Tuesday, September 28, 2010

ႏွလံုးသား အာဟာရ ျပည့္ဝခဲ့ေသာေန႔

သတင္းၾကားသိၿပီးကတည္းက လႏွင့္ခ်ီ၍ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ရေသာ စကၤာပူႏိူင္ငံ ဒုတိယအႀကိမ္ စာေပေဟာေျပာပဲြႀကီး ေအာင္ျမင္စြာ ၿပီးဆံုးသြားခဲ့ေလၿပီ။ တနဂၤေႏြေန႔အစား စေနညလံုးေပါက္ နားေထာင္ရေသာ္ ေကာင္းေပစြဟု ေတြးမိရ၏။ ခံုနံပါတ္မ်ား မပါဘဲ ဦးရာလူ စံနစ္ေၾကာင့္ ေနရာေကာင္းရရန္ ေန႔လည္ ၂နာရီ စမည့္ပဲြကို တနာရီမထိုးမီကပင္ ေရာက္ႏွင့္ တန္းစီခဲ့ရသည္။ တကယ္တမ္း ခန္းမဖြင့္၍ အထဲဝင္ၾကေသာ္ အတူတန္းစီထားေသာ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုး တေနရာစီျဖစ္လ်က္ တကြဲစီသာ ထိုင္ၾကရေတာ့သည္။

နိမိတ္ႀကီး ၃ပါးဟု ဆရာေျပာေသာ ေနာက္ခံကယ္ရီေကးခ်ား


က်မ ရေသာေနရာမွာ ဘယ္အစြန္တန္းမို႔ ဝင္လာသမွ်ေသာ သူတို႔အား ျပက္ျပက္ထင္ထင္ ျမင္ရေလ၏။ သို႔ေသာ္ ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ား နဖူး၌ စာမေရးထားရကား ဘယ္သူေတြ ဘယ္ဝါေတြမွန္း မသိပါေခ်။ လူကသာ ထိုင္ေနသည္ မ်က္စိကျဖင့္ က်ီးကန္းႏွင့္ ေတာင္းေမွာက္ စပ္က်ထားသလို လည္ပင္း ဆံုလည္တပ္၍ လိုက္ၾကည့္မိပါေလေတာ့သည္။ လည္ပင္းေညာင္းရေကာင္းမွန္း မသိေအာင္ အေပ်ာ္လြန္ေနသည္ကိုး...။

၂နာရီခဲြခန္႔မွာ ပဲြစပါသည္။ ပထမဦးဆံုး ေဟာေျပာမည့္သူ ဆရာလယ္တြင္းသား ေစာခ်စ္ တက္လာေသာ္ ေလွကားေပၚအတက္မွာပင္ ဆရာ က်န္းမာေရး ေကာင္းပံုမရဟု ထင္သည္။ ဆရာကိုယ္တိုင္ကလည္း အရင္က ပြဲတပဲြတြင္ ေလကုန္သြား၍ ဆက္မေဟာႏိူင္ျဖစ္ဖူးေၾကာင္း ေျပာေလရာ ဆရာ ေလဆက္မျပတ္ဘဲ ၿပီးသည္ဟု ဆက္ေဟာႏိူင္ပါေစေၾကာင္း အသာႀကိတ္ ဆုေတာင္းမိရသည္။

ဆရာ တ႐ုတ္ျပည္ေရာက္ခိုက္ တာဝန္႐ိွသူမွ လူစုေပး၍ စာေပေဟာေျပာခဲ့ေၾကာင္း၊ ၁၄ေယာက္ တိတိ နားေထာင္သူ တ႐ုတ္လူမ်ိဳးမ်ားကို အလြတ္မေပးဘဲ ေဟာခဲ့ေၾကာင္း၊ ေဟာပံုမွာ ဆရာက ျမန္မာလိုေဟာ၍ တေယာက္က အဂၤလိပ္လို ျပန္ေပးသည္။ ထုိအဂၤလိပ္ဘာသာမွ ေနာက္တေယာက္က တ႐ုတ္လို ဘာသာျပန္ေပးျခင္းျဖစ္ရာ ဆရာေျပာေသာ ဟာသကို ေနာက္ ၇မိနစ္ခန္႔ၾကာမွ ရယ္သံၾကားရသည္ ဟူ၏။ ဘယ္ေလာက္ အူေၾကာင္ေၾကာင္ ႏိူင္လိမ့္မလဲ ေတြးၾကည့္ၾကပါကုန္။

ယခုမူ ဆရာကေျပာလိုက္၊ ေထာင္ေက်ာ္ေသာ ပရိတ္သတ္က တအုံးအံုးရယ္လိုက္ၾကျဖစ္ရာ ဆရာမွ လြန္စြာ ဝမ္းသာအားရ ပီတိျဖစ္ရသည္ ဆို၏။ ဆရာေဟာေျပာသည့္ အေၾကာင္းမွာ ဘဝမွ စာ၊ စာမွ ဘဝ ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ ဘဝထဲတြင္ ေတာ္ေသာ၊ ျဖတ္ထိုးဉာဏ္ေကာင္းေသာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွ စားပြဲထိုး ကေလးမ်ားဆီမွ ၾကားသိရျခင္းမ်ား၊ လွေတာသား စကားႂကြယ္ပံုမ်ားအေၾကာင္း...စသည္တို႔ကို စာအုပ္အျဖစ္ ဖန္တီးခဲ့ဖူးေၾကာင္း၊ ဤသည္မွာ ဆရာေျပာခ်င္ေသာ ဘဝထဲက စာမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။

ေတာဗိသိက္နဲ႔ ၿမိဳ႕ဗိသိက္ဆရာ ႏွစ္ေယာက္ ဗိသိက္ၿပိဳင္ၾကရာမွာ ကိုယ္တတ္စြမ္းတဲ့ ပညာေလးေတြ အသီးသီး ထုတ္ျပၾကရင္း ေနာက္ဆံုးတြင္ တဦးနဲ႔ တဦး အျပန္အလွန္ ႐ိုေသေလးစားသြားၾကပံု၊ အၿပိဳင္အဆိုင္ရယ္လို႔ သေဘာမထားဘဲ တေယာက္ အရည္အခ်င္းကို အျခားတေယာက္က အသိအမွတ္ ျပဳလိုက္ၾကပံုေတြနဲ႔ အဆံုးသတ္သြားေလသည္။ ဤသည္ကို သိျမင္လိုက္ေသာ ဗိသိက္ ဆိုင္းဆရာမွ လြန္စြာ ႏွစ္သက္သေဘာက်လ်က္ ပညာႂကြယ္႐ံုသာမက စိတ္အလွႏွင့္ပါ ျပည့္စံုေသာ ဗိသိက္ဆရာႏွစ္ေယာက္ အေၾကာင္းအား စာစီ၍ သဘင္မဂၢဇင္း ပို႔ေလသည္။ ဆရာလယ္တြင္းသား ဖတ္မိၿပီး မ်ားစြာ ႏွစ္ၿခိဳက္ကာ စာညႊန္းအျဖစ္ လူအမ်ား သိေစ ဖတ္ေစရန္ ထပ္မံ ေရးသားကာ သဘင္မဂၢဇင္းသို႔ပင္ ထပ္မံ၍ ေပးပို႔ခဲ့ေလသည္။ ဤသည္မွာလည္း ဘဝထဲမွ စာမြန္အေၾကာင္းပါပင္။

ဆရာလယ္တြင္းသား ေစာခ်စ္မွ ေဟာေျပာစဥ္


တဖန္ ဆရာကိုယ္တိုင္ စာအုပ္တအုပ္၏ ဇာတ္ေကာင္ လႊမ္းမိုးမႈေၾကာင့္ ၁၀တန္းစာေမးပြဲ မေျဖဘဲ ၆ႏွစ္ၾကာ ေနခဲ့ေၾကာင္း၊ ထို႔ေနာက္ ဆရာပီမိုးနင္း၏ စာမ်ား ေက်းဇူးေၾကာင့္ အသိအလင္းတိုးကာ လမ္းေၾကာင္းမွန္ေပၚ ျပန္တက္ခဲ့ရေၾကာင္းတို႔ကို တေသာေသာ ရယ္ေနရေအာင္ ဟာသကေလးမ်ားေႏွာ၍ ေျပာသည္မွာ အလြန္ နားေထာင္ေကာင္းလွသည္။ ဤသည္မွာကား စာထဲမွ ဘဝအတြက္ ေကာင္းရာယူတတ္ၾကဖို႔ ရည္ညႊန္းျခင္း ျဖစ္ေလသည္။

၁၀တန္းေအာင္ေသာ္ ၅တန္းေက်ာင္းသားအ႐ြယ္၌ ဆရာမ နိမိတ္ဖတ္ခဲ့ေသာ မင္းႀကီးလာရင္ စာေရးဆရာ ျဖစ္မယ္ဆိုသည့္စကား အသည္းထဲစဲြကာ ျမန္မာစာ ဘာသာ ယူခဲ့သည္။ ထိုမွစ၍ စာေရးဆရာ ျဖစ္သည့္တိုင္ ႀကိဳးစားခဲ့ရေၾကာင္းမ်ား ေျပာၾကားခဲ့ေလသည္။ ဆရာေပးခ်င္ေသာ မက္ေဆ့ခ်္မွာ မျဖစ္ႏိူင္တာ မ႐ိွ၊ ဘဝ၌ ေအာင္ျမင္မႈ တံခါးမ်ား ပြင့္ေစရန္ အႀကိမ္မ်ားစြာ ဇဲြႏွင့္ ေခါက္ရမည္။ ဘဝထဲမွ စာယူေရး၍ ရသလို၊ စာထဲမွလည္း ေကာင္းရာယူ၍ ဘဝတက္လမ္း အတြက္ လက္ေတြ႔ အသံုးခ်တတ္ရန္ ျဖစ္ေလသည္။

ဆရာ လယ္တြင္းသား ေစာခ်စ္


မေန႔က ဝယ္ခဲ့တဲ့ ဆရာ့ စာအုပ္ ၂အုပ္၊ ကံေကာင္းလို႔ ဒီ၂အုပ္က ဒစ္စပေလး ျပထားတဲ့ စာအုပ္ေတြ၊ က်မ ေနာက္ဆံုးလူ အျဖစ္ ဝယ္ခြင့္ ရခဲ့တာ...


ဆရာ က်န္းမာေရးေကာင္း၍ ေနာက္တႀကိမ္ ထပ္မံ လာေရာက္ ေဟာေျပာႏိူင္ပါေစ...:)


25 comments:

pm said...

တို႕လည္း ဘယ္စြန္မွာပဲ ေရွ႕နားေတာ့ မနီးဘူး။

Anonymous said...

ဆက္ရန္ ရွိေသးလား အစ္မ ေစာင့္ဖတ္ေနမယ္


ေမာင္မ်ိဳး

မိုးယံ said...

ဟြန္႕ မ်ားတို႕ကေတာ့ အားက်ေနရံုပဲ တတ္ႏိုင္တယ္။ သူတို႕ေတြ ရွယ္ေတာ့မွ ပဲ ဖရီးကစ္ဖို႕ ေခ်ာင္းေနတယ္။

Anonymous said...

မသြားလိုက္ရလို႕ ေလ။ တစ္ေယာက္တည္း အေၾကာင္းေရးထားေတာ႕ ဆက္ဦးမယ္ေပါ႕။ဖတ္ခ်င္တယ္။ေစာင္႕မယ္ ေနာ္။

green fingers

ေမာင္ေလး said...

သြားလိုက္ရဘူးခင္ဗ်...။ဆက္ေရးေပးပါဦးေနာ္...။

သက္ေဝ said...

တေယာက္စီ ခြဲေရးမယ္ေပါ့...
မိုက္တယ္...
ဆက္ရန္ေတြ ေမွ်ာ္ေနမယ္... း))

Anonymous said...

မသြားျဖစ္လိုက္ဘူး၊
ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနမယ္ေနာ္၊

အၿပံဳးပန္း

Anonymous said...

စကၤာပူက တရားပြဲေတြမွာ စတိတ္ရႈိးေတြ၊ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြေလာက္ ဘာလုိ ့လူမစည္ႀကတာလဲ။
အေျဖ။ ။ မအားႀကလုိ ့ပါ၊

အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ said...

အားက်၊ ေက်းဇူးတင္ စြာ ဖတ္သြားပါတယ္။
ဆရာ ေမာင္စိန္၀င္းပါလား..
ဆက္မ်ားေရးဦးမလား မသိ...

ေစာင့္ေမွ်ာ္လွ်က္..
မေလး

ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) said...

အစ္မကို အဲဒီစာေပေဟာေျပာပြဲမွာ ေတြ႔တယ္လို႕ သတင္းေပးသူ တစ္ေယာက္ရွိတယ္..
ဘယ္သူလဲ သိခ်င္လား
ႏွစ္ကိုယ္ၾကားေျပာျပမယ္.. :)
ဆရာ လယ္တြင္းသားေစာခ်စ္ရဲ႕ “ မျဖစ္ႏိူင္တာ မ႐ိွ၊ ဘဝ၌ ေအာင္ျမင္မႈ တံခါးမ်ား ပြင့္ေစရန္ အႀကိမ္မ်ားစြာ ဇဲြႏွင့္ ေခါက္ရမည္။ ဘဝထဲမွ စာယူေရး၍ ရသလို၊ စာထဲမွလည္း ေကာင္းရာယူ၍ ဘဝတက္လမ္း အတြက္ လက္ေတြ႔ အသံုးခ်တတ္ရန္ ျဖစ္ေလသည္။” ဆိုတဲ႕စကား သိပ္သေဘာက်တယ္.. စိတ္ဓာတ္က်ခ်ိန္ဆို ဒီစကားလံုးေလးနဲ႕ အားတင္းရမယ္..
ေက်းဇူးပါ အစ္မခ်စ္

ngwelamin said...

မႏွစ္က ဒီဇင္ဘာမွ လုပ္တာ မလား
အခု ေစာတယ္ေနာ္ ထပ္လုပ္ျဖစ္ရင္ ဘေလာ့မွာေျပာပါဦးေနာ္
သြားခ်င္လို့ပါ

blackcoffee said...

အစ္မ စာေပေဟာေျပာပဲြေလးကို ေနာက္တၾကိမ္ ထပ္တက္ ျဖစ္ခဲ့ျပီ။ ဒီတခါေတာ့ စာေတြ ့ေလးေပါ့။

အင္ၾကင္းသန္႕ said...

ဟုတ္ပ....အတူတူထုိင္ဖုိ႕အေရးကို လနဲ႕ခ်ီၿပီးလုံးပမ္းခဲ့ေပမယ့္ အတူတူမထုိင္လိုက္ရဘူး။ ဆရာ့ပုံကုိ အခုလို တကူးတက အနီးကပ္သြားေရာက္ရုိက္ယူလာခဲ့ေပးတာ ေက်းဇူးပါ မမခ်စ္။ :)

မိုးေငြ႔...... said...

အမ တျခားဆရာေတြေဟာတာ တင္ဦးမယ္မဟုတ္လား ေမွ်ာ္ေနမယ္...

ပူးေတ said...

မမခ်စ္
လက္မွတ္ဝယ္ထားၿပီးမွ မစၥတာပီမအားတာနဲ႔ တေယာက္ထဲ အေဖာ္မရွိလို႔ မသြားလိုက္ရဘူး... တခါမွ မသြားဖူးလို႔ ဒီတခါသြားမယ္ဆိုၿပီး ဝယ္ထားတာေလ... မမခ်စ္တို႔ သြားမယ္မွန္းသိ လိုက္ခဲ႔ပါတယ္... ;(

ZT said...

၃ နာရီေလာက္မွ ေရာက္လာတယ္။ လြမ္းလိုက္တာ ဆိုတဲ့ စကားေလး သိပ္သေဘာက်တယ္။ :)

ျမေသြးနီ said...

မခ်စ္....
နာမလိုဘူး..။
ဒီမွာ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြ နားမေထာင္ရတာ ၾကာပါေပါ့။
ေဟာေျပာခ်က္ေလးေတြပါ ဖတ္ရရင္ ရွယ္ပဲ..။ :)

အျဖဴေရာင္နတ္သမီး said...

အဲလိုပြဲမ်ိဳး တစ္ခါမွ မတက္ဖူးဘူး...
ဗဟုသုတေတြ ပညာေတြ အေတာ္ရမွာပဲေနာ္...
အခြင္႔ႀကံဳရင္ တက္ခ်င္ပါတယ္...

ဇြန္မိုးစက္ said...

ေရွ႕ႏွစ္လည္း အတူတူသြားနားေထာင္ၾကဦးစုိ႔ေနာ္။ း)

PhyoPhyo said...

စာေပေဟာေျပာပြဲနားေထာင္ခ်င္ပါတယ္၊ တစ္ခါမွ နားမေထာင္ဘူးေသးပါဘူး
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ မခ်စ္ၾကည္ေအးရွင့္

T T Sweet said...

မသြားၿဖစ္ေပမဲ႔ ေသခ်ာလာဖတ္သြားပါတယ္။
ဆက္ရန္ကိုလည္း ေမွ်ာ္ေနပါတယ္။

christ said...

စာေပေဟာေျပာပြဲက ဆရာသံုးေယာက္ေဟာတာလို႕
သိရပါတယ္. အမေျပာတဲ့ အထဲမွာ ဆရာတစ္ေယာက္
ပဲ ရွိတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ အခ်ိန္ရရင္ က်န္တဲ့ ဆရာေတြ
ရဲ႕ ေဟာခ်က္ေျပာခ်က္ေတြကိုလည္း ဖတ္ခ်င္မိပါတယ္

blackroze said...

မႀကီးခ်စ္ေရ....ညီမေနတဲ့ေနရာမွာေတာ့
အဲလိုပြဲေတြမလုပ္ၾကဘူး..စာေပဝါသနာရွင္ေတြ
နည္းတာလည္းပါမယ္ထင္တာဘဲ
visa မလြယ္တာလည္းပါမယ္ထင္တယ္..
အဲလိုပြဲေတြနားေထာင္ခ်င္တာ

ညီမေလး said...

အားက်လုိက္တာ...အဲ႕လုိ live ကိုနားေထာင္ခြင္႕ ရတဲ႕သူေတြကို း(

Anonymous said...

၀ယ္ထားေသာစာအုပ္မ်ား ေခတၲခဏေပးငွားပါရန္ လာေရာက္ခြင္႔ပန္ပါေႀကာင္း...ေနာ္.ေနာ္..မမ..အဟဲ..

ပန္းခ်ီ း)

Post a Comment

ေကာ္မန္႔မ်ားအတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ထင္ျမင္ခံစားရသလိုသာ ေရးခဲ့ပါရွင္