Monday, February 25, 2013

ျမန္မာ့ဂႏ ၳဝင္ဂီတမိခင္ႀကီး အန္တီမာမာေအးႏွင့္ ဂီတပေဒသာပြဲ




မာ မာ ေ အ း ဆိုတာ...ဘယ္သူလဲ...ဆိုသည့္ စင္ကာပူေနျမန္မာလူငယ္ေလးမ်ားသို႕....။

၂၀၀၀ ခုႏွစ္ခန္႕က ရန္ကုန္ ျမိဳ႕မေက်ာင္းလမ္းအမ်ိဳးသားဇာတ္ရံုမွာ ဂႏၳ၀င္ေတးမ်ားသီဆိုေဖ်ာ္ေျဖပြဲတြင္ စႏၵရားလွထြဋ္က အိပ္မေပ်ာ္ေသာ ညမ်ားသီခ်င္း စတင္သီဆိုေသာအခါ က်ေနာ့္ေဘးတြင္ထိုင္ေနေသာ က်ေနာ့္ထက္နည္းနည္းၾကီးေသာ အမၾကီး၏ သမီးျဖစ္ဟန္တူသည့္ အသက္ ၂၀ေက်ာ္အရြယ္ ကေလးမက တိုးတိုးေျပာလိုက္သည္။ (ေမေမ...အဲဒီ ဦးေလးၾကီးက ေဟမာေန၀င္းသီခ်င္းကို ျပန္ဆိုေနတာပဲ )တဲ့။ အေမက ျပန္လည္ေငါက္ငန္းကာ ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း ရွင္းျပေနသည္ကိုၾကား လိုက္ရသည္။ ထိုမိခင္မ်ိဳးကို ခ်ီးက်ဴး ေက်းဇူးတင္မိပါသည္။ သမီးက (ဒါဆို မ်ိဳးေက်ာ့ျမိဳင္ဆိုတဲ့ ရက္ပ္သီခ်င္းထဲက စဥ္းစားကာ ေနရဦးမယ္ဆိုတဲ့ အန္တီၾကီးေပါ့ )ဟု ျပန္ေျပာကာ ေစ်းတည့္သြားသံကိုလည္း အျပီးသတ္ ၾကားရသည္။ ဒါေတာင္လြန္ခဲ့ေသာ ၁၃ ႏွစ္က ျမန္မာ့ဂီတကို ႏွစ္သက္လိုက္စားလွပါေသာ က်ေနာ္၏ အသက္ ၂၀အရြယ္ က်ေနာ့္သမီးသည္ပင္လွ်င္ ျပီးခဲ့ေသာ မၾကာေသးမီႏွစ္မ်ားက(လာခ်င္ရင္အနီးေလး) သီခ်င္းကို ရန္ကုန္ကလာေသာ စတိတ္ရွိဳးဗီြစီဒီတခုမွာ စၾကားဖူးကာ အယ္ဆိုင္းဇီ၏ အသံ၀ဲ၀ဲ ဆတ္ေတာက္ေတာက္ဆိုဟန္ကို ႏွစ္ျခိဳက္ေနပံုရသျဖင့္ မာမာေအး၏မူရင္းကို ရွာေဖြဖြင့္ျပရသည္။ ထိုနည္းတူ ရွင္ဖုန္းႏွင့္ ဂေရဟမ္၏ စတီရီယုိစတိုင္လ္ (ဆည္းဆာ)ေဟာ့ေရွာ့ စံုတြဲေတးကိုလည္း မာမာေအး၏မူရင္း ဖြင့္ကာ ႏွိဳင္းယွဥ္ခံစား ခိုင္းရသည္။ 

မူရင္းမ်ားကို ဖြင့္ျပေတာ့ မိန္းကေလးက စရမွာလား၊ ေရာင္ေနာက္ဆံထံုးပါ၊ ခ်စ္အဓိပၸါယ္၊ သီတာေရစင္၊ အရိပ္ပမာ၊ ယံုရခက္ခက္၊ စဥ္းစားရဦးမယ္၊ မဆံုဆည္းေလေသာ အခ်စ္မ်ား၊ ေမာင္ေပါက္က်ိဳင္းလိုလူစား၊ စိန္နားကပ္ၾကီးပန္ရမလို၊ ခ်စ္ေသာ ေမာင္ေမာင္ အစရွိေသာ မ်ားလွသည့္သီခ်င္းမ်ား ကိုနားေထာင္ျပီးေနာက္ ထိုေခတ္က မာမာေအး၏ (သံစဥ္ကျမန္မာပဲ ဆန္ဆန္ ဗိုလ္ပဲဆန္ဆန္ ျမဴးျမဴး ေအးေအး လြမ္းလြမ္း) ပညာပါလွေသာ အႏုပညာေျမာက္လွေသာ အဆိုႏွင့္ ထူးျခားၾသဇာ ျပည့္စံု သည့္အသံ ပရိယာယ္တို႕ကို မခ်ီးက်ဴးမႏွစ္ျခိဳက္ပဲ မေနနိုင္ျဖစ္သြားရ သည္။ ေရဗက္ကာ၀င္း၏ (အခ်စ္ဆံုးမို႕ေျပာျပခ်င္ပါတယ္) စတီရီယိုစတိုင္လ္ မာေရ ေၾကာေရ ဆိုဟန္ကိုလည္း ခ်ိဳသာႏြဲ႕ေျပာင္းလွေသာ မူရင္းတကၠသိုလ္လဲ့လဲ့၏ (၁၉၈၀-၉၀၀န္းက်င္) ေရဒီယိုဓါတ္ျပားေ တးႏွင့္ ႏွိဳင္းယွဥ္ ဖြင့္ျပလိုေပမဲ့ ရွာရခက္ခဲသျဖင့္ လက္ေလ်ာ့ထားရသည္။

တခါက စင္ကာပူ မဂၤလာေဆာင္တခုမွာ က်ေနာ့္ကို အခန္းအနားမွဴး လုပ္ဖို႕အကူအညီေတာင္းေတာ့ ျမန္မာလိုလည္း ပြဲထြက္မည္ျဖစ္၍ က်ေနာ္က မာမာေအး၏ အခါေတာ္ သီခ်င္းကို ဖြင့္ေပးရန္စီစဥ္ရာ မိခင္က သေဘာတူျပီး သမီးက ခုေခတ္အဆိုေတာ္ကိုပဲသိသည္။ သံုးေစခ်င္သည္။ သားအမိ စကားအေျခ အတင္ပင္ျဖစ္ရသည္။ မၾကာေသးမီက မဂၤလာေဆာင္တခုမွာေတာ့ မဂၤလာစံုတြဲက မိဘမ်ားႏွင့္ က်ေနာ္၏ သေဘာထားကို လံုး၀ ေလးစားလက္ခံရာ ေဒၚတင္တင္ျမ၏ မူရင္း အခါေတာ္ သီခ်င္းကို ဖြင့္ေပးခဲ့ရာ (လူကိုယ္တိုင္ဆိုသည္မဟုတ္ေသာ္ျငား) အခန္းအနားမွာ အလြန္တရာ က်က္သေရမဂၤလာရွိခဲ့သည္။ ပရိသတ္ အားလံုး ထုတ္ေျပာယူရသည္။

တခါ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းတေယာက္၏သား (အသက္ ၁၉ႏွစ္ခန္႕) ကိုစကားစပ္၍ ေမးၾကည့္ရာ ေမဆြိဆိုတဲ့အန္တီၾကီးလား၊ နာမည္ေတာ့့ၾကားဘူးတယ္။ ဘယ္သီခ်င္းေတြလဲ ေတာ့မသိဘူး ဟုေျပာဘူးျပန္သည္။


  
(မ်က္လံုးခ်င္းစကားေျပာေနျပီ)ကို ၁၉၇၀ခန္႕က ေမာင္သိန္း၀င္း၏ ခ်ိဳသာရႊင္လန္း ျမန္မာေယာက်္ားဆန္လွေသာ မူရင္းရုပ္ရွင္သီခ်င္းအစား အယ္လ္လြန္း၀ါ ဆိုတာကိုသာ ၾကားဘူးၾက အသိမ်ားၾကေတာ့သည္။ (ယခုေဆာင္းပါးႏွင့္အတူတင္ထားေသာ ဓါတ္ပံုထဲက ဦးထုပ္ႏွင့္ အန္ကယ္ၾကီးမွာ ဦးသိန္း၀င္းျဖစ္ပါသည္။) ခ်စ္တယ္ (အဘိုးကလည္း အဘြားကို ခ်စ္တယ္ေျပာမွာပဲ....) ဆိုလွ်င္ ေဇာ္ပိုင္ သီခ်င္းဟုထင္ၾကသည္.။ သုေမာင္ဆိုတာမၾကားဘူးၾက။ ေအာင္ရင္က ေရဒီယုိေတး အေတာ္မ်ားမ်ားကို ျပန္ဆိုခ်လိုက္သျဖင့္ လူငယ္ေတြသိသြားၾကသည္ကိုေတာ့ ၀မ္းသာရသည္။ အျခား ျပန္ဆိုၾကသည့္ ေမဆြိ ေမရြက္၀ါ နီနီ၀င္းေရႊ ေကာ္နီ စိုးစႏၵာထြန္း ပိုးအိစံ ပန္းအိျဖဴ ဗညားဟန္ ရန္ေအာင္ လႊမ္းမိုး ဖိုးေသာၾကာတို႕ႏွင့္ ထုတ္လုပ္သူမ်ားကိုလည္းသည့္အတြက္ေက်းဇူးတင္ ရပါေသးသည္။ ဘယ္သူဆိုဆို မူရင္းကိုမွီမွီ မမီွမွီ အရင္ေခတ္ကေတးမ်ား၏ လွပေလးနက္ေသာ စာသားသံစဥ္မ်ားကို လူငယ္ေတြခံစားခြင့္ရေစသည္မို႕ပင္။

သည္ေတာ့....။ ေခတ္ကေျပာငး္လာခဲ့ျပီ။ ခုခ်ိန္ အသက္ ၂၀-၃၀ လူငယ္မ်ား ျပန္ဆိုေတးမ်ားကိုသာ ၾကားဘူးၾကသည္။ ျပန္ဆိုေတးမ်ားကို ၾကိဳက္ေနၾကေသးသည္ကိုပင္ ၀မ္းသာရေသးသည္။ မူရင္း ေတးမ်ား မူရင္းအဆိုေတာ္မ်ားကို မသိၾကသည္ကို အျပစ္ေျပာမရ။ သို႕ေသာ္ ဂီတခ်စ္သူျမန္မာ လူငယ္မွန္လွ်င္ အားလံုးကိုမသိေသာ္မွ တခ်ိန္ကေၾကာ္ ၾကားခဲ့ေသာ ျမန္မာအဆိုေတာ္မ်ား ႏွင့္ သူတို႕၏ေတး၃-၄ပုဒ္စီကိုေတာ့သိသင့္ပါသည္။ ရွင္ဘုရင္မ်ား အဆက္ဆက္လက္ထက္မ်ားက ထူးမျခားနား ခ်စ္သမွ်ကို မန္းေတာင္လက်္ာ ေ၀ဇယႏၱာ ျမမန္းဂီရိေသလာေတာင္ စိန္ျခဴးၾကာေညာင္ အစရွိေသာ ၾကိဳး ဘြဲ႕ ပတ္ပ်ိဳး ယိုးဒယား ေရွးသီခ်င္း ၾကီးမ်ား။ နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္ေရာက္ေနသာ (၁၈၈၅-၁၉၄၈ အတြင္း) ျပည္လွေဖ ဥၾသဘေသာင္ ေမရွင္ ေမျမင့္ ေဒၚၾကည္ေအာင္ စိန္ပါတီ ေလဘာတီမျမရင္ စေသာ နာမည္ေက်ာ္ ျမန္မာ အဆိုုေတာ္ၾကီးမ်ား၏ (ဇာတိမာန္ နဂါးနီ ရွင္သီ၀လိ ျမန္မာ့ေခတ္ ေရႊစပယ္ရံု ခ်စ္မိုးေစြ ခ်စ္ေရစင္ ေရႊတံငါ ေရွးကုသိုလ္ ေရႊျပည္တန္ ဘုန္းေမာင့္သက္လွယ္ ေရွးေရစက္ မိုးေဒ၀ါ ရာသီေတာ္ဦး ျမတ္ပန္းေခြ ခ်စ္ေရာင္ျခည္) အစရွိေသာေတးမ်ား။ 

လြတ္လပ္ေရးရျပီးေနာက္ ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္မေရာက္ခင္ (၁၉၄၈-၁၉၆၂) မႏၱေလးျမိဳ႕မ တူရီယာအဖြဲ႕ႏွင့္ ျမိဳ႕မျငိမ္းတို႕ကို အေျခခံလ်က္ ေၾကာ္ၾကား လာေသာ ေတးမ်ားက ကိုအံ့ၾကီး ၀င္းဦးတို႕စခဲ့ေသာ ကသစ္ပန္း တိမ္လႊာ မို႕မို႕လြင္ ေရခ်ိဳးဆိပ္ ရန္ကုန္သူ စေသာေတးမ်ား၊ (၁၉၆၂-၂၀၀၀) အတြင္း ေၾကာ္ၾကားခဲ့ေသာ ၀င္းဦး (ေမာင္တို႕ခ်ယ္ရီေျမ-ပိေတာက္ရိပ္၀ယ္-မမမိုး-မဂၤလာဆုေတာင္း-)။ တင္တင္ျမ(ေယာဆရာၾကီး-ပင္တိုင္စံ-တေက်ာ့ႏွစ္ေက်ာ့ေတးကိုသီ)။ မာမာေအး(ပိေတာက္လမ္း-တေရးခ်စ္ခြင့္ျမင္ရနိုး-ဆည္းဆာ-ေမ့ကြက္ကိုရွာ - ေမာင့္အခ်စ္ျမား)။ ခ်ိဳျပံဳး (တမာလမ္းကိုျပန္ခဲ့ပါ-တကၠသိုလ္ေက်ာင္းကေငြလမင္း) ညြန္႕၀င္း (ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ-အေခ်ာ့ေတာ္) စႏၵရားလွထြတ္ (တိမ္တမာန္-အိပ္မေပ်ာ္ေသာညမ်ား-တျပည္သူ မေရႊထား- အလွသစၥာတရား) စႏၵရားခ်စ္ေဆြ (ခ်စ္အားငယ္ရသူမယ္ -ခ်စ္သူေ၀းေ၀းသြားပါနဲ႕လား -ေခ်ာကလ်ာ)။ စသျဖင့္....။ မ်ားစြာရွိပါသည္။

တခ်ိန္က(၁၉၈၀-၂၀၀၀)စတင္နာမည္ေက်ာ္ခဲ့သည့္ ျမန္မာသံမဟုတ္ေသာ အဆိုေတာ္မ်ားသည္လည္း တဦးခ်င္း၏ အရည္အခ်င္း စန္းကိုလိုက္ျပီး သက္တမ္း၁၀-၁၅-၂၀ ႏွစ္မက ရွည္ၾကာတတ္ၾကသည္မို႕ ယေန႕ေခတ္ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္း-၀ိုင္းစုခိုင္သိန္း-ခ်မ္းခ်မ္း-ငယ္ငယ္-ဆံုသင္းပါ-ဂ်င္းနီ-ေဇာ္ပိုင္-ရသ- က်ားေပါက္-စိုငး္စိုင္း-အာဇာနည္-ဆိုေတး- ေအာင္လ စသူတို႕ၾကား၀ယ္ တစ္စင္ထဲ အတူႏႊဲေနႏိုင္ၾက ေသးေသာ ႏြဲ႕ယဥ္၀င္း-ခ်ိဳျပံဳး-ေမခလာ-ကိုင္ဇာ-တူးတူး-ဘိုဘိုဟန္-ခိုင္ထူး-စိုးပိုင္-ခ်စ္ေကာင္း-ေဇာ္၀င္းထြဋ္- စိန္၀င္းထြန္း-သန္းႏိုင္-သိန္းတန္ တို႕လို အဆိုေတာ္မ်ားရွိၾက သလို ျမန္မာသံလိုင္းတြင္လည္း ခုေနာက္ပိုင္း အလကၤာ၀တ္ရည္စေသာ ၀ိုင္းအသစ္မ်ား တည္ေထာင္လာ မွဳေၾကာင့္ ကာလရွည္ၾကာနာမည္ရ အဆိုေတာ္ၾကီးမ်ား ေနရာရလာျပန္သည္။ (ကိုမင္းေနာင္ ေမာင္ေမာင္ၾကီး ရီရီသန္႕ ထား ျဖဴသီ ခင္ညြန္႕ရည္ သန္းျမတ္စိုး စသျဖင့္) ။ သို႕ေသာ္ သူတို႕သည္လည္း ျမန္မာသံေတးစစ္မ်ားကိုၾကိဳက္ ႏွစ္သက္ေသာ အသက္အရြယ္ ( ၄၅ မွ ၇၀ အတြင္း) အမ်ားစုရွိၾကေသာ ျပည္တြင္း ပရိသတ္ ထဲမွာသာျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕က ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း ေနေသာ္ျငား အဆိုအရည္အခ်င္း ျပည့္၀ျမင့္မား လွ ေသာ္ျငား အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ အႏုပညာစင္ျမင့္ မ်ားႏွင့္ ေ၀းေနခဲ့ၾကသည္။
 
မာမာေအးက ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ကို ေလ့လာမွတ္သားသူ လူငယ္အမ်ားသိသည့္အတိုင္း ၁၉၈၈ တြင္ ျပည္လံုးကၽြတ္ဆႏၵျပ အံုၾကြမွဳၾကီးတြင္ ျပည္သူဘက္က အႏုပညာရွင္မ်ား ပါ၀င္ ရပ္တည္ပတ္သက္ ခဲ့ရာ ကစျပီး (ျပည္သူဘက္က မရပ္တည္ခဲ့သူမ်ားက ႏိုင္ငံပိုင္ ေရဒီယို တီဗီြမ်ားတြင္ ႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္အေၾကာ့သားသီဆိုသရုပ္ေဆာင္ၾက အခြင့္အေရးေတြရေနခဲ့ၾကခ်ိန္မွာ) ျပည္ပတို႕ (အေမရိ ကသို႕) ထြက္ခြာသြားရကာ တဦးတည္း ဘ၀ကိုရပ္တည္ေနခဲ့ေသာ (ယခုအခါ ၇၀ ႏွစ္ရွိေနျပီျဖစ္ေသာ) အဆိုေတာ္ၾကီး ျဖစ္ေပသည္။

ဒီမိုကေရစီိ မိခင္ၾကီးေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္လာသည္ႏွင့္ အတူ ေခတ္ေတြေျပာင္းလာ၍ သမတဦးသိန္းစိန္၏ ခြင့္ျပဳမွုျဖင့္ ျပည္ေတာ္ျပန္ လည္ပတ္လာသူျဖစ္သည္။ အရြယ္ေကာင္းခ်ိန္ အသက္ ၅၀ ေက်ာ္ကစျပီး ျမန္မာပရိသတ္ႏွင့္ ႏွစ္ ၂၀ေက်ာ္ကင္း ကြာေနခဲ့ရသျဖင့္ ၁၉၈၀ တ၀ိုက္ေမြးေသာ ကေလးမ်ား မာမာေအးသီခ်င္း မ်ား နားေထာင္မိရန္ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရန္ အခြင့္အေရး နည္းပါးခဲ့ေပသည္။ သို႕ရာတြင္ ျမန္မာသီခ်င္းတြင္ ဘယ္သူမွ တုႏွိဳင္းမမွီေသာ သူ႕အသံ သူ႕ဟန္ႏွင့္ သူ႕ရပ္တည္ခ်က္ေတြကို ယူက်ဳမွာ ျမန္မာလိုျဖစ္ျဖစ္ အဂၤလိပ္လို ျဖစ္ျဖစ္ နာမည္ရိုက္ထည့္ကာ ေလးငါးပုဒ္နားေထာင္ယံုမွ်ႏွင့္ သိၾကမည္ျဖစ္သည္။ သူသည္ ႏွလံုးခြဲထားရ ေသာေၾကာင့္ အသံကို ထိန္းခ်ဳပ္ေနရေသာ္ျငား သူမ်ားတကာ ထက္သာေနေသးေသာ နားဆင္သူ နား၀င္ပီယံ အရသာရွိေစေသာ အသံႏွင့္အဆိုမ်ားက ပူပူေႏြးေႏြး ရန္ကုန္ပြဲႏွစ္ပြဲက သက္ေသခံေနပါသည္။

ျမန္မာ့ဂီတမိခင္ၾကီး ေဒၚမာမာေအး ရန္ကုန္မွစင္ကာပူသို႕မျပန္မီ သူ႕အား ကန္ေတာ့ေသာအားျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ ဂါရ၀ျပဳေသာအားျဖင့္ စင္ကာပူေန ျမန္မာ့ဂီတခ်စ္သူတစုတို႕ ဖိတ္ၾကားစီစဥ္ ထားေသာ မာမာေအးဂီတပေဒသာပြဲကို မတ္လ ၃ ရက္ (ခေရတာ ဧရာ ဇာတ္ရံုၾကီး)မွာ ၾကြေရာက္ အားေပးျခင္းျဖင့္ စင္ကာပူက ျမန္မာေတြ ျမန္မာ့ဂီတကို မာမာေအးေတးမ်ားကို ခ်စ္ျမတ္နိုးေၾကာင္း ျပသ ၾကေစခ်င္ပါသည္။ စင္ကာပူေန လူငယ္ေလးမ်ား မာမာေအးကို မသိ မၾကိဳက္ၾကႏွိုင္ေသာ္လည္း မိမိတို႕၏ မိဘမ်ားကို ေျပာျပကာ မာမာေအးဂီတ ပေဒသာပြဲကို ျပသေစခ်င္ပါေၾကာင္း တိုက္တြန္းလိုက္ရပါသည္။ 

ေအာက္ပါလင့္ခ္မွာ အေသးစိတ္ ၾကည့္ရွုသိရွိသိႏိုင္ပါသည္။ 

ဒီေဆာင္းပါးေလးကို ေရးသားသူက ကၽြန္မမိတ္ေဆြ ကိုေအာင္ခိုင္ ေခၚ အဆိုေတာ္ ကိုမင္းေအာင္ခိုင္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ေဖ့စ္ဘုတ္မွာ ေရးထားတဲ့ ဒီေဆာင္းပါးေလးကို ကၽြန္မက သူ႔ဆီမွာ ခြင့္ေတာင္းၿပီး ယူလာခဲ့တာပါ။ ခုလာမဲ့ မတ္လ ၃ရက္ေန႔ စကၤာပူမွာ ျပဳလုပ္မဲ့ အန္တီေဒၚမာမာေအးပြဲ အေၾကာင္း  မသိလို႔ မၾကည့္လိုက္ရသူမ်ား မရွိၾကရေလေအာင္ပါရွင္။ 

အန္တီေဒၚမာမာေအးနဲ႔အတူ တစ္ျခားေသာ အႏုပညာရွင္မ်ားစြာ ပါဝင္ေျဖေဖ်ာ္ၾကမဲ့ ဒီဂီတပေဒသာပြဲေလးအတြက္  လက္မွတ္မဝယ္ရေသးသူမ်ား အခ်ိန္မီပါေသးတယ္ရွင့္။ အျမန္ဆံုး သြားေရာက္အားေပး ဝယ္ယူၾကပါဦးလို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ရပါတယ္ရွင္။



Wednesday, February 20, 2013

လက္ရွိထဲမွာ စီေကေအေမ်ာပါသြားျခင္း


ေယာက္ယက္ခတ္ေနတဲ့ စီေကေအက သူ႔ကိုယ္သူ ႏွာသီးဖ်ားေပၚ တင္ထားၾကည့္တယ္
ဝင္သက္ထြက္သက္တိုင္း သိတယ္တဲ့  လာေသးတယ္
လူကျဖင့္ ဂဏွာမၿငိမ္ဘဲနဲ႔ေလ
ခႏၶာကိုယ္ထဲက တစ္သွ်ဴးေတြ တစ္စနဲ႔တစ္စအၾကား အလစ္အလပ္ကို သူက ရွာေဖြတယ္
ေဝဒနာေတြ  ေဝဒနာေတြ  ျဖစ္ပ်က္  ျဖစ္ပ်က္ ဘယ္အရာမွ မျမဲတဲ့သေဘာ
စာမ်က္ႏွာ ၁၅ထဲက ပိတ္ကားေပၚျမင္ေနရတဲ့ ဟိုတစ္ကြက္ ဒီတစ္ကြက္
အျဖစ္နဲ႔ အပ်က္ေတြကို ဆက္စပ္ၾကည့္ေနတယ္ ေဝဒနာေတြပါပဲ တဲ့
စြဲလန္းျခင္းဥပါဒါန္နဲ႔ အလြမ္းဆိုတာေတြကို မစ္စတာBean ၾကည့္ေနရသလို
စီေကေအက ၾကည့္ၾကည့္ၿပီး ရယ္ေနတယ္ စိတ္လိုလက္ရ
ေနစမ္းပါဦး ဥပါဒါန္ေလးမ်ိဳးမွာ ဒါက ဘယ္သင္းမွာ ပါပါလိမ့္
စပယ္ေတြရဲ႕ ေမႊးျမမႈကေရာ အျမဲမွန္ကန္ေနတဲ့ universal truth ထဲမွာ ပါသလား
အလြမ္းမွာ မွတ္ပံုတင္မရွိေတာ့ စာတိုက္ကပို႔ဖို႔ ခက္တယ္
ေအးစက္စြတ္မႈေတြကို မုန္းလို႔ ကိုယ္ေပၚက အေႏြးထည္ကို မခၽြတ္တာ
မျဖစ္ႏိူင္တာေတြကို ဘဝမွာ ဘယ္ႏွစ္လီတာေလာက္ ေကာက္ရခဲ့ဖူးလဲ
တစ္လီတာကို ေရႏွစ္ဆနဲ႔ ေရာေသာက္ၾကည့္ရင္ေရာ....
ဘဝက အလိုမလိုက္တတ္တဲ့ ဒိုင္လူႀကီးလို အေပၚစီးက ကဲၾကည့္ေနတုန္း

Friday, February 15, 2013

ေထြရာေလးပါး-၆

အမွန္က ဒီပိုစ့္ေရးထားတာ ပထမတစ္ႀကိမ္ ရြာျပန္ၿပီးကတည္းက ဆိုပါေတာ့။ ခုအခ်ိန္နဲ႔ဆို အေတာ္ေလးဒိတ္ေအာက္ေနပါၿပီ။ သို႔ေသာ္လည္း ေရးၿပီးသားေလးဆိုတဲ့ သံေယာစဥ္နဲ႔ ဒရပ္ဖ္ထဲကေန ဖုန္ခါၿပီး ျပန္ထုတ္သံုးလိုက္ပါတယ္။   ခ်စ္ၾကည္ေအး သိပ္သံေယာစဥ္ႀကီးတတ္ပါတယ္ အဟင္းဟင္းး။

ဤကား စကားခ်ပ္တပ္တပ္တည္း...

ေထြရာ-၁) ရြာအျပန္ ခံစားမွႈ

ဒီတစ္ေခါက္ ရြာအျပန္မွာ သတိထားမိတာက လမ္းေပၚမွာ ကားေတြ မ်ားလာတာပါပဲ။ ကိုယ္သြားခ်င္တဲ့ေနရာကို အခ်ိန္မီေရာက္ဖို႔ အိမ္ကေန အနည္းဆံုး တစ္နာရီကေန ႏွစ္နာရီေလာက္ (အနီးအေဝးကိုလိုက္ၿပီးေပါ့ေလ) ႀကိဳတင္ထြက္မွ ေရာက္ပါတယ္။ (ခ်ိန္းတိုင္း အျမဲေနာက္က်တတ္တဲ့သူေတြအတြက္ေတာ့ ဆင္ေျခဆင္လက္ ဆင္တစ္ကိုယ္လံုးေတာင္ ရလို႔၊  ကားေတြ ၾကပ္တယ္ဗ်ာ ေပါ့ေလ...အိမ္းးး) တက္ကစီေတြ နည္းနည္း သားနားလာတယ္။ အဲကြန္းရတဲ့ တက္ကစီနဲ႔၊ မွန္တံခါးတင္လို႔ ခ်လို႔ရတဲ့ တက္ကစီနဲ႔၊ ဟုတ္လို႔။ တက္ကစီအေရအတြက္က လြန္ခဲ့တဲ့ ေလး-ငါးႏွစ္ေလာက္ကထက္စာရင္ ငါးဆေလာက္တိုးလာတယ္၊ အံုနာခက တစ္ေသာင္းႏွစ္ေထာင္ကေန တစ္ေသာင္းေျခာက္ေထာင္အထိေပးရတတ္တယ္လို႔ ပြားျဖစ္ခဲ့တဲ့ တက္ကစီသမားတစ္ေယာက္ေျပာစကားအရ သိခဲ့ရတယ္။ "ကိုက္ရဲ႕လား"ဆိုေတာ့ "ဒီလိုပါပဲ အစ္မရာ" တဲ့။ သူ႔ၾကည့္ေတာ့ ကၽြန္မဘႀကီးဦးေလးအရြယ္....း) ေအးေလ၊ ဒီေခတ္ႀကီးထဲ ကိုက္ခ်င္ရင္ ေခြးျမီးသြားဆြဲရံုရွိတာပ။

သူနဲ႔က်မွ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ကၽြန္မေရာက္ေနတဲ့အခ်ိန္ သူလည္း ေရာက္လာတာပဲ။ ႀကိဳဆိုၾကသူေတြထဲ သူ႔ပံု -graffiti-ဂရပ္ဖတီ ((ဂ-ရာ-ဖိ-ထီလို႔ဖတ္ပါ တဲ့ ေဖ့စ္ဘုတ္မွာ သားတြန္(Craton)က သင္ေပးပါတယ္း)) လည္းပါတယ္။ အေတာ္သေဘာက်စရာေကာင္းတယ္။ မ်က္ႏွာေပၚက ဖီးခ်ားေတြအျပင္ သူ႔ရဲ႕ စိတ္နဲ႔ အျပံဳးစင္စင္ေတြကို ေရးထည့္ထားႏိူင္တယ္။ (ကၽြန္မ ဒုတိယတစ္ေခါက္ ၁လပိုင္းျပန္ေတာ့ သူ မရွိရွာေတာ့ဘူး၊ အဲ  သူ႔ပံု ေျပာပါတယ္)



ဒါကေတာ့ ေျမနီကုန္းနားက ဓါတ္ဆီဆိုင္တစ္ဆိုင္ပါ။ ႏိူဝင္ဘာ ၂၂မွာ ဒီလအတြက္ ဆီခြဲတမ္းက ျပတ္သြားၿပီ၊ ဒီဇင္ဘာ ၁ရက္ေန႔မွ ျပန္လည္ေရာင္းခ်ေပးပါမတဲ့။ ဆိုေတာ့ကာ ဒီၾကားထဲ ဆီမရတဲ့ ကားေတြ ေရထည့္ေမာင္းရမဲ့ပံု...အဟြတ္...!

မွတ္ခ်က္- ပံုကို အတည့္ရေအာင္ ျပင္ေနတာ အေတာ္ၾကာသြားပါတယ္။ ကုိယ္ကလည္း "ငါေဟ့ ငါ လုပ္ရင္ ရကိုရရမယ္" ဆိုတဲ့  ငါစြဲျပဳတ္ေနေတာ့ကာ ဒီအတိုင္းပဲ ထားလိုက္ပါ တယ္။ ေစာင္းၾကည့္ၾကပါ၊  ေစာင္းၾကည့္ၾကပါ၊ လည္ပင္းေလ့က်င့္ခန္းေလးလည္း လုပ္ရင္းေပါ့ေလ...း)

ငယ္ေပါင္းေတြနဲ႔ ကာရာအိုေက သြားခဲ့ၾကေသးတာ။ စားၾက ဆိုၾကေပါ့။ ေအာ္ခ်င္တာေအာ္၊ ေပ်ာ္စရာရယ္။ ကၽြန္မတို႔လို အန္တီႀကီးေတြက ခ်မ္းခ်မ္းတို႔၊ ဝိုင္းစုတို႔ ဟဲေနခ်ိန္မွာ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ သားေတာ္ေမာင္ အသက္ ၁၀ႏွစ္ေလာက္ေကာင္က ေရႊမန္းတင္ေမာင္ရဲ႕ " ေအာင္ပါေစ" သီခ်င္းကို ဆိုသတဲ့ရွင္။

 
ဒါ  ကၽြန္မတို႔ အန္တီႀကီးတစ္သိုက္ကို ပါးပါးေလးထည့္သြားတာ ဟင္းဟင္းဟင္းးး။ ဘီလ္ရွင္းေတာ့ တစ္သိန္းေက်ာ္ေက်ာ္ က်တယ္။ သူငယ္ခ်င္းမက အတင္း လုေပးလိုက္ေလရဲ႕။ ဒီကလည္း တစ္ပါးသူကို ဦးစားေပးတတ္တဲ့ စိတ္ႏွလံုးက ရွိေလေတာ့ အိမ္း...ေပးခ်င္လည္း ေပးပါေစေပါ့ေလလို႔ စိတ္ေလွ်ာ့လိုက္ရတယ္...ဟင္းးး(စီေကေအ သက္ျပင္းအႀကီးႀကီး ခ်)။


ေထြရာ-၂) ညီညီညြတ္ညြတ္ စည္းစည္းလံုးလံုးရွိၾကေရး  တို႔အေရး  တို႔အေရး

လူတစ္ေယာက္ ရွိတယ္။ ေခါင္းရင္းဘက္မွာ ဘုရားတစ္ဆူ၊ ေျခရင္းဘက္မွာ ဘုရားတစ္ဆူ ႏွစ္ဆူထားၿပီး ကိုးကြယ္သတဲ့။ ဒါနဲ႔ ေမးၾကေရာ ဘာေၾကာင့္ ခုလိုေပါ့ေလ။ သူက ေျဖတယ္။ ရိုးရိုးေလးပဲ။ 

"အို  ဒီတစ္ဆူနဲ႔ စကားမေျပာ ရန္ျဖစ္ရင္ ဟိုတစ္ဆူကို ကန္ေတာ့တယ္။ ဟိုတစ္ဆူနဲ႔ စိတ္ေကာက္ရင္ ဒီတစ္ဆူကို ကန္ေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ" တဲ့။ ကိုင္း...."လူႏွစ္ေယာက္ရွိရင္ သံုးဖြဲ႔ကြဲတာ တို႔ျမန္မာ" ဆိုတာ ဒါမ်ိဳး။ ဘာေျပာေျပာ တို႔ကေတာ့ အားရတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ခဲ့တုန္းက သူရို႕ မေမြးေသးလို႔ ေတာ္ပါေသး။ ႏိူ႔မို႔ ပင္လံုႏိူင္မယ္ေတာင္ မထင္ မထင္။


ေထြရာ-၃) ေၾကာ္ျငာ-ေဆာင္းကေလာက္

အဟမ္း!!! အန္တီခ်စ္ၾကည္ေအးလည္း ေခတ္မီသြားေအာင္ ေၾကာ္ျငာေလး ဝင္ပါရေစ။ ငယ္ငယ္ကေလးထဲကေန အို....အေမ့ဗိုက္ထဲက ထြက္လာကတည္းကဆိုပါေတာ့ေလ၊ သီခ်င္းေလး တေၾကာ္ေၾကာ္ ေအာ္ၿပီး ထြက္လာတဲ့သူဟာ ဘယ္သူရွိရမတုန္း၊ ကၽြန္မေပါ့။ အရြယ္ေလးေရာက္လာေတာ့ ပန္းကန္ေဆးရင္းေအာ္၊ အိုးတိုက္ရင္းလည္း ေအာ္၊ ေရခ်ိဳးခန္းထဲလည္း ေအာ္၊ စာက်က္လို႔ စာတစ္ပုဒ္ရတိုင္း ရတိုင္း သီခ်င္းတစ္ေခြစာႏွႈန္းနဲ႔ ေအာ္...။ အဲသလို သီခ်င္းေတြ ေအာ္ေအာ္ဆိုေနတတ္တဲ့ အန္တီခ်စ္ၾကည္ေအးဟာ အဆိုေတာ္ သိပ္ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာေပါ့။ ခု အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ ဘေလာ့ဂၢါျဖစ္လာတဲ့အခါ အလြဲႀကီး လြဲပါေပါ့လို႔ အားငယ္ေနတုန္း ျဗဳန္းဆို ေဆာင္းကေလာက္ဆိုတာေလး သူမ်ားေျပာလို႔ သြားေတြ႔တယ္။ ဒါနဲ႔ နိပ္ပဟဆိုၿပီး သီခ်င္းေတြ ဆို၊ သြင္း၊ တင္နဲ႔ ဟုတ္ေနေတာ့တယ္။ စာေတြေရးၿပီး နွိပ္စက္လို႔ အားမရတဲ့အခါ ပံုေတြတင္ၿပီး ေဖ့စ္ဘုတ္ေပၚမွာ နယ္ခ်ဲ႕ပါတယ္။ အခု အသံနဲ႔တစ္မ်ိဳး တိုးလို႔ ႏွိပ္စက္ဖို႔ အၾကံပါ။ အဲ ေျပာခ်င္တာ အဲဒါပါ။ 

လမ္းႀကံဳရင္ အို...လမ္းမႀကံဳလည္း ႀကံဳခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီးေတာ့သာ နားေထာင္သြားၾကပါ။ ဒီမွာ  ဒီမွာ.....

ဒီမွာ....

ၾဆာမ သာမီးဗိုက္ထဲက ေအာင့္ ေအာင့္ေနတယ္....

ဟာ...

အရွိန္လြန္ၿပီး ေနာက္ေၾကာ္ျငာေရာက္သြားတယ္။ ေက်ာ္ပလိုက္မွ.....ဂြပ္...း)

ေထြရာ-၄) - အာေရာဂ်ံ ပရမံလာဘံ

ေျပာဖူးေနက်ပါပဲ။  ဒါေပမဲ့ ထပ္ေျပာလိုက္ဦးမယ္။ အဲဒီ အာေရာဂ်ံ ပရမံလာဘံ ဆိုတဲ့ေကာင္ဟာ... ဂရုစိုက္ေနတဲ့ၾကားက ခဏခဏ ေဖာက္ေဖာက္လာတယ္။  ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္က ေဆးေသာက္ပ်င္းတယ္၊ အားႀကီးပ်င္းတယ္။  ေပတယ္၊ ေတတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ လူရုပ္မေပါက္လို႔ လူပါလို႔ လည္ပင္း စာဆြဲထားရမဲ့ အေပါက္။ အဟုတ္ပဲ။ 

ၿပီးခဲ့တဲ့ တရုတ္ႏွစ္ကူးပိတ္ရက္ ၄ရက္မွာ အလယ္ ၂ရက္က ေမ်ာ့ေမ်ာ့ေလး အိပ္ယာေပၚမွာ။ ေသြးအားနည္းရင္ ေသာက္ရတဲ့ Sangobion ဆိုတဲ့ေဆးက ကုန္သြားတာၾကာၿပီ။



တမင္ေမ့ထားၿပီး က်န္းမာခ်င္ေယာင္ေဆာင္လိုက္တာမွာ လူက သြားပါေရာ၊ အားမရွိဘဲ ေလထဲေပါ့ပါးေျမာက္ၾကြေနသလိုလို၊ တစ္ယိမ္းယိမ္း တစ္ယိုင္ယိုင္နဲ႔ေပါ့ေလ။ ဒီၾကားထဲ အိပ္ေရးပ်က္ၿပီး ခ်က္စ္ပိန္းပါ အဆစ္ရလိုက္ေတာ့ ဘုန္းႀကီးပဲ ခ်က္ခ်င္းပင့္ရေတာ့မလိုလို ျဖစ္သြားေသးတာ။ သို႔ေသာ္လည္းေပါ့ေလ၊ စီေကေအပဲဟာ ဇာတ္လိုက္ဆိုတာ အေတာ္နဲ႔ေတာ့ ေသလို႔ ဘယ္ျဖစ္မတုန္းေနာ္။ ေနမေကာင္းဘူး ဆိုေသာ္လည္း ေဖ့စ္ဘုတ္ေပၚတက္လိုက္၊ ဂိမ္းကစားလိုက္နဲ႔မို႔ အေတာ္ေလးျမင္ျပင္းကတ္စရာ လူမမာျဖစ္ေနေတာ့တာ။ တကယ္က ဒီမွာ ေပ်ာ္ေအာင္ၾကံဖန္ေနရတာ သူတို႔ မသိၾကတာ၊ ဟင္းးးးခက္တယ္၊ သိပ္ခက္တယ္။

ခုေတာ့ ေကာင္းသလိုလို ျဖစ္သြားၿပီ။ မ်က္တြင္းလက္တစ္ႏိႈက္ေလာက္နဲ႔ လမ္းသလားရင္း ေဂၚလီ လုပ္လို႔ေနပါေပါ့။ ေျပာခ်င္တာက မိတ္ေဆြမ်ား က်န္းမာေအာင္ေနၾက ပါ။ ေဆးေသာက္သင့္ရင္ ေသာက္ပါ။ ေခါင္းမမာပါနဲ႔၊ စီေကေအလို ေဆးေသာက္မပ်င္းပါနဲ႔ လို႔။ ဒါပါပဲ။

Wednesday, February 6, 2013

စီေကေအ ျဖစ္တည္မႈ


မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ ေဒါင္လိုက္ႀကီး ေနလိုက္တာပါပဲ
တစ္ေနရာစာရွိရင္ေတာ့ ၉၀ ဒီဂရီအတိုင္း ေထာင့္မခ်ိဳးဘဲ ေကြးခ်ပ်င္းရိလို႔
ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာ လုပ္ခ်င္တာေတြအတြက္ ထံုးစံေတြ က်င့္ဝတ္ေတြဆိုတာကို
I G N O R A N C E ဆိုတဲ့ ျခင္းႀကီးတစ္လံုးထဲ လံုးေထြးလႊင့္ပစ္ထားလိုက္တတ္တယ္
ဘဝမွာ ျဖစ္တည္ လက္ခံထားမႈေတြကို စိမ္းလန္းေနေအာင္ ေရေလာင္းေပါင္းသင္မႈ ျပဳေနရတာေလာက္
ၿငီးေငြ႔ဖို႔ေကာင္းတာ မရွိဘူး
သံေယာစဥ္ေတြကို သူ႔အတိုင္းစာလံုးေပါင္းရင္း ေရညီမ်ဥ္းအတိုင္း အလ်ားလိုက္ခ်ၾကည့္
လစ္တမာ့စကၠဴနဲ႔တို႔ၿပီး အေရာင္ ေျပာင္း မေျပာင္း စမ္းၾကည့္
ကိုယ့္ကိုယ္ကို  ေဘာင္ေတြ ကနားေတြခတ္ထားျခင္းမွာ မုန္းတီးရင္း
ၿငိတြယ္ျခင္းေတြကို အေရာင္ခၽြတ္ဖို႔  ဘယ္လိုခၽြတ္ေဆးမ်ိဳး လိုအပ္မလဲ
ဒဏ္ရာေတြ  အနာတရေတြကိုေတာ့ အျဖဴေရာင္အတိုင္းထားၿပီး တန္းထိုးခ်ိတ္ဆြဲလိုက္တယ္
ကိုယ့္ရဲ႕ ေန႔ တစ္ဓူဝေတြထဲ...တသသၾကည့္ေနဖို႔
ၿပီးမွ  ေအာက္ေျခစာတမ္းကို R E D  အနီေရာင္လို႔ စာတမ္းထိုးလိုက္မယ္
ကိုယ္ဟာ ျဖစ္တည္မႈတစ္ခုကေန ျဖစ္တည္မႈတစ္ခုကို လွမ္းခ်ိတ္
ကိုယ့္ေသြးေတြကို ေဖာက္ထုတ္လိုက္ေတာ့ အစိမ္းေတာက္ေတာက္ေတြ ပန္းထြက္လာ
အစိမ္းေရာင္ တဲ့... 
ကဲ  မင္း ဘယ္လို ဘာသာျပန္ၾကည့္ခ်င္သလဲ
ကိုယ္ဟာ.... 
ကုိယ္ စိတ္ နွလံုး သံုးပါးစလံုး  စရံအျဖစ္ မင့္ဆီ ထားပစ္ခဲ့တဲ့သူ
မင့္ဘယ္ဘက္ကို ၄၅ ဒီဂရီ ငဲ့ေစာင္းၾကည့္လိုက္  ျပဴတင္းေပါက္မွာ
မ်က္ဝန္းေတြကို အျပင္ဘက္လႊတ္ပို႔ထားတဲ့ ကိုယ့္ညာဘက္ပါးျပင္တစ္ျခမ္း
အလြမ္းဆိုတာကို ဆႏၵရွိသလို မက္ေမာနမ္းရွိဳက္ရင္း...
အတူဆိုညည္းခဲ့ဖူးတဲ့ သီခ်င္းေတြကို ပဲ့တင္ျပန္ၾကားရင္း
ဒီအတိုင္းပဲ   ဒီအတိုင္းပဲ    ဒီအတိုင္းပဲ    ဒီအတိုင္းပဲ...
 ပစ္ခ် ထားခဲ့လိုက္ပါေတာ့ ျဖစ္သလို  ၾကံဳသလို
ကိုယ္ဟာ....
ေျမျပင္ညီရဲ႕အေပၚ ခပ္ေကြးေကြးေလး အိပ္စက္ေနခဲ့တယ္


Sunday, February 3, 2013

ခ်စ္ၾကည္ေအး ညီမွ်ျခင္း ??


ခ်စ္ၾကည္ေအး  ကာလာေလးနဲ႔ေရးရင္ အေတာ္ၾကည့္ေကာင္းမွာ
အျပာတစ္ေရာင္ ကာ့ထရိတ္ခ်္ကုန္ေနတဲ့ ပရင့္တာတစ္လံုးဟာ ခ်စ္ၾကည္ေအးတဲ့
တစ္လံုးစီျပဳတ္  တစ္စစီကြဲေနတဲ့ ပုလဲတစ္ကုံးဟာ ခ်စ္ၾကည္ေအး
အိတ္စ္စပိုင္ယာရီျဖစ္ေနတဲ့ ႏွႈတ္ခမ္းနီခရမ္းေရာင္တစ္ေတာင့္ဟာ ခ်စ္ၾကည္ေအး
ပုဇြန္ဆီရင့္ေရာင္ ညေနတိမ္တိုက္ေတြ ဟိုတစ္စ ဒီတစ္စ လြင့္သလို  ေမ်ာေနတယ္  ခ်စ္ၾကည္ေအး  ဦးတည္ရာမဲ့
ပန္းအဝါေတြ အဆုပ္လိုက္  အဆုပ္လိုက္ ပြင့္သလို ေဝဒနာေတြ ကိုယ္မွာ သီးပြင့္ေနတယ္ ခ်စ္ၾကည္ေအး
ခ်စ္=ငါ 
ၾကည္=ငါ
ေအး=ငါ
"ငါ" မရွိဘူးေလ  ခ်စ္ၾကည္ေအးက ေျပာတယ္
ငါ မရွိမွေတာ့ ခ်စ္ၾကည္ေအးလည္း မရွိ တဲ့   မွန္ထဲကို ၾကည့္ၿပီး ေျပာတယ္  ခ်စ္ၾကည္ေအး
အတြယ္အတာဆို ကိုယ္ေပၚမွာ ဘာႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းမွ မရွိခ်င္တဲ့ ခ်စ္ၾကည္ေအး
သူ႔ဝင္ရိုးေပၚ သူ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လည္ေနတယ္ ခ်စ္ၾကည္ေအး 
၂၃ ႏွစ္ပိုင္း တစ္ပိုင္း ဒီဂရီ တိမ္းေစာင္းေနစရာလား  နားထား တဲ့ ခ်စ္ၾကည္ေအးက
သူ စိတ္ခ်မ္းသာသလို လည္ခ်င္သလို လည္တယ္ ခ်စ္ၾကည္ေအး (ၿပီးေတာ့ သူပဲ မူးမူးေန)
ေဝဒနာဆိုတာ  ငါ မဟုတ္  နာမ္နဲ႔ရုပ္တဲ့ ေျပာရင္းက ေဝဒနာနဲ႔ သတ္ပုတ္ေနတယ္ ခ်စ္ၾကည္ေအး
ႏြားတစ္ေကာင္ လည္ေခ်ာင္းထဲစားထားသမွ် စားျမံဳ႕ျပန္သလို ဒဏ္ရာေတြကို  ႏွစ္ႏွစ္သက္သက္ လွ်ာနဲ႔လ်က္ေနတယ္ ခ်စ္ၾကည္ေအး
အမွတ္မရွိလိုက္ပံုမ်ား တဲ့ ခ်စ္ၾကည္ေအးက  ေျပာၿပီး မီးပံုထဲ ခုန္ခုန္ခ်ေနတယ္  အဲဒီ့ခ်စ္ၾကည္ေအး
ခ်ိဳလြင္ေနတဲ့ ေခါင္းေလာင္းသံၾကားတိုင္း အတူတကြဆိုတဲ့ သတ္ပံုကို ျပန္ျပန္ရြတ္ေနတယ္ ခ်စ္ၾကည္ေအး
စက္ထဲကထြက္လာတဲ့ ႀကိတ္ဖတ္ေပ်ာ့တစ္ခုကို မာခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတယ္ေျပာတယ္ ခ်စ္ၾကည္ေအး
ေနေကာင္းပါတယ္ တဲ့ မ်က္ကြင္းညိဳေတြကို မိတ္ကပ္ဖို႔ရင္း မခို႔တရို႕ေလး ၿပံဳးၿပီးေျပာတယ္ ခ်စ္ၾကည္ေအး
မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းေတာင္ ေျဖာင့္ေအာင္မဆြဲႏိူင္ရေကာင္းလားတဲ့  ေျမြတစ္ေကာင္ကို အျပစ္တင္ေနတယ္ ခ်စ္ၾကည္ေအး
သူ႔မ်က္ႏွာမွာ လူနဲ႔တူတာကို ရွာေနတယ္ ခ်စ္ၾကည္ေအး  ခပ္ေရးေရးေလးမွ မျမင္ရဘဲနဲ႔ေလ
ခ်စ္ၾကည္ေအး မီးေတြျပန္လာတဲ့အခါ အမ်ားသူငါေတြလို ေဟးကနဲေအာ္တယ္
လက္ဖက္ထမင္းကို လူတကာေတြလို လက္နဲ႔ ဒါမွမဟုတ္ ဇြန္းတစ္ေခ်ာင္းတပ္ၿပီး စားတယ္ ခ်စ္ၾကည္ေအး သူလိုငါလိုပဲ
ခ်စ္ၾကည္ေအး  ကယ္ရီေကးခ်ားမွာေတာ့ ဟာသပံုေပါက္ေနပါရဲ႕ 
ခ်စ္ၾကည္ေအးအစစ္က ေျပာတယ္ ဒါ သူ မဟုတ္ပါဘူး  သူနဲ႔ မတူပါဘူး တဲ့
ေျပာၿပီးမွ ခ်စ္ၾကည္ေအးအစစ္ကို ရွာဖို႔ အျပင္သြားဦးမယ္ တဲ့ ဖိနပ္အနီေရာင္ေလး စီးရင္း လမ္းထြက္တယ္
သတင္းစာထဲမွာလည္း ေၾကာ္ျငာထည့္တယ္ ေက်းဇူးဆပ္ပါမည္ တဲ့
ခ်စ္ၾကည္ေအး  ကူရွာေပးၾကပါ တဲ့...
အင္း  ဖိုးကာလာေလးနဲ႔ ေရးရင္ေတာ့ အေတာ့္ကို ၾကည့္ေကာင္းမွာ...