ္စင္း ၿပိဳင္ထြက္သလား မွတ္ရတယ္။ လူငယ္ေတြလို တိုးႏိုုင္ တြန္းႏိုုင္ တက္ႏိုင္တဲ့ အရြယ္ကေတာ့ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ၊ ဒီလိုပဲ ကားတစ္စီးလာရင္း တိုးေဝွ႔တက္ရင္းနဲ႔ ကားေပၚပါသြားတာပဲ။ ဦးဘတင့္တို႔အရြယ္သာ…။</span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကားတစ္စီးလာတိုင္း လာတိုင္း လုတက္လိုက္ၾကတဲ့ လူအုပ္ႀကီးဆိုတာ၊ ဦးဘတင့္ပဲ ကားတစ္စီး ထြက္သြားတိုင္း ထြက္သြားတိုင္း ပလက္ေဖာင္းေဘးေအာက္နားေလးမွာ တျခားလူေတြနဲ႔အတူ က်န္ရစ္တယ္။ က်န္တဲ့လူေတြသာ ေျပာင္းသြားမယ္၊ ဦးဘတင့္ကေတာ့ မေျပာင္းဘူး။ ၾကာေတာ့ စိတ္ေလွ်ာ့ ၿပီး ျဖည္းျဖည္းပဲ လမ္းေလးေလွ်ာက္သြားတာေပါ၊့ လူနည္းတဲ့ မွတ္တိုင္၊ လူေခ်ာင္တဲ့ကားေတြ႕မွပဲ တက္စီး တာေပါ့လို႔ စဥ္းစားရင္း ကားမွတ္တိုင္က ခြာတယ္။</span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ရုပ္ရွင္ရုံႀကီးေတြကို ေငးၾကည့္လိုက္၊ လမ္းေဘးက အဆိုင္းသည္ကေလးေတြကို ေငးၾကည့္လိုက္၊ ပ်ားပန္း ခတ္ေနတဲ့ လူေတြကို ၾကည့္လိုက္နဲ႔ေပါ့။ လူေတြ လူေတြ အိမ္ထဲမွာမွ ေနၾကရဲ႕လား၊ အိမ္ရိွလူကုန္ လမ္းေပၚထြက္ အလုပ္ လုပ္ေနၾကသလား မွတ္ရတယ္။ </span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကိုရီးယားေခြေတြ သံုးေခြမွ တစ္ေထာင္ဆိုလား။ အင္း…ဒီနားတစ္၀ိုက္ဆိုရင္ အဖမ္းအဆီးေတာ့ ရိွမွာပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဒီလိုပဲ ပါသြားလိုက္၊ ဒဏ္ေငြေဆာင္ၿပီး ျပန္ထြက္လာလိုက္၊ ေန႔ျပန္တိုးနဲ႔ ေငြေလးေခ်းၿပီး ျပန္ရင္း လိုက္၊ အရင္းေလး ရလာလိုက္၊ ျပန္အဖမ္းခံရလိုက္၊ အရင္း ျပန္ျပဳတ္လိုက္ဆိုတဲ့ သံသရာႀကီးထဲ ၀ိုင္းႀကီး ပတ္ခ်ာ လည္ေနၾကတာရယ္။ ဘ၀ေတြ ဘ၀ေတြ….ဘယ္လိုလုပ္မတုန္း၊ ဘ၀ႀကီးက ဒီလိုမွ သူတို႔ လုပ္မစားရင္ တျခားလည္း ဘာမွ လုပ္မစားတတ္ၾကဘူးကိုး။</span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လမ္းေဘး သစ္သီးသည္ကေလးေတြကိုေတြ႕တာ့ အိမ္အတြက္ သစ္သီးဆြမ္းကပ္ဖို႔ ၀ယ္သြားရင္ ေကာင္းမ လားေတြးမိရင္း ေစ်းေမးလိုက္တယ္။ တ႐ုတ္ပန္းသီးငါးလံုး တစ္ေထာင့္ရွစ္ရာ၊ ေထာင့္ေျခာက္ရာနဲ႔ေပးမတဲ့။ လိေမၼာ္သီးငါးလံုးက ေထာင့္ႏွစ္ရာတဲ့။ အလံုးက နည္းနည္းေတာ့ေသးတယ္။ တ႐ုတ္ဇီးသီးႀကီးေတြကလည္း လွမွ လွ။ ေမာင္မင္းႀကီးသား ေပါက္ေဖာ္ႀကီးမ်ားကိုေတာင္ ေက်းဇူးတင္ရမလိုလို၊ ၾသစေၾတးလ်က ပန္းသီးမ်ား ဒီမွာ၀ယ္လို႔ရပါတယ္ဆိုရင္ေတာင္ ဘယ္လိုလုပ္ ၀ယ္စားႏိုင္မွာတုန္းဗ်ာ။ </span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">၀ယ္ေတာ့ ၀ယ္ခ်င္သား၊ ေတာ္ၾကာ ၀ယ္သြားလို႔မွ မ်က္ႏွာမရ ေျခေထာက္ရျဖစ္ေနမွာလည္း စိုးရေသး။ မဒမ္ဘတင့္ေလ…၊ ဟိုတစ္ခါ ၀ယ္သြားမိပါတယ္။ ေစ်းႀကီးသေလး ဘာေလးနဲ႔၊ အညႇာနား နည္းနည္းေလး နာေနတာကို ေသခ်ာေရြး မ၀ယ္ရေကာင္းလားနဲ႔ ပြစိ ပြစိလုပ္ေတာ့တာ။ ဦးဘတင့္ဆိုတာကလည္း “ငါ၀ယ္လာတဲ့ဟာ မႀကိဳက္ရင္ မင္းဟာမင္း ထပ္၀ယ္ကြာ”လို႔ ခပ္ေငါက္ေငါက္ေျပာဖို႔ရာ ေငြ အဲသည္ ေလာက္မေပါတဲ့ ဘတင့္ျဖစ္ေနေတာ့ တိတ္တိတ္ေလးပဲ ၿငိမ္ေနခဲ့ရတယ္။ ေတာ္ပါၿပီေလ ၀ယ္ မေနေတာ့ပါဘူး။ မဒမ္ဘတင့္လက္ထဲ ေငြ နယားကေလး အျပည့္အပ္လိုက္တာ ပဲ ေကာင္းပါတယ္။</span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">“ဆရာ…ဆရာဦးဘတင့္….ဆရာဦးဘတင့္မဟုတ္လား ခင္ဗ်ာ”</span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">“ေဟ…ေအး၊ ငါ ဘတင့္ပဲ ေနပါဦး၊ မင္းက ငါ့တပည့္လား ဘယ္အတန္းကတုန္း”</span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဦးဘတင့္ တန္းကနဲ ေမးခ်ပစ္လိုက္တယ္။ ဆရာဆိုတဲ့လူမ်ိဳးက အဲလိုပဲ၊ လမ္းေတြ႕ဘယ္သူျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္တပည့္ မွတ္ေတာ့တာ။ </span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">“ဟာ ဆရာ ၀မ္းသာလိုက္တာ ဆရာရယ္ ကၽြန္ေတာ္ ရဲလြင္ေလ ဆရာရဲ႕၊ မွတ္မိလား ကၽြန္ေတာ့္ကို”</span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">“ဟား ေအး ေအး ဟုတ္ၿပီကြ ငါ မွတ္မိၿပီ ရဲလြင္၊ မင္း ဆက္ရွင္ဖိုက္က မဟုတ္လား၊ မင္းႏွယ္ လူေကာင္ႀကီး နည္းမွ မနည္းပဲကြ ေဟး ေဟး”</span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">“ဟုတ္ပါတယ္ ဆရာ၊ ဆရာက ကၽြန္ေတာ့္ကို မွတ္မိသားပဲ”</span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">“ဟေကာင္ရ ဆရာေတြ မွတ္မိတဲ့ေက်ာင္းသား ႏွစ္မ်ိဳးပဲ ရိွတယ္ကြ၊ လိမၼာတဲ့ေက်ာင္းသားရယ္၊ ဆိုးတဲ့ ေက်ာင္းသားရယ္ ဟားဟားဟား”</span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">“ဟာ ဆရာက လုပ္ၿပီ၊ ဟုတ္လည္း ဟုတ္ပါတယ္ ဆရာရယ္၊ အဲဒီတုန္းကသာ ဆရာနဲ႔ မေတြ႕ရင္ ကၽြန္ေတာ္ ခုလိုျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္လာမွာပါ၊ ဆရာ့ေက်းဇူးေတြ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ အမ်ားႀကီးပါ ဆရာ။ ခုေခတ္ေတာ့ ဆရာတို႔လို ဆရာေတြ ရွားသြားၿပီ ဆရာရဲ႕၊ ဆရာ ဟိုတုန္းက ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့စကားေလးေလ ကြ်န္ေတာ္ အရမ္း သေဘာက်ခဲ့တာ “ငါတတ္ထားတဲ့ပညာကို ကေလးေတြဆီ ဘယ္ေတာ့မွ ေရာင္းမစားဘူးကြ” ဆိုတာေလ၊ ဆရာေပးခဲ့တဲ့ ပညာဒါနနဲ႔ပဲ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေကာင္ေတြ လူ ျဖစ္လာရတာပါ ဆရာရယ္”</span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">“အင္း….ေအး ထားပါေတာ့ကြာ ဒါနဲ႔ မင္း အခု ဘာလုပ္ေနလဲ”</span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">“ကၽြန္ေတာ္က ဒီRoyal Myanmarဟိုတယ္မွာ မန္ေနဂ်ာေလ ဆရာ၊ ဆရာ ခုအားတယ္မဟုတ္လား၊ လာပါဆရာ တစ္ခုခုစားရင္း စကားေျပာရေအာင္ပါ၊ ၿပီးေတာ့ ဆရာ့အိမ္ ျပန္လိုက္ပို႔ေပးပါ့မယ္ ဆရာ”</span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဦးဘတင့္ကေတာ့ ေခါင္းတညိတ္ညိတ္လုပ္ရင္း တေသြးတေမြးစိုျပည္ေနတဲ့ သူ႔တပည့္ႀကီးကို ျပံဳး ၾကည့္ရင္း သေဘာ တက်က်ရယ္။ ဒီေကာင္က ေက်ာင္းတုန္းက ခပ္ဆိုးဆိုးေကာင္၊ လူက ေတာ္ခ်င္ပါလ်က္နဲ႔ အင္မတန္ ရြတ္တဲ့ေကာင္၊ အတန္း မတက္ဘူး၊ က်ဴတိုရီယယ္မေျဖဘူး။ သူ႔ စာေမးလို႔လည္း ေျဖခ်င္မွ ေျဖတဲ့ေကာင္။ ေနာက္ဆံုးခံုမွာထိုင္ၿပီး လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ေနတတ္တာ။ ေထာင့္ မက်ိဳးဘူး ဆိုပါေတာ့။ ဦးဘတင့္လို ဆရာအငယ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း ရဲလြင္ဆို လန္႔ၾကတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဆရာမ အငယ္ေလးေတြ။ ဒီေကာင္က စိတ္ထဲမထင္ရင္ မထင္သလို လုပ္တတ္တာကိုး။</span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဦးဘတင့္က ေျခေခ်ာ္လက္ေခ်ာ္ ဆရာျဖစ္လာတဲ့ေကာင္ မဟုတ္ဘူး၊ စာသင္ခ်င္လြန္းလို႔၊ စာျပ၀ါသနာ ပါလြန္းလို႔ ကို ေက်ာင္းဆရာလုပ္ခဲ့တာ။ ၿပီးေတာ့ ေစတနာဆရာပဲ ျဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ျပင္းျပင္းနဲ႔ ခ်ထားတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္က ဦးဘတင့္ႏွလံုးသားထဲ ထူးခတ္ထားသလို စြဲေနခဲ့ေတာ့တာ။ တကၠသိုလ္မွာ နည္းျပဆရာျဖစ္စက အသက္ ၂၁ႏွစ္ ရိွေသးတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ဆို သူငယ္ခ်င္းလို၊ ညီအစ္ကိုလို အရြယ္။ အဲဒီမွာ ရဲလြင္နဲ႔ေတြ႕တာ့တာပဲ။ </span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">တစ္ေန႔ေတာ့ သူ႔ေမဂ်ာဘာသာ က်ဴတိုရီယယ္မွာ စြတ္စြတ္ရြတ္ရြတ္လာေျဖတဲ့ ရဲလြင္ကို ဦးဘတင့္ အမွတ္ အမ်ားဆံုး ေပးခ် ပစ္လိုက္တယ္။ သူ႔ရဲ႕ေျဖဆိုပံုကိုလည္း တျခားေက်ာင္းသားေတြ သိရေအာင္ နည္းနည္း ဖတ္ျပလိုက္တယ္။ ရဲလြင္ခံုနံပတ္ ကိုေခၚၿပီး ဒီေက်ာင္းသားဟာျဖင့္ အမွတ္အမ်ားဆံုး ရသြားတယ္၊ ၿပီးေတာ့မွ ဘယ္သူမွန္း မသိသလိုလိုနဲ႔ အဲဒီခံုနံပတ္ မတ္တတ္ရပ္ျပပါဆိုေတာ့ ရွက္သလိုလိုနဲ႔ မ်က္ႏွာႀကီးရဲေနတဲ့ ရဲလြင္ဟာ ေခါင္းႀကီးငံု႔ရင္း ထရပ္ျပရွာတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း ရဲလြင္ အခ်ိဳးနည္းနည္း ေျပာင္းသြားတယ္။ အဲဒီလိုနည္းနဲ႔ ရဲလြင္ဆိုတဲ့ေကာင္ကို ဇက္ႀကိဳး ေခ်ာ့တပ္ခဲ့ရတာ။</span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">တကယ္ေတာ့ ဒီေကာင္က လူေတာ္၊ မိဘေတြရဲ႕ အိမ္တြင္းေရး မေျပလည္မႈေၾကာင့္ ညစ္တြန္း တြန္းေနတဲ့ လူငယ္ကေလး။ အေဖယူထားတဲ့ ေနာက္မိန္းမနဲ႔လည္း မတဲ့၊ အေဖကိုလည္း ခႏိုးခနဲ႔၊ ေလာကႀကီးကိုလည္း ရြဲ႕နဲ႔။ အဲဒီမွာ ေလာကႀကီးက အေကာင္းအတိုင္း၊ ရြဲ႕လာတာက သူ။ ေနာက္ေတာ့လည္း ဆရာဦးဘတင့္မွ ဆရာဦးဘတင့္။ ဦးဘတင့္မို႔ ေျပာရင္ တစ္ခြန္းပဲ။ </span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲဒီေန႔က ဆရာတပည့္ႏွစ္ေယာက္ စကားေျပာေကာင္းလိုက္ၾကတာ မနည္းျဖတ္ခ်ရတယ္။ ရဲလြင္က အိမ္ေရွ႕အထိ သူ႔ကားေလးနဲ႔ လိုက္ပို႔ရွာပါတယ္။ ဦးဘတင့္ကေတာ့ မဒမ္ဘတင့္ကို သူ႔တပည့္ႀကီး အိမ္ ေခၚျပသလို ျဖစ္သြားတာ မို႔ ေက်နပ္မဆံုးဘူး။ ကားႀကီးေမာင္းလို႔ ဦးဘတင့္အိမ္အတြက္ မုန္႔ပံုးေတြ၊ အသီးေတြလည္း ပါေသးတာမို႔ မဒမ္ဘတင့္လည္း သြားကို မေစ့ႏိုင္ဘူးေပါ့။ ဒီလိုပါပဲ ဦးဘတင့္တို႔ ေက်ာင္းဆရာဆိုတာမ်ိဳးက တပည့္ေတြ သမာအာဇီ၀နဲ႔ ႀကီးပြားေန တာ ျမင္ရရင္မ်ား ေျပာမဆံုး၊ ႂကြားမဆံုး၊ ေက်နပ္ မဆံုးဘူး။ ေက်ာင္းဆရာပီတိ ဆိုပါေတာ့ေလ...။</span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဟိုအရင္က ဦးဘတင့္ဆိုတာ စာသာသင္ေနရလို႔ကေတာ့ လာထား ဆိုတာမ်ိဳး။ ရဲလြင္တို႔ သူငယ္ခ်င္း တေတြကို အတန္းၿပီးရင္ အခ်ိိန္ပို စာသင္ေပးတယ္။ အလကားသင္ေပးတဲ့အျပင္ လဘက္ရည္ဆိုင္မွာ သင္တဲ့အခါမ်ိဳးဆို ေက်ာင္းသားေတြကို လဘက္ရည္တိုက္ၿပီးေတာ့ကို သင္ေပးလိုက္ေသးတာ။ တကယ့္ကို စစ္စစ္ စစ္စစ္ျမည္ေနတဲ့ နာသံုးနာဆရာအစစ္ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။ ေငြမ်က္ႏွာ လံုး၀မၾကည့္ခဲ့ဘဲ အိတ္စိုက္ သင္ခဲ့တာ။ ဒါေတာင္ အဲဒီတုန္းက ဦးဘတင့္ရတဲ့လစာနဲ႔ သံုးေလာက္ေနေသးတာပဲ။ </span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အင္း ခုေတာ့ ေခတ္ကပဲ ေျပာင္းသလား၊ လူေတြကပဲ ေျပာင္းသလား၊ ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြကပဲ ေျပာင္းကုန္ သလား.…၊ ေလာက္ငွျခင္း မေလာက္ငွျခင္းဆိုတာေတြကပဲ ေျပာင္းလဲျခင္းေတြကို အသက္သြင္းခဲ့သလား။ ဘာက ဘာေတြကို ေျပာင္းလဲေစခဲ့တာလဲ၊ မသိႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ </span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အကႌ်ေလးလဲၿပီး ပက္လက္ကုလားထိုင္ေလးေပၚ ေအးေအးလူလူ ထိုင္ေနလိုက္တာ ခဏေနမွ သတိရတယ္။ လြယ္အိတ္ထဲမွာ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ လိပ္ထားတဲ့ ေငြစေလးေတြ အိတ္ထဲက ထုတ္ၿပီး မဒမ္ဘတင့္ ေခၚေပးလိုက္တယ္။ ေန႔လည္က ေက်ာင္းသားေတြ ၀ိုင္းက်ဴရွင္လခ ေပးလိုက္တာေပါ့ဗ်ာ။ အပ္ေငြက တစ္က်ပ္တစ္ျပားမွ မေလ်ာ့ေတာ့ကာ မဒမ္ဘတင့္မ်က္ႏွာဆိုတာ ၀င္းပ ျပံဳးခ်ိဳလို႔။ </span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဦးဘတင့္မွာသာ…..။ အဲဒီခဏ ရဲလြင္မ်က္ႏွာ ေျပးျမင္တယ္။ ရဲလြင္စကားေတြ ၾကားေယာင္တယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မွန္ထဲ ျပန္ျမင္ေနရသလို ဘက္ေတြမွားလို႔။ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ ရပ္တည္ခ်က္ေတြ ဟန္ခ်က္ မညီေတာ့တဲ့အခါ ယိုင္လဲၿပိဳက်သြားတဲ့ ျဖစ္ေနက်ေတြထဲ မြန္းၾကပ္ ပိတ္ေမွာင္လို႔…။ တဒဂၤမ်ားစြာက ဦးဘတင့္ကို မလႈပ္ႏိုင္ေအာင္ စုခ်ည္ေႏွာင္တုပ္ထားလိုက္တာ ေသြးေတြေတာင္ တစ္ဒုတ္ဒုတ္တိုးလာသလား မွတ္တယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲဒီခဏမွာ ေလာင္ၿမိဳက္လိုက္ပံုက ခုမွပဲ&nbsp; ေနႏွစ္စင္း ခ်က္ခ်င္း ထြက္လာသလို ခ်စ္ခ်စ္ေတာက္၊ ဦးဘတင့္ရင္ထဲ&nbsp;ကၽြမ္းကနဲ ပူကနဲ…..</span><br /><br /></div><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-3705169897605640387?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-54957900047673404172011-12-14T14:22:00.002+08:002011-12-14T14:24:33.443+08:00<div style="color: blue; text-align: justify;">ေရႊေဒါင္းေတာင္ အြန္လိုင္းဂ်ာနယ္အတြက္ ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ၀တၳဳတိုေလးပါ။ ဖတ္ၿပီးသူေတြလည္း ရွိၾကပါ လိမ့္မယ္။ မဖတ္ရေသးသူေတြအတြက္ေရာ၊ ကၽြန္မ ဘေလာ့ဂ္ေလးေပၚမွာပါ အမွတ္တရ သိမ္းထားခ်င္ တာေၾကာင့္ ျပန္တင္လိုက္ပါတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ၾကပါဦးေနာ္....</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-7C0zsUZ6Pw4/Tug-YE3ATpI/AAAAAAAACkg/2ZdKjjAflhE/s1600/chitkyiaye-dec-09-sdt1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="315" src="http://3.bp.blogspot.com/-7C0zsUZ6Pw4/Tug-YE3ATpI/AAAAAAAACkg/2ZdKjjAflhE/s400/chitkyiaye-dec-09-sdt1.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">(၁)</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လြန္ခဲ့ေသာတႏွစ္က ခ်စ္ေသာၿမိဳ႕ကေလးဆီ ရင္ေငြ႔လွူံရန္&nbsp; သူမ ျပန္ခဲ့သည္။ ေျမနီလမ္းကေလးေပၚ ရည္ရြယ္ခ်က္မဲ့ ေျခဦးတည့္ရာသြားေနရင္းက ၿမိဳ႕ကေလး၏ အတန္အသင့္ ေျပာင္းလဲေနေသာ လူေနမွူ အေငြ႔အသက္တို႔ကို လိုလိုခ်င္ခ်င္ ရွဳိက္ေမာေနျဖစ္ခဲ့ေသးသည္။ ေလေျပညွင္းတို႔ ေ၀့ေ၀့၀ဲ၀ဲ လႊမ္းၿခံဳ ထားျခင္းခံရေသာ ၿမိဳ႕ကေလး၏ညေနခင္းသည္ပင္ တလႊားလႊား တလြင့္လြင့္ ရိွေနသေယာင္။</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">“ျခေသၤ့ကၽြန္းသူႀကီး အလည္ျပန္လာတာလား” </span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ခပ္ေထ့ေထ့ ကိုစည့္အသံ။ ခပ္ေလွာင္ေလွာင္ ကိုစည့္မ်က္၀န္းထဲက အေရာင္ေတြ။ နာက်င္မွူတို႔ႏွင့္ ခ်ိန္စက္လွ်က္ သူမ ဘယ္လိုႏွလံုးသားမ်ိဳးႏွင့္မွ မေမ့ခဲ့ႏိူင္ပါ။ </span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">“ကေလးေတြေရာ ေနေကာင္းတယ္ေနာ္၊ စည္သူ႔ အမ်ိဳးသမီးေရာ က်န္းမာတယ္ မဟုတ္လား” </span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဒါ သူမဘက္က အေကာင္းဆံုး အားထုတ္မွူပါပဲ။ တစ္စက္ကေလးမွ မ်က္ေစ့မ်က္ႏွာ မပ်က္ ၿပံဳးေယာင္ ေယာင္ ျဖစ္ေနခဲ့ေသးသည္ေတာင္ ထင္မိပါရဲ႕…။ ခပ္သြယ္သြယ္ ကိုစည့္မ်က္ႏွာက ပိုလို႔ပင္ ပါးလ်စြာ၊ ရွည္ေသာ ကိုစည့္အရပ္ကို ရွိရင္းစဲြထက္ ျမင့္မားေစတာေၾကာင့္ သူမ ကိုယ္တိုင္ ေျမႀကီးႏွင့္ ကပ္လ်က္ ရပ္ေနသလို ခံစားခဲ့ရေလသည္။ အို… ကိုစည့္အနားမွာရွိခ်ိန္တိုင္း သူမ ေသးငယ္သိမ္၀ပ္စြာ ခံစား ရၿမဲပါေလ။ </span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေမးလိုက္စမ္းပါေစ စိတ္ကေတာင္းဆိုခဲ့လွ်က္ သူမ ေျဖဆိုခ်င္ေသာ ေမးခြန္းတစ္ခုကိုမူ ကိုစည္ မေမးခဲ့ ပါ။ ေက်ာခိုင္းလွည့္ထြက္ခ်ိန္က်မွ ကိုစည့္မ်က္ႏွာကို ေရွ႕တည့္တည့္ထားကာ စိတ္ထဲက အားပါးတရ ေရရြတ္ မိသည္။ “အင္း ကၽြန္မ ၿငိမ္းသုခင္ ခုထိ တစ္ေယာက္ထဲပါပဲတဲ့ ရွင္” ကိုစည္ ၾကားႏိူင္မည္မဟုတ္ေသာ္ လည္း သူမကေတာ့ ခုလို စိတ္ထဲကေျပာခြင့္ရတာကိုပင္ ႏွစ္လိုအားရ ရွိလွစြာ။ သူမတို႔က စကားလံုးမဲ့ ၾကားသိႏိူင္ ၾကသူေတြ။ တစ္ခ်ိန္တုန္းက ဆိုပါေတာ့ေလ။&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><a href="http://www.shwedaungtaung.com/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=319:2011-12-09-14-59-15&amp;catid=world-economy&amp;Itemid=477">ေရႊေဒါင္းေတာင္ အြန္လိုင္းဂ်ာနယ္မွာ ဆက္ဖတ္ၾကည့္ၾကရေအာင္...</a>&nbsp;</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><u><span lang="EN-US" style="color: #0070c0; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 14pt; line-height: 115%;"><br /></span></u></div><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-5495790004767340417?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-62367447900011434902011-12-08T23:19:00.003+08:002011-12-09T14:27:45.632+08:00<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကၽြန္မတို႔ အားလံုးမွာ လူသားဆန္တဲ့ စိတ္ႏွလံုးကိုယ္စီ ရွိၾကတယ္။ ရွိေအာင္လည္း ေလ့က်က္သင့္တယ္။ ဘာမဆို အေလ့အက်င့္ထံုလာရင္ အစြဲအလန္းျဖစ္သြားတတ္တာ ဓမၼတာပဲ မဟုတ္လား။ ခုဆိုရင္ ကၽြန္မတို႔ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ေမာင္ႏွမေတြ၊ ေရးေဖာ္ေရးဖက္ေတြ စုစည္းထားတဲ့ <a href="http://www.facebook.com/pages/AaB-Myanmar/314321635254303">AaB Myanmar </a>(AaB-All about Bloggers) ဆိုတဲ့ အဖဲြ႔ေလးမွာ ဒါနအထံု စတင္ မ်ိဳးေစ့ခ်ေနၿပီလို႔ ဆိုရပါမယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">မၾကာေသးခင္ကမွ ပခုကၠဴနယ္တစ္၀ိုက္မွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ သဘာ၀ေရေဘးဒဏ္ကို ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားေတြ ထိခိုက္ နာက်င္စြာ ခံစားခဲ့ၾကရတာကို မွတ္မိၾကပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီတုန္းက AaBက ပထမအႀကိမ္အျဖစ္ က်ပ္ေငြ ၃၃သိန္းခဲြတိတိ လွဴဒါန္းႏိူင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အေသးစိတ္ကိုေတာ့ </span><a href="http://www.facebook.com/notes/aab-myanmar/%E1%80%95%E1%80%81%E1%80%AF%E1%80%80%E1%81%A0%E1%80%B4%E1%80%A1%E1%80%9C%E1%80%BD%E1%80%B4%E1%80%99%E1%80%BD%E1%80%90%E1%80%B9%E1%80%90%E1%80%99%E1%80%B9%E1%80%B8/316774215009045"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ပခုကၠဴ အလွဴမွတ္တမ္း</span></a><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"> </span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">မွာ သြားေရာက္ ဖတ္ရွဴ႕ႏိူင္ၾကပါတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ခုတစ္ခါ ေသြးပူေနေသးတဲ့ ကၽြန္မတို႔အတြက္ ေနာက္ထပ္အလွဴတစ္ခု လွဴျဖစ္ဖို႔ ဖန္လာျပန္ပါတယ္။ ေရးေဖာ္ ဘေလာ့ဂ္ဂါ </span><a href="http://heartstations.blogspot.com/"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကိုဘိြဳင္းဇ္</span></a><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ရဲ႕&nbsp; စတင္လွဴံ႕ေဆာ္ေပးမွူက စတင္ခဲ့တာပါ။ </span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေမာင္သန္းေဇာ္ဦးဆိုတဲ့ ရႏွစ္အရြယ္ စစ္ေတြက ကေလးတစ္ေယာက္ အသည္းမွာ ေရအိတ္တည္တဲ့ ေ၀ဒနာ ခံစား ေနရၿပီး အႀကီးစားခဲြစိတ္မွဴမွ မျပဳလုပ္ရင္ အသက္ရွင္စရာလမ္း မျမင္ဘူးလို႔ သိရပါတယ္။ မူရင္းသတင္းကိုေတာ့ The Voice Journalကတစ္ဆင့္ သိရွိရတာပါ။ </span><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကေလးကို ပံုနဲ႔တကြ ေတြ႔လိုက္ရတဲ့အခါမွာ ကၽြန္မတို႔အားလံုးပဲ ကေလးငယ္ရဲ႕ ခြဲစိတ္စရိတ္ကို တစ္ႏိူင္တစ္ပိုင္ မွ်ခံေပးခ်င္စိတ္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ လူသားငယ္ကေလးရဲ႕ အသက္တစ္ေခ်ာင္းအတြက္ ကၽြန္မတို႔တစ္ေတြ&nbsp; တတ္ႏိူင္ သေလာက္ ေဖးမေပးလိုက္ခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြနဲ႔ေပါ့ရွင္။ ခဲြစိတ္ကုသမွူ ေအာင္ျမင္ပါေစလို႔လည္း ေမတၱာ ပို႔ေပးမိပါရဲ႕။ </span></div><div style="text-align: justify;"></div><h6 style="color: black; text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; font-weight: normal;">၁ရက္ေန႔ကေန ၇ရက္ေန႔ ဒီဇင္ဘာအထိ ကေလးခဲြစိတ္စရိတ္အတြက္ အလွဴေငြ ေကာက္ခံလိုက္ၾကတာ စုစုေပါင္း စကၤာပူေဒၚလာ ၁၇၉၀ (က်ပ္ေငြ </span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; font-weight: normal;">၁,၀၉၁,၉၀၀) ရရွိၿပီး ကေလးဆီဆက္သြယ္ေပးပို႔လို႔ လွဴဒါန္းခဲ့ၾကပါတယ္။ ဆရာ၀န္ေတြရဲ႕ ခန္႔မွန္းခ်က္အရ ခြဲစိတ္ကုသမွူကုန္က်ေငြ အၾကမ္း ၁၀သိန္း ကေန သိန္း ၃၀ခန္႔ ကုန္က်ႏိူင္မယ္ ဆိုေတာ့ကာ ကၽြန္မတို႔ AaBကေန ကုသစရိတ္ရဲ႕ ၃ပံု ၁ပံုလွဴႏိူင္ခဲ့တယ္ ဆိုရပါမယ္။ အားလံုးကိုယ္စား အင္မတန္ ၀မ္းသာပီတိ ျဖစ္မိရပါတယ္။</span></h6><h6 style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; font-weight: normal;">ေနာက္ဆံုးသတင္းအရ မနက္ျဖန္ ဒီဇင္ဘာ ၉ရက္ေန႔မွာ ကေလးငယ္ကို ခဲြစိတ္ကုသမွူ ျပဳလုပ္ၾကမယ္လို႔ သိရပါတယ္။</span></h6><h6 style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; font-weight: normal;">ခဲြစိတ္ကုသမွူ အစစအရာရာ အဆင္ေျပ ေခ်ာေမြ႔ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းရင္း ကေလးအတြက္ပါ၀င္လွဴဒါန္းၾကတဲ့ AaBမွ ရပ္ေ၀းရပ္နီး ဘေလာ့ဂ္ဂါေမာင္ႏွမမ်ား နဲ႔ ႏွလံုးသားခ်င္းထပ္တူက်ေသာ အလွဴရွင္မ်ား၊ စာဖတ္သူမ်ားရဲ႕ ထက္သန္လွတဲ့ ေစတနာ သဒ</span><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; font-weight: normal;">ၵါတရားအတြက္ အလွဴေငြစာရင္းေလးကို ဒီေနရာမွာ မွတ္တမ္းတင္ထားပါရေစရွင္။</span></h6><div style="mso-line-height-alt: 5.0pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">1-Dec-11 ITR 50 I-BANK ေမသူခိုင္<span style="font-size: x-small;"> </span></span><span style="font-size: x-small;"><a href="http://maythukhine.blogspot.com/">maythukhine.blogspot.com</a></span></div><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">1-Dec-11 ITR 30 I-BANK IBank ကိုသီဟသစ္ </span><a href="http://arrmanthit.blogspot.com/"><span style="font-size: 10pt;">arrmanthit.blogspot.com/</span></a><span style="font-size: 10pt;"></span><br /><div style="mso-line-height-alt: 5.0pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">1-Dec-11 ITR 50 I-BANK ခ်စ္ၾကည္ေအး</span></div><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">1-Dec-11 ATR 50 သိန္းထိုက္ (ဖိုးသႀကၤန္) </span><a href="http://www.phothagyan.blogspot.com/"><span style="font-size: 10pt;">www.phothagyan.blogspot.com</span></a><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">&nbsp;1-Dec-11 ATR 50&nbsp; ပူးေတ </span><a href="http://april-poo.blogspot.com/"><span style="font-size: 10pt;">april-poo.blogspot.com/</span></a><br /><div style="mso-line-height-alt: 5.0pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">1-Dec-11 ITR 50 I-BANK တီအိုအိုင္ (Turns On Idea)</span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">&nbsp; </span><span style="font-size: 10pt;"><a href="http://turnonideas.blogspot.com/">http://turnonideas.blogspot.com</a></span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;"></span></div><div style="mso-line-height-alt: 5.0pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">1-Dec-11 ITR 50 I-BANK သက္ေ၀ </span><a href="http://www.thet-wai-blog.blogspot.com/"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">http://www.thet-wai-blog.blogspot.com</span></a><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;"></span></div><div style="mso-line-height-alt: 5.0pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">1-Dec-11 ITR 30 I-BANK မယ္ကိုး </span><a href="http://www.maecoe.net/"><span style="font-size: 10pt;">http://www.maecoe.net</span></a><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;"></span></div><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">1-Dec-11 ITR 50 I-BANK ကိုဘိြဳင္းဇ္ </span><a href="http://heartstations.blogspot.com/"><span style="font-size: 10pt;">http://heartstations.blogspot.com/</span></a><span style="font-size: 10pt;"></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">1-Dec-11 ITR 60 I-BANK အန္တီတင့္ </span><a href="http://www.auntytint21183.net/"><span style="font-size: 10pt;">http://www.auntytint21183.net</span></a>&nbsp;<span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;"></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">2-Dec-11 ATR 30 မုိးခါး</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">2-Dec-11 ATR 30 စုိးမင္းထုိက္</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">2-Dec-11 ATR 50 မေနာ္ေဖာ </span><a href="http://rose-sharon.blogspot.com/"><span style="font-size: 10pt;">http://rose-sharon.blogspot.com</span></a><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;"></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">2-Dec-11 ATR 50 ေမေလး</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">2-Dec-11 ITR 50 I-BANK ေမဇင္ေအး </span><a href="http://monethu.blogspot.com/"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">http://monethu.blogspot.com</span></a><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;"></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">2-Dec-11 ITR 50 I-BANK ကိုလူသစ္ </span><a href="http://luthit.blogspot.com/"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">http://luthit.blogspot.com</span></a><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;"></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">2-Dec-11 ITR 50 I-BANK -ခိုင္စုလတ္ </span><a href="http://cherrydreamblog.blogspot.com/"><span style="font-size: 10pt;">http://cherrydreamblog.blogspot.com/</span></a><span style="font-size: 10pt;"></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">2-Dec-11 ATR 30 ဦးေဇာ္ျမင့္</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">2-Dec-11 ITR 50 I-BANK ကိုေဌးေအာင္ </span><a href="http://luula18.blogspot.com/"><span style="font-size: 10pt;">http://luula18.blogspot.com</span></a><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">2-Dec-11 ITR 50 I-BANK ဖိုးစိန္ </span><a href="http://phoesein.blogspot.com/"><span style="font-size: 10pt;">http://phoesein.blogspot.com</span></a><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">2-Dec-11 ITR 30 I-BANK ဘိုဘို</span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;"> </span><a href="http://www.mogokthar.com/"><span style="font-size: 10pt;">http://www.mogokthar.com</span></a><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;"></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">2-Dec-11 ITR 50 I-BANK အေမ့သား </span><a href="http://amaythar1976.blogspot.com/"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">http://amaythar1976.blogspot.com/</span></a><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;"></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">3-Dec-11 ITR 50 I-BANK တီဇက္ေအ </span><a href="http://www.degolar.info/"><span style="font-size: 10pt;">http://www.degolar.info</span></a><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;"></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">3-Dec-11 ATR 50 ကိုဇူလိုင္ </span><a href="http://july-dream.blogspot.com/"><span style="font-size: 10pt;">http://july-dream.blogspot.com</span></a><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;"> </span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">3-Dec-11 ITR &nbsp; 30 I-BANK ကိုခင္ေမာင္ဦး မသႏၱာလြင္ </span><a href="http://thandarlwin.blogspot.com/"><span style="font-size: 10pt;">http://thandarlwin.blogspot.com</span></a><span style="font-size: 10pt;"></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">3-Dec-11 ITR &nbsp; 10 I-BANK ကိုသက္ႏိုင္</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">3-Dec-11 ITR &nbsp; 10 I-BANK ကိုမ်ိဳးထြန္း မ၀တ္ရည္ထြန္း</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">3-Dec-11 ITR &nbsp; 10 I-BANK ကိုဇင္မင္းၿငိမ္း မခင္မာ၀င္း</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">3-Dec-11 ITR &nbsp; 10 I-BANK မေအးမင္းလတ္</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">3-Dec-11 ITR &nbsp; 10 I-BANK မ၀င္း၀င္းၿမင့္</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">3-Dec-11 ITR &nbsp; 10 I-BANK မေဆြမြန္ဦး</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">3-Dec-11 ITR &nbsp; 10 I-BANK ကိုဟိန္းလတ္၀င္း မနီလာမိုး</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">3-Dec-11 ITR &nbsp; 20 I-BANK ဦးတင္ေမာင္ညြန္႔ မိသားစု</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">3-Dec-11 ITR &nbsp; 10 I-BANK ကိုေက်ာ္ေဇယ် မႏိုႏို၀င္း</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">4-Dec-11 ITR &nbsp; 50 I-BANK ကိုေဇာ္သက္ေအာင</span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">္ </span><a href="http://www.phoonuthit.com/"><span style="font-size: 10pt;">http://www.phoonuthit.com</span></a><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;"></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">5-Dec-11 ATR 50 ႏိူဘယ္မိုး</span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;"> </span><a href="http://www.noblemoe.blogspot.com/"><span style="font-size: 10pt;">http://www.noblemoe.blogspot.com</span></a><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;"></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">5-Dec-11 ITR&nbsp; 20 I-BANK ျငိမ္းခ်မ္းေက်ာ္</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">5-Dec-11 ITR&nbsp; 100 I-BANK Oversea Burmese Youth Group (OBYG)</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">5-Dec-11 ITR&nbsp; 100 I-BANK Anonymous</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">5-Dec-11 ITR&nbsp; 15&nbsp; I-BANK မအိခိုင္</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">5-Dec-11 ITR&nbsp; 30 I-BANK ကိုဇီး႐ိုး</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">6-Dec-11 ITR&nbsp; 30 I-BANK ကိုေအာင္ေက်ာ္လြင္</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">6-Dec-11 ITR&nbsp; 50 I-BANK Meredith Johnson</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">7-Dec-11 ITR&nbsp; 30 I-BANK မခင္ခ်ဳိလြင္</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">7-Dec-11 ITR&nbsp; 20 I-BANK မေအးျမတ္ျမတ္မြန္</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">7-Dec-11 ITR&nbsp; 50 I-BANK ကို၀င္းေက်ာ္ထြန္း</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8pt;">7-Dec-11&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 25 မအိမ္သူ </span><a href="http://warkhaungmoe.blogspot.com/"><span style="font-size: 10pt;">http://warkhaungmoe.blogspot.com/</span></a><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;"></span><br /><br /><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">Related Posts: </span><br /><a href="http://amaythar1976.blogspot.com/2011/12/blog-post_07.html?spref=fb"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">ကေလးေရ အားတင္းထားပါ</span></a><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;"></span><br /><a href="http://heartstations.blogspot.com/2011/12/blog-post.html"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">Donation for Kid who needs urgent operation in Myanmar</span></a><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;"></span><br /><a href="http://rose-sharon.blogspot.com/2011/12/blog-post.html"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">Rose of Sharon အလႈရွင္မ်ားသို႔ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း </span></a><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;"></span><br /><a href="http://luthit.blogspot.com/2011/12/update.html"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">ကလူသစ္နဲ႔ အာလာပ သလႅာပ ေမာင္သန္းေဇာ္ဦး သတင္း update&nbsp;</span></a><br /><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-6236744790001143490?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-30637961098381992212011-11-28T18:59:00.006+08:002011-11-28T19:10:09.116+08:00<div style="text-align: justify;">ဂ်က္စတားအေၾကာင္းေတာ့ ေလသံေတာင္ မဟခ်င္ဘူး၊ စိတ္နာလြန္းလို႔။ စီေကေအတို႔ ဘယ္ေနမလဲ၊ ဟိုတိုင္ ဒီတိုင္ေပါ့။ ခက္တာက အဲသလို ဘတ္ဂ်က္အဲလိုင္းေတြက ဒါမ်ိဳး ရိုး..လြန္းလို႔ အေရထူေနၿပီဆိုတဲ့ အထာနဲ႔။ တစ္ခုပဲ Trip Advisor မွာ ကိုေသာမတ္စ္ <a href="http://anasiantouroperator.blogspot.com/">(AATO)</a> တင္ေပးတဲ့ စီေကေအတို႔ <a href="http://www.tripadvisor.com/ShowTopic-g294265-i1748-k4960472-Jetstar_Airlines_got_COMPLAINTs-Singapore.html">ကြန္ပလိန္းစာ</a> နဲ႔ <a href="http://groups.google.com/group/travelmyanmar/browse_thread/thread/0ee6dbc2e90c9de9?hl=en_US&amp;pli=1">Travel Myanmar မွာတင္ေပးတဲ့ ဒီပိုစ့္</a> ကို သူတို႔ Travel Industry ကလူေတြ အကုန္ဖတ္ၾကၿပီးသကာလ ဂ်က္စတားကို <b>Internally အမဲေရာင္</b> စာရင္းသြင္းလိုက္သတဲ့။ ဆိုေတာ့ကာ Myanmar Travel Industryမွာေတာ့ ဂ်က္စတားက ေရပန္းမစားႏိူင္ ရွာေတာ့တဲ့ အေနအထားေတာ့ ျဖစ္သြားတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလး ပြက္သြားတယ္ ဆိုရမယ္။ ဒီေတာ့ ၾကားၾကားခ်င္း စီေကေအတို႔ " ေအာင္ၿပီ ေအာင္ၿပီ ေအာင္ၿပီ" ၃ႀကိမ္တိတိ လက္သီးလက္ေမာင္း တန္းၿပီး ေအာ္ပစ္လိုက္တယ္။ ဘာရမလဲ...။ (အမွ် အမွ် အမွ်ယူေတာ္မူၾကပါကုန္)</div><br /><div style="text-align: justify;">ရင္နာနာနဲ႔ ျပန္ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ၾသဂတ္စ္လထဲက ရြာျပန္ဖို႔ လက္မွတ္ျဖတ္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ ေတြ႔ဖို႔ရိွတဲ့ လူေတြနဲ႔ ေတြ႔ရေအာင္ အစီအစဥ္ဆဲြထားခဲ့တာ။ ဘယ္သြားမယ္၊ ဘာစားမယ္ စာရင္းတို႔ထား၊ စီေကေအက ေမ့တတ္တယ္ေလ။ ေရာက္တုန္းေရာက္ခိုက္ စာေရးဖို႔အတြက္ ကုန္ၾကမ္းေလးဘာေလး ရွာရေအာင္...ေတြးထား...၊ ဘယ္သြားရွာရရင္ ေကာင္းမလဲ။ အင္း...ဟိုဘေလာ့ဂ္ဂါေလးလို ေကာ္ဖီနဲ႔ ဆိုင္ကယ္တဲြေရာင္းတဲ့ဆိုင္ သြားမလား။ ဟိုအစ္မႀကီးလို ပ်င္းပ်င္းရွိ ဓါတ္ဆီဆိုင္သြား တန္းစီ ထုတ္ရင္ ေကာင္းမလား၊ စီေကေအမွာ ကားနဲ႔တူတာ ဘိုအုန္းသီးေတာင္ မရွိေပမဲ့ေပါ့ေလ။ ရြာရဲ႕ ေလအလ်င္ လိုျမန္ေသာ၊ ျဖတ္ကနဲ ျဖတ္ကနဲ မေျပာမဆို ျပဳတ္ ျပဳတ္ က်တတ္ေသာ အိုင္နက္ရဲ႕ စပိဒ္ကို ခံစားဖို႔ အင္တာနက္ဆိုင္ တစ္ဆိုင္ဆိုင္ကိုပဲ သြားရေကာင္းမလား။ ဒါမွမဟုတ္ မင္းလမ္း မုန္႔တီဆိုင္၊ ဖီးလ္ ျမန္မာထမင္းဆိုင္ေတြက အစားအေသာက္ေတြ လွည့္ပတ္စားၿပီး ဓါတ္ပံုရိုက္၊ ဘေလာ့ဂ္ေပၚ တင္ပစ္လိုက္၊ အဲလိုနည္းနဲ႔&nbsp; ဘေလာ့ဂ္ဖတ္လာ မ်ားသတၱ၀ါေတြ ပို႔သတဲ့ေမတၱာကို ခံယူရေကာင္းမလား။ ေတြး...တယ္။ ေတြးတိုင္းလည္း မ်က္ႏွာႀကီးက ၿပံဳး ၿပံဳးႀကီး...။ </div><br /><div style="text-align: justify;">အတိတ္ကို လွန္ေသာ္ေပါ့ေလ...။ အိမ္ကလူနဲ႔ နယ္ေျမေ၀ျခမ္းေရးလည္း လုပ္ရေသးတယ္။ မန္းေလးမွာ ဘယ္ႏွညအိပ္၊ တို႔မ်ား ရန္ကုန္မွာ ဘယ္ႏွညအိပ္မယ္ေပါ့၊ အဲသလိုလည္း ညီညြတ္ မွ်တေအာင္လည္း စီစဥ္ထား ရေသး။ မန္းေလးတက္ဖို႔ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ျဖတ္၊&nbsp; ေငြေပါေနလို႔ေတာ့ မဟုတ္၊ အခ်ိန္ကို ေငြ နဲ႔ ေပး၀ယ္ရတဲ့ သေဘာ။ ေမၿမိဳ႕မွာ ၂ညအိပ္ဖို႔လည္း စီစဥ္ရေသးတယ္။ စလံုးက သူငယ္ခ်င္း မိသားစု နဲ႔ ေမၿမိဳ႕မွာဆံုၾကဖို႔ ခ်ိန္းထားၾကတာေလ။ အိမ္ကလူကလည္း တက္ၾကြလို႔၊ သူ႔ အထက္တန္းေက်ာင္း ဆရာကန္ေတာ့ပဲြ၊ ဘူမိဆရာကန္ေတာ့ပဲြ ၂ခုက တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ စေန တနဂၤေႏြဆက္တိုက္မို႔ အဆင္တေျပ။ ခါတိုင္းလို တလစီမွာလုပ္ၾကရင္ ပဲြ၂ခုစလံုးတက္ျဖစ္ဖို႔က ခဲယဥ္းေပတာကိုး။ ခုေတာ့ ၾကံဳၿပီ ႀကိဳက္ၿပီ ၾကံဳႀကိဳက္ေလၿပီေပါ့။ </div><br /><div style="text-align: justify;">ဒါေပမဲ့ ကံမ်ားဆိုးခ်င္ေတာ့ မဂၤလာေဆာင္မဲ့အပါတ္မွ ၀ါထပ္ေနတာလို...။ ဒီႏွစ္က်မွ ဂ်က္စတား၀ယ္မိတဲ့ အျဖစ္။ မက္ထားသမွ် အိပ္မက္ေတြ အကုန္ ေျမာင္းထဲစိုက္။ MAIလည္း မ၀ယ္ခ်င္ပါဘူး။ ကိုဂ်က္စတား ဆင္တဲ့ အကြက္ထဲ မ၀င္ေရးခ် မ၀င္ခ်င္...။ တျခားအဲလိုင္းေတြ ရွာ...။ အကုန္ ေစ်းတက္။ မ်က္လံုးမက မ်က္ဆန္ပါ ျပဴးေရာ။ တတ္နိူင္ပါဘူး။ ဒီတႏွစ္လံုး ခရီးထြက္တာမ်ားလို႔ ၀ိတ္ေလွ်ာ့ပါမယ္ ဆိုေနမွ။ ဟူး... စိတ္ေတြကို ေလွ်ာ့ခ်၊ ၀င္ေလ ထြက္ေလ ရွဴ...ရွဳိက္၊ အင္း...အနည္းငယ္ သက္သာသြားသလိုလို...။</div><br /><div style="text-align: justify;">တနဂၤေႏြတစ္ရက္ အရမ္းအားေနတာနဲ႔ ေလေၾကာင္းလိုင္းေတြ ေလွ်ာက္၀င္ၾကည့္... မေတာ္တဆႀကီးမ်ား ေစ်းေတြခ်ေနမွျဖင့္...၊ မ်က္လံုးေတြေတာင္ ျပဴးလာသလိုလို ထင္ရ။ ဟာ.... ေမ့ေန လိုက္တာ... အဲေအးရွား ရွိေသးတာပဲ။ ကြန္နက္တင္းဖလိုက္နဲ႔ မေလးရွားက တစ္ဆင့္သြားလည္း ရတာပဲဟာ...။ အင္း...၀င္ၾကည့္မွ.. ၀င္ၾကည့္ဦးမွ... ။ ေရာဂါ ျပန္သည္းလာျပန္...။ </div><br /><div style="text-align: justify;">အြန္လိုင္းကေန ၾကည့္ရင္း ေသခ်ာခ်င္ေတာ့ ဖုန္းထဆက္။ ေလယာဥ္ေတာ့ ၂စီးေျပာင္းရမယ္။ SIN-KUL-SIN နဲ႕ KUL-YGN-KUL လက္မွတ္ ၂ေစာင္ ျဖတ္ရမယ္။ အခ်ိန္ပိုကုန္မယ္၊ လူ ပို ပင္ပမ္းမယ္။ သြားမလား။ ဘယ္လိုလဲေပါ့။ စီေကေအ သိပ္သြားခ်င္ေနမွန္းသိေတာ့ အိမ္ကလူက စလံုးS$၁၀၀၀ မေက်ာ္ရင္ သြားၾကတာေပါ့တဲ့။ အင္း... အားလံုးဘယ္ေလာက္က်လဲ ဆိုေတာ့ S$၁၀၀၂.၄၉ တဲ့။&nbsp; ႏိူးပေရာ္ဘလန္ S$၂.၄၉ မိန္းမပဲ ေပးလိုက္ပါ့မယ္ေလ၊ သြားၾကတာေပါ့လို႔ သေဘာတူလိုက္ၾကတယ္။ အခု ခရက္ဒစ္ ကဒ္နဲ႔ ေပးရမွာလားဆိုေတာ့ " ႏိူးႏိူး တာမင္နယ္-1က AirAisa Sales counterမွာ ၄၈နာရီအတြင္း ေငြအေၾက သြားေရာက္ေပးေခ်ပါ"တဲ့။ ကိစၥမရွိပါဘူးေလ၊ ဒီညေန ဧည့္သည္ႀကိဳရမွာ၊ ေလဆိပ္သြားဖို႔ ရွိတာပဲဟာ။ ဒါနဲ႔.... ေျမာင္းထဲက်ေနတဲ့ အိပ္မက္ႀကီး ေကာက္ၿပီး ဆက္မက္ၾကျပန္တယ္။ </div><br />တနဂၤေႏြ ည ၈နာရီ၀န္းက်င္ တာမင္နယ္-1 AirAisa Sales counter ေရွ႕။ <br /><br />"ဘြတ္ကင္နံပါတ္ေျပာ..."<br /><br />"*#*@@@***&amp;"<br /><br />"အိုေက...အဲဒါက SIN-KUL-SIN ေနာ္"<br /><br /><div style="text-align: justify;">"ရက္စ္ ရက္စ္"ေနာက္ ဘြတ္ကင္ တစ္ခု ရိွေသးတယ္ KUL-YGN-KULေလ... (စီေကေအမွ တက္ၾကြစြာ ေျပာ သည္)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div>"ေၾသာ္ ၀ိတ္ထ္ ၀ိတ္ထ္ ၀မ္းဘိုင္၀မ္း အိုေက...၊ ဒါအတြက္ အရင္ ေပးရမယ္၊ စကာၤပူေဒၚလာ 270.0ပါ"<br /><br />"အိုေက..." (အိမ္ကလူမွ ခရက္ဒစ္ကဒ္ ထုတ္ေပး)<br /><br />"ဟုတ္ၿပီ။ ေနာက္ ဘြတ္ကင္နံပတ္ တစ္ခု ေျပာပါ"<br /><br />"@$^&amp;%^&amp;$&amp;amp"<br /><br />"ေက်းဇူး၊ အိုေက ဒီ ဘြတ္ကင္က KUL-YGN-KUL ေနာ္..."<br /><br />"ဟုတ္ပါတယ္...ဟုတ္ပါတယ္..." (စီေကေအမွ မ်က္လံုးမ်ား အေရာင္ တလက္လက္ႏွင့္ ေျပာသည္)<br /><br />"အင္း...အဲဒါက စကၤာပူ ေဒၚလာ ၈၃၄.၄၉ က်ပါတယ္"<br /><br />"ဘာ...အိုင္ ဘက္ခ္ယူ၀ါ ပါဒမ္..."<br /><br />"စကၤာပူ ေဒၚလာ ၈၃၄.၄၉ ပါ"<br /><br /><div style="text-align: justify;">"ဟင္...ငါတို႔ ေန႔လည္က သေဘာတူထားတဲ့ ေစ်းက ၇၃၂.၄၉ပါ...ဒီမွာၾကည့္" (လက္ေရးႏွင့္ အေသအခ်ာ ခ်ေရးထားေသာ စာရြက္ကို စီေကေအမွ ျပရင္းေျပာ)</div><br />"အဲဒါေတာ့ ငါတို႔လည္း မသိဘူး၊ ေစ်းကေတာ့ အခု စစ္စတမ္မွာ ျပေနတဲ့ ေစ်းပဲ"<br /><br />"ဒီလို ဘယ္ရမလဲ၊ ေန႔လည္ကမွ သေဘာတူထားတဲ့ဟာ၊ ငါတို႔ ဘြတ္ကင္ကို ၄၈နာရီ ဟိုးလ္လုပ္ထားမယ္ လို႔ ေျပာခဲ့တာ"<br /><br />"ဘယ္သူလဲ နင္မွတ္မိလား"<br /><br />"အဲဒီ အမ်ိဳးသမီးနာမည္က Ms Anne တဲ့ call center က"<br /><br />"ဒါဆို သူ႔ဆီ ဖုန္းဆက္ၿပီး ျပန္ေမးၾကည့္လိုက္ပါ"<br /><br />ႀကိဳးစားဆက္သည္။ အဂန္း အန္ အဂန္း...၊ ဖုန္းက တစ္ခ်ိန္လံုး ဘီးဇီး....ႏွင့္ မအား...။<br /><br /><div style="text-align: justify;">"ဧည့္သည္ႀကိဳဖို႔ ေလယာဥ္ဆိုက္ခ်ိန္က နီးၿပီ၊ သြားၾကစို႔၊ ေတာ္ၿပီကြာ ဒီေလာက္ ျပသာနာ မ်ားလွတာ သြားမေနပါနဲ႔ေတာ့" (အိမ္ကလူႀကီးမွ စိတ္ အလြန္အမင္း ပ်က္သံႏွင့္ ေျပာ)</div><br />"အိုေက၊ ပလိစ္ ကန္ဆယ္ အာ၀ါ ဘြတ္ကင္" (စီေကေအမွ ရင္ထုမနာ ေျပာ၏)<br />ဘတ္ဂ်က္အဲလိုင္းမ်ားႏွင့္ အက်ိဳး လံုးလံုးမေပးေသာ ကိုယ့္ကုသိုလ္ကံကိုပဲ ပံုခ်။<br /><br />ဧည့္သည္ႀကိဳ၊ အတင္း ႀကိဳးစား ၿပံဳးျပ၊ အျပံဳးမမည္...၊ မခ်ိသြားျဖဲ...။<br />ည...အိပ္မေပ်ာ္...။ မနက္ ဧည့္သည္ မနက္စာေကၽြးဖို႔ ေစာေစာထ။ ဘ၀ႀကီးက ၾကမ္း...။<br /><br /><div style="text-align: justify;">မနက္စာစားၿပီး ခဏအၾကာ...။ အီးေမးလ္ စစ္။ ဟာ..."၀ီအာပလိစ္တူ ကြန္ဖမ္း ယူ၀ါဘြတ္ကင္...အဲေအးရွား" ဆိုပါလား...ၾကည့္လိုက္ေတာ့ SIN-KUL-SIN ဘြတ္ကင္တစ္ခုထဲအတြက္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ပို႔လိုက္ျခင္း...။ </div><div style="text-align: justify;">ျပန္စဥ္းစားေတာ့မွ၊ ဟုတ္ေပသားပဲ။ ၀မ္းဘိုင္ ၀မ္း ဆိုၿပီး ပထမဘြတ္ကင္အတြက္ ခရက္ဒစ္ကဒ္ထဲက ယူလိုက္ၿပီးသားကိုး...။</div><br /><div style="text-align: justify;">ကန္ဆယ္ အာ၀ါ ဘြတ္ကင္လို႔ ေျပာေပမဲ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ခရက္ဒစ္ကဒ္ျဖတ္ၿပီးသား။ ေလာေလာ ေလာေလာနဲ႔ void မွ ျပန္မလုပ္ခဲ့တာ။&nbsp; ေျမြပဲ...။</div><br /><div style="text-align: justify;">အဲေအးရွားကို ခ်က္ခ်င္း ဖုန္းဆက္၊ အက်ိဳး အေၾကာင္း ရွင္းျပ။ ဟိုဘက္က အမ်ိဳးေကာင္းသား အလြန္ သေဘာေကာင္း။ ဒါ သူတို႔ဘက္က အမွားပါ။ သေဘာတူထားတဲ့ ေစ်းအတိုင္းပဲ ျပန္ယူပါတဲ့....။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ တစ္ပတ္ လည္လာျပန္ေပါ့...။ အိမ္ကလူကို ဖုန္းဆက္။ ဘယ္လိုလဲ ယူလိုက္မလား၊ ယူလိုက္ရမလားေမး..။</div><br /><div style="text-align: justify;">"ေတာ္ပါၿပီကြာ...ဒီေလာက္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္ရတဲ့ ခရီး မသြားတာပဲ ေကာင္းပါတယ္။ ေျပာလိုက္ ရီဖန္းပဲ ျပန္ထုတ္ေပးလို႔..."</div><br />"ဂြပ္...."<br /><br />ဖုန္းခ်တာ မဟုတ္...စီေကေအ အသဲ က်ကဲြသြားျခင္း...<br />စဥ္းစားၾကည့္ပါ ပရိတ္သတ္ႀကီးရယ္...၂ခါ ကဲြတဲ့ အသဲ မနာဘဲ ေနပါ့မလားေနာ္....<br /><br /><div style="color: blue;">ေမတၱာပို႔&nbsp; : ၇ရက္ သားသမီးမ်ား အသဲကဲြျခင္းမွ ကင္းေ၀းၾကပါေစ။ ဘတ္ဂ်က္အဲမ်ား က်န္းမာၾကပါေစ... </div><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-3063796109838199221?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-70993557353940460702011-11-18T22:32:00.005+08:002011-11-23T13:43:05.014+08:00<div style="text-align: justify;">ေခတ္မီသြားတယ္ပဲ ဆိုခ်င္ဆို ထီကနဲျဖစ္ၿပီေဟ့ဆို ခ်စ္ၾကည္ေအးတို႔လည္း မပါမျဖစ္ ပါလိုက္ရမွ။ ေျပာရရင္ ခုတစ္ေလာ စိတ္မအား လူမအားရတဲ့ၾကားထဲ ပ်ားတုတ္ခံရတဲ့အျဖစ္ရယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလး ရင္ခံ သြားတယ္။ သိၿပီးသူေတြလည္း ရိွေကာင္းရိွမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ မသိေသးတဲ့သူေတြက ပိုမ်ားတဲ့အတြက္၊ ၿပီးေတာ့ ဒါဟာ အိမ္ကိုလြမ္းေနၾကတဲ့၊ အိမ္ျပန္ဖို႔ ျပင္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာမ်ားအားလံုး သိကိုသိထားရမယ္လို႔ ယံုၾကည္တဲ့အတြက္ ဒီပိုစ့္ကို ေရးလိုက္ရပါတယ္။ <br /><br />ၿပီးခဲ့ ဗုဒၶဟူးေန႔ (၁၆-၁၁-၁၁)က ဂ်က္စတားက တာ၀န္ခံတစ္ေယာက္ အိမ္ကလူဆီ ဖုန္းဆက္လာပါတယ္။ ကိစၥက ေနာက္လ ဒီဇင္ဘာအတြက္ ၀ယ္ထားတဲ့ေလယာဥ္လက္မွတ္ကို အျပန္ ရက္ခ်ိန္းေပးႏိူင္မလား လို႔ ေမးလာတာပါ။ အိမ္ကလူက မျဖစ္ႏိူင္ေလာက္တဲ့အေၾကာင္း၊ ခြင့္ေတြကအစ အကုန္စီစဥ္ၿပီးျဖစ္ေနတဲ့ အေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။ ဂ်က္စတားကလူက သူတို႔ရက္ေရြ႕တဲ့အတိုင္း လက္ခံရင္ တစ္ေယာက္ကို ၁၀၀တန္ ေဘာက္ခ်ာ၂ေစာင္နဲ႔ ၂ေယာက္စာ (စလံုး) ၄၀၀တန္ ေဘာက္ခ်ာလည္း offerေပးဦးမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အဲဒီမွာ အားနာတတ္ တဲ့အိမ္ကလူက ယတိျပတ္မျငင္းလိုက္ဘဲ မိန္းမနဲ႔ တိုင္ပင္လိုက္ဦးမယ္ကြာ လို႔ ေျပာခဲ့သတဲ့ရွင္။ ဟိုလူက လည္း ငါ့ရဲ႕ offerကို မင္းဆီ e-mailပို႔ေပးမယ္ ဆိုခဲ့ပါတယ္။<br /><br />အဲဒီေန႔က အိမ္ေရာက္လို႔ ညစာစားၾကၿပီး e-mail စစ္ၾကည့္မွ မ်က္လံုးျပဴးၾကရတယ္။ လား လား သေကာင့္သားက ကြ်န္မတို႔ သေဘာတူညီခ်က္မရေသးဘဲ ေလယာဥ္လက္မွတ္ကို ရက္ေျပာင္းၿပီး ပို႔ လိုက္ေတာ့တာေလ။&nbsp; အသြားရက္ကိုေတာ့ မေျပာင္းပါဘူး။ ျပန္လာမဲ့ရက္ကို ေျပာင္းထားတာပါ။ ကြ်န္မတို႔ မူလအစီအစဥ္အရ ဒီဇင္ဘာ ၃၀ရက္ေန႔ စလံုး ျပန္လာဖို႔ ရက္ခ်ိတ္ထားတာကို ၁လပိုင္း ၁၃ရက္ အထိ ႏွစ္ပတ္ခြာၿပီး ေနာက္ဆုတ္ထားတာကိုး။ ဒါ ဘယ္လိုမွ လက္မခံႏိူင္စရာပါ။ ဒါနဲ႔ ဂ်က္စတားကို ခ်က္ခ်င္း ဖုန္းဆက္ပါတယ္။ <br /><br />ကၽြန္မတို႔ အရင္က ၀ယ္ထားတဲ့ရက္အတိုင္း ျပန္ေျပာင္းေပးဖို႔&nbsp; ေျပာေပမဲ့ မရခဲ့ပါဘူး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေရြး ခ်ယ္ဖို႔ ၂လမ္းပဲ ရိွတဲ့ အေၾကာင္း၊ သူတို႔ေျပာင္းေပးတဲ့ရက္အတိုင္း<wbr></wbr>သြားၿပီး Jetstarကေပးတဲ့ Travel Voucher၂၀၀ တန္ယူမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ လက္မွတ္ဖိုးျပန္အမ္းတာ ယူမလား အဲဒီႏွစ္ခုထဲက တစ္ခု ႀကိဳက္ရာေရြးဖို႔ ေျပာင္ေျပာင္ပဲ ေျပာလာ ပါေတာ့တယ္။ ႏွစ္ခုလံုး မေရြးႏိူင္ဘူး၊ ငါတို႔သေဘာမတူဘဲနဲ႔ ေျပာင္းထားတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ လံုး၀ လက္မခံႏိူင္ဘူး။ ငါတို႔ ၀ယ္ထားတဲ့ ရက္အတိုင္းျပန္ေျပာင္းေပးပါလို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေျပာတယ္။ မရခဲ့ပါဘူး။ <br /><br />ဒီလို ဘာ့ေၾကာင့္ျဖစ္ရတာလဲလို႔ ကၽြန္မက ေမးတဲ့အခါ လက္မွတ္ oversold ျဖစ္သြားလို႔ပါတဲ့ေလ။ ဘယ္ေလာက္ ရယ္စရာေကာင္းတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္လဲ။ seat availability နဲ႔ ေရာင္းတာ မဟုတ္လား။ computerized system နဲ႔ ေရာင္းၾကတာမဟုတ္လား။ ၿပီးေတာ့ ဒီဇင္ဘာျပန္ဖို႔ကို ၾသဂတ္စ္လထဲက ၀ယ္ ထားခဲ့တာမို႔ ဒါဟာ ဘယ္လိုမွ သည္းခံႏိူင္စရာအေၾကာင္းမရိွပါဘူ<wbr></wbr>း။&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေျပာရင္းနဲ႔ ကၽြန္မလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္တိုလာၿပီး ၃-၄ ႀကိမ္ေလာက္ ဖုန္းဆက္ၿပီး ေမးပါတယ္။ အားလံုး တစ္သံတည္းထြက္ၾကပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ေနာက္ဆံုးေျပာျဖစ္တဲ့ အမ်ိဳးသားက အြန္လိုင္း feed back ေဖာင္ျဖည့္ၿပီးတင္ပါလို႔ အၾကံေပးပါတယ္။ ကၽြန္မကလည္း ခ်က္ခ်င္းပဲ ျဖည့္တင္လိုက္ပါတယ္။<br /><br />ေနာက္ေတာ့ သတိရတာနဲ႔ အဲဒီေန႔ ပတ္၀န္းက်င္ ျပန္လာဖို႔ စီစဥ္ထားၾကတဲ့ မိတ္ေဆြေတြဆီ ဆက္သြယ္ ၾကည့္ေတာ့ သူတို႔လည္း တူတူပဲ၊ သေဘာတူညီမွဳမရဘဲ return ticketကို Jetstarက ေနာက္ႏွစ္ ပတ္ေရႊ႕တာ ခံရတယ္လို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ပိုဆိုးတာက သူတို႔က ၁၉ရက္ေန႔ ျပန္ၾကမွာပါ။ စဥ္းစားသာၾကည့္ပါေတာ့၊ ၁၉ရက္ေန႔ျပန္မဲ့ဟာကို last minuteမွ (၁၆ရက္ေန႔မွ) သူတို႔ return ticket ေနာက္ႏွစ္ပတ္ေရႊ႕ခံရတာ သိရတဲ့ ဘ၀။ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဆိုးပါတယ္။ Customerကို ဂရုမစိုက္ဘဲ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္တဲ့ ဂ်က္စတား။ အင္မတန္ သိကၡာမဲ့တဲ့ လုပ္ရပ္ပါ။ <br /><br />ဘယ္လိုမွ စဥ္းစားခ်ိန္မရေတာ့တဲ့ မိတ္ေဆြ မိသားစုကေတာ့ အျပန္တစ္ျခမ္းအတြက္ Jetstarကေန Refund ထုတ္ၿပီး MAIဆီက အျပန္တစ္ေၾကာင္းအတြက္ တစ္ေယာက္ကို $၃၇၀ေပးၿပီး ၃ေယာက္စာ S$တစ္ေထာင္ေက်ာ္ ေပး၀ယ္သြားၾက ရပါတယ္။ Jetstarက တစ္ေၾကာင္းအတြက္ ၃ေယာက္စာ ျပန္အမ္းေငြက $၄၀၀ ေက်ာ္ထဲပါ...ဟူးးး<br /><br />ဘယ္လိုပဲ လက္မွတ္ဖိုးျပန္ေပးတယ္ပဲ ေျပာေျပာ၊ ခုခ်ိန္မွာ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေစ်းေတြက အရမ္းျမင့္ေန ပါၿပီ။ ၾသဂတ္စ္လ ကၽြန္မတို႔၀ယ္တုန္းက ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းမွ စလံုး ၆၀၀ ေက်ာ္ရယ္။ ခုဆို ၁၀၀၀ေက်ာ္ေလာက္ရွိတဲ့အျပင္ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ရက္လည္း ရခ်င္မွ ရေတာ့မွာပါ။ ၁၇ရက္ေန႔က Jetstarကို ကၽြန္မ ဖုန္းဆက္ၾကည့္ေတာ့ ကၽြန္မတို႔ကို လက္မွတ္ေရာင္းတုန္းက Big aircraft ခု small aircraftကို ေဒါင္း ဂရိတ္လုပ္တာမို႔ ခုလိုျဖစ္ရတာပါလို႔ ေျဖရွင္းခ်က္ ထုတ္ျပန္ပါတယ္။ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြက ခုတစ္မ်ိဳး ေတာ္ၾကာတစ္မ်ိဳးနဲ႔ ဂ်က္စတားပါ။<br /><br />ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔ထုတ္ေရာင္းထားတဲ့ လက္မွတ္တန္ဖိုးကို သူတို႔ တာ၀န္ယူရမွာေပါ့။ Confirmed ticket တစ္ေစာင္ရဲ႕ တန္ဘိုးကို သူတို႔ ထည့္တြက္ရမွာေပါ့။ ခုေတာ့ နဲနဲမွ သိကၡာမရိွတဲ့ လုပ္ရပ္ကို ေရြးခ်ယ္ၾကတယ္။ ေလေၾကာင္းလိုင္းတစ္ခုအေနနဲ႔ နာမည္ပ်က္တာေလာက္ ဘာကမ်ား ဆိုးဦးမလဲရွင္။ ေသခ်ာတယ္ေလ၊ Jetstarက လက္မွတ္ဘိုးအျပည့္ျပန္ထုတ္ေပး<wbr></wbr>တယ္ပဲထား။ ခုလက္ရိွေပါက္ေစ်းနဲ႔ဆို အိတ္ထဲက တစ္ေစာင္ကို $၂၀၀ နီးပါးစိုက္၀ယ္ရေတာ့မွာပါ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ထပ္ေသခ်ာ တာတစ္ခုက အားလံုးလိုလိုဟာ Jetstarကေန MAIကို ေျပးၿပီး လက္ရိွေပါက္ေစ်း နဲ႔ ေပး၀ယ္ၾကေတာ့မွာပါ။ Jetstar နဲ႔ MAI ဟာ အက်ိဳးတူ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သည္ ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာသာ ရိွေနရင္ Jetstarရဲ႕ အခုလုပ္ရပ္ဟာ ဘာကို ရည္ရြယ္တယ္ ဆိုတာ ေျပာေနစရာေတာင္ မလိုေတာ့ဘူးေပါ့ရွင္။<br /><br />ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြက အားနာတတ္တယ္။ ေနပါေစေတာ့ကြာဆိုၿပီး ေအးေအးေနတတ္ၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ဘာလုပ္ရမွန္း မသိၾကဘူး။ ဘာမွလုပ္လို႔ ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး လို႔လည္း ေတြးတတ္ၾကတယ္။ နဲနဲေလးေလာက္ေတာ့ လုပ္ၾကည့္ၾကေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါဟာ လူပါး၀လြန္းတာပါ။ ေစာ္ကားလြန္းတာပါ။ Customerကို တန္ဘိုးမထားတဲ့ လုပ္ရပ္ပါ။ လံုးလံုးမတရားတဲ့ လုပ္ရပ္ပါ။ ေအးရာေအးေၾကာင္း ၿငိမ္မေနၾကပါနဲ႔။ လုပ္လို႔ရတာေလးေတြ လုပ္ၾကည့္ၾကရေအာင္ပါ။ အားလံုး လူညီၾကဖို႔ပဲ လိုပါတယ္။<br /><br />၁) <a href="http://www.case.org.sg/" target="_blank">http://www.case.org.sg/</a> မွာ သြားတိုင္ပါ။ Document အျပည့္အစံုနဲ႔ Monday-Saturday 9-4pmပါ။</div><div style="text-align: justify;">၂) ဂ်က္စတားရဲ႕ FB စာမ်က္ႏွာ<a href="http://www.facebook.com/pages/Jetstar-Asia/31975232581" target="_blank">http://www.facebook.<wbr></wbr>com/pages/Jetstar-Asia/<wbr></wbr>31975232581</a> မွာ wall post သြားေရးပါ။</div><div style="text-align: justify;">၃) အားလံုးစုၿပီး Mediaထိေပါက္ေအာင္ သြားလို႔ ရပါတယ္။ သူတို႔ လက္မွတ္ဘိုး ျပန္အမ္းတာကို လြယ္လြယ္ လက္မခံၾကပါနဲ႔ဦး</div><div style="text-align: justify;">၄)ကၽြန္မရဲ႕ ေကာ္မန္႔မွာ ဂ်က္စတားလက္မွတ္၀ယ္တုန္းက Booking Ref. နံပါတ္ေလးေတြ ေရးေပးသြားၾက ပါ။</div><br /><div style="text-align: justify;">လံုး၀ အေလွ်ာ့မေပးပါနဲ႔။ မသိေသးတဲ့သူေတြကိုလည္း တစ္ဆင့္စကားပါးလိုက္ၾကပါ။&nbsp; Westerner ေတြကို သူတို႔ မလုပ္ရဲပါဘူး။ စင္ကာပူရီယန္ေတြကို သူတို႔ မလုပ္ရဲပါဘူး။ ျမန္မာေတြမို႔ ရမလားလို႔ အကဲစမ္း ၾကည့္တာပါ။ ဒါဟာ လူမ်ိဳးေရးပါ ပါပါတယ္။&nbsp; ဒီကိစၥဟာ ေပါ့ေသးေသးမဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္မကေတာ့ ဂ်က္စတားကို သပိတ္ေမွာက္ပါတယ္။ ေနာင္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ဂ်က္စတား မစီးေတာ့ပါ။</div><br />***ဂ်က္စတား ဖဘက ကူးလာတာပါ။<br /><br /><br /><ul><li><div><a href="http://www.facebook.com/amy.soe" target="_blank"><img alt="" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-snc4/275266_1595455367_319454655_q.jpg" /></a> <br /><div><a href="http://www.facebook.com/amy.soe" target="_blank">Amy Soe</a> I really upset to travel with Jetstar and I'm regret to choose Jetstar. I had made a booking and made a payment since August for my flight. Today last minute call me and cancel my ticket due to too loaded on 30 Dec and ask me to change to 21 dec or 13 Jan. I already made a appoinment and prepare my trip. Last minute call me and offer me either to change a date or get a refund. At this time I can't buy any other airline all are fully book. If inform me early I still can choose other airline. And my best friend wedding on 25 Dec so how am i goiing to atten. If my wedding on that day how they going to settle on it. And when I call customer service officer different people answer me different reason. Not easy to apply my leave again do you concern for that Jetstar.<br /><div><br /><br /><div><abbr title="Thursday, November 17, 2011 at 10:24am"></abbr></div></div></div></div></li><li><div><div></div></div></li><li><div><a href="http://www.facebook.com/Aung.florence" target="_blank"><img alt="" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-snc4/186632_683071938_8098360_q.jpg" /></a><br /><div><a href="http://www.facebook.com/Aung.florence" target="_blank">Florence Aung</a> Attention: CEO (Jetstar)<br />Dear Sir/Madam,<br />I am very disappointed with the way the jetstar works. I have bought return tickets for two from singapore to yangon on sept 08 2011 ( dept on 24 dec 2011 and arrival on 7 Jan 2011).<br />Today, I was informed there is no flight from Yangon to Singapore on the 7 Jan 2011 by Jetstar staff and offered me 11 jan 2011 (wed) instead. That is totally unacceptable for me since I have to plan many things eg:leave applications( It is not so easy at all for us to extend leaves) and many other things needed for this leave for approval.Though i was told there was no flight returning from Yangon to Singapore ( during 26 Dec 2011--10 Jan 2012) ( you can check the recording for telephone conversation made( 9:30am to 10:45am 17-Nov-2011) that i call your 3 staffs, one of them say no flight, another one hang up the phone during conversation( his name Max or something like that) and last one--not bad in my opinion). I know there is a flight on the 7th January 2012 from Yangon to Singapore in the morning arrival 10:25am Yangon. My schedule flight from yangon to singapore is 11:25am on January 7 2012. <br />There is no logic if there is no flight at 11:25am on January 7 2012. I feel I am being cheated by some unfair policy( may be to make more money).I am offered to options- one ( to get fully refund) and another one to either get refund for return only or accept the return date on 11 Jan (wednesday) 2012 and get 200S$ dollar voucher for each affected person- for my case 2persons). Both options are unacceptable for me knowing that there is a flight from Yangon to Singapore on Jan 7 2012 which I have booked and confirmed tickets since September 8). Come to think or it for yourselves, If you were in my position, will you be pleased with what the jetsar is doing to me and affected customers? My holidays is already spoilt by this unethical way of making money.<br />I sincerely request that please put me and my wife on Jan 7 2012 flight from Yangon to singapore in order for me to believe that the jetstar is deserved to be my first choice airline.<br />You have already committed on this offer by accepting ticket fare from customer,you should be responsible for it.<br />Await your soonest positive reply and responsible action on this case.<br />Regards,<br />Nyan Lin Htat<br /><div><abbr title="Thursday, November 17, 2011 at 1:22pm">Yesterday at 1:22pm</abbr> · · <a href="http://www.facebook.com/browse/likes/?id=10150368755252582" rel="dialog" target="_blank"><img alt="" src="http://static.ak.fbcdn.net/rsrc.php/v1/yw/r/drP8vlvSl_8.gif" /> 7</a></div></div></div></li><li><div><a href="http://www.facebook.com/winminlin" target="_blank"><img alt="" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-snc4/372162_635409158_338442246_q.jpg" /></a><br /><div><a href="http://www.facebook.com/winminlin" target="_blank">Win Min Lin</a> jet star post box accept only good comments .. lol ...<br /><div><abbr title="Thursday, November 17, 2011 at 1:57pm">Yesterday at 1:57pm</abbr> · · <a href="http://www.facebook.com/browse/likes/?id=10150368785597582" rel="dialog" target="_blank"><img alt="" src="http://static.ak.fbcdn.net/rsrc.php/v1/yw/r/drP8vlvSl_8.gif" /> 1</a></div></div></div></li><li><div><a href="http://www.facebook.com/Aung.florence" target="_blank"><img alt="" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-snc4/186632_683071938_8098360_q.jpg" /></a><br /><div><a href="http://www.facebook.com/Aung.florence" target="_blank">Florence Aung</a> Yes, excectly. I cannot post my comments on Jetstar's Wall page<br /><div><abbr title="Thursday, November 17, 2011 at 2:11pm">Yesterday at 2:11pm</abbr> · </div></div></div></li><li><div><a href="http://www.facebook.com/amy.soe" target="_blank"><img alt="" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-snc4/275266_1595455367_319454655_q.jpg" /></a><br /><div><a href="http://www.facebook.com/amy.soe" target="_blank">Amy Soe</a> The ticket which I bought since August. Now they told me oversold and my flight cancel. That mean they r not work properly since August now they know oversold? Now ask to refund or change a date, So easy for them to say that. If they tell me in Sep I still can choose other airline. Now I already arrange and tell me all stupid reason.<br /><div><abbr title="Thursday, November 17, 2011 at 8:09pm">18 hours ago</abbr> · · <a href="http://www.facebook.com/browse/likes/?id=10150369105102582" rel="dialog" target="_blank"><img alt="" src="http://static.ak.fbcdn.net/rsrc.php/v1/yw/r/drP8vlvSl_8.gif" /> 1</a></div></div></div></li><li><div><a href="http://www.facebook.com/kshtwe" target="_blank"><img alt="" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-snc4/275717_1443320451_1578196_q.jpg" /></a><br /><div><a href="http://www.facebook.com/kshtwe" target="_blank">Khin Saw Htwe</a> me too, I bought ticket since August , they gave same reason and ask to refund or change date which too far from my return ticket date , they are cheating on us , we got it in offer fare rate , i think they sold back higher rate to the other and simply say that oversold and flight cancel .I have never seen other air line in this kind of stupid reason ,we have to let other people to aware of this case... BE AWARE DO NOT BOOK ON LINE ,,, WILL BE CHEATED BY JETSTAR<br /><div><abbr title="Thursday, November 17, 2011 at 9:20pm">17 hours ago</abbr> · · <a href="http://www.facebook.com/browse/likes/?id=10150369182352582" rel="dialog" target="_blank"><img alt="" src="http://static.ak.fbcdn.net/rsrc.php/v1/yw/r/drP8vlvSl_8.gif" /> 1</a></div></div></div></li><li><div><a href="http://www.facebook.com/Naing.A.Latt" target="_blank"><img alt="" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-snc4/41618_1228685250_818_q.jpg" /></a><br /><div><a href="http://www.facebook.com/Naing.A.Latt" target="_blank">Naing Aye Latt</a> We are facing the same treatment from Jetstar and that's so unacceptable as customers who are holding confirmed tickets issued by Jetsrar. They must do something like arranging additional flight or compensate air fare according to current price from other airline as now the tickets price is sky-high. We have already been arranged accommodation and domestic flight at destination as well. Who will take responsibility for all that charges incurred? Definitely Jetstar jeopardizes my holiday plan and we should make awareness of such Jet stars's' attitude to people.<br /><div><abbr title="Friday, November 18, 2011 at 11:08am">3 hours ago</abbr> · </div></div></div></li><li><div><a href="http://www.facebook.com/Naing.A.Latt" target="_blank"><img alt="" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-snc4/41618_1228685250_818_q.jpg" /></a><br /><div><a href="http://www.facebook.com/Naing.A.Latt" target="_blank">Naing Aye Latt</a> Even if Jetstar compensates air fare according to current price from other airline, too late , not secure to get a seat already as our initial planning date. Hence, only one option to let us get on board Jetstar !!<br /><div><abbr title="Friday, November 18, 2011 at 11:13am">3 hours ago</abbr> · </div></div></div></li><li><div><a href="http://www.facebook.com/zawzawcho" target="_blank"><img alt="" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-ash2/161744_746219405_3339388_q.jpg" /></a><br /><div><a href="http://www.facebook.com/zawzawcho" target="_blank">Zaw Zaw Cho</a> Everybody, Jetstar just cheat to her customers. Not only you, there are so many people who have booked on these high peak season. Jetstar sold with a promotion price, but now the price is flying high for these days. So, Jetstar just omit your seat only. Pls, carefully check from any possible sources of information as much as you can, there is no any flight will be cancelled on these scheduled dates. Just omit your seats only. Make sense. How dare to cheat like that in Singapore. Now, I am arranging to disclose those cheat cases to Ministry of Transport (Singapore), CAAS (Singapore), some news agency in Singapore, Yahoo News, Straits Time, etc. Also, I am arranging to send those information to all Journals in Myanmar. I will inform all updates time by time again.<br /><div><abbr title="Friday, November 18, 2011 at 12:05pm">2 hours ago</abbr> · · <a href="http://www.facebook.com/browse/likes/?id=10150370323322582" rel="dialog" target="_blank"><img alt="" src="http://static.ak.fbcdn.net/rsrc.php/v1/yw/r/drP8vlvSl_8.gif" /> 6</a></div></div></div></li><li><div><a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=1306124500" target="_blank"><img alt="" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-snc4/49067_1306124500_1579_q.jpg" /></a><br /><div><a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=1306124500" target="_blank">Michael Maung Mra U</a> What I can confirm now is JETSTAR cancelled some tickets only. 100% sure that not all the passengers for the same flight are affected. We should gather more information and share one another.<br /><div><abbr title="Friday, November 18, 2011 at 12:09pm">2 hours ago</abbr> · · <a href="http://www.facebook.com/browse/likes/?id=10150370327342582" rel="dialog" target="_blank"><img alt="" src="http://static.ak.fbcdn.net/rsrc.php/v1/yw/r/drP8vlvSl_8.gif" /> 2</a></div></div></div></li><li><div><a href="http://www.facebook.com/zawzawcho" target="_blank"><img alt="" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-ash2/161744_746219405_3339388_q.jpg" /></a><br /><div><a href="http://www.facebook.com/zawzawcho" target="_blank">Zaw Zaw Cho</a> Pls, everybody, log and claim to Civil Aviation Authority of Singapore, CAAS at <a href="mailto:qsm@caas.gov.sg" target="_blank">qsm@caas.gov.sg</a>, ph: 6542 1122, and Consumer's Association of Singapore, CASE at <a href="mailto:sayit@case.org.sg" target="_blank">sayit@case.org.sg</a>. Also, pls, inform to any journals in Myanmar.<br /><div><abbr title="Friday, November 18, 2011 at 12:31pm">2 hours ago</abbr> · · <a href="http://www.facebook.com/browse/likes/?id=10150370349117582" rel="dialog" target="_blank"><img alt="" src="http://static.ak.fbcdn.net/rsrc.php/v1/yw/r/drP8vlvSl_8.gif" /> 3</a></div></div></div></li><li><div><a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=1306124500" target="_blank"><img alt="" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-snc4/49067_1306124500_1579_q.jpg" /></a><br /><div><a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=1306124500" target="_blank">Michael Maung Mra U</a> There is some responce from JETSTAR Australia side about our complaint, Just sharing and will update outcome to all later<br /><div><abbr title="Friday, November 18, 2011 at 1:02pm">2 hours ago</abbr> · · <a href="http://www.facebook.com/browse/likes/?id=10150370378032582" rel="dialog" target="_blank"><img alt="" src="http://static.ak.fbcdn.net/rsrc.php/v1/yw/r/drP8vlvSl_8.gif" /> 2</a></div></div></div></li><li><div><a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=1211415253" target="_blank"><img alt="" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-ash2/369679_1211415253_284259448_q.jpg" /></a><br /><div><a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=1211415253" target="_blank">Wendy Min</a> I have already checked with Jetstar staff. She said they changed small cargo and they shift return date from Yangon (from 4/1/12 to 11/4/12) only for 15 female passengers and flight is not cancel. But my brother also received call and emails same as me. They just give reason anyhow. I found most people bought tickets around August which is normal price rate. <br /><br />Jet Star : Are you try to create disappointed all passengers who bought with normal price? If people accept refund; are you planning to sell with high price to new passenger as this is hot period? <br /><br />I print this Facebook page as I know they delete all complains very soon. Don’t keep quiet. We cannot accept such cheating case in Singapore.<br /><br />You can complain to below. More complain can made legal faster action.<br /><br />Ministry of Transport (Singapore)- <a href="http://app.mot.gov.sg/Contact_Us.aspx" rel="nofollow nofollow" target="_blank">http://app.mot.gov.sg/Contact_<wbr></wbr>Us.aspx</a>,<br />Consumer Association of Singapore <a href="http://www.case.org.sg/" rel="nofollow nofollow" target="_blank">http://www.case.org.sg/</a>, <br />Yahoo <a href="http://feedback.help.yahoo.com/feedback.php?.src=FP-SG&amp;.from=_footer&amp;.done=http%3A%2F%2Fsg.yahoo.com" rel="nofollow nofollow" target="_blank">http://feedback.help.yahoo.<wbr></wbr>com/feedback.php?.src=FP-SG&amp;.<wbr></wbr>from=_footer&amp;.done=http%3A%2F%<wbr></wbr>2Fsg.yahoo.com</a><br /><br />Singapore Authorize PIC : Kindly please don’t keep quiet. Singapore is a lawful country. Please arrange to settle this chatting case which is fully related to your National Identity. We want to be proud citizen of Singapore.<br /><div><abbr title="Friday, November 18, 2011 at 1:07pm">about an hour ago</abbr> · </div></div></div></li><li><div><a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=1400135652" target="_blank"><img alt="" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-snc4/273609_1400135652_1044389782_q.jpg" /></a><br /><div><a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=1400135652" target="_blank">Jill Powers</a> ‎24 hours latter STILL NO EMAILS!!!!!!!!<br /><div><abbr title="Friday, November 18, 2011 at 1:46pm">about an hour ago</abbr> · </div></div></div></li><li><div><a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=580770067" target="_blank"><img alt="" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-snc4/276365_580770067_1457225194_q.jpg" /></a><br /><div><a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=580770067" target="_blank">Stella Kwa</a> where's my voucher? already 15days later.. and yet my fren whom is later then me.. already got the voucher.. why no dates is given to me for the dateline? why always the same old reply to my answer whenver i call.. i need to book my vacation soon.. and yet voucher is not here... WHY!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! so piss n disappointed with the service given.. kinda regret to choose jetstar... damn piss off........<br /><div><abbr title="Friday, November 18, 2011 at 1:52pm">about an hour ago</abbr> · </div></div></div></li><li><div><a href="http://www.facebook.com/zawzawcho" target="_blank"><img alt="" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-ash2/161744_746219405_3339388_q.jpg" /></a><br /><div><a href="http://www.facebook.com/zawzawcho" target="_blank">Zaw Zaw Cho</a> According from all information for the time being, most of the Myanmar people who bought the tickets on about Aug 2011 are affected. Beside this, there is not any contact person and office in Singapore, except at Terminal 1. I will update accordingly.<br /><div><abbr title="Friday, November 18, 2011 at 2:07pm">57 minutes ago</abbr> · </div></div></div></li><li><a href="http://www.facebook.com/HenryCheng6680" target="_blank">Henry Cheng</a> Shame on you Jetstar on dishonest action on your customers. I suggest you to solve those complains legally and rightfully or you will be notorious in this region. I am a strong customer of Jetstar but next time I need to think twice to choose you.<abbr title="Friday, November 18, 2011 at 3:01pm">10 minutes ago</abbr> · · <a href="http://www.facebook.com/browse/likes/?id=10150370477602582" rel="dialog" target="_blank"><img alt="" src="http://static.ak.fbcdn.net/rsrc.php/v1/yw/r/drP8vlvSl_8.gif" /> 1</a></li><li class="uiUfiComment comment_5374248 ufiItem ufiItem"><div class="UIImageBlock clearfix uiUfiActorBlock"><div class="commentContent UIImageBlock_Content UIImageBlock_SMALL_Content" data-ft="{&quot;type&quot;:33}"><a class="actorName" data-ft="{&quot;type&quot;:35}" href="http://www.facebook.com/thagyi">Aung Hein Minn</a> <span class="commentBody" data-jsid="text">I bought the tickets from Jetstar as well. Hopefully, my tickets will not be cancelled by Jetstar.<span class="translatedBody"></span></span><br /><div class="commentActions fsm fwn fcg"><abbr class="timestamp livetimestamp" data-date="Thu, 17 Nov 2011 23:54:16 -0800" title="Thursday, November 17, 2011 at 11:54pm">6 hours ago</abbr> · <span class="comment_like_5374248 fsm fwn fcg"><a class="uiTooltip comment_like_button" href="http://www.facebook.com/browse/likes/?id=10150370518287582" rel="dialog"><img alt="" class="cmt_like_icon" src="http://static.ak.fbcdn.net/rsrc.php/v1/yw/r/drP8vlvSl_8.gif" /> 1</a></span></div></div></div></li><li class="uiUfiComment comment_5374290 ufiItem ufiItem"><div class="UIImageBlock clearfix uiUfiActorBlock"><a class="actorPic UIImageBlock_Image UIImageBlock_SMALL_Image" data-ft="{&quot;type&quot;:34}" data-hovercard="/ajax/hovercard/user.php?id=1017276065" href="http://www.facebook.com/cminnyi" tabindex="-1"><img alt="" class="uiProfilePhoto uiProfilePhotoMedium img" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-snc4/173435_1017276065_7582402_q.jpg" /></a><br /><div class="commentContent UIImageBlock_Content UIImageBlock_SMALL_Content" data-ft="{&quot;type&quot;:33}"><a class="actorName" data-ft="{&quot;type&quot;:35}" href="http://www.facebook.com/cminnyi">Chan Min</a> <span class="commentBody" data-jsid="text">Where is "customer right"?<span class="translatedBody"></span></span><br /><div class="commentActions fsm fwn fcg"><abbr class="timestamp livetimestamp" data-date="Fri, 18 Nov 2011 00:11:56 -0800" title="Friday, November 18, 2011 at 12:11am">6 hours ago</abbr></div></div></div></li><li class="uiUfiComment comment_5374310 ufiItem ufiItem"><div class="UIImageBlock clearfix uiUfiActorBlock"><a class="actorPic UIImageBlock_Image UIImageBlock_SMALL_Image" data-ft="{&quot;type&quot;:34}" data-hovercard="/ajax/hovercard/user.php?id=580770067" href="http://www.facebook.com/profile.php?id=580770067" tabindex="-1"><img alt="" class="uiProfilePhoto uiProfilePhotoMedium img" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-snc4/276365_580770067_1457225194_q.jpg" /></a><br /><div class="commentContent UIImageBlock_Content UIImageBlock_SMALL_Content" data-ft="{&quot;type&quot;:33}"><a class="actorName" data-ft="{&quot;type&quot;:35}" href="http://www.facebook.com/profile.php?id=580770067">Stella Kwa</a> <span class="commentBody" data-jsid="text">where's my voucher... oh my god.. i lodge complain to the web.. but like no use.. arghh.. i wan my vacation.. damn<span class="translatedBody"></span></span><br /><div class="commentActions fsm fwn fcg"><abbr class="timestamp livetimestamp" data-date="Fri, 18 Nov 2011 00:25:57 -0800" title="Friday, November 18, 2011 at 12:25am">5 hours ago</abbr></div></div></div></li><li class="uiUfiComment comment_5374324 ufiItem ufiItem"><div class="UIImageBlock clearfix uiUfiActorBlock"><span class="actorPic UIImageBlock_Image UIImageBlock_SMALL_Image" data-ft="{&quot;type&quot;:34}" tabindex="-1"><img alt="" class="uiProfilePhoto uiProfilePhotoMedium img" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-ash2/369679_1211415253_284259448_q.jpg" /></span><br /><div class="commentContent UIImageBlock_Content UIImageBlock_SMALL_Content" data-ft="{&quot;type&quot;:33}"><span class="actorName" data-ft="{&quot;type&quot;:35}">Wendy Min</span> <span class="commentBody" data-jsid="text">share this information to all of your friends to prevent for future...<span class="translatedBody"></span></span><br /><div class="commentActions fsm fwn fcg"><abbr class="timestamp livetimestamp" data-date="Fri, 18 Nov 2011 00:30:05 -0800" title="Friday, November 18, 2011 at 12:30am">5 hours ago</abbr></div></div></div></li><li class="uiUfiComment comment_5374341 ufiItem ufiItem"><div class="UIImageBlock clearfix uiUfiActorBlock"><a class="actorPic UIImageBlock_Image UIImageBlock_SMALL_Image" data-ft="{&quot;type&quot;:34}" data-hovercard="/ajax/hovercard/user.php?id=534878896" href="http://www.facebook.com/nyana.kyaw" tabindex="-1"><img alt="" class="uiProfilePhoto uiProfilePhotoMedium img" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-snc4/275860_534878896_525054098_q.jpg" /></a><br /><div class="commentContent UIImageBlock_Content UIImageBlock_SMALL_Content" data-ft="{&quot;type&quot;:33}"><a class="actorName" data-ft="{&quot;type&quot;:35}" href="http://www.facebook.com/nyana.kyaw">Phoe Lone</a> <span class="commentBody" data-jsid="text">I never fly JS or either MAI before, but coming CNY I bought TK to YGN.wish everything smooth. :(<span class="translatedBody"></span></span><br /><div class="commentActions fsm fwn fcg"><abbr class="timestamp livetimestamp" data-date="Fri, 18 Nov 2011 00:36:31 -0800" title="Friday, November 18, 2011 at 12:36am">5 hours ago</abbr> · <span class="comment_like_5374341 fsm fwn fcg"><a class="uiTooltip comment_like_button" href="http://www.facebook.com/browse/likes/?id=10150370551462582" rel="dialog"><img alt="" class="cmt_like_icon" src="http://static.ak.fbcdn.net/rsrc.php/v1/yw/r/drP8vlvSl_8.gif" /> 1</a></span></div></div></div></li><li class="uiUfiComment comment_5374468 ufiItem ufiItem"><div class="UIImageBlock clearfix uiUfiActorBlock"><span class="actorPic UIImageBlock_Image UIImageBlock_SMALL_Image" data-ft="{&quot;type&quot;:34}" tabindex="-1"><img alt="" class="uiProfilePhoto uiProfilePhotoMedium img" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-ash2/369679_1211415253_284259448_q.jpg" /></span><br /><div class="commentContent UIImageBlock_Content UIImageBlock_SMALL_Content" data-ft="{&quot;type&quot;:33}"><span class="actorName" data-ft="{&quot;type&quot;:35}">Wendy Min</span> <span class="commentBody" data-jsid="text">I have already written and share this information on the wall of Air Asia, Silkair, Lufthesa, Myanmar Air Way International, etc.,<span class="translatedBody"></span></span><br /><div class="commentActions fsm fwn fcg"><abbr class="timestamp livetimestamp" data-date="Fri, 18 Nov 2011 01:28:21 -0800" title="Friday, November 18, 2011 at 1:28am">4 hours ago</abbr> · <span class="comment_like_5374468 fsm fwn fcg"><a class="uiTooltip comment_like_button" href="http://www.facebook.com/browse/likes/?id=10150370590712582" rel="dialog"><img alt="" class="cmt_like_icon" src="http://static.ak.fbcdn.net/rsrc.php/v1/yw/r/drP8vlvSl_8.gif" /> 2</a></span></div></div></div></li><li class="uiUfiComment comment_5375263 ufiItem ufiItem"><div class="UIImageBlock clearfix uiUfiActorBlock"><a class="actorPic UIImageBlock_Image UIImageBlock_SMALL_Image" data-ft="{&quot;type&quot;:34}" data-hovercard="/ajax/hovercard/user.php?id=746219405" href="http://www.facebook.com/zawzawcho" tabindex="-1"><img alt="" class="uiProfilePhoto uiProfilePhotoMedium img" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-ash2/161744_746219405_3339388_q.jpg" /></a><br /><div class="commentContent UIImageBlock_Content UIImageBlock_SMALL_Content" data-ft="{&quot;type&quot;:33}"><a class="actorName" data-ft="{&quot;type&quot;:35}" href="http://www.facebook.com/zawzawcho">Zaw Zaw Cho</a> <span class="commentBody" data-jsid="text">Pl, do not take any refund. Jetstar is just cheating us. Pl, unite. I will do a legal action to jetstar on soon after contact to Singapore Police Force. I will update my plan accordingly.<span class="translatedBody"></span></span><br /><div class="commentActions fsm fwn fcg"><abbr class="timestamp livetimestamp" data-date="Fri, 18 Nov 2011 05:54:45 -0800" title="Friday, November 18, 2011 at 5:54am">27 minutes ago</abbr> · <span class="comment_like_5375263 fsm fwn fcg"><a class="uiTooltip comment_like_button" href="http://www.facebook.com/browse/likes/?id=10150370839737582" rel="dialog"><img alt="" class="cmt_like_icon" src="http://static.ak.fbcdn.net/rsrc.php/v1/yw/r/drP8vlvSl_8.gif" /> 1</a></span></div></div></div></li></ul><br /><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><u><b>ေနာက္ဆက္တြဲ သတင္း</b></u></span></div><div style="color: blue;"><br /></div>CAASကို တိုင္ထားပါတယ္။ ကိုေဇာ္ေဇာ္ခ်ိဳဆီက ေဖာမက္ယူၿပီး ပို႔လိုက္ပါတယ္။<br /><br />Dear Sir / Madam,<br /><br />Good day.<br />We would like to complain about below serious cheat case matter from Jetstar Airline in Singapore.<br /><br />We have bought online air tickets from Jetstar for Singapore – Yangon – Singapore, booking ref: E7KEKZ, since 25 Aug, 2011. According to the itinerary, our return flight, YGN – SIN, will be at 11:25am-3:50pm on 30 Dec'2011. (Please refer attach file JS Tickets-Purchased)<br /><br />However, we had a call from Jetstar and said that our return flight schedule date will be changed to 13 Jan'2012 instead of 30 Dec 2011 according to their new itinerary. (Attachment file. 2-JS Ticket-Changed)<br /><br />Refer to tele-conversation with Jetstar Officers, we have surprisingly acknowledged that our original flight program, YGN – SIN, 30 Dec, 2011 is not cancelled, but just only our seats are not available anymore on that flight and said it has being oversold. They just simply say either to take the refund or go according to their new itinerary assigned date then get a S$200 vouchers from Jetstar as compensation. Sadly we cant take both options offered by Jetstar.<br /><br />As everybody known that our return date is on high peak season and now surely cannot secure the ticket on that date. Even if we can get it, the fare will be surely sky high at least 2 times than our Jetstar ticket. So,we have no reason to take the refund from Jetstar in anyway. Definitely, Jetstar also knows these consequences and therefore purposely omitted our seats and given it to other customers who may pay a current higher fare for this time being. We feel that is solely cheated case for us as everybody can sense it very obviously. It is totally unfair.<br /><br />Therefore, We seriously complain about Jetstar’s unprofessional attitudes and dispute manners which are really happened in one of the lawfully countries, Singpore. If it is not happened to us and it just heard about from other, we really won't believe as it is in Singapore.<br /><br />Beside this, according to our tight working schedules, leave matter, travel plans, etc, there is totally impossible to extend our return date to another 2 weeks. We must have to arrive back to Singapore and report to work on 30 Dec 2011 if there are no other unforeseen and unavoidable reasons.<br /><br />&nbsp;As customers who are holding confirmed tickets issued by Jetstar since 25Aug 2011, we feel nasty cheating by Jetstar badly. Hence, if Jetstar cannot locate our seat inflight on 30 Dec 2011, somehow they have to arrange YGN – SIN air-tickets in any possible way with their own expenses.<br /><br />Rgds, <br /><div style="color: black; font-size: 10px; line-height: 130%; margin-left: 0px; margin-top: 0px; overflow: hidden; padding: 0px; text-align: left; word-wrap: break-word;"></div><br />ဘယ္သူမဆို ကၽြန္မဆီက ေကာ္ပီကူးၿပီး ကိုယ့္အခ်က္အလက္ေတြ ထည့္ပို႔ခ်င္ရင္လည္း ရပါတယ္ရွင္။ ပို႔ရမယ့္ လိပ္စာက <span class="gI"><u style="color: blue;">qsm@caas.gov.sg</u> ပါ။&nbsp;</span><br /><br />ဒါကေတာ့ CAASက ျပန္စာပါ။<br /><br /><div class="MsoNormal" style="margin-left: 4.5pt;"><span style="color: #1f497d; font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">We are sorry to learn about your unpleasant experience regarding the cancellation of your return flight.&nbsp; </span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 4.5pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 4.5pt;"><span style="color: #1f497d; font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">We have forwarded your email to Jetstar Asia to look into your feedback.&nbsp; They will be responding to you soon.&nbsp; Should you require further assistance, you may contact Jetstar Asia's call centre for assistance at <a href="tel:800%206161%20977" target="_blank" value="+18006161977">800 6161 977</a>.&nbsp; </span></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 4.5pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 4.5pt;"><span style="color: #1f497d; font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">Thank you.</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 12.0pt; text-autospace: none;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 12.0pt; text-autospace: none;"><b><span style="color: #104160; font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">Cheng Suat Guek (Ms)</span></b></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 12.0pt; text-autospace: none;"><b><span style="color: #104160; font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">for CAAS QUALITY SERVICE MANAGER</span></b></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 12.0pt; text-autospace: none;"><span style="color: #104160; font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">Executive (Secretariat)</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 12.0pt; text-autospace: none;"><span style="color: #104160; font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">Corporate Services Division</span><span style="color: red; font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 12.0pt; text-autospace: none;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 12.0pt; text-autospace: none;"><b><span style="color: #4f4f4f; font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">Civil Aviation Authority of Singapore </span></b><span style="color: #4f4f4f; font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">Singapore Changi Airport, PO Box 1, Singapore 918141</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 12.0pt; text-autospace: none;"><span style="color: #4f4f4f; font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">Tel (65) <a href="tel:1800%20542%203366" target="_blank" value="+18005423366">1800 542 3366</a> Fax (65) 6542 1231 Email <a href="mailto:qsm@caas.gov.sg" target="_blank">qsm@caas.gov.sg</a> </span><span style="color: #c20041; font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;"></span></div><span style="color: #c20041; font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;"><a href="http://www.caas.gov.sg/" target="_blank">www.caas.gov.sg</a></span><br /><br /><br /><span style="color: blue;">ဂ်က္စတားကလည္း ကၽြန္မဆီ စာျပန္လာပါတယ္။ ဒီကိစၥကို သူတို႔ ေျဖရွင္းေပးပါမယ္။ ေနာက္ထပ္ Business days ၁၅ရက္ေစာင့္ေပးပါတဲ့။&nbsp;</span><br /><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: small;">Thank you for letting us know about your Jetstar experience.&nbsp;&nbsp;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: small;">We do apologise for the delay in acknowledging your feedback.&nbsp; This email is confirmation that we are in receipt of your feedback.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: small;">Please allow at least&nbsp;15 business&nbsp;days for a response from one of our Customer Care analysts.&nbsp; If your feedback or query relates to imminent travel (within 72 hours), please contact our Customer Relationships team on </span></span><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: small;">131 538 and our Telephone Reservations team will request one of our analysts to call you.&nbsp;&nbsp; </span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: small;">Thanks again for contacting us. &nbsp;To help us identify and respond to this specific issue, please clearly quote your Case ID (CAS-530891-9VFHTS ) in any correspondence.&nbsp; </span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: small;">Kind regards,</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: small;"><br />The Jetstar Customer Care Team</span></span></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;"> ကၽြန္မ လက္မခံႏိူင္ပါဘူး။ Business days ၁၅ရက္ဆိုတာ ၃ပတ္တိတိပါ။ ဒါေၾကာင့္ ႏိူ၀င္ဘာ လကုန္ထိပဲ ေစာင့္ႏိူင္မယ္။ ေျဖရွင္းေပးပါ လို႔ ထပ္ၿပီးေတာင္းဆိုထားပါတယ္။ Media ေတြ အထိေပါက္ဖို႔ ကိုလည္း ဆက္လုပ္ပါဦးမယ္။ အြန္လိုင္းမီဒီယာေတြကေန တစ္ဆင့္ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ပါမယ္။ တစ္ခုခု အေၾကာင္း ထူးရင္ ထပ္ေျပာပါဦးမယ္ရွင္။</span><br /><br /><span style="color: blue;">ကၽြန္မတို႔ လက္မခံႏိူင္ဘူး ေျပာတဲ့ၾကားကပဲ Jetstar က Travel Voucher ၂၀၀ တန္ e-mail ကတစ္ဆင့္ ပို႔လာပါတယ္။ </span><span style="color: blue;">Travel Voucherက ၂၁ ႏိူ၀င္ဘာေန႔စြဲျဖစ္ျပီး ၃လ သက္တမ္းပါ။ တစ္ႏွစ္အတြင္း ခရီးသြားရမွာပါ။ </span><span style="color: blue;">ကၽြန္မ </span><span style="color: blue;">လက္မခံႏိူင္တဲ့အေၾကာင္း online feedbackကတစ္ဆင့္</span><span style="color: blue;"> စာျပန္ေရးထားပါတယ္။</span></div>&nbsp; <br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-7099355735394046070?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-39865351273754925502011-11-14T17:17:00.001+08:002011-11-14T22:03:58.199+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-xjvv4mHSR7k/TsDcKcWK85I/AAAAAAAACkE/AqtlcCsps8Y/s1600/%25E1%2580%2592%25E1%2580%25AD%25E1%2580%25BC%25E1%2580%259F.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="273" src="http://2.bp.blogspot.com/-xjvv4mHSR7k/TsDcKcWK85I/AAAAAAAACkE/AqtlcCsps8Y/s400/%25E1%2580%2592%25E1%2580%25AD%25E1%2580%25BC%25E1%2580%259F.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 14pt; line-height: 115%;">ေႂကြ</span><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေစလိုလို႔ ဝင္းမွည့္ေစခ်င္ခဲ့တာရယ္</span></div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အ႐ိုးရင့္ အေရထူၿပီးသား</span></div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကႀကီးကေနျပန္သြားဖို႔ ဘယ္လိုမွ ေနာက္ဆုတ္မရ</span></div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ခံနိုင္ရည္ေတြက ပံုပန္းတက် ပ်က္ယြင္း</span></div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မိုးအလင္းမွာေတာင္ အေရာင္ေတြ မျမင္နိုင္ေတာ့တဲ့ေနာက္…</span></div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 14pt; line-height: 115%;">ကံ</span><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဆိုးလြန္းေတာ့ အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္ ပစ္လိုက္တဲ့ျမားက စက္၀ိုင္းအျပင္ကို ၿပိဳက်</span></div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ၿမိဳ &nbsp;ၿမိဳခ်ေနရတဲ့ အတံု႔အလွည့္ ေန႔ ညေတြ</span></div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ထုသားေပသားက် မိုလ္^*တစ္ခုလို ဘ၀အေမာေတြ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကိုယ့္အပိုင္ ၀ဋ္နာကံနာေတြကို </span></div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကမာၻေျမႀကီးရဲ႕အေပၚ ေခြ် ေခြ်ခ်ေနမိ</span></div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေသခ်ာတာက... </span></div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကိုယ္ဟာ&nbsp; ကြ်ဲကူးလို႔ ေရမပါတဲ့ဘ၀</span></div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ည္းေပါင္းတက္ေနတဲ့ ေမာဟထူထူထဲထဲေတြ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ခဲခဲလႈပ္လႈပ္ သီးပြင့္ေနတဲ့ သစ္ တစ္ပင္....</span></div><div class="MsoNormal" style="color: blue;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: blue;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span lang="EN-US" style="color: blue; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မိုလ္*-Mould (ပံုစံခြက္)</span><span lang="EN-US" style="color: #0070c0; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 14pt; line-height: 115%;"></span></div><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-3986535127375492550?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-63339945409954084082011-11-04T23:01:00.000+08:002011-11-04T23:01:30.151+08:00<div style="text-align: justify;">ကြၽန္မ စာေရးမေကာင္းပါ႐ွင္။<br /><br />သို႔ေသာ္ စဲြေသာစိတ္အေျခ၊ မေျပေသာႏွလံုးႏွင့္ မမုန္းႏိူင္ေလာက္ေအာင္ကို ဘေလာ့ဂ္ေရးျခင္း အမႈ ျပဳပါ သည္။ အျပစ္ တင္ခ်င္လ်င္ တင္ၾကပါေစေတာ့။ စာဖတ္သူမ်ားအား တစ္စံု တစ္ရာ ေပးႏိူင္ေလာက္ေအာင္ လည္း ကြၽန္မမွာ မ်ားမ်ားစားစား သိုမီွး၍ မထား႐ိွပါ။ စာဖတ္လွ်င္ တစ္ခုခုေတာ့ ရ ရမည္ ဟူေသာစိတ္ႏွင့္ ကြၽန္မ စာ မဖတ္တတ္ပါ။ ဖတ္ေသာစာေတြထဲမွ တစ္ခုခုကို ရေကာင္းေစ ဆိုေသာစိတ္ႏွင့္ ဖတ္လွ်င္ ဖတ္ရတာ အရသာမဲ့လွသည္ဟု ကြၽန္မက ယူဆသည္။ ကြၽန္မ၏ အယူအဆသက္သက္ ျဖစ္ပါသည္။ <br /><br />လူမ်ား၏အသက္ကို ေမြးဖြားစဥ္မွစ၍ တစ္ရက္ တစ္လ တစ္ႏွစ္ဟူ၍ ေရတြက္သကဲ့သို႔ ဘေလာ့ဂ္ တစ္ခု၏အသက္ကိုလည္း စတင္ေရးသားစဥ္မွ စ၍ ေရတြက္ေလ့႐ိွၾကပါသည္။ ထိုသို႔ဆိုလ်င္ ကြၽန္မ၏ ဘေလာ့ဂ္သည္ ယေန႔ ၂၄လ တိတိျပည့္ေလၿပီ။ လူတို႔၏ ႐ွင္သန္မႈအတြက္ အေန အထိုင္ အစား အအိပ္ႏွင့္ အသက္ဆက္ရသလို ကြၽန္မသည္လည္း ကြၽန္မေမြးဖြားခဲ့ေသာ ကြၽန္မ၏ဘေလာ့ဂ္ေလး ေသဆံုးမသြားေစရန္ (အျခားဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားနည္းတူ) အခ်ိန္ ႐ွားပါးသည့္ၾကားမွပင္ အတတ္ႏိူင္ဆံုး စဥ္ဆက္မျပတ္ေရး သားျခင္းျဖင့္ အသက္သြင္း ႐ွင္သန္ေစခဲ့ပါသည္။ အနဲဆံုးေတာ့ ကြၽန္မလည္း ႀကိဳးစားခဲ့ပါသည္ေပါ့႐ွင္။<br /><br />ကြၽန္မ စာ မေၾကပါ။ စာဖတ္လည္း မနာခဲ့ပါ။ ယခုမွပင္ စာအုပ္မ်ားကို တြန္း၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ နင္း၍ ေသာ္လည္းေကာင္း ဖတ္ျဖစ္ပါသည္။ စာတစ္ပုဒ္ကို ေရးသူ ဘယ္သူ ဘယ္ဝါဆိုျခင္းထက္ ဖတ္ခ်င္ေသာစိတ္ေၾကာင့္သာ ဖတ္ျဖစ္ပါသည္။ ဖတ္ျဖစ္၍ စိတ္ဝင္တစား ဆဲြေဆာင္ႏိူင္ေသာစာျဖစ္လွ်င္ အဆံုးထိေအာင္ ဖတ္ပါသည္။ ဤသည္ပင္ စာေရးသူ၏ စာေရးသားျခင္း အတတ္ပညာကို ျပသေနျခင္း မဟုတ္ပါလား။ ဆိုရလ်င္ ကြၽန္မ စာအစံု ဖတ္ျဖစ္ပါသည္။ စာေရးသူ ဘယ္သူ ဘယ္ဝါ၊ ဘယ္ႏွခုႏွစ္က၊ ဇာတ္လိုက္ ေမာင္ျမ မယ္လွ စသည္တို႔ကို အမွတ္နည္းလ်က္ ဇာတ္လမ္းအသြား၊ စာ၏အႏွစ္ကိုသာ မွတ္မိ၍ေနတတ္သည္မွာ ကြၽန္မ၏ အားနည္းခ်က္ဟု ဆိုရပါမည္။ ေျပာၾကေသာ စကားဝိုင္းမ်ားတြင္ ဘယ္ဆရာ့စာအုပ္၊ ဘယ္ႏွခုႏွစ္က၊ ဘယ္ဇာတ္လိုက္က ဆိုျခင္းမ်ား၌ ကြၽန္မဦးေႏွာက္က မွတ္ဉာဏ္ ပါးလ်တတ္ေသာေၾကာင့္ပင္။<br /><br />ဖတ္မိသည့္အထဲကမွ ရယ္စရာ ျပံဳးစရာေလးမ်ားႏွင့္ ႏွလံုးသားကို ထိေစေသာ ရသစာမ်ားကို ပို သေဘာေတြ႔ေၾကာင္း ၾကာေလ သိျမင္ေလ ျဖစ္ရေတာ့သည္။ ကြၽန္မကိုယ္တိုင္ စာေရးျဖစ္ေသာအခါတြင္မူ ကိန္းေအာင္းေနခဲ့ေသာ ထိုဗီဇစိတ္ကေလးက ျပန္လည္ ႏိူးထလာခဲ့ေလသည္။&nbsp; <br /><br />မွန္ပါသည္။ ဘာကိုပဲေရးေရး၊ ဘာအေၾကာင္းပဲတည္တည္ ဟာသအျမင္ေလးေပၚ အေျခခံ၍ ေရးသား တတ္ခဲ့သည္။ ကြၽန္မ စာအစံု ေရးပါသည္။ ေရးခ်င္စိတ္ ႐ိွသည့္အတိုင္း ေရးခြၽတ္တတ္ပါသည္။ အခုပဲ ခရီးသြားေဆာင္းပါးေရးေနရာက ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေကာက္ေရး၍ တင္ခ်င္တင္သည္။ အခုပဲ အတည္ေပါက္ ဝတၳဳတိုေလးတစ္ပုဒ္ေရးေနရာမွ ရယ္စရာကိုယ္ေတြ႔ေလး တစ္ခု၊ သတင္းတစ္ပုဒ္ ျဖတ္တင္ခ်င္ တင္သည္။ စိတ္ထဲ ခံစားရသလို ပံုေဖာ္ေနေတာ့သည္။ ဤတြင္ ဖတ္ခဲ့ဖူးေသာ ဆရာတာ၏ "ကြၽန္ေတာ္သည္ ေမ်ာက္က ဆင္းသက္၏" ဟူေသာ စာအုပ္ထဲမွ စာေလးတစ္ပုိဒ္ကို သြားသတိရမိသည္။ <br /><br /><span style="color: blue;">"ေမ်ာက္ေတြ တစ္ပင္မွ တစ္ပင္၊ အကိုင္းတစ္ကိုင္းမွ ေနာက္တစ္ကိုင္း ခုန္ကူးသလို ကြၽန္ေတာ္သည္လည္း အလုပ္တစ္ခုမွ တစ္ခုသို႔ ခုန္ကူးခဲ့ သည္။ ေမ်ာက္သည္ အၿငိမ္မေနႏိူင္သကဲ့သို႔ ကြၽန္ေတာ္သည္လည္း အၿငိမ္မေနႏိူင္ပါ။ ယခုထိ ကြၽန္ေတာ္ဟာ ေမ်ာက္ပါပဲ။ အားလပ္ေနလွ်င္ တစ္ခုခုကို လွမ္းကိုင္ခ်င္သည္" တဲ့... ဆရာက " ေမ်ာက္ျဖစ္ပါသည္ဟု ဝန္ခံထားသူကိုမွ အၿငိမ္ မေနရေကာင္းလားဟု အျပစ္ေျပာ လွ်င္ ေျပာသူအလြန္သာ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္ " ဟု ဆိုခဲ့သည္။ </span><br /><br />စဥ္းစားမိသည္မွာ ကြၽန္မလည္း ခုကတည္းက ဝန္ခံလိုက္လွ်င္ ေကာင္းမည္ထင္ပါသည္။ <br /><br />ကြၽန္မ ေရးခ်င္တာ ေရးပါသည္။ ကဗ်ာ၊ ေဆာင္းပါး၊ ဝတၳဳတို၊ သတင္း အျပင္ ကိုယ္ေတြ႔ျဖစ္ရပ္ကေလးမ်ားပါ စံုတကာေစ့ေရးပါသည္။ ေမာင္ငယ္ တစ္ေယာက္က ကြၽန္မကို ေဝဖန္ဖူးပါသည္။ "အစ္မ စာေရးတာ လိုင္းေၾကာင္ေနၿပီ" ဟု ဆိုသည္။ ကြၽန္မက ရယ္ေမာရင္းသာ "လိုင္းတစ္ခုရယ္လို႔ အေသထား မေရးခ်င္ေၾကာင္း" ဒိုင္းကာရင္း ေျပာရသည္။ အနီးစပ္ဆံုးေျပာရလွ်င္ ကြၽန္မေရးေသာ စာမ်ားသည္ လဘက္အသား၊ ၾကက္သြန္ေၾကာ္၊ ႏွမ္း၊ ပဲျခမ္းေၾကာ္၊ ပုဇြန္ေျခာက္ စသည္မ်ား အစံုပလံုပါေသာ လဘက္သုတ္တစ္ပဲြလို အမယ္စံု ပါ ပါသည္။ လဘက္ဆိုလွ်င္ေတာင္ တခါတေလ အဘိုးႀကီး အဖြားႀကီးသုတ္၊ တခါတေလ ဇယန္းခ်ဥ္စပ္၊ တခါတေလ ဓညင္းသီးေလး ထည့္ႏွပ္ထားေသာ ၾကက္ေျခနီသုတ္လို ဟုပင္ ဆိုခ်င္ပါသည္။<br /><br />ထိုထိုေသာ အသုတ္အစံုစံုကို လာသမွ် စာဖတ္သူအား ခ်ေကြၽးမိပါသည္။ ဇယန္းခ်ဥ္စပ္ႀကိဳက္သူသည္ အဘိုးႀကီး အဖြားႀကီးသုတ္ႏွင့္တိုးကာ မၿငိႏိူင္သလို၊ အဘိုးႀကီး အဖြားႀကီးသုတ္ေလးမွ စားခ်င္သူသည္ ၾကက္ေျခနီသုတ္ႏွင့္ မတင္းတိမ္သကဲ့သို႔ပင္။ စာဖတ္သူအႀကိဳက္ႏွင့္ အစပ္အဟပ္ မတည့္ေသာ္ ကြၽန္မ၏ လိုအပ္မႈသာ။ သို႔တိုင္ေအာင္ ယခုလို ၂ႏွစ္ျပည့္သည္ထိ ကြၽန္မခ်ေကြၽးေသာ လဘက္သုတ္စာမ်ားကို မၿငီးမျငဴ ဖတ္ေပးခဲ့ေသာ စာဖတ္သူ၊ ဘေလာ့ဂ္ေရးေဖာ္ႏွင့္ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ခ်စ္ခင္စြာ ေက်းဇူးတင္ရပါသည္။ <br /><br />ထပ္၍ ေျပာပါမည္႐ွင္။ ကြၽန္မ စာေရး မေကာင္းပါ။ သို႔ေသာ္ တတ္ႏိူင္သေလာက္ အားထုတ္၍ ဤ ဘေလာ့ဂ္ေလးကို အသက္ ႐ွင္သန္ေစပါမည္။ ကြၽန္မ စာေတြ ဆက္ေရးပါဦးမည္။ </div><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-6333994540995408408?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com43tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-75044746109160252242011-11-01T20:49:00.002+08:002011-11-01T20:53:26.895+08:00<div style="color: blue;">အလုပ္ေတြမ်ားေနလို႔ စာမေရးျဖစ္တာပါ လို႔...မေျပာေတာ့ဘူး....:)</div><div style="color: blue;"><br /><div style="text-align: justify;">၂၉ရက္ေန႔က က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ရသအလင္း ေဖာင္ေဒး႐ွင္းရဲ႕ ၆လျပည့္ပဲြေလးမွာ ဆရာသည္ေမာ္ႏိူင္ရဲ႕ အႏုပညာျပကြက္ေတြနဲ႔အတူ ခင္းက်င္းျပသခြင့္ရခဲ့တဲ့အတြက္ ပီတိျဖစ္ရတယ္။&nbsp; ေက်းဇူးလည္း တင္ပါတယ္ ဆရာ....</div></div><div style="color: blue; text-align: justify;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: justify;">ပြဲေလးတစ္ခု&nbsp; ေခ်ာေမြ႔ ေအာင္ျမင္စြာၿပီးဆံုးခဲ့လို႔ အားထုတ္ဖန္တီးခဲ့ၾကသူ ေမာင္ႏွမေတြနဲ႔ ထပ္တူ ၾကည္ႏူးပီတိျဖစ္ရပါတယ္။ ကြၽန္မ စာမေရးႏိူင္ေသးခင္မွာ ပဲြကိုတက္ေရာက္ခဲ့တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ေမာင္ငယ္ ဖိုးစိန္ရဲ႕ ေဖ့စ္ဘုတ္က မွတ္စုကေလးကိုပဲ ျပန္လည္ ေဝမွ်ပါရေစ႐ွင္။&nbsp; </div><div style="color: blue; text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေမာင္ေလးေရ... ရသအလင္း (၆)လျပည့္မွာ ေမာင္ေလးကဗ်ာ တစ္ပုစ္ေလာက္ရြတ္ပါလား.. မမတို႔ ရသအလင္း(၆)လျပည့္ကို ကဗ်ာရြတ္ပြဲနဲ႔ အတူ သည္ေမာ္ႏိုင္ရဲ ႔ အႏုပညာ ျပကြက္ေတြေပါင္းျပီး ပြဲေလးတခု လုပ္မလို႔ ဆုိျပီး ကိုယ့္အမ ဒါဒါက ေျပာေတာ့ လြယ္လင့္တကူပဲ ေခါင္းညိတ္ခဲ့တယ္။ ကဗ်ာက ရြတ္ခ်င္တာ ထက္ မမတို႔ပြဲမွာ ဘာလုပ္မလဲ ဆုိတာ စိတ္၀င္စားတာရယ္.. အားၾကိဳးမာန္တက္ ေန႔မအား ညမနား ၾကိဳးစား လုပ္ေနရွာတဲ့ ကိုယ့္အမကို သနားတာရယ္ ကူညီဖို႔ ေခါင္းညိတ္လိုက္တယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီအခ်ိန္က စျပီး ကိုယ့္အမ ကဗ်ာေတြပို႔ေတာ့တာပဲ...။ ကိုယ္လဲ အိမ္မွာ ဇြဲေကာင္းေကာင္းနဲ႔ သံကုန္ဟစ္တာပဲ။ အတက္လဲ မသိ အက်လဲ မသိ၊ ရြတ္ရျပီးေရာပဲ။ မရြတ္ရလဲ အေၾကာင္းမဟုတ္ ကူညီရရင္ ျပီးေရာ ေျပာထားေပမယ့္ ကိုယ့္အမကေတာ့ ကဗ်ာေတြ ပို႔ေပးရွာပါတယ္။ ပို႔ေပးတဲ့ ကဗ်ာကလဲ မန္းတေလးသိန္းေဇာ္ရဲ ႔ ခင္.. ဆုိတဲ့ အခ်စ္ကဗ်ာ..။ ကိုယ့္လို ေနရင္းထိုင္ရင္း ရန္လိုေနတဲ့ စုတ္ခၽြန္းခၽြန္းမ်က္ႏွာနဲ႔ စူေထာ္ေထာ္ ႏွဳတ္ခမ္းပိုင္ရွင္ကိုမ်ား အခ်စ္ကဗ်ာ ႏုႏုေလး ရြတ္ခိုင္းတဲ့ မမ ကိုေတာ္ေတာ္ေလးစားသြားတယ္။ မသကာ သူကဗ်ာေလး ရြတ္ရ ရြတ္ရဆုိေပမယ့္ သူ႔ကို ေရာင္းအားျမွင့္တင္တယ္လို႔ သူမ်ားျမင္မွာစိုးလို႔ ကိုယ္ရြတ္ခ်င္တဲ့ ကဗ်ာေလး မရြတ္ရဘူး။ ဒီလိုပါပဲ...။ ေနာက္ေတာ့လဲ ဒီလိုပါပဲေပါ့..။ ေရြးရင္းနဲ႔ ကိုယ့္ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ ကဗ်ာဆရာ လွသန္းရဲ ႔ ကိုယ့္ဖိနပ္ဟာ ကိုယ့္ခံတပ္ပါပဲ ဆိုတဲ့ ကဗ်ာကို ပို႔ေပးေတာ့ ေကာင္းေကာင္း မေကာင္းေကာင္း ဒီကဗ်ာပဲ ရြတ္ေတာ့မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒါနဲ႔ ေသာၾကာေန႔ ညမွာ မခ်စ္တို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံ အိမ္မွာ ရီဟာဆယ္ လုပ္ပါတယ္။ မခ်စ္ရဲ႕ ေရာက္တာနဲ႔ ျပဴျပဴငွာငွာပဲ အၾကိဳက္ေလးေတြ ခ်ေပးေတာ့ ကိုယ့္ခမ်ာ ေလာက စည္းစိမ္ေတြ တက္ရင္ သူမ်ားရြတ္တာေတြကို ဆရာလုပ္ေနတယ္။ မခ်စ္ခ်က္တဲ့ မုန္႔ဟင္းခါးကလဲ အရမ္း စားေကာင္းပါတယ္။ ရစ္တက္ေနတာေတာင္ ႏွစ္ပန္းကန္ ကုန္သြားပါတယ္။&nbsp; မၾကာခင္မွာပဲ အေဖာ္ျပဳမယ့္သူေတြ ေရာက္လာေတာ့ ထပ္ျပီး ရစ္တက္သြားလိုက္တာ အိမ္ျပန္ေတာ့ ကိုယ့္အမ ဖုန္းေတြပါတဲ့ အိတ္ကို အိမ္အထိ မွားဆြဲသြားတဲ့ အထိပါပဲ..။ မူးေနတာကို ေက်းဇူးတင္လိုက္ပါ။ မူးျပီးမွားဆြဲလို႔ အိမ္ျပန္ေရာက္တာ။ ေနာက္မဟုတ္ရင္လမ္းမွာေပ်ာက္ပါျပီး။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စေနေန႔ ညေနမွာ ရသအလင္းရဲ ႔ ပြဲေလးကို စတင္ပါတယ္။ အခန္းကို အခ်ိန္နဲ႔ ငွားရတဲ့အတြက္ ဧည့္သည္မေရာက္ခင္ ေဘာလံုးေတြ ဆင္ရ.. အခန္းေရေမႊးဖ်န္းရ... ဧည့္ၾကိဳစားပြဲ ခင္ရ.. စက္ပစၥည္းေတြဆင္ရနဲ႔ အားလံုး တက္ညီလက္ညီ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းပါတယ္။ အခမ္းအနားမွဳးကို မခ်စ္က အဂၤလိပ္လို တလွည့္ ျမန္မာလို တလွည့္ ေျပာပါတယ္။ စင္ေပၚမွာ မ်က္ႏွာခ်ိဳခ်ိဳေလးနဲ႔ အခမ္းအနား အစအဆံုး သရုပ္ေဆာင္သြားပါတယ္။ ေလးစားပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ပထမဆံုး အခန္းအနားဖြင့္ျပီးေတာ့ ကိုသည္ေမာ္ႏိုင္ကို မိတ္ဆက္ပါတယ္။ ကိုသည္ေမာ္ႏိုင္ရဲ႕ Short film (၃) ခုကို ျပသပါတယ္။ အရင္က ကိုသည္ေမာ္ႏိုင္ကို မသိပါဘူး။ အခု Short Film ကို ၾကည့္ျပီးေတာ့ ကိုသည္ေမာ္ႏိုင္ရဲ ႔ အႏုပညာကို ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳပါတယ္။ ပထမဆံုး ျပသတဲ့ ထဲကမွာ The Clinic ဆိုတာေလးကို သေဘာက်ပါတယ္။ ကိုယ္ၾကီးျပင္းလာတဲ့ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ယေန႔ အခ်ိန္ထိ ဒီလိုလူမ်ိဳးေတြ ကိုေတြ႕ခဲ့ရသလို ခုခ်ိန္ထိ ရွိေနေသးတယ္ ဆုိတာပါပဲ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အခန္းအနား အစီအစဥ္အရ ကို သည္ေမာ္ႏိုင္ရဲ ႔ Short Film ျပီးရင္ ကဗ်ာရြတ္ပြဲ စဖို႔ပါ။ ကဗ်ာရြတ္ပြဲ အစကို ရသအလင္း ဥကၠဌ ရနံ႕သစ္ စားေသာက္ဆိုင္ ပိုင္ရွင္ ကိုဘိုဘို၀င္းနဲ႔ ဖြင့္ဖို႔ပါ။ ဒါေပမယ့္ ကိုဘိုဘုိ၀င္းေပ်ာက္ေနတဲ့ အတြက္ ဖြင့္ပြဲ ကို ကိုယ္နဲ႔ စလိုက္ရပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မခ်စ္က ဖိုးစိန္ လို႔ေခၚလို႔ စင္ေပၚတက္ ဂစ္တာနဲ႕ တီးလံုးလိုက္ေပးမယ့္ ကိုမိုးေမာင္တို႔ ၾကိဳးညွိ ေနခ်ိန္မွာ ငယ္ငယ္တုန္းက ပထမဆံုး ကဗ်ာလြတ္ ျပိဳင္ပြဲ၀င္တာကို သတိရမိပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အေမက တိုက္ပံုရယ္ ေတာင္ရွည္ပုဆိုးရယ္..ေမာက္က်က္သေရ ေခါင္းေပါင္းရယ္ ၀တ္ေစျပီး အလံကိုင္ျပီး ႏိုင္ငံ အက်ိဳးျပဳကဗ်ာ(မွတ္မိေတာ့ဘူး)ကိုရြတ္ေစပါတယ္။ အေမဆင္ေပးတာက အေဖပုဆိုးကို ျဖတ္ျပီး ေတာင္ရွည္ ပုဆိုးလုပ္ထားတာဆုိေတာ့ ပုဆိုးက တေတာင္ေလာက္ေရွ႕ထြက္ေနတာကို ဘယ္လိုမွ သေဘာမက်ပါဘူး။ ဒီၾကားထဲ က်ပ္သြားတဲ့ တိုက္ပံု နဲ႕ ေခ်ာင္ေနတဲ့ ေခါင္းေပါင္းကလဲ ပါေသးတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ကိုယ့္အလွည့္ေရာက္ လို႔ စင္ေပၚတက္ေတာ့ ေအာက္က ဒိုင္လူၾကီး အပါအ၀င္ ပြဲၾကည့္ပရိတ္သတ္ေတြက သေဘာက်ျပီးရယ္ေတာ့ ကိုယ့္ခမ်ာ ေဒါသေတြ ထြက္ျပီး နင္တို႔ငါ့ကိုဘာရယ္တာလဲ.. ငါစိတ္တိုလာျပီးေနာ္ဆုိျပီး.. ၀တ္ထားတဲ့ ေခါင္းေပါင္းေတြ ... စီးထားတဲ့ ဖိနပ္ေတြနဲ႔ ေရွ႔ မွာျမင္သမွ် ဒိုင္လူၾကီး ေတြကို လွမ္းရိုက္ေတာ့တာပါပဲ..။ အေမ စင္ေပၚတက္ဆြဲ ျပီး ဆင္းေတာလဲ ေပေတျပီး မဆင္းပဲ ျပီးေအာင္ ရြတ္မယ္ဆုိလို႔ ေအာက္ကလူေတြ ရယ္ခ်င္ရက္နဲ႔ မရယ္ရဲ ပဲ က်ေနာ္ကဗ်ာရြတ္ ျပီးတဲ့ အထိကို ေစာင့္ျပီး ရယ္ၾကရတဲ့ အျဖစ္ကုိေရာက္ရတာပါပဲ...။ ဒီလိုသတိရရင္းနဲ႔ ကိုယ့္ဖိနပ္ဟာ ကိုယ္ခံတပ္ပါပဲ ဆုိတဲ့ ကဗ်ာဆရာ လွသန္းရဲ ႔ ကဗ်ာကုိ ရြတ္ခဲ့ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကိုယ္ျပီးသြားေတာ့ ကိုဘိုဘို၀င္းရြတ္ပါတယ္။ ငုယင္ဗန္ထရိြဳင္းဆုိတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။ ရီဟာဆယ္ထက္ ပိုျပီး အသက္ပါပါ မာန္ပါပါနဲ႔ ရြတ္တာ အေနာက္က လူေတြ မ်က္ရည္လည္တဲ့ အထိ ျဖစ္သြားပါတယ္။ တခုပဲ စိုးရိမ္ရပါတယ္။ ကိုဘိုဘို၀င္းက ပြဲစင္အေရွ႕ ကို မ်က္ႏွာ မူရြတ္ရင္း မာန္ပါလာေတာ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ လွည့္သြားလိုက္တာ နံရံထဲ၀င္ေတာ့မယ့္ အတိုင္းပါပဲ။ ကဗ်ာရွည္ရင္ နံရံထဲမွာစိုးရိမ္ရလို႔ ရသအလင္းအဖြဲ႕သားေတြက ဥကၠဌ အတြက္ ေျပးဆြဲဖို႔ အသင့္ အေနအထား ျဖစ္ေနပါတယ္။ ကဗ်ာရြတ္သြားတာ အရမ္းကို ေကာင္းပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ျပီးေတာ့ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္း အရင္းေခါက္ေခါက္ျဖစ္တဲ့ ကိုလင္းလင္းေဇာ္ အလွည့္ပါ။ လူစီ ရဲ ႔ လက္ေဆာင္ ဆုိတဲ့ ကဗ်ာကိုရြတ္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းရြတ္သြားတာ အရမ္းေကာင္းပါတယ္။ မ်က္စိမွိတ္ျပီး ေျပာပါတယ္။ ကိုယ့္ငခ်ဥ္ကိုယ္မွ မခ်ဥ္ရင္ သူမ်ားလဲ စားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပီးတာနဲ႔ ဘယ္သူမွ လက္ခုတ္မတီးခင္ ကိုယ္ တီးပါတယ္။ ျမန္ျမန္ျပီးသြားလို႔......လို႔ ေတာ့ မထင္လိုက္ပါနဲ႔။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ျပီးေတာ့ မခ်စ္က သူမရဲ ႔ကိုယ္တိုင္ ခံစား ေရးဖြဲ႕ထားတဲ့ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ ေမ်ာလြင့္ အတူ ဆိုတဲ့ ကဗ်ာကို အသံေလးေအးေအးႏြဲ႕ ႏြဲ႕ေလးနဲ႔ ရြတ္တာ နားေထာင္လို႔ေကာင္းပါတယ္။ (ခုအခါလဲ ေပါက္တူးလုပ္ျပန္ျပီး)။ ေဘးမွာ ထုိင္ေနတဲ့ မခ်စ္ရဲ ႔ကိုကို ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့လဲ ခ်စ္ ရြတ္ေနတာကို ၾကည္ႏူးစြာ ျပံဳးျပီး နားေထာင္ေနတာကို ေတြ႕ရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ ဘာသတိရလဲ ဆုိေတာ့ ရီဟာဆယ္ညက မခ်စ္ကိုကို ကိုယ္တိုင္စပ္ျပီးရြတ္ျပတဲ့ ကဗ်ာပါပဲ....။ ခ်စ္သူက ဘာ..တံုး.. ဆုိလဲ မသိပါဘူး။ သိခ်င္ရင္ မခ်စ္ကိုေမးၾကပါ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;ျပီးေတာ့ အျမင့္လို႔ ေခၚတဲ့ ကိုမိုးျမင့္တိမ္ အလွည့္ပါပဲ။ ဖာစီယာ ဆုိတဲ့ ကဗ်ာကို ရြတ္သြားပါတယ္။ ကဗ်ာရြတ္သြားတဲ့ထဲမွာ အျမင့္ အေကာင္းဆံုးပဲ။ အသံလဲေကာင္း ကဗ်ာကလဲ ေကာင္း ရုပ္ကလဲ ေခ်ာ ဆုိေတာ့ သူ႔ကိုေငးရင္း ကဗ်ာမွာ ေမ်ာသြားတယ္။ တခုပဲ စိတ္ကြက္စရာ... ကဗ်ာမွာ ခံစား.. အျမင့္ကို ၾကည့္ေနရင္း မ်က္ခံုးနားေပၚက ေပါက္ေနတဲ့ ၀က္ျခံဖုၾကီးကို ညွစ္ထုတ္ျပစ္ခ်င္တဲ့ စိတ္.. သနပ္ခါးေလးတို႔ျပီး ဖံုးေပးခ်င္တဲ့ စိတ္ ကေလးက တဖြားဖြား ေပၚေပၚလာတယ္။ ေၾသာ္... လူကေနေပမယ့္ စိတ္က မေနပံုမ်ား.... ။ ကံေကာင္းသြားတယ္ မွတ္ပါ ကိုမိုးျမင့္တိမ္...။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကဗ်ာရြတ္ပြဲ ပထမပိုင္းျပီးေတာ့ ကိုေဇာ္ေဇာ္ထြန္းရဲ ႔ အႏုပညာ ခံစားမွဳ ေျပာင္းလဲ လာပံုေတြကို ရွင္းျပပါတယ္။ အီးလို ေျပာသြားပါတယ္။ ႏွာေခါင္းမပိတ္ပါနဲ႔။ အဂၤလိပ္လို ေျပာတာပါ။ ကဗ်ာေတြကို အဂၤလိပ္လို ဘာသာျပန္ျပီး မၾကာခင္ စာအုပ္ထုတ္ေတာ့မွာပါ။ ဂုဏ္ယူစရာပါ။ စကာၤပူက မေလာက္ေလး မေလာက္စား လဲလား ေျပာတတ္တဲ့ စကာၤပူ အထီး အမေတြကို ေခၚျပခ်င္ပါတယ္။ (ဒါလဲ လိပ္မ်ိဳးပါပဲ)။</div><div style="text-align: justify;">&nbsp; </div><div style="text-align: justify;">ျပီးေတာ့ ကိုသည္ေမာ္ႏုိင္ရဲ ႔ ဇာတ္လမ္းတုိ တပုဒ္ျပအျပီးမွာ ရသအလင္း အေၾကာင္းနဲ႔ လွဴ တန္းခဲ့တဲ့ စာေရးဆရာ ၊ ဆရာမ အႏုပညာရွင္ေတြကို ဆလိုက္ရွိဳးနဲ႔ ျပပါတယ္။ ဓာတ္ပံုေတြကို ၾကည့္ျပီး အႏုပညာသည္ေတြ ခံစားေနရတဲ့ ေ၀ဒနာေတြကို သနားမိသလို ၊ ဒီလို အႏုပညာသမားေတြကို တတ္ႏိုင္သမွ်ေထာက္ပံ့မွဳ ျပဳေနတဲ့ ရသအလင္းက အကိုေတြ အမေတြကို တအားေလးစားပါတယ္။ အဲဒီမွာ ျပတဲ့ ဆလိုက္ရွိဳးက ပိုျပီး တတပ္ တအား ပါ၀င္ခ်င္စိတ္ ေတြ ျဖစ္ေစပါတယ္။ ဂုဏ္ယူပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၁၅ မိနစ္ၾကာ ပထမပိုင္းျပီးေတာ့ ဒုတိယပိုင္း အစီအစဥ္ကို စပါတယ္။ ဒီဇိုင္းနာ ကိုမိုးၾကယ္က ရသအလင္း (၆) လျပည့္အတြက္ ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္လက္ေဆာင္ေပးပါတယ္။ အရမ္းသေဘာက်ပါတယ္။ ကိုယ္မလုပ္ႏိုင္တဲ့ အရာ တျခားလူလုပ္တတ္ရင္ သေဘာက်တာ အက်င့္ပါေနလို႔ သေဘာက်ပါတယ္။ ကိုမိုးၾကယ္ ဒီဇိုင္းေတြက လက္ရာ ေကာင္းပါတယ္။ ေကာင္မေလးေတြအတြက္ဆို စိတ္ေစတနာ ေရွ႕ထားျပီး ဒီဇိုင္းဆြဲေပးေၾကာင္းလဲ သိရပါတယ္။ (ေၾကာ္ျငာပါ)။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ျပီးေတာ့ ကိုဘုန္းျမတ္ေက်ာ္ရဲ ႔ ကိုယ္တိုင္ေရးကဗ်ာ အေမ ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးနဲ႔ စပါတယ္။ ကဗ်ာေလးက ေကာင္းေတာ့ ကိုယ့္အေမကိုယ္ အရမ္းသတိရမိပါတယ္။ ကိုယ့္အေမကို သတိရလို႔ စ်ာန္၀င္ေနတုန္း.. ဟိုသြားဒီသြားနဲ႔ ကိုဟိန္းထိုက္စ်ာန္ တေယာက္ အလုပ္ရွုပ္ေနပါတယ္။ ေမးၾကည့္ေတာ့မွ အတြင္းခံေဘာင္းဘီ ေပ်ာက္လို႔တဲ့။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ျပီးေတာ့ မၾကာခင္ စြံေတာ့မယ္လို႔ သတင္း သဲ့သဲ့ ထြက္ေနတဲ့ (သားမေျပာဘူးေနာ္... သူမ်ားဆီက ၾကားတာ) ကိုလင္းဒီပက ညီအကို ေမာင္ႏွမမ်ား ကဗ်ာကို ရြတ္ပါတယ္။ လက္ရွိ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့&nbsp; ႏိုင္ငံျခားေရာက္ေန သူေတြ အတြက္ကဗ်ာပါပဲ။ ကိုဒီပဆီက စားရပါေစ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္တေယာက္က အသားျဖဴျဖဴ ေခ်ာေခ်ာ သန္႔သန္႔ အိမ္မက္ရွင္က ကိုယ္တိုင္ေရး ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္တဲ့ ငါေနတဲ့ ျမိဳ႔ ဆုိတဲ့ ကဗ်ာကို ရြတ္ျပန္တယ္။ အိမ္က ညီေတြ တေၾကာင္းစ ႏွစ္ေၾကာင္းစ မွတ္မိေနတဲ့ထိ ကဗ်ာက ေကာင္းပါတယ္။ (ဒါလဲ ေပါက္တူးပါပဲ)။ အဲဒီေနာက္ ကိုေက်ာ္ေဇာခိုင္ရဲ ႔ ကဗ်ာအေတြးကိုေပးေသာ တျခားကဗ်ာမ်ား ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါး ကဗ်ာ တစ္ပုစ္ကိုရြတ္ပါတယ္။ ရြတ္ရင္းနဲ႔ စ်ာန္၀င္လာတာ နားေထာင္ လို႔ ေကာင္းပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ ကိုဟိန္းထိုက္စ်ာန္က ေဘးနားထိုင္ေနတဲ့ အမဆီ လာျပီး အတင္းစာရြက္ လာလွန္ပါတယ္။ ေဘးက အမက အေၾကာက္အကန္ ျငင္းရွာပါတယ္။ ကိုဟိန္းတေယာက္ ပ်ာေနပါတယ္။ အတြင္းခံေဘာင္းဘီ ဘယ္သူ႔ဆီ မွားပါသြားလဲ မသိဘူး တဲ့။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီအခ်ိန္ လီလီ ဘီယာ တက္ငွဲ ႔ပါတယ္။ ကိုယ္အမ မဒါက လီလီဆုိတဲ့ ကဗ်ာကို ရြတ္တာ ကိုယ္တိုင္လီလီနဲ႔ ထိုင္ျပီး ဘီယာေသာက္ခ်င္တဲ့ စိတ္ျဖစ္တဲ့ အထိပါပဲ။ လီလီ ဘီယာငွဲ ႔သြားပါတယ္။ အရမ္းေကာင္းတဲ့ ကဗ်ာေလးပါလီလီ.. အဲေလ.. အမအိျႏၵာ...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကိုဟိန္းထိုက္စ်ာန္အလွည့္ေရာက္ပါျပီး။ အတြင္းခံေဘာင္းဘီ ေနာက္ဆံုး ရွာမရတဲ့ အဆံုး ပရိတ္သတ္ေရွ ႔မွာ အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီ ေပ်ာက္သြားတဲ့ အေၾကာင္းတရား၀င္ ေၾကျငာေတာ့ ပရိတ္သတ္ေတြက တ၀ါး၀ါးပြဲ က်ေပါ့..။ အတြင္းခံေဘာင္းဘီ ဆုိတာက ကဗ်ာပါ။ အဂၤလိပ္ကဗ်ာဆရာတေယာက္ေရးထားတာကို ကိုေဇာ္ေဇာ္ထြန္းက ျမန္မာလို ဘာသာျပန္ထားတာ.. ။ အရမ္းကို ေလးနက္တယ္။ ဘာသာျပန္ေတာ္တယ္။ အတြင္းခံစာရြက္ေပ်ာက္လို႔ ပေရာဂ်က္တာနဲ႔ ထိုးျပီး ကိုဟိန္းတေယာက္ကဗ်ာ ဖတ္ေတာ့မွ ပေရာဂ်က္တာမွာ ေပၚတဲ့ ကဗ်ာကို ဖတ္.. အေတြးေတြနယ္ခ်ဲ ႔ ရင္ တဟားဟား တ၀ါး၀ါးနဲ႔ ပြဲ စည္ခဲ့ပါတယ္။ အတြင္းခံေဘာင္းဘီ မွားပါသြားတဲ့သူကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အတြင္းခံေဘာင္းဘီကို တမင္မ်ား ေဖ်ာက္ျပီး နည္းသစ္ကဗ်ာ ဖတ္နည္းကို ထြင္ခဲ့တဲ့ ကိုဟိန္းထိုက္စ်ာန္ကိုလဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ပြဲ ၾကည့္ပရိတ္သတ္မ်ား အရမ္းသေဘာက်ခဲ့တဲ့ ေနာက္ဆံုးပိတ္ အိတ္နဲ႔ လြယ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ဆံုးမွာ ကိုသည္ေမာ္ႏိူင္ရဲ ႔ ရင္နစ္စရာ ျဖစ္ရပ္မွန္ နာဂစ္စ္Documentary ကို တစ္နာရီခြဲ ၾကာေအာင္ ၾကည့္ပါတယ္။ ၾကည့္သူတိုင္း သနားစိတ္ေတြ နဲ႔ စုပ္တသပ္သပ္... မ်က္ရည္စ လည္လည္နဲ႔ ၾကည့္ခဲ့ရပါတယ္။ အရမ္းေကာင္းတဲ့ ေဒါ့ကူမန္ထရီေလးပါ။ ျပီးသြားေတာ့ ပြဲသိမ္းစကားေျပာမယ့္ မခ်စ္ေတာင္ ရင္ထဲမွာ စို႔ျပီး ဘာမွ မေျပာႏိုင္ျဖစ္ခဲ့လို႔ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနပါေသးတယ္။ ေနာက္တခါက မခ်စ္ အတြက္ (၅)မိနစ္စာ ပိုေပးပါ။ မခ်စ္ မတင္လိုက္ရတဲ့ ေက်းဇူးတင္စကား ေနာက္တပြဲမွာ ေပါင္းေျပာပါမယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဘာျဖစ္ျဖစ္ရသအလင္းရဲ ႔ ေျခာက္လျပည့္ ေမြးေန႔ ညေလးက ရသေပါင္းစံုကိုေပးပါတယ္။ ဗဟုသုတလဲ ရပါတယ္။ ေပ်ာ္စရာ ၾကည္ႏူးစရာလဲ ေကာင္းပါတယ္။ ကိုယ့္အမေတြ အကိုေတြရဲ ႔ ပြဲ ျဖစ္သြားတဲ့ ပီတိ အျပံဳးေတြကို ျမင္ေတာ့ ၾကည္ႏူးရပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တကယ္ကို မြန္ျမတ္သန္႔စင္တဲ့ ေစတနာေတြပါ။ သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ ကိုယ့္မိသားစု အတြက္ ရုန္းကန္ေနရေပမယ့္ ရတဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာ ရွိတဲ့ ေခၽြးနည္းစာေလးနဲ႔ ဒီအဖြဲ႕ကို ဖြဲ႕စည္းျပီး တကယ္လိုအပ္တဲ့ အႏုပညာရွင္ေတြကို ပင္ပင္ပန္းပန္း အားၾကိဳးမာန္တက္ ကူညီလုပ္ေဆာင္ေနတာ ေတြ႕ရေတာ့ အားက်တယ္။ ေလးစားမိတယ္။ အႏုပညာ ၀ါသနာပါသူေတြအေနနဲ႕ ကိုယ္မွာ ရွိတဲ့ ပိုက္ဆံေလး နည္းနည္းနဲ႔ ကိုယ္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတဲ့ အႏုပညာရွင္ေတြရဲ ႔ က်န္းမာေရး အညံ့ခ်ိန္ေတြမွာ ကူညီခြင့္ရတာ ေက်နပ္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းလွပါတယ္။ ကိုယ့္ တတ္ႏိုင္တဲ့ ပိုက္ဆံေလးနဲ႔ ေပးလိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္၊ တဖက္သားက တအားလိုအပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကူညီခြင့္ရတာ အရမ္းကို ပီတိျဖစ္ ကုသိုလ္ရတဲ့ အလုပ္တခုပါ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"အႏုပညာရွင္ကို သူ႔ အႏုပညာက ေစာင့္ေရွာက္တယ္"တဲ့။ ရသအလင္းရဲ႕ ေဆာင္ပုဒ္ေလးပါ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကိုယ္ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္တဲ့ ေငြေၾကးနဲ႔ တကယ္တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ အႏုပညာရွင္ေတြရဲ ႔ အသက္ကို ဆက္ေပးရင္း.. အႏုပညာကို အသက္ျပန္သြင္းရင္း.. အႏုပညာ ကုသိုလ္ယူၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ရသအလင္းကို တကယ့္ စိတ္ရင္း ေစတနာနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ ညီအကို ေမာင္ႏွမမ်ားကိုလဲ အထူး ခ်စ္ခင္ေလးစား အားက်ပါတယ္။ ရသအလင္း ေဖာင္ေဒးရွင္း အဓြန္႔ ရွည္တည္တံ့ပါေစ။ အႏုပညာကို လက္ဆင့္ကမ္းရင္း အႏုပညာရွင္ေတြကို အသက္ဆက္ ေမွာ္သြင္းႏိုင္ပါေစ။</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-RXvrt04IKHE/Tq_njxbfo6I/AAAAAAAACjg/dbq1kCuGrGA/s1600/312284_174845979270928_100002365810977_351869_116881098_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="275" src="http://4.bp.blogspot.com/-RXvrt04IKHE/Tq_njxbfo6I/AAAAAAAACjg/dbq1kCuGrGA/s400/312284_174845979270928_100002365810977_351869_116881098_n.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-IRUO-yoy5OI/Tq_ntUS5McI/AAAAAAAACjs/RJmAnPOJYJo/s1600/295929_174845582604301_100002365810977_351868_1603086765_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="277" src="http://4.bp.blogspot.com/-IRUO-yoy5OI/Tq_ntUS5McI/AAAAAAAACjs/RJmAnPOJYJo/s400/295929_174845582604301_100002365810977_351868_1603086765_n.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-iHvzjSM75xQ/Tq_oiZSpeAI/AAAAAAAACj4/RPh5vmIqZdc/s1600/DSC_0097.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://4.bp.blogspot.com/-iHvzjSM75xQ/Tq_oiZSpeAI/AAAAAAAACj4/RPh5vmIqZdc/s400/DSC_0097.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><div style="color: blue;">"ရသအလင္းေဖာင္ေဒးရွင္း ထာ၀စဥ္ အဓြန္႔႐ွည္ပါေစ"</div><br />ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္<br /><br />ဖုိးစိန္<br /><br /><br /><br />အရင္က ရသအလင္းအတြက္ ကြၽန္မ ေရးခဲ့ဖူးတဲ့ <a href="http://www.chitkyiaye.com/2011/07/blog-post.html">ၿပိဳင္တူတြန္းလ်င္...</a>ဆိုတဲ့ ပိုစ့္ေလးပါ....<br /><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-7504474610916025224?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-38460436325306717172011-10-18T23:03:00.001+08:002011-10-18T23:10:15.923+08:00<div style="text-align: justify;">ပိတ္သတ္ႀကီးမ်ားရဲ႕ေတာင္းဆိုခ်<wbr></wbr>က္အရ ပီကင္းခရီးစဥ္ကို ဟိုးအစကေန ျပန္စေရးပါမယ္။ တစ္ေန႔မွာေပါ့ ႐ွင္၊ အိမ္ကလူရယ္ ကြၽန္မရယ္ ခပ္ေစာေစာ အိပ္ရာထၿပီး ႐ွင္းက်ားေဖာရဲ႕ ဟိုးအေ႐ွ႕ဖ်ားက အိတ္စ္ပို-Expo လို႔ေခၚတဲ့ ဂိုေထာင္ႀကီးေတြ႐ိွရာအရပ္ကို ရထားစီးၿပီး သြားခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီမွာ Natas Travel Fair လို႔ေခၚတဲ့ ခရီးသြားဝန္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္း႐ွင္<wbr></wbr>ႀကီးေတြ အစုလိုက္ အပံုလိုက္ ေစ်းၿပိဳင္ေလွ်ာ့ေစ်းနဲ႔ ခရီးသြားလက္မွတ္ေတြ ကို ေရာင္းခ်တဲ့ပဲြႀကီး႐ိွတယ္ေလ။ <br /><br />အုပ္စုလိုက္ (Group Tour)ပဲသြားသြား၊ ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႔ကိုယ္ (Free &amp; Easy) ပဲ သြားသြား၊ ဒါမွမဟုတ္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ခ်ည္းပဲ ဝယ္ဝယ္၊ ဟိုတယ္ပဲ ဘြတ္ကင္လုပ္လုပ္ အကုန္ရတယ္။<br /><br />ကြၽန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္က ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေစာလွၿပီနဲ႔ ေစာလွၾကည္ မွတ္ေနတာ၊ ဟိုေရာက္မွ&nbsp; အထဲဝင္ဖို႔ တန္းစီေနတဲ့ လူအုပ္ႀကီးတစ္အုပ္ကို ကိုယ့္ေ႐ွ႕မွာ ေဒါင္လိုက္ႀကီးေတြ ရပ္ေနတာ ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ ဒါေတာင္ အထဲဝင္ဖို႔ တစ္ေယာက္ ၄က်ပ္၊ ဒီလူအုပ္ႀကီးနဲ႔ဆို မနည္းဘူးပဲ။ ဘာမွ မဝယ္ဘူးပဲထား တစ္ေန႔လူဝင္ခတင္ နည္းမွာမဟုတ္။ ကြာ...ဒီလူအုပ္ႀကီး ခ်စ္ၾကည္ေအးဘေလာ့ဂ္ တစ္ခါဝင္ဖတ္ တစ္က်ပ္ လုပ္လိုက္ရရင္ေတာ့...ဟင္းဟင္းးး<wbr></wbr>။<br /><br />အဝင္ဝမွာတင္ အိတ္အႀကီးႀကီး တစ္ေယာက္တစ္လံုးေပးတယ္။ အထဲမွာ ခမ္းမႀကီးက က်ယ္သေလာက္ Travel Agent ေတြကလည္း သူ႔ေနရာနဲ႔သူ အမ်ားႀကီး။ ကြၽန္မတို႔လည္း လူအုပ္ႀကီးထဲ ေမ်ာၿပီးပါလာရင္း နဲ႔ ျဖတ္သြားသမွ် Travel Agent ေတြက ကမ္းေပးေနသမွ် အကုန္ယူၿပီး လြယ္ထားတဲ့ အိတ္ႀကီးထဲ ပစ္ထည့္ ထားလိုက္တာပဲ။ ကမ္းတာက ေၾကာ္ျငာေတြရယ္၊ အမွတ္တရပစၥည္းေလးေတြရယ္ပါ။ ေဘာလ္ပန္၊ အိတ္ေဆာင္ ျပကၡဒိန္၊ Sticky note pad အဲဒါမ်ိဳးေလးေတြပါ။<br /><br />တစ္ေနရာအေရာက္မွာ ကြၽန္မတို႔သြားေနက် Agentကိုေတြ႔တာနဲ႔ ေစ်းစနည္းနာၾကတယ္။ ပီကင္းကို အုပ္စုလိုက္ ၈ရက္ခရီးစဥ္ S$၁၃၃၀တဲ့၊ ခ်ိဳင္းနားအဲတဲ့။ ဒါ မဟုတ္ေသးဘူး။ ပံုမွန္ေစ်းေလာက္ပဲ႐ိွတာမ်ား။ ကြၽန္မတို႔ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ၾကည့္ၾကတယ္။ မ်က္စပစ္ျပတယ္။ လွ်ာထုတ္ျပတယ္။ ေလွ်ာက္ၾကည့္ဦးမယ္ ေျပာၿပီး ေကာင္တာထဲက ေအာင္ျမင္စြာ ျပန္ထြက္လာၾကတယ္။ လူေတြမ်ား မုန္လာဥခ်ဥ္မွတ္လို႔။<br /><br />ေနာက္တစ္ေကာင္တာ ေ႐ွးကအတိုင္းပဲ ေစ်းေမးတယ္။ ပီကင္းကို အုပ္စုလိုက္ ၈ရက္ခရီးစဥ္ S$၉၂၄ တဲ့။ ကက္ေသးပစိဖိတ္အဲနဲ႔ ေဟာင္ေကာင္ထရန္စစ္တဲ့။ Local 5star ဟိုတယ္တဲ့။ ဟယ္...မဆိုးဘူးပဲေပါ့။ ဘတ္ဂ်က္က တစ္ေယာက္ ၁၀၀၀ဆိုေတာ့ ဝင္တယ္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္တစ္ခု ထပ္ေမးၾကည့္ၾကရေအာင္ပါ ဆိုၿပီး ေ႐ွ႕ဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />ေနာက္တစ္ေကာင္တာ ေ႐ွးကအတိုင္းပဲ ေစ်းေမးတယ္။ ပီကင္းကို အုပ္စုလိုက္ ၈ရက္ခရီးစဥ္ S$၈၅၈တဲ့။ ကက္ေသးပစိဖိတ္အဲနဲ႔ ေဟာင္ေကာင္ထရန္စစ္တဲ့။ Local 4star ဟိုတယ္တဲ့။ ၾကယ္တစ္လံုးေလး ကြာလိုက္တာနဲ႔ ၆၆က်ပ္ႀကီးမ်ားေတာင္ ကြာသြားတယ္။ ႏွစ္ေယာက္စာဆိုေတာ့ ၁၃၂က်ပ္ေပါ့။ မနက္၊ ေန႔လည္၊ ညစာေတြလည္း အကုန္ပါတယ္။ ဟိုတယ္မွာေနခ်ိန္ရယ္လို႔ ညအိပ္ခ်ိန္ပဲဆိုေတာ့ ၾကယ္ကေလးတစ္လံုးကြာတဲ့အတြက္ ဝီဒံု႔မိုင္း ပဲေပါ့႐ွင္။ ၈ရက္ခရီးစဥ္ကို S$၈၅၈မို႔ တစ္ရက္ကို S$၁၀၇.၂၅ပဲ က်တယ္။ ဟန္က်ၿပီေဟ့ဆိုၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးႀကီး ဝယ္တယ္ကြာ ဝယ္တယ္ကြာဆိုၿပီး ဝယ္ပစ္ခဲ့လိုက္တယ္။ <br /><br />ေျပာခ်င္တာက မိတ္ေဆြမ်ား အဲသလို ေစ်းေရာင္းပဲြေတြသြားျဖစ္ခဲ့ရင္ စိတ္ႀကိဳက္မေတြ႔မခ်င္း ႐ွာပါ။ ပတ္ပါ။ ေမးပါ။ စံုပါ။ စမ္းပါ။&nbsp; ကိုယ့္အိတ္ထဲက အသျပာ ထြက္ရမဲ့အေရးျဖစ္တာမို႔ အရမ္းကာေရာ အားမနာပါႏွင့္။ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္ၿပီဆိုမွ ဝယ္ပါ။ ဤကား စီေကေအ၏ ေမတၱာလက္ေဆာင္ Buying Tipsျဖစ္သတည္းးး<br /><br />တိုတိုပဲ ေျပာၾကပါစို႔။ ဒါနဲ႔ပဲ ေလဆိပ္ဆင္းၾကေရာ။ ခ်က္အင္ ည ၁၁ခြဲကို အိမ္ကည၁၀နာရီမွာထြက္တယ္။ ခ်က္ခ်င္းတက္ကစီရ၊ ေခ်ာေမြ႔စြာနဲ႔ပဲ ေလဆိပ္ေရာက္ေတာ့ ည ၁၀ခဲြပဲ ႐ိွေသးတာ။ အိမ္ကလူ လိန္ပ်ံခ်စ္ပံုမ်ား။ အဲလိုအေစာႀကီးသြား၊ ကြၽန္မ မ်က္ႏွာႀကီး ေဘးခ်ထားၿပီး လိန္ပ်ံၾကည့္သတဲ့႐ွင္။ ကြၽန္မလည္း ေလဆိပ္ထဲ လိန္လို႔ ပိန္လို႔။ ဟို႐ိုက္ ဒီ႐ိုက္၊ ႐ိုက္စရာကုန္သြားေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာ ျပန္႐ိုက္ (ဓါတ္ပံု)နဲ႔ပဲ...မနက္ ၁နာရီခဲြ ေဟာင္ေကာင္ ကို ထြက္မဲ့လိန္ပ်ံေပၚတက္။ ေကြၽးသမွ် အေျပာင္စား၊ အိပ္မယ္ လုပ္ရင္း ေပ်ာ္သြားရင္းနဲ႔ပဲ မနက္၅နာရီ မွာ ေဟာင္ေကာင္ေလဆိပ္ေရာက္ကေရာ။ <br /><br />ေဟာင္ေကာင္ေလဆိပ္ႀကီးကျဖင့္ မႏိူးေသးဘူး။ ဒါနဲ႔ ခ်က္အင္လုပ္ရမဲ့ ဂိတ္နဲ႔ မနီးမေဝးက ၃ေယာက္တန္း ခံုေပၚမွာ ဆန္႔ဆန္႔ေလး ေလ်ာင္းတယ္။ အလယ္က ခံုလက္တန္းေတြေၾကာင့္ ေကြးမရခဲ့ေပါင္ပါ႐ွင္။ <br /><br />ဆက္အိပ္မရေတာ့တာနဲ႔ ဟိုနားဒီနား စားေသာက္ဆိုင္ေလးေတြနား ရစ္သီရစ္သီေငးၾကတယ္။ စားေကာင္းမယ္ထင္တဲ့ တစ္ဆိုင္ေ႐ွ႕ရပ္ၿပီးေမးတယ္။ စကၤာပူေဒၚလာနဲ႔ ေပးလို႔ ရမလားေပါ့။ မရဘူးတဲ့၊ ယူအက္စ္နဲ႔ ယူ႐ိုပဲတဲ့႐ွင္။ တကယ္က တ႐ုတ္ေငြ ယြမ္လဲလာတာကို သံုးမရဘူး ထင္ၿပီး၊ စလံုးပိုက္ဆံေတာ့ သံုးလို႔ရမယ္ မွတ္တာ။ ခရက္ဒစ္ကဒ္နဲ႔ေတာ့ ရသတဲ့။&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒါနဲ႔ မွာမလို႔လုပ္ေတာ့ မဖြင့္ေသးဘူးတဲ့။ ၆နာရီမွ ဖြင့္မယ္တဲ့။ နာရီၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၅နာရီ ၅၅။ အဲဒီအေရာင္းေကာင္မေလး ဝတုတ္ကေလးကို ကိုင္ေပါက္ပစ္ခ်င္လိုက္တာမ်ား။ ၅မိနစ္ ေစာင့္လိုက္ လို႔ရေပမဲ့ ဆက္ဆံေရး ဆင္းရဲပံုေၾကာင့္ မစားခဲ့ၾကဘူး။ ေလ်ာင္းေတာ္မူခဲ့တဲ့ေနရာ ဆန္႔ဆန္႔ကေလး ဆီပဲ ျပန္လာခဲ့ၾကတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ပိုစ့္႐ွည္သြားၿပီ၊ ဘေလာ့ဂ္ဂါ အိပ္ငိုက္သည္။ ဆက္ပါဦးမည္...ZZzzzzzz.....</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-3846043632530671717?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-37179838150717234342011-10-12T21:21:00.003+08:002011-10-12T21:27:35.172+08:00<div class="ii gt" id=":6m"><div id=":1jz"><b><span style="font-weight: normal;">မဂၤလာ႐ိွတဲ့ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔မွာ မဂၤလာသတင္းေလး မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္႐ွင္.... </span></b><br /><br /><b>အင္းစိန္ေထာင္ လြတ္စာရင္း</b><br />၁။မေအးသီခိုင္၊<br />၂။မေအးခ်မ္း၊<br />၃။မယဥ္ၾကည္၊<br />၄။ ေဒၚသန္းသန္းေဌး<br />၅။ေအာင္မုိးလြင္<br />၆။ ေစာကလဲထူး<br />၇။ ေစာသန္းေရႊ<br />၈။ ဖုိးခြါး(ခ)ေအာင္ေက်ာ္စုိး<br />၉။ ေအာင္ေက်ာ္မုိး<br />၁၀။ ကိုလတ္(ခ)ေမာင္ေမာင္လတ္(ဗကသ)<br />၁၁။ စပ္ခြန္ေအာင္<br />၁၂။ ေစာႏုိင္<br />၁၃။ ေဇာ္ေလး<br />၁၄။ ကိုေဇာ္လင္းထြန္း<br />၁၅။ ဦးဘတင့္<br />၁၆။ ထြန္းထြန္းဦး<br />၁၇။ ဒုိးေလး<br />၁၈။ ႏုိင္၀င္း<br /><br /><b>သာယာဝတီေထာင္လြတ္လူစာရင္း </b><br />၁။ထြန္းေဇာ္(ခ)ေဇာ္ျမင့္ဦး၊<br />၂-စိုးမင္းဦး(ခ)ဇန္ဇန္ ၊<br />၃-ႀကည္လြင္၊<br />၄-ကိုမ်ဳိး(ခ)ေက်ာ္မ်ဳိးမင္း၊<br />၅-ေအာင္မင္း၊<br />၆-စိုးလွဳိင္၊<br />၇-ရဲျမင့္၊<br />၈-ေစာဖလူး ၊<br />၉-ေစာလွဝင္း၊<br />၁၀-ေမာင္ေမာင္ေအး၊<br />၁၁-မိုးညြန့္ေဇာ္ ၊<br />၁၂-ထန္ကိုေဟာက္၊<br />၁၃-ေဇာ္လင္းဥိး၊<br />၁၄-ေစာသက္ထြန္း၊<br />၁၅-ေက်ာ္သူရ(အေသးေလး)၊<br />၁၆-လွဝင္း၊ ၁၇-ျမင့္ဦး၊<br />၁၈-ေအာင္ခိုင္၊<br />၁၉-ေက်ာ္ဆန္း၊<br />၂၀-ရွမ္းပု၊<br />၂၁-ေမာင္ေမာင္လတ္(ခ)ကိုလတ္၊<br />၂၂-ေပၚလြင္(ခ)ကိုေပၚ၊<br />၂၃-နိုင္ဝင္း(ခ)ဦးနႏၵဝံသ၊<br />၂၄-ေနမင္း(ခ)ဝင္းေရႊ၊<br />၂၅-ေနဝင္းေအာင္(ခ)ဦးတိကၡ၊<br />၂၆-ေက်ာ္ေမာင္<br />၂ရ-မငယ္<br />၂၈-ေစာပလိုေလာလ<br /><br /><b>လားရႈိးအက်ဥ္းေထာင္ </b><br />၁။ ဦးစိႏၱိမာ၊<br />၂။ ဦးေအာင္ေဇာ္ဦး (NLD)၊<br />၃။ ဦးအုန္းေက်ာ္ (NLD)၊<br />၄။တင္တင္ခ်ိဳ (NLD)<br /><br /><b> ပူတာအို အက်ဥ္းေထာင္ </b><br />၁။ ေဒၚဝင္းျမျမ (NLD)။<br /><br /><b>ကသာအက်ဥ္းေထာင္ </b><br />၁။ဦးေစာလႈိင္ (အင္းေတာ္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ - NLD)<br /><br /><b>ေက်ာက္ျဖဴအက်ဥ္းေထာင္ </b><br />၁။အာကာဗုိလ္(GW)<br />၂။ေဇာ္ထက္ကိုကို<br />၃။<br /><br /><b>ဘူးသီးေတာင္အက်ဥ္းေထာင္ </b><br />၁။ကိုကိုၾကီး(စမ္းေခ်ာင္း)<br />၂။ကိုသန္းထြန္းဇင္<br /><br /><b> မိတၳီလာအက်ဥ္းေထာင္ </b><br />၁။ေဒၚစမ္းစမ္းတင္<br />၂။ကိုညြန္႔၀င္း<br /><br /><b> ေတာင္ၾကီးအက်ဥ္းေထာင္ </b><br />၁။ဦးေက်ာ္ခင္(NLD)<br /><br /><b>ေတာင္ငူအက်ဥ္းေထာင္ </b><br />၁။ကိုေဇာ္ရဲဝင္း<br />၂။ေအာင္ေဇျဖဳိး ၊<br />၃။ဂ်ိမ္း<br />၄။ညီညီဦး<br /><br /><b>စစ္ေတြအက်ဥ္းေထာင္ </b><br />၁။SSPC ဥကၠဌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဆထင္(ခ) စိုင္းေက်ာ္စိန္<br /><br /><b>ျမစ္ၾကီးနားအက်ဥ္းေထာင္ </b><br />၁။ကိုိဇာဂနာ<br />၂။ကိုဇင္မင္းထြန္း၊<br />၃။ကိုၾကင္စန္း၊<br />၄။ကိုမ်ိဳးေအာင္သန္း၊<br /><br /><b>ကေလးေထာင္အက်ဥ္းေထာင္ </b><br />၁။ ကိုမင္းေအာင္<br />၂။ဦးေအးခ်ိဳ<br />၃။ဦးသိန္းလြင္ဦး<br />၄။ကိုလိွဳင္မ်ိဳး<br />၅။ကိုျမင့္နိုင္<br />၆။ ကိုေအာင္ေအာင္<br /><br /><b>မအူပင္ အက်ဥ္းေထာင္ </b><br />၁။ ႏဲြ႕ႏွင္းရည္<br /><br /><b>ပခုကၠဴ အက်ဥ္းေထာင္ </b><br />၁။ခ်စ္ကိုလင္း<br /><br /><b>ျမင္းၿခံ အက်ဥ္းေထာင္ </b><br />၁။ ေအာင္သိုက္စိုး၊<br />၂။သီဟ၀င္းတင္<br /><br /><b>လိြဳင္ေကာ္ အက်ဥ္းေထာင္ </b><br />၁။ ဦးပီတာ<br /><br /><b>ေမာ္လၿမိဳင္ အက်ဥ္းေထာင္ </b><br />၁။ ၿဖိဳးၿဖိဳးေအာင္<br /><br /><span style="font-size: medium;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">ပဲခူးအက်ဥ္းေထာင္</span></b></span><br /><div style="color: black;">၁။ <span style="font-family: Zawgyi-One;">ဦးစိန္လိႈင္</span></div><div style="color: black;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">၂။ </span><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဦးတိုးၾကည္</span></div><div style="color: black;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">၃။ </span><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကိုညီညီ (ေခၚ) ရဲသူကို</span></div><div style="color: black;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">၄။ </span><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကို၀ဏၰေအာင္</span></div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဟသၤာတ အက်ဥ္းေထာင္</span></b><span style="font-family: Zawgyi-One;"><b> </b></span></div><div style="color: black;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">၁။ </span><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကိုသန္႔ေဇာ္ (ေရႊျပည္သာ)</span></div><div style="color: black;"><span style="color: black; font-family: Zawgyi-One;">၂။ မေအးသီတာ (ပန္းခ်ီဆရာ ငွက္ေပ်ာသီးေဇာ္၀င္း၏ သမီး)</span></div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: red;"> <b style="color: black;">ရမည္းသင္း</b></span></span><b style="color: black;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></b><b style="color: black;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အက်ဥ္းေထာင္</span></b></div><div style="color: black;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One;">၁။ </span></b><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ေသာ္ဇင္ထြန္း</span></div><div style="color: black;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">၂။&nbsp;</span><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ေနဇာမ်ဳိး၀င္း</span></div><div style="color: black;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: red;">&nbsp;</span></span><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: red;"> </span></span><b style="color: black;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">&nbsp;</span></b><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: red;"> </span></span></div><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: red;">&nbsp;</span></span><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: red;"> </span></span><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: red;">&nbsp;</span></span><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: red;"> </span></span><br /><div style="text-align: left;">အမ်ားႀကီးက်န္ေနပါေသးတယ္....</div><div style="text-align: left;">ကဲြကြာေနၾကတဲ့ မိသားစုဝင္ေတြ အျမန္ဆံုး ျပန္လည္ ေတြ႔ဆံုႏိူင္ၾကပါေစ....</div><div style="text-align: left;">**အပ္ဒိတ္မ်ား သိၾကရင္ ေကာ္မန္႔မွာ ထားခဲ့ၾကေပးပါ...</div><br />Ref: The Voice, Eleven Media, ဧရာဝတီ Blog<br />Special Thanks: စုစည္းသူ ကိုမိႈင္းနဲ႔ e-mail ျဖင့္မွ်ေဝေပးေသာ ရသအလင္းမွ ေနာင္ေတာ္ႀကီး ဆရာဘို<br /><br /></div></div><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-3717983815071723434?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-34821721121273305862011-10-10T13:40:00.026+08:002011-10-10T14:17:10.883+08:00<div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကြၽန္မတို႔ အားလံုး ျမတ္ႏိူးၾကတဲ့ "ဧရာဝတီ"၊ ဘိုးဘြားပိုင္စစ္စစ္ ျမစ္တစ္စင္း၊ သမိုင္းအဆက္ဆက္ လူသားေတြရဲ႕အက်ိဳး သယ္ပိုးခဲ့တဲ့ "ဧရာဝတီ"၊ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ရဲ႕ ေျမာက္ဘက္ ၂၈မိုင္အကြာ ေမခ (အင္မိုင္ခ)နဲ႔ မလိခတို႔ ေပါင္းဆံုရာ ျမစ္ဆံုအလွ၊ အဲဒီအလွ တစ္ခုတည္းနဲ႔တင္ ႏိူင္ငံက်က္သေရ တစ္ပါးျဖစ္ တဲ့ "ဧရာဝတီ"၊ ကီလိုမီတာ ၁၅၅၀ အလ်ား႐ွည္တဲ့ ျမန္မာ တစ္မ်ိဳးသားလံုးပိုင္ "ဧရာဝတီ"၊ အခမ္းနား ဆံုးေသာ သက္႐ိွသမိုင္းတစ္ေစာင္ မိခင္ "ဧရာဝတီ"...</span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><br />အားလံုး သိၿပီးၾကတဲ့အတိုင္း ဧရာဝတီျမစ္ႀကီးရဲ႕ ေမြးဖြားရာအစျဖစ္တဲ့ ျမစ္ဆံုမွာ ေဆာက္လုပ္မဲ့ ေရကာတာ တည္ေဆာက္မႈ စီမံကိန္းႀကီးဟာ ကြၽန္မတို႔ ႏိူင္ငံသားအားလံုးအတြက္ ေသြးပ်က္စရာ အိပ္မက္ဆိုးႀကီးတစ္ခုပဲ မဟုတ္ပါလား႐ွင္။ ဘယ္လိုေၾကာင့္ပဲျဖစ္ေစ ဧရာဝတီကို လံုးဝ အဆံုးအ႐ႈံး မခံႏိူင္တာဟာ ျမန္မာႏိူင္ငံသား အားလံုးရဲ႕ ဆႏၵပါ။ ၿပီးေတာ့ ဆရာသစၥာနီ ေျပာခဲ့သလို ခုခ်ိန္မွာ "ဧရာဝတီအေရးဟာ အားလံုးရဲ႕အေရး" ပါပဲ။ </span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲသလို အားလံုးရဲ႕အေရး ျဖစ္တာနဲ႔အညီ ျပည္တြင္းျပည္ပက ဧရာဝတီကို ခ်စ္မက္ျမတ္ႏိူးသူ ႏိူင္ငံသားတိုင္း ရဲ႕ ႏွလံုးသားထဲက အသံေတြဟာ ခ်င္းခ်င္းနီလို႔၊ အယူအဆ အေတြးအေခၚေတြ မတူကဲြျပားၾကလို႔ တစ္လမ္း စီေလွ်ာက္ေနၾက သူေတြေတာင္ ျပန္လည္ လက္ခ်င္းတြဲ ျမဲၾကလို႔...။ အမိဧရာဝတီဟာ "ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဲ႕ တမန္ေတာ္" ျဖစ္လို႔သြားျပန္တယ္။ ၾကည္ႏူးစရာ....။</span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အားလံုးရဲ႕ ညီၫြတ္မႈေၾကာင့္ ရခဲ့တဲ့ ရလာဒ္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ ႏိူင္ငံေတာ္ သမၼတႀကီး ဦးသိန္္းစိန္ရဲ႕</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"> "ျမစ္ဆံုေရကာတာစီမံကိန္း တည္ေဆာက္မႈကို မိမိတို႔ အစိုးရလက္ထက္မွာ ရပ္ဆိုင္းထားမယ္" ဆိုတဲ့ သတင္း ထုတ္ျပန္မႈ။ ဧရာဝတီခ်စ္သူအားလံုးရဲ႕ မ်က္ႏွာမွာ အျပံဳးေတြ ေဝစည္ေစခဲ့တဲ့ အျဖစ္ရယ္။ သမၼတႀကီးရဲ႕ ႏႈတ္စကား ကတိကဝတ္ကို ကြၽန္မတို႔အားလံုး တန္ဘိုးထားပါတယ္။ ေ႐ွ႕ဆက္ၿပီးေတာ့လည္း လံုးဝ ရပ္ဆိုင္းသြားဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ေမွ်ာ္လင့္ေန႐ံုနဲ႔ မၿပီးေသးဘဲ လုပ္စရာ႐ိွတာေတြ လက္ေတြ႔ လုပ္ေဆာင္ဖို႔ လိုအပ္ေနပါေသးတယ္။</span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကြၽန္မအပါအဝင္ အမ်ားစုဟာ အရင္က ဧရာဝတီ သက္ဆိုး႐ွည္ေရး၊ ဧရာဝတီ က်န္းမာသန္စြမ္းေစေရး အတြက္ ဘာမွ လုပ္မေပးႏိူင္ခဲ့ၾကဘူး။ လုပ္ရေကာင္းမွန္းလည္း နားမလည္ခဲ့ၾကဘူးေလ။ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ သိသင့္သေလာက္ သိခဲ့ၾကရၿပီ။ အသိပညာ႐ွင္၊ အတတ္ပညာ႐ွင္ေတြ၊ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး နားလည္သူေတြ၊ ေရစီးေရလာေကာင္းမြန္ဖို႔ ျမစ္ေၾကာင္း ထိန္းသိမ္းေရး တတ္သိ နားလည္ သူေတြ၊ ျမစ္ေၾကာင္းထဲမွာ ႐ွင္သန္ေပါက္ပြားေနတဲ့ ဇီဝမ်ိဳးကြဲေတြ အေၾကာင္း နားလည္သူေတြ အို..... အမ်ားႀကီး ပါပဲေလ။ ျမစ္ႀကီးတစ္စင္းဟာ လူသားေတြအေပၚအက်ိဳးျပဳသလို လူသားေတြဟာလည္း ျမစ္ႀကီး ရဲ႕ ေက်းဇူးကို နားလည္ခ်စ္ခင္စြာ ျမစ္ကို ျပန္လည္ေစာင့္ေ႐ွာက္ျခင္းဟာ မဂၤလာတစ္ပါးပဲ မဟုတ္ပါလား ႐ွင္။&nbsp; ကြၽန္မတို႔မွာ ဧရာဝတီအတြက္ ေ႐ွ႕ဆက္လုပ္ၾကဖို႔ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ အမ်ားႀကီး ႐ိွေနပါေသးတယ္။</span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဆိုရရင္ ျမစ္ကို ခ်စ္မက္စြာ ေစာင့္ေ႐ွာက္လိုသူတိုင္းဟာ အဲဒီျမစ္ႀကီးနဲ႔ ပတ္သက္သမွ်ကိုေတာ့ သိထားသင့္ တာေပါ့႐ွင္။ အဲဒီကြက္လပ္ကေလးကို ျဖည့္စြမ္းဖို႔၊ ဧရာဝတီခ်စ္သူအားလံုးကို ျမစ္ေတြနဲ႔၊ ဧရာဝတီနဲ႔ ပတ္သက္သမွ် သုတ ရသ အဖံုဖံုကို ေျပာၾကား ေဟာေျပာေပးဖို႔ စာေပေဟာေျပာပဲြေလး တစ္ပဲြ မၾကာခင္ နားေထာင္ၾကရပါေတာ့မယ္။ စကၤာပူႏိူင္ငံက ဧရာဝတီကို ခ်စ္ျမတ္ႏိူးသူမ်ား လက္ခ်င္းယွက္လို႔ ဖဲြ႔စည္းထားတဲ့ <b style="mso-bidi-font-weight: normal;">“ဧရာဝတီကို ထာဝရ႐ွင္သန္ေစလိုသူမ်ား (စကၤာပူ)”</b> &nbsp;အဖြဲ႔ရဲ႕ ဦးေဆာင္စီစဥ္မႈနဲ႔ အေကာင္အထည္ေပၚလာေတာ့မဲ့ ပြဲေလးတစ္ပဲြပါ။</span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-zcqXRctUBd4/TpKNlil-2TI/AAAAAAAACiQ/d-tHcIrzgfw/s1600/Irrawaddy%2Bflyer%2Binfront%2Bcover%2Bgreen%2B%2Btype.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="600" src="http://1.bp.blogspot.com/-zcqXRctUBd4/TpKNlil-2TI/AAAAAAAACiQ/d-tHcIrzgfw/s400/Irrawaddy%2Bflyer%2Binfront%2Bcover%2Bgreen%2B%2Btype.jpg" width="385" /></a></div><br /><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><b>ဆရာေအာ္ပီက်ယ္</b>က “<span style="color: blue;">ကူ၍တြန္းေပးပါ</span>”၊ <b>ဆရာေမာင္စိန္ဝင္း (ပုတီးကုန္း)</b>က “<span style="color: blue;">ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္၏ ျမစ္</span>”၊ <b>ဆရာျမင့္ေမာင္ေက်ာ္</b>က “<span style="color: blue;">ဧရာဝတီရဲ႕ ဝိညာဥ္</span>” နဲ႔ <b>ဆရာဦးထြန္းလြင္</b>က “<span style="color: blue;">အိမ္နီးခ်င္းမွ ျမစ္ေကာမ်ား</span>” ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေတြနဲ႔ ေဟာေျပာၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။</span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဧရာဝတီအတြက္ စာေပေဟာေျပာပဲြက်င္းပမဲ့ အေသးစိတ္ အစီအစဥ္ကေတာ့....</span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေန႔ရက္ : ၂၆-၁၀-၁၁ ဗုဒၶဟူးေန႔ (ေဒပါဗါလီ ႐ံုးပိတ္ရက္)</span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အခ်ိန္ &nbsp;&nbsp;: ေန႔လည္ ၂နာရီမွ ညေန ၈နာရီခဲြ အထိ</span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေနရာ &nbsp;&nbsp;: </span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">FooChow Building, &nbsp;21 Tyrwhitt Road (Lavender MRT</span> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အနီး</span>)</div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ညေနစာ : ဒန္ေပါက္ထမင္း</span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လက္မွတ္ေတြကို S$၁၀၊ S$၁၅၊ S$၂၀ ႏႈန္းေတြနဲ႔ ဝယ္ယူႏိူင္ၿပီး ေရာင္းခ်ေပးမဲ့ ေနရာေတြက ပန္နီစူလာမွာ ႐ိွတဲ့....</span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ရနံ႔သစ္ ျမန္မာစားေသာက္ဆိုင္</span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">LEO International&nbsp; (#03-60) နဲ႔</span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လမ္းျပၾကယ္ စာၾကည့္တိုက္ (#04-09) တို႔ပါပဲ။</span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လက္မွတ္ေတြကိုေတာ့ ၉ရက္ေန႔ (တနဂၤေႏြ)မွာ စတင္ေရာင္းခ်မွာျဖစ္ၿပီး၊ လက္မွတ္ေရာင္းဌာနေတြမွာ လက္မွတ္ကူေရာင္းေပးဖို႔ အခ်ိန္ေရာ လူပါ လုပ္အားေပးႏိူင္မဲ့ လူငယ္ေတြကိုလည္း ႀကိဳဆိုပါတယ္႐ွင္။&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အေသးစိတ္သိခ်င္ရင္ေတာ့ </span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မအိ-91682037</span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကိုရဲမ်ိဳး-93853167</span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကိုေအာင္ခိုင္ေဇာ္-85523466</span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကိုေက်ာ္ဇင္-90042156 တို႔ဆီ ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းႏိူင္ၾကပါတယ္။</span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဒါ့အျပင္ ပဲြကရတဲ့ေငြအားလံုးကိုလည္း “ဧရာ၀တီျမစ္ေၾကာင္း ျပန္လည္ထိန္းသိမ္းေရးဆိုင္ရာ အသိပညာေပး က႑မ်ား”အတြက္ လႉဦးမွာဆိုေတာ့ အင္မတန္ ရည္႐ြယ္ခ်က္ေကာင္းတဲ့ ပဲြကေလး လည္း ျဖစ္ေသးရဲ႕။ ကြၽန္မျဖင့္ သြားကိုသြားရမဲ့ပဲြလို႔ စိတ္ထဲ ေတးထားမိပါတယ္။ မိတ္ေဆြမ်ား အားလံုးလည္း ျပကၡဒိန္မွာ မင္နီကေလးနဲ႔ မေမ့မေလ်ာ့ ေရးျခစ္ထားလိုက္ ၾကပါဦးေလ။ </span></div><div style="color: black; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: black; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အားလံုးခ်စ္တဲ့ ဧရာဝတီအတြက္ ႏွလံုးသားခ်င္း ဝတ္မႈန္ကူးမဲ့ ပဲြ၊ ရင္ဘတ္ေတြခ်င္း တံတား ထိုးခ်ိတ္ဆက္မဲ့ ပဲြေလးတစ္ပဲြ ျဖစ္တာမို႔ အဲဒီေန႔ေလးမွာ မပ်က္မကြက္ ဆံုေတြ႔ၾကပါစို႔လား႐ွင္....</span></div><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-3482172112127330586?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-38179328079217191272011-10-03T22:42:00.002+08:002011-10-03T22:47:51.799+08:00<div style="text-align: justify;">ခရီးအစကေန အဆံုးထိ အစီအစဥ္အတိုင္း ေရးဖို႔ပဲ၊ ဒါေပမဲ့ ညီမေလးမ်ားက ဂရိတ္ေဝါႀကီး ၾကည့္ခ်င္လွခ်ည္ရဲ႕ ဆိုတာနဲ႔ ဂရိတ္ေဝါႀကီးကို အရင္ ဆြဲတင္ေပးလိုက္ပါရတယ္။ အဲဒီေန႔က စိတ္ေစာေနလို႔ ကြၽန္မမွာ မနက္စာေတာင္ ေျဖာင့္ေအာင္ မစားႏိူင္ဘူး။ ဒါကို ကိုေ႐ႊတိုးဂိုက္က လမ္းၾကံဳလို႔ဆိုၿပီး ေက်ာက္စိမ္းအေရာင္းျပခန္းတစ္ခု<wbr></wbr>ကို အရင္ဆံုး ေခၚသြားျပတယ္။ ေရလည္ပဲ၊ တင္းတယ္ကြာ။ ဒီက ျမန္မာျပည္သူပါ။ သူတို႔ေက်ာက္စိမ္း စိတ္မဝင္စားလွပါဘူး။ သို႔ေသာ္ အမ်ားနဲ႔ ဆိုေတာ့ကာ သည္းခံ ဒကာမႀကီး သည္းခံေလာ့ ဆိုၿပီး ဆက္ဖ္ကူးလ္လင္းေဒါင္း လုပ္ရေတာ့<wbr></wbr>တာ။ ဗဟုသုတရတာေပါ့ေလဆိုၿပီး တာဝန္႐ိွတဲ့သူ ႐ွင္းျပတာေတြ စိတ္မပါလွစြာ နားေထာင္ခဲ့ပါတယ္။ <br /><br />ကမာၻမွာ တ႐ုတ္ျပည္ကထြက္တဲ့ ေက်ာက္စိမ္းဟာ အရည္အေသြး အေကာင္းဆံုးျဖစ္တယ္ တဲ့။ ဟာ... အဲဒီစကားအၾကားမွာ အိပ္ခ်င္ေနေသးတဲ့ ကြၽန္မမ်က္လံုးေတြ ျပဴးက်ယ္ထြက္သြားတယ္။ ဒီငတိကေတာ့ကြာ...၊ ေပါက္ေဖာ္ႀကီးကေတာ့ကြာ လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ၿပီ။ ကြၽန္မတို႔ တစ္အုပ္စုလံုးကို ႐ွင္းက်ားေဖာက စလံုးတ႐ုတ္ေတြ ထင္သလား မေျပာတတ္ပါဘူး။ ၾကားရတာ ေတာ္ေတာ္ ဖီလင္ေအာက္သြားတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ " ေဟ့ ငါတို႔က ျမန္မာကြ " လို႔ ေျပာလိုက္မွ ငတိက နဲနဲ႐ိွန္သြားပံုရတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ေဘးနားက အေရာင္းဝန္ထမ္း အမ်ိဳးသမီးက "ဟုတ္တယ္ နင္တို႔ ျမန္မာျပည္က ေက်ာက္စိမ္း အရည္အေသြး သိတ္ေကာင္းတယ္" လို႔ ဝင္ေျပာတယ္။ အဲဒီအမ်ိဳးသမီး ကယ္လို႔ေပါ့ကြာ၊ ထားလိုက္ပါေတာ့ေလ။ အတိတ္ကို အတိတ္မွာပဲ...ဟင္း...<br /><br />ေဟာ...အားလံုး ေရာက္ခ်င္ေနၾကတဲ့ မဟာတံတိုင္းႀကီး ေ႐ွ႕မွာ ျမင္ေနရပါၿပီ။ အဲဒီေကာင္ႀကီးက ေဘဂ်င္း လက္စြပ္ႀကီး ၇ကြင္း (7 rings of Beijing) ရဲ႕ အဖ်ားအနား၊ စကတ္အျပင္ဘက္ (Outskirt)မွာ ႐ိွတာ။ ဒီလိုေလ ေဘဂ်င္းကို အတြင္းပိုင္း ၿမိဳ႕လယ္ကေန စက္ဝိုင္းတစ္ဝိုင္း ဝိုင္းတာကို 1st ring (Ring Road)-အဲဒီမွာကေတာ့ CBD area မို႔ တကယ့္ဒိတ္ဒိတ္ႀကဲေနရာေတြခ်ည္းပဲ၊ ေနာက္တစ္ဝိုင္း 2nd Ring Road၊ ေနာက္တစ္ဝိုင္း 3rd Ring Road၊ အဲလိုနဲ႔ ဝိုင္းသြားလိုက္ရင္ ေဘဂ်င္းၿမိဳ႕အစြန္ဆံုးထိ ၇ကြင္း႐ိွပါတယ္။ မဟာတံတိုင္းႀကီးက အဲဒီ ၇ကြင္းရဲ႕ အျပင္ဘက္မွာ႐ိွၿပီး ေဘဂ်င္းၿမိဳ႕ထဲနဲ႔ မိုင္ ၅၀ခန္႔ ေဝးပါတယ္။ <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-iuQ5QpMWfu4/TonB0o1bbqI/AAAAAAAACgI/XI5h0ypuh2c/s1600/IMG_1437-e.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="192" src="http://1.bp.blogspot.com/-iuQ5QpMWfu4/TonB0o1bbqI/AAAAAAAACgI/XI5h0ypuh2c/s400/IMG_1437-e.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-sX7AbzUl1Ug/TonB5veuilI/AAAAAAAACgQ/n4B1vmoBKOc/s1600/IMG_1456.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://4.bp.blogspot.com/-sX7AbzUl1Ug/TonB5veuilI/AAAAAAAACgQ/n4B1vmoBKOc/s400/IMG_1456.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Bqokf2Jd3z0/TonCBjwha9I/AAAAAAAACgY/Ru862YDcL34/s1600/IMG_1498.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://3.bp.blogspot.com/-Bqokf2Jd3z0/TonCBjwha9I/AAAAAAAACgY/Ru862YDcL34/s400/IMG_1498.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-CEGjvMcdjfk/TonE3XN9idI/AAAAAAAAChQ/LLZBmHDKIz8/s1600/IMG_1472.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-CEGjvMcdjfk/TonE3XN9idI/AAAAAAAAChQ/LLZBmHDKIz8/s400/IMG_1472.JPG" width="267" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />မင္းဆက္ ၃ဆက္ျဖစ္တဲ့ Qin Dynasty၊ Han Dynasty နဲ႔ Ming Dynasty ၃ဆက္တိုင္တိုင္ လက္ဆင့္ကမ္း ေဆာက္လုပ္ခဲ့ၾကၿပီး ကီလိုမီတာေပါင္း ၈၈၅၀ (၅၅၀၀မိုင္) ႐ွည္လ်ားပါသတဲ့။ ဒါက အေျဖာင့္တိုင္းရင္ေပါ့၊ ၾကားက ျမစ္ေခ်ာင္းေတာင္တန္းေတြ၊ သဘာဝအတားအဆီးေတြ မပါဘဲ သူ႔တံတိုင္းႀကီး သက္သက္ဆိုရင္ေတာ့ ၆၂၆၀ကီလိုမီတာ (၃၈၉၀မိုင္) ႐ိွပါတယ္။ သူက တစ္ဆက္တည္း မဟုတ္ဘဲ ျပတ္ေနတဲ့ အပိုင္းပိုင္းေတြ ႐ိွေနတဲ့အတြက္ မူရင္းရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ မြန္ဂိုနဲ႔ တျခား က်ဴးေက်ာ္သူေတြရဲ႕ ရန္က ကာကြယ္ဖို႔ဆိုတာႀကီးဟာ မျဖစ္လာႏိူင္ဘဲ ကမာၻ႔အံ့ဘြယ္ ၇ပါး စာရင္းဝင္ေတာ့ ျဖစ္ေနပါေသးရဲ႕။ အဲဒါအျပင္ ယူနက္စကိုရဲ႕ ကမာၻ႔ေ႐ွးေဟာင္းအေမြအႏွစ္စာရင္းဝင္ လည္း ျဖစ္ေသးတယ္။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-On0-XBqrch8/TonCMyWNTAI/AAAAAAAACgg/woKFSFQa9Ck/s1600/qin-dynasty-wall-map.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="242" src="http://4.bp.blogspot.com/-On0-XBqrch8/TonCMyWNTAI/AAAAAAAACgg/woKFSFQa9Ck/s400/qin-dynasty-wall-map.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Gc0aPWLo770/TonCWSHV0GI/AAAAAAAACgo/gNPJSnvgZmE/s1600/han-dynasty-wall.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="166" src="http://2.bp.blogspot.com/-Gc0aPWLo770/TonCWSHV0GI/AAAAAAAACgo/gNPJSnvgZmE/s400/han-dynasty-wall.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-CEGjvMcdjfk/TonE3XN9idI/AAAAAAAAChQ/LLZBmHDKIz8/s1600/IMG_1472.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-6-FpOoFhLpo/TonCcLuiugI/AAAAAAAACgw/iuVe9sb6XRk/s1600/ming-dynasty-wall-map.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="124" src="http://2.bp.blogspot.com/-6-FpOoFhLpo/TonCcLuiugI/AAAAAAAACgw/iuVe9sb6XRk/s400/ming-dynasty-wall-map.jpg" width="400" /></a></div><br />မဟာတံတိုင္းႀကီးကို စစ္သား၊ အရပ္သားနဲ႔ ရာဇဝတ္သား အဲဒီ သား၃သားနဲ႔ ေဆာက္လုပ္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါသတဲ့။ စစ္သားေတြက အမိန္႔အရလာရၿပီး အရပ္သားေတြကိုေတာ့ ဖိအားေပးေစခိုင္းခဲ့တာပါ။ ရာဇဝတ္သားေတြ ကိုေတာ့ အလုပ္ၾကမ္း ၄ႏွစ္အမိန္႔နဲ႔ ခိုင္းေစခဲ့တာပါပဲ။ အဲဒီသား၃သားရဲ႕ အသက္၊ ေသြး၊ ေခြၽးေပါင္းမ်ားစြာ ရင္းႏီွးေပးဆပ္ခဲ့ၾကရတဲ့ တံတိုင္းႀကီးျဖစ္ၿပီး အလုပ္သမားေပါင္း မီလီယံနဲ႔ခ်ီခဲ့ပါတယ္။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-qppG6036sJs/TonCrj_4T7I/AAAAAAAACg4/Zdhfri3flzk/s1600/IMG_1446.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-qppG6036sJs/TonCrj_4T7I/AAAAAAAACg4/Zdhfri3flzk/s400/IMG_1446.JPG" width="267" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-R89JHZRNRmY/TonDpzp_i-I/AAAAAAAAChA/PnVjiW2Uwa4/s1600/IMG_1486.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://2.bp.blogspot.com/-R89JHZRNRmY/TonDpzp_i-I/AAAAAAAAChA/PnVjiW2Uwa4/s400/IMG_1486.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-nkhqtkhSOTI/TonLCio7fgI/AAAAAAAACiA/3-QcPgrS6Jw/s1600/IMG_1492.JPG" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="227" width="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-nkhqtkhSOTI/TonLCio7fgI/AAAAAAAACiA/3-QcPgrS6Jw/s400/IMG_1492.JPG" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-OkyeDlEMRqw/TonEU4QWd0I/AAAAAAAAChI/_BnEepsKhtc/s1600/IMG_1455.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-OkyeDlEMRqw/TonEU4QWd0I/AAAAAAAAChI/_BnEepsKhtc/s400/IMG_1455.JPG" width="267" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-oezFFbViIME/TonFsl1gO6I/AAAAAAAAChY/MEHmYRN-miY/s1600/IMG_1457.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-oezFFbViIME/TonFsl1gO6I/AAAAAAAAChY/MEHmYRN-miY/s400/IMG_1457.JPG" width="267" /></a></div><div style="text-align: center;"><br />"We climbed the Great Wall"</div><div style="text-align: center;">အိုင္အမ္ ဟီး႐ိုးအင္း ညႇင္း ညႇင္း :P</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-KA9wNQno0r4/TonF_IElkcI/AAAAAAAACho/yiaDnxNfGj0/s1600/IMG_2389.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="125" src="http://1.bp.blogspot.com/-KA9wNQno0r4/TonF_IElkcI/AAAAAAAACho/yiaDnxNfGj0/s200/IMG_2389.JPG" width="200" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">လက္မွတ္က တစ္ေယာက္ကို ၄၅ယြမ္-စလံုး ၈က်ပ္ဝန္းက်င္</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-_pfb5wldJao/TonGXRVFKPI/AAAAAAAAChw/USr5nZAJq-Y/s1600/IMG_1514.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="116" src="http://2.bp.blogspot.com/-_pfb5wldJao/TonGXRVFKPI/AAAAAAAAChw/USr5nZAJq-Y/s400/IMG_1514.JPG" width="400" /></a></div><br />မဟာတံတိုင္းႀကီးရဲ႕ ေလွကားထစ္ေတြဟာ အနိမ့္အျမင့္ အထူအပါး မတူၾကဘူး။ တစ္ခ်ိဳ႕ ၄လက္မကေန တစ္ခ်ိဳ႕ တစ္ေပသာသာျမင့္ၾကတာေလ။ ဒီေတာ့ ေျမျပင္ညီေပၚေလွ်ာက္ေနက် ေျခေထာက္ေတြက တယ္ မေျမႇာက္ခ်င္ဘူး။ ေဘးတစ္ဘက္တစ္ခ်က္က လက္ကိုင္ သံတန္းနိမ့္နိမ့္ေတြကို အားျပဳရင္း ေပါင္နဲ႔ ေျခသလံုးကို ၉၀ဒီဂရီခ်ိဳးေျမႇာက္လို႔ ကမာၻေျမဆြဲအားကို ဆန္႔က်င္ၿပီး တက္ခဲ့ရတာ ေပါ့ေသးေသးမွတ္လို႔။&nbsp; အေပၚတစ္ဆင့္ထိ တက္ၿပီး ေအာင္ျမင္စြာနဲ႔ &nbsp; ေအာက္ျပန္ဆင္း ခဲ့ၾကတယ္။ အခ်ိန္ရရင္ေတာ့ ဆက္တက္ခ်င္ေသးသား။ အမယ္... ဒါေတာင္ ေအာက္ေရာက္ေတာ့ ေျခသလံုး စင္စစ္က ဂ်ယ္လီေတြကို ျဖစ္လို႔။ တုန္တုန္ တုန္တုန္နဲ႔...။ </div><br />ေအာက္ျပန္ေရာက္ေတာ့ အိမ္သာဆိုတာေတြ႔လို႔ ဝမ္းသာအားရ၊ ျမႇားျပထားတဲ့အတိုင္း ၾကည့္ေတာ့မွ ပန္းကန္လံုးကေလးနဲ႔ ကပခ်ီႏိူဆိုပါေရာလား၊ တမ်ိဳးပဲ...။ ေပါက္ေဖာ္ႀကီး အားကီးေနာက္လယ္....<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-O-Q98C0IboM/TonILgIZCLI/AAAAAAAACh4/7uqg7LA4pn4/s1600/IMG_1445.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="218" src="http://3.bp.blogspot.com/-O-Q98C0IboM/TonILgIZCLI/AAAAAAAACh4/7uqg7LA4pn4/s400/IMG_1445.JPG" width="400" /></a></div><br />အစီအစဥ္အရေတာ့ ဒါႀကီးတက္ၿပီးရင္ ေန႔လည္စာပဲ...အဟမ္းးး၊ ဆက္ပါဦးမယ္...:)<br /><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><br /><br /><div style="color: blue;"><a href="http://www.chinahighlights.com/" target="_blank">http://www.chinahighlights.<wbr></wbr>com/</a></div><div style="color: blue;"><a href="http://en.wikipedia.org/" target="_blank">http://en.wikipedia.org/</a></div><div style="color: blue;"><u>http://www.travelchinaguide.com/</u></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-3817932807921719127?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-3779849978459154852011-09-28T20:04:00.004+08:002011-09-28T20:15:02.963+08:00<div style="text-align: justify;">ဒီရက္ပိုင္းမွာ ေကအယ္လ္ ၂ရက္၊ တ႐ုတ္ျပည္ ၈ရက္ ေပါင္း ၁၀ရက္ ခရီးဆက္တိုက္သြားျဖစ္လိုက္ေတာ့ ဘေလာ့ဂ္နဲ႔ ေဝးသြားတယ္။ မသြားခင္တုန္းကလည္း လိုအပ္တာေတြ စီစဥ္ ဝယ္ျခမ္းရနဲ႔ ဘေလာ့ဂ္နဲ႔ေဝး ဆိုေတာ့ အေတာ္ၾကာ ေပ်ာက္သြားတယ္။ မျဖစ္မေန Scheduleနဲ႔ တင္ခဲ့တဲ့ ဧရာဝတီပို႔စ္အတိုေလး အေျပးအလႊားတင္ခဲ့တာပဲ ႐ိွတယ္။ ခု ျပန္လာပါၿပီ။ ပင္ပန္းေနေပမဲ့ စာေရးခ်င္ေနတာနဲ႔ ေရးလိုက္ တာ။&nbsp; ေကအယ္လ္ခရီးကေတာ့ စားေသာက္ ေစ်းဝယ္ေလာက္ပါပဲ။ အဲ...APTက လုပ္တဲ့ ဆံပင္မိတ္ကပ္ ႐ိႈးေလးတစ္ခုကို ၾကံဳတုန္း ဓါတ္ပံု႐ိုက္ခဲ့တာပဲ ႐ိွတယ္။ အဲဒါေလးေတာ့ ေနာက္မွ ၾကားျဖတ္တင္ပါ့မယ္။&nbsp; <br /><br />ခုေတာ့ တ႐ုတ္ျပည္ျပန္ အေတြ႔အၾကံဳေတြ ပူပူေႏြးေႏြး ေရးခ်င္ေသးတယ္။ အန္တီ-တ႐ုတ္ျပည္အုပ္စုေတြ ခဲနဲ႔လာထုမွာလည္း ေၾကာက္ရေသး။ သို႔ေသာ္ ကြၽန္မေရးခ်င္တာက ခရီးသြားအေတြ႔အၾကံဳအျပင္ သူတို႔ရဲ႕ ဒူးေအာ္ဒိုင္း-Do or Die စိတ္ဓါတ္ေလးေတြကို သေဘာက်မိတာေၾကာင့္ပါ။ ဘာကိုမွ မငဲ့ဘဲ ေငြရရင္ ဘာမဆိုလုပ္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ကိုေတာ့ မႀကိဳက္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ လူတန္းစား ၂ရပ္ ကြာဟခ်က္ေတြ ကေတာ့ ျမင္႐ံုနဲ႔ သိသာေစပါတယ္။<br /><br />ေတာေန တ႐ုတ္လူတန္းစားက အေပၚယံ ေအးခဲတဲ့ ႐ုပ္ရည္႐ိွတယ္။ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ေ႐ွ႕ ထားရင္း အိမ္ေ႐ွ႕နဲ႔ ေနာက္ေဖးလို ေအာ္ဟစ္ေျပာတတ္ၾကတယ္။ စိတ္ထဲက ႐ိွသလို ျပဳမူတတ္တယ္။ လမ္းေပၚမွာ ကိုယ့္ပုခံုးစြန္းကို တြန္းထိုးတိုက္သြားလို႔မ်ား ေဆာရီး တခြန္းၾကားရဖို႔ မေမွ်ာ္လင့္ပါနဲ႔။ သူတို႔က သတိေတာင္ ထားမိခ်င္မွ ထားမိလိမ့္မယ္။ အ႐ိုင္းဆန္သလိုလို ထင္ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါ သူတို႔ ေနတတ္သလို ေနတာပဲ ျဖစ္တယ္။&nbsp; ျမန္မာျပည္မွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးကို မေရာက္ဖူးတဲ့ ေတာ႐ြာေန လူေတြ ႐ိွေနသလိုေပါ့။ သူတို႔ဆီမွာလည္း တ႐ုတ္ျပည္မႀကီးရဲ႕ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြျဖစ္တဲ့ ေဘဂ်င္းတို႔၊ ႐ွန္႔ဟိုင္တို႔ကို မေရာက္ဖူးၾကေသးတဲ့ လူေတြ ႐ိွတယ္။<br /><br />ၿမိဳ႕ေန တ႐ုတ္ေတြကေတာ့ ပညာတတ္မ်ားတယ္။ ပိုၿပီး ယဥ္ေက်းဖြယ္ေသာ စကားကို ဆိုတတ္တယ္။ အဝတ္အစားကိုလည္း အခ်ိဳးတက် ဝတ္ဆင္တတ္တယ္။ ေတာေန တ႐ုတ္ေတြလို စတိုင္လ္ေဘာင္းဘီကို ရင္ဘတ္ေပၚတက္မဝတ္ဘူး ဆိုပါေတာ့။ သတိထားမိတာတစ္ခုက တ႐ုတ္မေလးေတြဟာ အဝတ္အစားကို သာ အလန္းစား ဝတ္စားထားတတ္ၾကေပမဲ့ မ်က္ႏွာကို မိတ္ကပ္မလူးဘဲ မ်က္ႏွာအေျပာင္နဲ႔ ေနတတ္ၾကတာ ပါပဲ။ <br /><br />ခရီးတစ္ခုအတြက္ လနဲ႔ခ်ီ ျပင္ဆင္တတ္တာမို႔ တ႐ုတ္ျပည္ခရီးအတြက္လည္း ခါတိုင္းလိုပဲ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ ခဲ့ပါတယ္။ ရာသီဥတုနဲ႔ သင့္ေလ်ာ္မဲ့ အဝတ္အထည္၊ လိုအပ္တဲ့ ေဆးဝါး၊ ေပါ့ပါးခိုင္ခန္႔တဲ့ (အသစ္မဟုတ္ဘဲ စီးေနက်) ဖိနပ္၊ ဦးထုပ္၊ ေနကာမ်က္မွန္၊ အစံုပါပဲ။ သြားမဲ့ေနရာေတြကို အင္တာနက္ထဲမွာ ႐ွာဖတ္ ရပါေသးတယ္။ ဒါေတာင္ ဒီက Travel Agent ေျပာသလို ေကာ္ဖီထုပ္၊ ေခါက္ဆဲြထုတ္၊ ခ်ီလီေဆာ့စ္ေတြအထိ အေသးစိတ္ ယူမသြား ခဲ့မိလို႔ ဟိုေရာက္မွ လြမ္းခ်င္သလိုလို ျဖစ္ရတယ္။ ကြၽန္မတို႔ေနခဲ့တာက Local 4Star Hotel မို႔လည္း ျဖစ္ႏိူင္ပါတယ္။ <br /><br />လမ္းေဘးစာလည္း ေတြ႔ကရာ မစားရဲဘူးကိုး။ ဘာဆီေတြ၊ ဘာအသားေတြနဲ႔ ခ်က္ထားမွန္းမွ မသိတာ။ အပ္က စလို႔ ဒံုးပ်ံအထိ အတုလုပ္ႏိူင္လြန္းၾကသူမ်ားမို႔ အစားအေသာက္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ နဲနဲေတာ့ စိုးရိမ္မိတာအမွန္ပါပဲ။ ေတာ္ၾကာ ဘဲသားအတုတို႔၊ ၾကက္ဥအတုတို႔ ဗိုက္ထဲသြင္းမိရင္ မခက္ပါလား။ ဂိုက္ကိုယ္တိုင္ကလည္း အျပင္စာေတြ မစားၾကဖို႔ သတိေပးထားပါရဲ႕။ သူတို႔ေကြၽးတဲ့ အစားအစာေတြနဲ႔ ကိုယ္က အဆင္မေျပတာ လည္း ျဖစ္ႏိူင္ပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br />မနက္စာမွာ ေကာ္ဖီမပါပါဘူး။ ေပါက္စီေကြၽးေပမဲ့ ခ်ီလီေဆာ့စ္မေပးပါဘူး။ အစားအေသာက္ ေၾကး မမ်ားဘူးလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထင္ထားခဲ့တာ ၃ရက္ေလာက္အၾကာမွာေတာ့ သူတို႔အစားအေသာက္အနံ႔ရရင္ပဲ ပ်ိဳ႕တက္လာပါေတာ့တယ္။ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ေလသြားပါတယ္။ မစားႏိူင္ပါဘူး။ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ ဟိုတယ္က မနက္စာေတြဟာ အဲဒီေလာက္ ကြၽန္မကို ဒုကၡေပးခဲ့တာ။ ကြၽန္မတို႔ အုပ္စုထဲက အေမွ်ာ္အျမင္ႀကီးသူတစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ<wbr></wbr>့ ညကတည္းက ေပါင္မုန္႔၊ ငွက္ေပ်ာသီး၊ ကြတ္ကီး အဲဒါေတြ ဝယ္ထားတတ္ပါတယ္။ International 4-Star Hotelဆိုရင္ေတာ့ မနက္စာ မဆိုးေလာက္ဘူး လို႔ ေတြးမိပါတယ္။ <br /><br />စတားဆိုလို႔ မႏွစ္က အီပို႔-Ipoh (Malaysia) ဘက္မွာ ျမန္မာဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကထိန္တစ္<wbr></wbr>ခု သြားခဲ့တာ သတိရမိပါေသးတယ္။ ျမန္မာေတြခ်ည္းပဲ ဘတ္စ္တစီးနဲ႔ သြားခဲ့တာပါ။ ကိုဧရာ မသီတာတို႔ မိသားစုႀကီး လည္းပါသေပါ့။ အဲဒီမွာ ဂိုက္က မေလး႐ွားတ႐ုတ္လူမ်ိဳးပါ။ အင္မတန္ေပ်ာ္႐ႊင္တတ္ၿပီး သေဘာေကာင္းပံုရပါတယ္။ ဟာသေတြ ေျပာၿပီးရင္ သူဘာသာပဲ ဟားဟ လို႔ ပီပီသသ အရင္ဆံုး ရယ္တတ္သူ။ သူရယ္တာၾကည့္ၿပီးမွ ကြၽန္မတို႔က လိုက္ရယ္ၾကရတာ။&nbsp; လမ္းမွာ ဟိုတယ္မေရာက္ခင္ ကားေပၚက လူေတြက ခုတည္းမဲ့ဟိုတယ္က စတားဘယ္ႏွစ္လံုးလဲ ေမးၾကပါေရာ။ သူက ဘယ္လိုျပန္ေျဖတယ္ မွတ္တုန္း။&nbsp; "If you open the window and see the sky, many many stars" တဲ့ေလ...ကြၽန္မတို႔မွာ ရယ္ၾကရေသးတယ္။ ခုလည္း မန္းနီး မန္းနီးစတား ျမင္ခ်င္ရင္ ျပဴတင္းေပါက္ ဖြင့္ၾကည့္ရမဲ့ပံုပါပဲ။ <br /><br />ဝယ္လာတဲ့ မုန္႔ေလးေတြပဲ အရင္ခ်ေကြၽးပါရေစ။ ဒါေတြကေတာ့ Tianjin-Food Street ဆိုင္ႀကီးေတြက ဝယ္ခဲ့တာမို႔ စိတ္ခ်ရပါတယ္။</div><br /><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-XuyG2ABsJbI/ToML2Z2EeOI/AAAAAAAACfo/dSMIYKegwt0/s1600/IMG_2388.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://3.bp.blogspot.com/-XuyG2ABsJbI/ToML2Z2EeOI/AAAAAAAACfo/dSMIYKegwt0/s400/IMG_2388.jpg" width="400" /></a></div><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္မွပဲ ေရာက္ခဲ့တဲ့ ေနရာေတြ၊ ႐ိုက္ခဲ့တဲ့ပံုေတြနဲ႔ အေသအခ်ာ ေရးတင္ပါမယ္။&nbsp; ခုေတာ့ အထုတ္ျဖည္ဖို႔ ေစာင့္ေနတဲ့ ေသတၱာ၂လံုးက ဧည့္ခန္းထဲ စန္႔စန္႔ႀကီးရယ္... </div><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-377984997845915485?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-73532374420938249242011-09-23T08:00:00.007+08:002011-09-23T08:00:05.761+08:00<div style="text-align: center;">ဧရာဝတီဟာ ကမာၻမွာ တစ္စင္းတည္း႐ိွတယ္....</div><div style="text-align: center;">ဘယ္ေလာက္ပဲ အက်ိဳးမ်ားေနပါေစ၊ အက်ိဳးအျမတ္ဆိုတဲ့ ႐ုပ္ဝတၳဳတန္ဘိုးထက္ သမိုင္းတန္ဘိုးကို ၾကည့္ရမွာ....</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-pzuPQrCqMlU/TndLaixj_pI/AAAAAAAACfg/sOR34s4ayhQ/s1600/Stop.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="350" src="http://3.bp.blogspot.com/-pzuPQrCqMlU/TndLaixj_pI/AAAAAAAACfg/sOR34s4ayhQ/s400/Stop.jpg" width="230" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">ဧရာဝတီဟာ ျမန္မာတို႔ရဲ႕ ျပယုဂ္....</div><div style="text-align: center;">ဧရာဝတီဟာ ျမန္မာတို႔ရဲ႕ ႏွလံုးသည္းပြတ္...</div><div style="text-align: center;">ဧရာဝတီဟာ ျမန္မာတို႔ရဲ႕ အသက္ေသြးေၾကာ...</div><div style="text-align: center;">ဧရာဝတီဟာ မ်ိဳးဆက္သစ္ ျမန္မာတို႔အတြက္ ဘိုးဘြားအေမြအႏွစ္...</div><div style="text-align: center;">ဧရာဝတီဟာ ျမန္မာဆိုတာ႐ိွသေ႐ြ႕ တည္႐ိွေနရမဲ့ သက္႐ိွသမိုင္းတစ္ေစာင္...</div><div style="text-align: center;">ေက်းဇူးျပဳ၍ ဧရာဝတီ ဆက္လက္႐ွင္သန္ခြင့္ေပးလိုက္ပါ....</div><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-7353237442093824924?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-46216721342871904302011-09-12T14:45:00.004+08:002011-09-12T15:02:06.882+08:00<div style="text-align: justify;">ကြၽန္မတို႔ ဇနီးေမာင္ႏံွမွာ သားသမီး မထြန္းကားတဲ့အတြက္ သူ႔ဘက္ကိုယ့္ဘက္ ႏွစ္ဖက္ေမာင္ႏွမေတြ က ေမြးလာတဲ့ တူ၊ တူမကေလးေတြအေပၚပဲ ခ်စ္ေနၾကရပါတယ္။&nbsp; တူ၊ တူမကေလးေတြ ဘယ္အ႐ြယ္ေတြ ေရာက္ကုန္ၾကၿပီလဲ၊ က်န္းမာရဲ႕လား၊ အစားေရာ အစံုစားရဲ႕လား၊ အရပ္ေရာ ထြက္လာၿပီလား၊ ဘယ္လိုစကားေလးေတြ စေျပာေနၿပီလဲ စသျဖင့္ ဖုန္းဆက္တိုင္း ေမးျဖစ္ေနေတာ့တာပါပဲ။ တခါတေလလည္း သူတို႔ေလးေတြ အိမ္မွာ႐ိွေနခ်ိန္ဆို တီတီတာတာ ခ်စ္ဖြယ္ရာအသံကေလးေတြကို ဖုန္းထဲကေန ၾကားရတတ္ျပန္ေသးတယ္။ <br /><br />အထူးသျဖင့္ေတာ့ ကြၽန္မ မွာေလ့႐ိွတာက ကေလးေတြကို မ႐ိုက္ဖို႔ပါပဲ။ ကြၽန္မငယ္ငယ္ကတည္းက (ကြၽန္မက ေမြးခ်င္း၆ေယာက္မွာ အႀကီးဆံုးပါ) ေမာင္ညီမေလးေတြကို မိဘေတြက ႐ိုက္တဲ့အခါ ေ႐ွ႕ကၾကားဝင္ခံၿပီး ဝင္ဆဲြေလ့႐ိွပါတယ္။ ကြၽန္မမ်က္ေစ့ေ႐ွ႕မွာ အ႐ိုက္ခံေနရတဲ့ ေမာင္ေလး၊ ညီမေလးေတြကို ကြၽန္မ မၾကည့္ရက္ခဲ့ပါဘူး။ သူတို႔က အ႐ိုက္ခံရလို႔ငို၊ ကြၽန္မလည္း ေဘးကေန ဝင္ဆဲြရင္း ငိုပါပဲ။ အဲသလိုမွ မရရင္ လမ္းထိပ္ သြားထြက္ထိုင္ၿပီး မ်က္ေစ့ေ႐ွ႕မွာ ေတြ႔ေနရတဲ့ ျဖတ္သြားေနတဲ့ ကားတဝီဝီေတြကို ေငးၾကည့္ေနတတ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကားေတြကို အာ႐ံုစိုက္ ၾကည့္ေနခဲ့တာလားဆိုေတာ့လည္း မဟုတ္ျပန္ပါဘူး။ မ်က္လံုးက မ်က္ရည္ေတြ စီးက်ေနတာကို မသုတ္ဘဲ ေနတာမို႔ ေဝဝါးေနခဲ့တာရယ္။ ကြၽန္မ အဲဒီအ႐ြယ္ ခပ္ငယ္ငယ္ထဲက ေတြးမိခဲ့တာက လူႀကီးေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ ေဒါသေတြကိုထြက္ေပါက္ေပးဖို႔၊ ဒါမွမဟုတ္ သူတို႔ျဖစ္ေစခ်င္သလို မျဖစ္ရေကာင္းလားရယ္လို႔ ဂ႐ုဏာေဒါသနဲ႔&nbsp; ကေလးေတြကို ႐ိုက္ႏွက္တာ ဆိုတာပါပဲ။ ဘာ့ေၾကာင့္ပဲျဖစ္ေစ ကေလးေတြကို ႐ိုက္ႏွက္တာကိုေတာ့ လံုးဝမႏွစ္သက္ခဲ့မိတာပါ။<br /><br />ကေလးတစ္ေယာက္ စာေမးပဲြက်လို႔၊ အမွတ္နည္းလို႔ အသံုးမက်တဲ့ကေလးလို႔ ေျပာတာကိုလည္း ဘယ္လိုမွ လက္မခံႏိူင္ပါဘူး။ အတန္းပညာတတ္မွ လူေတာ္ျဖစ္ရမွာလား၊ ကေလးေတြမွာ႐ိွတဲ့ တျခား ထူးခြၽန္ထက္ျမက္တာေလးေတြ&nbsp; ေလ့လာၿပီး ေျမေတာင္ေျမႇာက္ေပးရမွာက အဓိကမဟုတ္လားရယ္လို႔ ကြၽန္မအျမဲတမ္း ယံုၾကည္ထားတာကလဲြလို႔ ခ်က္က်လက္က် ႐ွင္းမျပတတ္ခဲ့ပါဘူး။ ဆရာကိုတာေရးတဲ့ ဉာဏ္မ်ားျခင္းဆိုတဲ့ စာအုပ္ကေလး ဖတ္မိတဲ့အခါမွာ ကြၽန္မေျပာခ်င္တာေတြကို စံနစ္တက်ေရးျပ ထားတာ ျဖစ္ေနတာမို႔ အေတာ္ေလး ႏွစ္သက္အားရမိခဲ့တယ္။ ဖတ္ေနရင္းကပဲ ဆရာ့အေရးအသားနဲ႔ ခံယူခ်က္ေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ ဖခင္ေကာင္း ဆန္သလဲဆိုတာ ေတြ႔လာရတယ္။ ကြၽန္မျဖင့္ စာတစ္အုပ္လံုးကို ျပံဳးျပံဳးႀကီး ဖတ္မိခဲ့ေတာ့တာပါပဲ။&nbsp; <br /><br />ဆရာေတြေရးတဲ့စာအုပ္ေတြကို ဘယ္တုန္းကမွ ရီျဗဴးမေရးခဲ့ဖူးေပမဲ့ <b> ဆရာကိုတာ</b>ရဲ႕ <b>ဉာဏ္မ်ားျခင္း</b>ဆိုတဲ့ ဒီစာအုပ္ေလးကိုေတာ့ မိဘတိုင္း ဖတ္သင့္တယ္လို႔ ယူဆမိတာမို႔ တစ္ခ်ိဳ႕အခ်က္အလက္ေလးေတြ ကို ေကာက္ႏႈတ္ေရးျပခ်င္ပါတယ္။ <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-M64N5lMxDZM/Tm2pY2U5JYI/AAAAAAAACfY/x1vYCZuPaRI/s1600/IMG_0721.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-M64N5lMxDZM/Tm2pY2U5JYI/AAAAAAAACfY/x1vYCZuPaRI/s400/IMG_0721.JPG" width="306" /></a></div><br />ဆရာကိုတာက ဉာဏ္မ်ားျခင္းရဲ႕ အဖြင့္မွာ ခုလို ဆိုခဲ့ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: blue;">ဉာဏ္မ်ားတယ္ဆိုရင္ မေကာင္းတဲ့ အဓိပၸါယ္လို႔ ယူဆႏိူင္တယ္။ အေတာ္ဉာဏ္မ်ားတဲ့လူဆိုရင္ အဲဒီလူဟာ ေကာက္တယ္၊ ပရိယာယ္ေဝဝုစ္႐ိွတယ္ စသည္ျဖင့္ အဓိပၸါယ္ေကာက္ၾကတယ္။</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">သာမန္အားျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔လို လူၿပိန္းေတြကေတာ့ ဉာဏ္ဆိုတာ လူတိုင္းလူတိုင္း အနည္းနဲ႔အမ်ား ပိုင္ဆိုင္ၾကတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ ေယဘူယ်အရည္အခ်င္းတစ္ခုလို႔ စဥ္းစားေလ့႐ိွတယ္။</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">ဒါေပမဲ့ ဆရာႀကီး ဟိုးဝဒ္ဂါဒနာက ဉာဏ္ဆိုတာ တစ္ခုတည္းေသာ ပစၥည္းဆိုတာမ်ိဳးကို စြန္႔လိုက္ၾကပါေတာ့တဲ့ဗ်ာ။ သူက အမ္အိုင္သီအိုရီဆိုတာ ဉာဏ္မ်ားစြာ (Multiple Intelligences) သီအိုရီရဲ႕ အတိုေကာက္ပါပဲ။ ဉာဏ္မ်ားတယ္ဆိုရင္ ေကာင္းသတဲ့ဗ်ား။</span><br /><br />ဟိုးဝဒ္ဂါဒနာရဲ႕ ဉာဏ္ေတြကို အမွတ္စဥ္ထိုးရရင္</div><div style="text-align: justify;"><br />၁) ဘာသာစကားဉာဏ္ (Linguistic intelligence)<br />၂) ေလာဂ်စ္-သခ်ၤာဉာဏ္ (Logical-mathematical intelligence)<br />၃) ဂီတဉာဏ္ (Musical intelligence)<br />၄) ကြက္လပ္ အကြာအေဝးဉာဏ္ (Spatial intelligence)<br />၅) ခႏၶာကိုယ္ လႈပ္႐ွားေ႐ြ႕လ်ားဉာဏ္ (Bodily-Kines thetic intelligence)<br />၆) လူအခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံေရးဉာဏ္ (Inter personal intelligence)<br />၇) လူအတြင္းၾကည့္ဉာဏ္ (Intra personal intelligence) နဲ႔<br />၈) သဘာဝဉာဏ္ (Natural intelligence) ရယ္လို႔ ဉာဏ္၈မ်ိဳး ခဲြျခားျပခဲ့ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: blue;">ကြၽန္ေတာ့္အေနနဲ႔ မႏွစ္က ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ဉာဏ္မ်ားစြာအေၾကာင္း၊ ဆယ္တန္းကို ဂုဏ္ထူးေျမာက္ျမားစြာနဲ႔ ေအာင္တဲ့ ေက်ာင္းသားမ်ား ကို ေျပာျပခဲ့ဖူးတယ္။ ေျပာတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ကေတာ့ မင္းတို႔ ေတာ္တာေတာ့ မွန္တယ္၊ မင္းတို႔က ဂုဏ္ထူး အမ်ားႀကီး ရတာကိုး၊ ဒါေပမဲ့ မင္းတို႔ဟာ မင္းတို႔ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္၊ ဘာသာစကား ကြၽမ္းကြၽမ္းက်င္က်င္ ေရးတတ္သားတတ္တဲ့ ဉာဏ္နဲ႔ ေလာဂ်စ္ သခ်ၤာဉာဏ္႐ိွရင္၊ ေက်ာင္း စာေမးပဲြဆိုတာမ်ိဳးက ေကာင္းေကာင္းေျဖႏိူင္တာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးလား၊ တျခားဉာဏ္ေတြ ႐ိွတဲ့ တျခားဉာဏ္ေတြေကာင္းတဲ့လူေတြလည္း အျပင္ေလာကႀကီးမွာ ႐ိွတယ္။ စာေမးပြဲေတြ အမ်ားႀကီးေအာင္တဲ့ အတန္းေတြအမ်ားႀကီးေအာင္တဲ့ ပါရဂူဘဲြ႔ရသူေတြ မႀကီးပြားေပမဲ့ ႀကီးပြားေအာင္ျမင္ေနတဲ့ စီးပြားေရးသမားေတြ ႐ိွတယ္။ သူတို႔ဟာ ေက်ာင္းစာသင္ဖို႔ လိုတဲ့ ဉာဏ္မေကာင္းေပမဲ့ ( ေက်ာင္းစာသင္ဖို႔ ဘာသာစကား ဉာဏ္၊ ေလာဂ်စ္-သခ်ၤာဉာဏ္ပဲ လိုတယ္) လူလူခ်င္းဆက္ဆံတဲ့ဉာဏ္ ေကာင္းတယ္။</span><br style="color: blue;" /><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">ဆရာတာ စာေရးတယ္ကြာ၊ ဆရာတာလို စာေရးဆရာမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ၾကည့္တတ္တဲ့ဉာဏ္ ႐ိွလို႔ ေရးႏိူင္တာပါပဲ။ မင္းတို႔တစ္ေတြ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ငါ ေတာ္လွၿပီဆိုၿပီး ဘဝင္မျမင့္ဖို႔နဲ႔ တျခားလူေတြရဲ႕ ေကာင္းကြက္ကို ၾကည့္တတ္ေစခ်င္လို႔၊ ဒီအျပင္ ငါ့မွာ ေက်ာင္းစာသင္ဖို႔ လိုအပ္တဲ့ ဉာဏ္စြမ္းအျပင္ တျခား ဘာဉာဏ္ေတြမ်ား ေကာင္းေနအံုးမလဲလို႔ သတိျပဳမိေစခ်င္တာနဲ႔ ဒီအမ္အိုင္သီအိုရီကို ေဆြးေႏြးရတာပါပဲလို႔ ႐ွင္းျပရတယ္။&nbsp;&nbsp; </span><br /><br />ကဲ ဒါေလာက္ဆိုရင္ျဖင့္ စာသင္ခန္းထဲမွာ သူမ်ားတန္းတူ မထူးခြၽန္ႏိူင္တဲ့ မိမိကေလးေတြရဲ႕ အျဖစ္ဟာ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတာ မိဘေတြ ရိပ္မိႏိူင္ေလာက္ၿပီ လို႔ ကြၽန္မယံုၾကည္ပါတယ္။ ဒါဟာ အားငယ္စရာ မဟုတ္ပါဘူး။ မိမိကေလးရဲ႕ တျခားဉာဏ္ရည္ကို အကဲခတ္ေလ့လာၿပီး ေရေလာင္းေပါင္းသင္ေပးဖို႔သာ လိုပါတယ္။<br /><br />ဉာဏ္မ်ားျခင္း စာအုပ္ေလးထဲမွာ ဆရာကိုတာေရးထားတာေတြက သူ႔ရဲ႕ လုမၺနီေက်ာင္းကေလး မွာ ျပဳလုပ္ေလ့႐ိွတဲ့ အလုပ္႐ံုေဆြးေႏြးပဲြေတြမွာ စိတ္ပညာဆရာ ေဒါက္တာသိန္းလြင္ရဲ႕ ပို႔ခ်ခ်က္ေတြထဲ ကေန သူနားလည္သလို ျပန္လည္ေရးသားထားတာလို႔ ဆရာက ဆိုပါတယ္။<br /><br />စာအုပ္ထဲမွာ ေခါင္းစဥ္ငယ္ေလးေတြ ၁၃ပိုင္း ခဲြထားပါတယ္။ အဲဒီထဲက တစ္ပိုင္းျဖစ္တဲ့ "မိေကာင္းဖေကာင္းျဖစ္ျခင္း အႏုပညာ"ဆိုတာမွာ မိဘ ၃မ်ိဳးခဲြျခားျပထားပါတယ္။ <br /><br />၁) အာဏာ႐ွင္ဆန္ဆန္ ျပဳမူတတ္ေသာ (ဝါ) ႏိူင္လိုမင္းထက္ျပဳတတ္ေသာ၊ အင္အားသံုးေသာ မိဘ<br />၂) အဆီးအတားမ႐ိွ မိဘ နဲ႔<br />၃) အားကိုးအားထားျပဳစရာ (စည္းကမ္းက်နေစသူ)မိဘ ေတြပါပဲ။ <br /><br />အဲဒီမွာ ဆရာကိုတာရဲ႕ စာႂကြင္းကေလးကလည္း ျပံဳးခ်င္စရာရယ္...<br /><br /><span style="color: blue;">စာႂကြင္း။ ။ "ကိုရင္တာက စာေတာ့ေရးတတ္ပါေပတယ္လို႔ ဒီစာကို ဖတ္ၿပီးတဲ့အခါ ကြၽန္ေတာ့္ဇနီးက ေျပာတယ္။ စာေတာ့ ေရးတတ္တယ္၊ ဒါေပမဲ့ အေဖေကာင္းျဖစ္ဖို႔ေတာ့ လိုေသးတယ္ လို႔ ေဝဖန္တဲ့ သေဘာပါပဲ။ ကိုရင္တာဟာ ႏိူင္လိုမင္းထက္ျပဳတဲ့ မိဘအမ်ိဳးအစားနဲ႔ အဆီးအတားမ႐ိွ မိဘအမ်ိဳးအစား ဒီႏွစ္ခုၾကားမွာ လမ္းသလားေနတဲ့ အဖပီတာႀကီးပါပဲ၊ အားကိုးအားထားစရာ အေဖႀကီးက ရာခိုင္ႏႈန္း နည္းေနတယ္၊ ႀကိဳးစားဦး ကိုရင္တာ"လို႔ ေျပာပါတယ္။</span><br /><div style="background-color: white; color: blue;"><span style="background-color: #cccccc;"></span></div><br />ၿပီးေတာ့ "သူငယ္ဥယ်ာဥ္ (၁)" ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ဆရာက သူ႔ရဲ႕ လုမၺနီကေလးေက်ာင္းရဲ႕ တစြန္းတစကို ဒီလို ဖြင့္လွစ္ျပခဲ့ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: blue;">လုမၺနီကေလးေက်ာင္းမွာလည္း ကေလးေလးေတြ ႐ိွတယ္။ ကေလးေတြဟာ အ႐ုပ္ေတြ ဆဲြရတာေပါ့။ လက္ေခ်ာင္းကေလးေတြ သန္ေအာင္လို႔တဲ့၊ ကေလးစိတ္ကူးေလးေတြကိုလည္း ပြင့္အာဖို႔တဲ့။ ကေလးေလးတစ္ေယာက္က ပံုေလးတစ္ပံု ဆြဲတယ္။ လိပ္ကေလး တစ္ေကာင္ပံုပါပဲ။ အဲဒီလိပ္ကေလးဟာ တိမ္ေတြထဲမွာ ေရာက္ေနတယ္။ သမီး လိပ္ကေလးဟာ လွလိုက္တာ၊ တိမ္ေတြေပၚမွာ လိပ္ကေလး ကစားေနတာလားလို႔ ဆရာမေဒၚနီလာက ေမးတယ္။ အဲဒါ နတ္သမီးလိပ္ ေလ။ ဒါေၾကာင့္ မိုးေပၚမွာ ေရာက္ေနတာလို႔ သမီးေလးက ျပန္ေျဖတယ္။ သမီးေလး စိတ္ကူး ဆန္းပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လည္း သူ႔လို စိတ္မကူးတတ္ဘူး။ ဆရာမ ေဒၚနီလာလည္း စိတ္မကူးတတ္ပါဘူး။ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ ဘာလုပ္လုပ္ သူ႔မွာ စိတ္ကူး႐ိွတယ္။ သူက အေသအခ်ာ လုပ္ေနတာ။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူ႔ဘာသာ စကားတတ္သေလာက္ ျပန္ေျပာတတ္တယ္။ </span><br /><div style="background-color: white; color: blue;"><span style="background-color: #cccccc;"></span></div><br />ကေလးေလးေတြ လုပ္တာကို မေကာင္းဘူး၊ မတူဘူး မေျပာအပ္ဘူး၊ ဘာေၾကာင့္ အဲသလို လုပ္တာပါလဲလို႔ ေမးရင္ သူက သူေျပာတတ္သလို စီကာ ပတ္ကံုး ျပန္ေျပာျပလိမ့္မယ္။ ၿပီးေတာ့ ကေလးဟာ ခ်ီးမြမ္းတာကို အလြန္ႀကိဳက္တာေပါ့ လို႔ ဆရာက ဆိုပါတယ္။<br /><br />"သူငယ္ဥယ်ာဥ္ (၄)"&nbsp; မွာေတာ့ <span style="background-color: white; color: blue;">စာသင္ခ်င္တယ္ ေျပာတာ ကေလးသဘာဝ မဟုတ္။ ကစားခ်င္ တယ္ ေျပာတာမွ ကေလးသဘာဝ၊ ကႀကီး ခေခြး ေရးတာ သူ႔အတြက္ ဘာမွ အဓိပၸါယ္ မ႐ိွ၊ သူ ဘယ္လုပ္ခ်င္မလဲ </span>လို႔ဆိုထားပါတယ္။ စာ စမေရးမီ ကေလးေတြအတြက္ လိုအပ္တဲ့ ကြၽမ္းက်င္မႈေတြ ကိုလည္း ေျပာျပထားပါေသးတယ္။<br /><br /><span style="color: blue;">စကၠဴဆုတ္တာ (စကၠဴတစ္႐ြက္ကို ႀကိဳက္သလို အဆုတ္အျဖဲခိုင္းတယ္၊ တျဖည္းျဖည္း ေသးေသးေလးထိ ဆုတ္တတ္၊ ျဖဲတတ္လာတယ္။ ကေလးရဲ႕ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြ သန္ေအာင္ က်င့္ေပးေနတာ ျဖစ္ပါတယ္) ႐ႊံ႕နဲ႔ ကစားခိုင္းတာ play dough ဆိုတာ ႐ိွတယ္။ သူကေတာ့ အေရာင္နဲ႔ေပါ့။ ႐ႊံ႕ပါပဲ။ အ႐ုပ္ကေလးေတြ ေလွ်ာက္လုပ္တယ္။ ဒါလဲ လက္သန္ေအာင္ က်င့္တာပါပဲ။ အေရာင္ျခယ္တယ္။ စကၠဴေပၚမွာ ကပ္တယ္၊ သဲနဲ႔ ေဆာ့တယ္။ လုမၺနီမွာေတာ့ မြန္တက္ဆိုရီ ကစားတဲ့ ပစၥည္းတစ္ခ်ိဳ႕႐ိွတယ္။ သစ္သားတူထုတာတို႔၊ သစ္သားတံုးေတြ စီတာတို႔၊ ႂကြက္သားငယ္ငယ္ေတြကို သန္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပး တာေတြပါ။</span><br style="color: blue;" /><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">Pre-writing skills အေတာ္မ်ားမ်ားရၿပီး လက္ေခ်ာင္းကေလးေတြ သန္လာေတာ့မွ ဝလံုး မဝိုင္းခင္ မ်ဥ္းေျဖာင့္ကေလးေတြ ဆဲြခိုင္း၊ အစက္ကေလးေတြ လိုက္ဆက္ခိုင္းေပါ့။&nbsp; တျဖည္းျဖည္း ပန္းပင္ေလးေတြ ႀကီးလာသလို စာေရးဖို႔ အဆင္သင့္ ျဖစ္လာမွ စာေရးဖို႔ လုပ္ပါတယ္။ ခေရယြန္နဲ႔ အေရာင္ျခယ္၊ ဆဲြခ်င္တာဆြဲ၊ မ်ဥ္းေျဖာင့္၊ မ်ဥ္းလဲ၊ မ်ဥ္းေစာင္း ေနာက္ၿပီးမွ မ်ဥ္းေကြးေပါ့။ မ်ဥ္းဆဲြတဲ့အခါ အေရာင္စံုေလးေတြနဲ႔ ဆဲြခိုင္းတာမို႔ အေရာင္လည္း မွတ္မိ၊ ကေလးေတြလည္း ေပ်ာ္ေစပါတယ္တဲ့။ ၿပီးမွ ဝလံုးေရးေစတာပါ။ အဲဒီမွာ&nbsp; ခ်က္ခ်င္း ဝလံုးေရးဖို႔ ကေလးေလးေတြအတြက္ ခက္ခဲလွတယ္ဆိုတာ မိဘေတြ သေဘာေပါက္ဖို႔ လိုပါတယ္။&nbsp; ေက်ာင္းမွာေတာ့ ကေလးသဘာဝကို မဆန္႔က်င္ေစလိုတဲ့အတြက္ ကစားေစတဲ့နည္း (Play way approach) နဲ႔ စာသင္တာမို႔ ကေလးေတြ ေပ်ာ္ၾကပါတယ္။ ၿငိမ္ၿငိမ္ကေလးထိုင္ၿပီး ေရးေနရတာဟာ ကေလးသဘာဝနဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနတာမို႔ပါလို႔ ဆရာတာက ဆိုထားပါတယ္။</span><br /><br />"သူငယ္ဥယ်ာဥ္ (၃)"&nbsp; မွာ စိတ္ပညာဆရာ ဦးသိန္းလြင္ ေျပာထားတာေလးဟာလည္း မိဘေတြ၊ ဆရာေတြ သတိျပဳရမဲ့ အခ်က္ပါပဲ။<br /><br /><span style="color: blue;">ကေလးေတြ စာဖတ္ခ်င္စိတ္႐ိွေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ဆိုေတာ့ ကေလးပံုေျပာစာအုပ္ တစ္အုပ္ဝယ္၊ ပံုေျပာပါ။ ေကာင္းတဲ့ေနရာ ေရာက္ရင္ ရပ္ထား။ ကေလးကို ဆက္စဥ္းစား ခိုင္းေပါ့။ ေနာက္ေန႔မွ ေျပာမယ္ေပါ့။ ကေလးဟာ သူ႔အလိုအေလ်ာက္ စဥ္းစားလိမ့္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ စာဖတ္စကေလးဟာ ႀကိဳးစားဖတ္ရင္ ဖတ္လိမ့္မယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /><div style="color: black;">သို႔ေသာ္ အဲသလို ႀကိဳးပမ္းလုပ္ေဆာင္ရတဲ့ ကိစၥေလးေတြမွာ အလွမ္းမမီတာမ်ိဳး မလုပ္ပါနဲ႔။ မမီတမီ မလွမ္းမကမ္းေလးေတြပဲ လုပ္ပါတဲ့။ အဲဒါကို သင္ယူမႈဆိုင္ရာပညာမွာ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈႏွင့္ ေလ်ာ္ညီေသာ ကိစၥမ်ား (<b>D</b>evelopmentally <b>A</b>ppropriate <b>T</b>asks-DAT)လို႔ ေခၚသတဲ့။ </div><br /><span style="color: blue;">ကေလးရဲ႕ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈက ၁က်ပ္ဖိုး႐ိွတယ္ ဆိုပါစို႔။ တစ္က်ပ္နဲ႔ ဆယ္ျပားဖိုး အလုပ္ေပးပါတဲ့။ တစ္က်ပ္နဲ႔ ျပားႏွစ္ဆယ္ဖိုး မေပးနဲ႔တဲ့။ တစ္က်ပ္ဖိုးလည္း မေပးပါနဲ႔တဲ့။ တစ္က်ပ္နဲ႔ ဆယ္ျပားအလုပ္ကို အေပါင္းတစ္ (+1 intervention)လံႈ႔ဆြမႈလို႔ေခၚပါတယ္။ တစ္က်ပ္ဖိုးပဲေပးလို႔ ကေလးအတြက္ လံႈ႔ဆြမႈမျဖစ္ရင္ ကေလးအဖို႔ ၿငီးေငြ႔သြားမွာပဲ။ လံႈ႔ဆြမႈလည္း ျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူးတဲ့။ ကေလးကို အထင္ႀကီးၿပီး သို႔မဟုတ္ မိဘက ေလာဘႀကီးၿပီး တစ္က်ပ္အျပင္ ျပား၂၀ဖိုး၊ ျပား၅၀ဖိုး ထပ္ေပါင္းေပးရင္လည္း ကေလး အေပၚ ဖိအား (Stress)မ်ားလိမ့္မယ္။ ေလာဘလည္း မႀကီးနဲ႔၊ အထင္လည္း မေသးနဲ႔တဲ့။</span><br /><br /><span style="color: blue;">အေပါင္းတစ္ လံႈ႔ဆြမႈလုပ္တတ္ဖို႔ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ အေပါင္းတစ္ လံႈ႔ဆြမႈဟုတ္ မဟုတ္ ေတာ္တဲ့ ဆရာေတြ၊ ကေလးတစ္ေယာက္ခ်င္းစီကို ဂ႐ုစိုက္ၾကည့္တဲ့၊ ကေလးကို စိတ္ဝင္စားတဲ့သူေတြပဲ သိမယ္။ ၿပီးေတာ့ ကေလးတစ္ေယာက္ခ်င္းမွာ ကိုယ္ပိုင္လကၡဏာ႐ိွတယ္။ ဘယ္သူနဲ႔မွ မတူတဲ့ သီးသန္႔သေဘာ႐ိွပါတယ္။ ကေလးရဲ႕ အားနည္းခ်က္၊ အားေကာင္းခ်က္ေတြကို ၾကည့္ၿပီး အားေကာင္းခ်က္ေပၚမွာ တည္ေဆာက္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အားနည္းခ်က္ကိုေတာ့ ခဏခဏ မေဖာ္ျပပါနဲ႔တဲ့။</span><br /><br />"မိဘ ဆရာပူးေပါင္း ကေလးပညာေကာင္း"ဆိုတာ အလကားေရးထားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ မိဘေတြ သိေစခ်င္ပါတယ္။ ဆရာေတြကိုလည္း သိေစခ်င္လို႔ ဆရာကိုတာရဲ႕ ဉာဏ္မ်ားျခင္း စာအုပ္ေလးထဲက ဆဲြယူ ထုတ္ႏႈတ္ ျပခဲ့တာပါ။ ျမန္မာျပည္မွာ အဲသလို ကေလးေက်ာင္းကေလးေတြ႐ိွတာ ကြၽန္မျဖင့္ ဝမ္းသာေၾကနပ္ မိသလို တည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္သူေတြကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ မဆံုးပါဘူး။ ကေလးေလးေတြကို သူတို႔ရဲ႕ စိတ္ကို နားလည္ၿပီး စံနစ္တက် ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးျခင္းဟာ အနာဂတ္ကို ပံုပန္းတက် ေဆးေရာင္ျခယ္ျခင္းျဖစ္တယ္ လို႔ ကြၽန္မ ယံုၾကည္မိပါတယ္။ လုမၺနီလိုမ်ိဳး အလားတူ တျခားကေလးေက်ာင္းေလးေတြ ႐ိွေကာင္း ႐ိွမွာပါ။ မ်ားေလ ေကာင္းေလပါပဲ။ <br /><br />ကေလးေတြရဲ႕ စိတ္၊ အေတြး၊ က်န္းမာေရး၊ သင္ယူမႈ စတာေတြကို နည္းမွန္လမ္းမွန္နဲ႔ သင္ၾကားပ်ိဳးေထာင္ေပးမဲ့၊ အနာဂတ္ရဲ႕ ေရာင္စံု ပန္းဖူးငံုကေလးေတြ ပိုးထိုးေလာက္ကိုက္ျခင္းမွ ကင္းေဝးေစမဲ့ လုမၺနီလို&nbsp; ဥယ်ာဥ္ေလးေတြ မ်ားစြာ ေပၚထြန္းလာေစဖို႔ပဲ ေမွ်ာ္လင့္မိပါရဲ႕။</div><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-4621672134287190430?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-71761714824360258222011-09-08T23:02:00.002+08:002011-09-08T23:06:59.978+08:00<div style="text-align: center;"><u>ေထြရာ-၁</u></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Dl6E1-t9sfE/TmjWWwJodqI/AAAAAAAACeI/8QukSjRUNc8/s1600/Ashok.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-Dl6E1-t9sfE/TmjWWwJodqI/AAAAAAAACeI/8QukSjRUNc8/s400/Ashok.jpg" width="379" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;">သီရိဓမၼာအာေသာကမင္းႀကီးရဲ႕ ပံုတူပန္းခ်ီကားပါ။ ၂၀၀၉ခုႏွစ္ ကြၽန္မ ဗုဒၶဂယာသြားခဲ့တုန္းက တည္းခဲ့တဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာ (အမွတ္မမွားဘူးဆိုရင္ေတာ့ ကုသိနာ႐ံုနားမွာပါ) ေတြ႔တဲ့ပံုကို ႐ိုက္ခဲ့တာပါ။ အာေသာကမင္းႀကီးဟာ သမိုင္းအတြက္ အင္မတန္ ေက်းဇူးျပဳခဲ့တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး၊ အထင္ကရေနရာေတြမွာ အာေသာကေက်ာက္တိုင္ေတြ စိုက္ထူမွတ္သားခဲ့တဲ့ မင္းႀကီးမဟုတ္ပါလား ႐ွင္။ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးစစနဲ႔ ဝင္းဦးလိုလို ခန္႔ခန္႔ျငားျငား အင္မတန္က်က္သေရ႐ိွတဲ့ ဥပဓိ႐ုပ္ပိုင္႐ွင္...။ မျမင္ဖူးသူမ်ားအတြက္ အမွတ္တရေပါ့....&nbsp; </div><br /><div style="text-align: center;"><u>ေထြရာ-၂</u></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-idlswFf_wwk/TmjWj1_ofsI/AAAAAAAACeQ/SozOcKUIaEw/s1600/IMG_0716.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://2.bp.blogspot.com/-idlswFf_wwk/TmjWj1_ofsI/AAAAAAAACeQ/SozOcKUIaEw/s400/IMG_0716.JPG" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;">ညီမ <a href="http://coralnyo.blogspot.com/">မိုးေငြ႔</a> အတြက္ စီးဖု (ငါးနဲ႔ ပုဇြန္)တုမ္ယန္း ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ေလးပါ။&nbsp; ကြၽန္မက သူေခါက္ဆြဲျပဳတ္ေသာက္ခ်င္ တယ္ ေျပာလာေတာ့ "အိုေခ သိတ္ရတာေပါ့ လုပ္ေပးမယ္"ဆိုၿပီး အလုပ္ေတြ မ်ားေနခဲ့လိုက္တာ။ နားလန္ထကာစ သူ႔ခမ်ာ ဂူဂယ္လ္ကေန စားခ်င္တာေလးေတြ ဟိုဟာဆဲြစား၊ ဒီဟာဆဲြစားနဲ႔...။ ရင္ေအးေအာင္ ဆန္ေခါက္ဆြဲေလးနဲ႔ ျပဳတ္ထားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ပုဇြန္အစစ္မွန္း သိသာေအာင္ ပုဇြန္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးေတြကို မညႇပ္ဘဲထည့္ပစ္လိုက္တယ္။ အေပၚက ႏႈတ္ခမ္းေမႊးနဲ႔ ဘယ္ဒင္းက ပိုခန္႔သတုန္း...မေတြးၾကပါနဲ႔လို႔....(အဟမ္းးး)</div><br /><div style="text-align: center;"><u>ေထြရာ-၃</u></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-fxet1L4-6NU/TmjXCUZVMzI/AAAAAAAACeY/DchSsOrCcb8/s1600/IMG_0692.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://1.bp.blogspot.com/-fxet1L4-6NU/TmjXCUZVMzI/AAAAAAAACeY/DchSsOrCcb8/s400/IMG_0692.JPG" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;">ဒါကေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဆန္းေဒးက ဒီမွာလာျပတဲ့ ျမန္မာ႐ုပ္႐ွင္သြားၾကည့္ခဲ့တုန္းကပါ။ သ႐ုပ္ေဆာင္ေတြက ေျပတီဦး၊ စိုင္းစိုင္းနဲ႔ သက္မြန္ျမင့္တို႔ပါ။ လူေတြမ်ား ႐ုပ္႐ွင္ထက္ မင္းလမ္း မုန္႔တီစားဖို႔ကို ပိုစိတ္ဝင္စားၾကတယ္။ စီေနတဲ့အတန္းအ႐ွည္ႀကီးေနာက္မွာ ဝင္တန္းစီရင္း ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ ကြၽန္မတို႔ေ႐ွ႕ေရာက္မွ မုန္႔တီဖတ္ကုန္သြားၿပီး ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ ေ႐ွ႕ကအကိုေတာ္ ဝယ္ထားတဲ့ ထဲက ႏွစ္ပြဲ ျပန္မွ်ေပးလို႔ စားခဲ့ရပါတယ္။ ဗႏၶဳလဦးထုတ္တို႔၊ မ်က္ႏွာဖံုး၊ ဆီးေပါင္း၊ အခ်ဥ္ထုတ္၊ ကြာေစ့၊ ေနၾကာေစ့တို႔လည္း ေရာင္းတယ္။ ႐ြာမွာလိုပဲ။ မတူတာဆိုလို႔ အမိႉက္ေတြ ႐ံုထဲခ်လို႔မရတာေလး တစ္ခုပဲ...</div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-GP6IBvYl9rg/TmjXLcEcmRI/AAAAAAAACeg/CqxcVavwC-4/s1600/IMG_0694.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-GP6IBvYl9rg/TmjXLcEcmRI/AAAAAAAACeg/CqxcVavwC-4/s400/IMG_0694.JPG" width="240" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-lHcP6OJAt2Q/TmjXeCM0wnI/AAAAAAAACew/bCbTCk3LHy4/s1600/IMG_0700.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://3.bp.blogspot.com/-lHcP6OJAt2Q/TmjXeCM0wnI/AAAAAAAACew/bCbTCk3LHy4/s400/IMG_0700.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-U0j-l0JOze4/TmjXhyCja9I/AAAAAAAACe4/S4fGO4u4Jto/s1600/IMG_0698.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://1.bp.blogspot.com/-U0j-l0JOze4/TmjXhyCja9I/AAAAAAAACe4/S4fGO4u4Jto/s400/IMG_0698.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-hp_8sA2H5nw/TmjXnq43XlI/AAAAAAAACfA/uJHxaPC0Ojk/s1600/IMG_0709.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="260" src="http://4.bp.blogspot.com/-hp_8sA2H5nw/TmjXnq43XlI/AAAAAAAACfA/uJHxaPC0Ojk/s400/IMG_0709.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-gpemzsZXq5k/TmjXrmjw5KI/AAAAAAAACfI/aHuoQm03OS0/s1600/IMG_0710.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-gpemzsZXq5k/TmjXrmjw5KI/AAAAAAAACfI/aHuoQm03OS0/s400/IMG_0710.JPG" width="267" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-4gUzFwcE40I/TmjXTKn1kLI/AAAAAAAACeo/YR4yEYxGSqw/s1600/IMG_0706.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://4.bp.blogspot.com/-4gUzFwcE40I/TmjXTKn1kLI/AAAAAAAACeo/YR4yEYxGSqw/s400/IMG_0706.JPG" width="400" /></a></div><br /></div><div style="text-align: justify;">ဆရာမပုညခင္ရဲ႕ ဝတၳဳကို "အာဒံရယ္၊ ဧဝရယ္၊ ဒႆရယ္"ဆိုၿပီး ျပန္႐ိုက္ထားတာပါ။ ၾကည့္ေပ်ာ္တဲ့ လူငယ္ႀကိဳက္ အခ်စ္ကားေလးပါ။ လူမငယ္ေတာ့တဲ့ မခ်စ္ၾကည္ေအးလည္း ႀကိဳက္ပါတယ္။ စိုင္းစိုင္းေလးေတာင္ အိမ္ေခၚထမင္းေကြၽးဖို႔ စဥ္းစားမိေသးတယ္။ မအားႏိူင္လြန္းလို႔သာ စိတ္ေလွ်ာ့ လိုက္ရတယ္။ ခုတစ္ေလာ အျမဲတမ္း႐ိုက္ျဖစ္ေနတဲ့ကားက " စီေကေအရယ္၊ အိမ္ကလူႀကီးရယ္၊ ဘေလာဂ့္ရယ္"....တဲ့။ ႐ံုတင္ရင္ လာအားေပးၾကဦးေနာ္...:)</div><br /><div style="text-align: center;"><u>ေထြရာ-၄</u></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-rMeK-MzVcOQ/TmjX2tQoD6I/AAAAAAAACfQ/OW3one2thRY/s1600/IMG_0647.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://1.bp.blogspot.com/-rMeK-MzVcOQ/TmjX2tQoD6I/AAAAAAAACfQ/OW3one2thRY/s400/IMG_0647.JPG" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;">ဒါက <a href="http://www.auntytint21183.net/">အန္တီတင့္ဘေလာဂ့္</a>မွာေတြ႔လို႔ စမ္းထိုးၾကည့္တာ။ ေ႐ႊၾကည္ဆႏြင္းမကင္း...။ ပါဝင္တဲ့ ပစၥည္းေတြၾကည့္ၿပီးလိုက္ထိုးတာ အခ်ိဳးမသိေတာ့ နဲနဲေပ်ာ့သြားေရာ၊ လီွးလို႔ မေကာင္းဘူးေပါ့။ အရသာကေတာ့ မိုက္တယ္။ ဒါနဲ႔ ေနာက္တစ္ခါ အပိုင္ပဲဆိုၿပီး ႏြားႏိူ႔နဲနဲေလွ်ာ့ထည့္ၿပီး ထိုးလိုက္တာ မာသြားျပန္ပါေရာလား။ ဓါးနဲ႔လီွးတိုင္း ဖြာထြက္ကုန္တာ။ ေ႐ႊၾကည္&nbsp; ေ႐ႊၾကည္... ဒီဘဝအတြက္ေတာ့ ကိုယ္နဲ႔မင္းနဲ႔ ကီးေတြလဲြေနပါလားကြာ...။</div><br /><div style="text-align: justify;">ေတာ္ပါေသးရဲ႕ အိမ္ကလူႀကီးက အားေပးတတ္႐ွာေပလို႔...။ "ဟာ ထူးဆန္းတယ္ကြာ၊ ငါ့မိန္းမ ဆႏြင္းမကင္းထိုးတာ ငါးသေလာက္ဥေတြ ျဖစ္သြားတယ္ကြာ"...တဲ့။ ကေတာက္ !!!!</div><br /><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" style="background: transparent; border: 0 !important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-7176171482436025822?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>ခ်စ္ၾကည္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/07578068455660998805noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-5505252526576456431.post-37979195746426120692011-09-02T22:58:00.008+08:002011-09-03T18:50:16.444+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Vgky2S9dk_o/TmDvDLOT8dI/AAAAAAAACd4/SPHP5kQmH1U/s1600/If%2BI%2Bdie.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="400" width="267" src="http://2.bp.blogspot.com/-Vgky2S9dk_o/TmDvDLOT8dI/AAAAAAAACd4/SPHP5kQmH1U/s400/If%2BI%2Bdie.jpg" /></a></div><br />ကြၽန္မ မ႐ိွေတာ့တဲ့အခါ စိတ္လက္ခ်မ္းသာစြာ ေနရစ္ခဲ့ၾကပါ....<br /><br />ေသခ်ာေပါက္ ကြၽန္မ သြားရေတာ့မယ္။ ဘယ္ကို သြားရမွာလဲ၊ ဘယ္ကို ေရာက္မလဲ၊<br />အဲဒီမွာ ဘာေတြမ်ား ႐ိွေနမလဲ၊ ၿပီးေတာ့ ဘယ္သူေတြမ်ား ႐ိွေနေလမလဲ.... <br />ကြၽန္မရဲ႕ လာျခင္းကိုေရာ သူတို႔က ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ဆီးႀကိဳၾကပါ့မလား...<br /><br />ခ်စ္ျခင္း၊ မုန္းျခင္းေတြ ႐ိွခဲ့တယ္။ တမ္းတျခင္း၊ ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းေတြ ႐ိွခဲ့တယ္....<br />ေမတၱာ၊ မုဒိတာေတြ ထားခဲ့သလို ဣႆာ၊ မစၦရိယေတြလည္း ပြားခဲ့တယ္....<br />ခ်ီးမြမ္းျခင္းေတြ ရ႐ိွခဲ့သလို ကဲ့ရဲ႕ျခင္းေတြလည္း ဝန္းရံလို႔....<br />သမုဒယထံုးဖြဲ႔မႈေတြနဲ႔ အၿပိဳၿပိဳ အလဲလဲ...<br />ပုထုဇဥ္ဆိုတဲ့ အ႐ူးလက္မွတ္ဟာ အမွားရဲရဲေတြအတြက္ တရားဝင္ခြင့္ျပဳမိန္႔မ်ားလား....<br /><br />အျမင့္ဆံုး မိုးတိမ္၊ အနက္ဆံုး သမုဒၵရာၾကမ္းျပင္...၊ ဒီထက္ ပိုမလား...<br />ဘဝမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားခဲ့ပါေစ။ အထိနာနာ နိမ့္ပါးက်႐ံႉးခဲ့ပါေစ....<br />အားလံုး ထားခဲ့ရေတာ့မွာ....။ ဘာတဲ့ သမိုင္း ဟုတ္လား... <br />သမိုင္းတိုင္းဟာ မွန္ကန္မႈေတြနဲ႔ သစၥာ႐ိွေနခဲ့ၾကလို႔လား...သြားစမ္းပါ...<br />ဘယ္ေတာ့မွ ႏြံမနစ္ဘူး ပတၱျမားအမွန္သာ ျဖစ္ပါေစတဲ့....<br />အင္း ဆက္ေျပာပါေလ၊ ကြၽန္မ စိတ္ဝင္စားပါတယ္...<br />႐ွင္ သိထားဖို႔က ကြၽန္မမွာ အခ်ိန္ေတြ နဲပါးလြန္းလွၿပီ....<br />ထားခဲ့ရမဲ့ အရာေတြထက္ ဘာေတြယူသြားႏိူင္မလဲဆိုတာက <br />ကြၽန္မအတြက္ ပိုအေရးမႀကီးဘူးလား႐ွင္...<br />ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ ေရာက္ေနတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္ေလ....<br /><br />ကြၽန္မ မ႐ိွေတာ့တဲ့အခါ စိတ္လက္ခ်မ္းသာစြာ ေနရစ္ခဲ့ၾကပါ....<br /><br />ေနစမ္းပါဦး၊ ခဏကေလး...<br />ကြၽန္မ ဘာေတြမ်ား ေကာင္းတာ လုပ္ခဲ့သလဲ...<br />လူေတြအတြက္၊ လူ႔ပတ္ဝန္းက်င္အတြက္၊ ကြၽန္မကို ခ်စ္ေသာသူ...<br />ကြၽန္မက ခ်စ္ေသာသူေတြအတြက္...<br />အင္း...အနဲဆံုးေတာ့ ကိုယ္တိုင္အတြက္...&nbsp; <br />အို...ကြၽန္မေခါင္းေတြ ဖ်စ္ညွစ္ဆုပ္ေခ်ခံလိုက္ရသလိုပဲ...<br />အားလံုး ထားခဲ့ရမယ္၊ ဒါေပမဲ့....<br />အေကာင္း အဆိုးဆိုတဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ဝင္ပတ္သက္ခဲ့ဖူးသမွ်အတြက္<br />တူညီတဲ့ အက်ိဳးတရားေတြ...ဟုတ္တာေပါ့...<br />အဲဒါေတြက ကြၽန္မနဲ႔အတူ အရိပ္လို ကပ္လိုက္ေနေတာ့မွာ....<br /><br />ရဲရင့္ဖို႔ေတာ့ လိုမယ္။ အမွန္ကို လက္ခံႏိူင္ရမယ္။ အဲလိုမွမဟုတ္ရင္ ဥခြံေလးထဲမွာပဲ ေနရစ္ခဲ့....<br />ကြၽန္မကေတာ့ ခ်ိဳ(ဂ်ိဳ)ခ်က္ မကင္းႏိူင္ခဲ့တဲ့သူ....<br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြၽန္မ ေၾကနပ္တယ္၊ ကြၽန္မ အခု သြားရေတာ့မယ္....<br /><br />ကြၽန္မ မ႐ိွေတာ့တဲ့အခါ စိတ္လက္ခ်မ္းသာစြာ ေနရစ္ခဲ့ၾကပါ....<br /><br />ဘယ္သူေျပာလဲ ျဖည္းျဖည္းၿငိမ့္ၿငိမ့္ေလးလို႔...<br />စည္းေႏွာင္ပိတ္ၾကပ္ေနတဲ့ၾကားမွာ....<br />အားအင္ေတြ ခ်ိနဲ႔ေနတဲ့ၾကားမွာ<br />တခ်က္ခ်က္သြားေနတဲ့ နာရီလက္တံေတြၾကားမွာ...<br />တဖ်တ္ဖ်တ္ထင္ဟပ္ေနတဲ့ နမိတ္ပံုေတြၾကားမွာ....<br />ပင္ပန္းလြန္းလိုက္တာ...၊ အဲဒီ အခိုက္အတန္႔ကေလး....<br />စိတ္ေတြဟာ ခ်ည္တိုင္ကေန ႐ုန္းကန္တြန္းထိုးလို႔....၊ ေမာလွပါၿပီ....<br />လႊတ္ခ်ခဲ့လိုက္...ကြၽန္မ သြားပါရေစေတာ့၊ လႊတ္ခ်ပစ္ခဲ့လိုက္ပါကြယ္....<br /><br />အားလံုးပဲ ကြၽန္မ မ႐ိွေတာ့တဲ့အခါ စိတ္လက္ခ်မ္းသာစြာ ေနရစ္ခဲ့ၾကပါ....<br /><br />တျဖည္းျဖည္း တလြင့္လြင့္နဲ႔&nbsp; ေပါ့ပါးလာလိုက္တာ....<br />သြားရမဲ့လမ္းအတိုင္း ဦးတည္မိတယ္ ဆိုရင္ပဲ....<br />စမ္းေရစီးသံသဲ့သဲ့လိုလို.....ေတာင္ကမ္းပါးယံေတြ တဖဲြဖဲြ ၿပိဳက်လာသံလိုလို...<br />ေက်ာက္စက္ေရေအးေအး တစ္ေပါက္ခ်င္း က်ေနသံလိုလို....<br />ေျခသံတိုးဖြဖြေလး အေျပးလိုက္လာသလိုလို.....<br />ဆံႏြယ္ေတြ ဝဲကနဲျဖာအက်မွာ ညာဘက္ပါးျပင္ေလး ေႏြးကနဲ...<br />စိုစြတ္မႈေတြနဲ႔ အနမ္းတစ္ခုမ်ားလား...<br /><br />ဟင့္အင္း...၊ စိတ္တင္းထားမွေပါ့...မငိုလိုက္ပါနဲ႔ေနာ္...တဆိတ္ေလာက္႐ွင္....<br /><br />ခ်စ္ခင္သူေတြရဲ႕ မ်က္ရည္တစ္စက္၊ ႐ိႉက္သံတစ္ခ်က္ဟာ....<br />ကြၽန္မရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြကို ပိုးႀကိဳးမွ်င္ကေလးနဲ႔ တံု႔ကနဲ တံု႔ကနဲ ဆြဲငင္ရစ္ပတ္ေနသလိုရယ္....<br />ေႏွာင္တြယ္မႈ သံေယာဇဥ္ေတြအားလံုးကို ေျဖေလွ်ာ့ထားရစ္လို႔&nbsp; ကြၽန္မ သြားရေတာ့မယ္....<br /><br />ထပ္ေျပာမယ္...ကြၽန္မ မ႐ိွေတာ့တဲ့အခါ စိတ္လက္ခ်မ္းသာစြာ ေနရစ္ခဲ့ၾကပါ....<br /><br />ကြၽန္မမ်က္ႏွာေပၚ စီးမိုးၾကည့္ေနၾကတဲ့ မ်က္ႏွာေတြ၊ စာနာစိတ္ကဲေနတဲ့ မ်က္ဝန္းေတြ...<br />ယပ္ေတာင္တဖ်တ္ဖ်တ္ခပ္လို႔.... အစစ္ေတြလား...၊ အတုေတြလား....သြားစမ္းပါ...<br />ခ်န္ထားရစ္ခဲ့ရတဲ့ အရာေတြအတြက္ ကြၽန္မ ရင္နာေနဖို႔မွ မလိုအပ္တာဘဲ...<br />တစ္ခုေတာ့ ေျပာခဲ့ပါရေစ...ဒီမယ္...ေသမင္းကို ႐ွင္တို႔ ခ်စ္တတ္ၾကပါ...<br />႐ွင္တို႔ေမွ်ာ္လင့္ထားသလို ေအာ္ဂလီဆန္ခ်င္စရာ၊ ပ်ိဳ႕အန္ခ်င္စရာေတြ သူ႔မွာ ႐ိွမေနဘူး...<br />႐ွင္သန္ျခင္းကမွ ႐ႈပ္ေထြးေပြလီႏိူင္ေသးတယ္...<br />မ်က္ႏွာႀကီးငယ္ လိုက္ေသးတယ္...ေငြေၾကးဘက္ လုိက္ေသးတယ္...<br /><br />႐ွင္တို႔ ေသျခင္းတရားကို ခ်စ္တတ္ၾကပါ။ ေန႔တိုင္း သူ႔အေၾကာင္းေတြးပါ...<br />အဲဒါဟာ မဂၤလာအစစ္...<br />"ငါသည္ မုခ်ေသရမည္၊ အခ်ိန္ပိုင္းသာ လိုေတာ့သည္" တဲ့....<br />တကယ္ဆို ေမြးဖြားျခင္းက ေသဆံုးခဲ့ၿပီးသား....<br />ကြၽန္မတို႔အားလံုး ေမြးဖြားၿပီးကတည္းက ေသျခင္းတရားနဲ႔ အနီးကပ္ဆံုးမွာ...<br />သံသရာက မလြတ္ေသးသေ႐ြ႕ေတာ့...<br />"ေသဆံုးျခင္းဟာ ဘဝရဲ႕အဆံုး မဟုတ္ဘူး၊ အသစ္ျဖစ္တည္မႈတစ္ခုရဲ႕ အစသာျဖစ္တယ္...."<br /><br />ကြၽန္မ မ႐ိွေတာ့တဲ့အခါ စိတ္လက္ခ်မ္းသာစြာ ေနရစ္ခဲ့ၾကပါ....<br /><br />ကြၽန္မ မ႐ိွေတာ့တဲ့အခါ...<br />အဲဒီေန႔မွာ ျခံထဲက စံပါယ္႐ံုကေလးလည္း ပြင့္ျမဲတိုင္း ပြင့္၊ ေမႊးၿမဲတိုင္း ေမႊးလို႔....<br /><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/85768/chitkyi/8dddf79befdd647867f620b77a5572c3.png" border="0" style="border: 0 !important; background: transparent;" /></a><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5505252526576456431-3797919574642612069?l=www.chitkyiaye.com' alt='' /></div>