Wednesday, June 30, 2010

အထက္လူ-၃

က်မရဲ႕ ဒုတိယ အလုပ္က Procter and Gamble မွာပါ။ P&G လို႔ လူသိမ်ားတဲ့ American Multinational Corporation MNC ကုမၸဏီႀကီးတခု ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ထုတ္ကုန္ / ျဖန္႔ျဖဴးကုန္ေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးမွ အမ်ားႀကီး ပါပဲ။ အမ်ိဳးသားတိုင္းလိုလို သိၾကတဲ့ Gillette-Shaver တို႔၊ အမ်ိဳးသမီးသံုး Olay၊ Pantene တို႔ ၊ Wella၊ Vicks၊ Duracell ၊ Baby care၊ Beauty care ၊ Skin care တကယ္ကို အမ်ားႀကီးပါ။

ကုမၸဏီက ႀကီးေတာ့ က်မတို႔ AR-Account Receivable ရရန္႐ိွစာရင္း တဌာနမွာကိုပဲ Region အလိုက္ ခဲြထားတာ၊ က်မက ANZ လို႔ေခၚတဲ့ ဩစေတးလ် နဲ႔ နယူးဇီလန္ Section မွာပါ။ က်န္တဲ့ ရီဂ်င္ေတြက တ႐ုတ္၊ ထိုင္း၊ ကိုရီးယား၊ ဂ်ပန္၊ ဖိလစ္ပိုင္၊ ဗီယက္နာမ္၊ အိႏၵိယ တို႔ပါ။ အင္တာဗ်ဴးဝင္ေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ ယူမလဲ ေမးပါတယ္။ ကပ္စတမ္မာေတြဆီက ပိုက္ဆံ ေတာင္းတဲ့ အလုပ္က ေအာ္ဇီအခ်ိန္နဲ႔ တိုက္ၿပီး ဝင္ရတာမို႔ မနက္ ၆ခဲြက ညေန ၃ခဲြ အထိပါ။ အိပ္ရာ ေစာေစာထရမွာ ပ်င္းတဲ့ က်မက ၈ခဲြက ၅ခဲြ အခ်ိန္ပဲ ယူလိုက္ေတာ့ ဒီတခါ အေႂကြးေတာင္းရတဲ့ အလုပ္ မဟုတ္ပဲ Customer's Claims ေတြ handle လုပ္ရတဲ့အပိုင္း ျဖစ္သြားပါတယ္။

အေတြ႔အၾကံဳအသစ္မို႔ အလုပ္ဝင္စမွာ အင္မတန္ေပ်ာ္ပါတယ္။ ေရာင္းၿပီးပစၥည္းေတြ အခ်ိန္တခုအတြင္း ျပန္လဲေပးတဲ့ ေပၚလစီ လည္း႐ိွေတာ့ ျပန္ပို႔ပစၥည္းေတြ၊ ဝရန္တီ မျပည့္ခင္ လဲေပးရတာေတြ၊ လိုအပ္ရင္ Proper function မျဖစ္တဲ့ ပစၥည္းေတြ အတြက္ ျပန္အမ္းရတာေတြ အဲဒါမ်ိဳးေတြပါ။ T & C ေတြ ေတာ့ ႐ိွတာေပါ့ေလ...။ ေတာ္ေတာ္ ဦးေႏွာက္စားတဲ့ ဌာနမွာပါ။ Credit Note ေတြထုတ္ေပးၿပီး ျပန္အမ္းရတာမ်ိဳးလည္း ႐ိွပါတယ္။

က်မတို႔ ဌာနမွာကိုပဲ အုပ္စု ၅စု ခြဲထားၿပီး မန္ေနဂ်ာ တေယာက္က ၾကည့္ၾကပ္ပါတယ္။ က်မတို႔ရဲ႕ မန္ေနဂ်ာ အမ်ိဳးသား နာမည္က Steve ပါ။ က်မထက္ ၇ႏွစ္ႀကီးမ်ားေတာင္ ငယ္သူပါ။ ဒါေပမဲ့ လုပ္ငန္းပိုင္းဆိုင္ရာမွာ ကြၽမ္းက်င္ နားလည္သလို၊ စာရင္းဘက္မွာလည္း နားလည္၊ Database မွာလည္း ပိုင္ႏိူင္သူမို႔ ငယ္ေပမဲ့ တကယ့္ လူေတာ္ တေယာက္ပါ။

သူ့ရဲ႕ အားနည္းခ်က္က အနီးကပ္မွ ဖုတ္ပူမီးတိုက္ အလုပ္ ခိုင္းတတ္တာပါ။ တပတ္ေလာက္ က်မ မနက္ ၄ခဲြ ႐ံုးအေရာက္ ဆင္းလိုက္ရပါတယ္။ သူနဲ႔ အတူ သူမၿပီးျပတ္ေသးတဲ့ ကပ္စတမ္မာ Claims စာရင္းေတြ ကူပိတ္ေပးရတာပါ။ မနက္ အေစာႀကီး ထရတာမို႔ စိတ္ထဲက သူ႔ကို အေတာ္ေလး က်ိန္ဆဲေနမိေပမဲ့ အလုပ္ကိုေတာ့ ေစတနာထားၿပီး ကူလုပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ သူက လူတိုင္းကို တဦးခ်င္းစီရဲ႕ အလုပ္ဟာ ဘယ္ေလာက္ အေရးပါေၾကာင္း ေျပာေလ့႐ိွပါတယ္။ က်မက အဲဒါကို စာအုပ္တအုပ္ထဲမွာ ဖတ္ဖူးၿပီးသားမို႔ ႀကိတ္ရယ္မိရပါတယ္။ How to manage your staffs ထင္ပါရဲ႕ ေရးသူေရာ၊ နာမည္ေရာ မမွတ္မိေတာ့တာ က်မအားနည္းခ်က္ပါ။

က်မတို႔ ဌာနမွာက အမ်ိဳးသမီးေတြပဲ ဆိုေတာ့ စုမိရင္ သူ႔အတင္း ေျပာၾကပါတယ္။ ပ်ာတိပ်ာယာနဲ႔ အျမဲ ႐ွပ္ျပာခတ္ေနတာ၊ တခုခုဆို ခ်က္ခ်င္း အေရးတယူ မလုပ္ပဲ အိေလးဆြဲ ေနတတ္တာ၊ တခါတေလ သူအျပင္သြားလို႔ မုန္႔ေတြ ေစ်းခ်ေနရင္ က်မတို႔အတြက္ ဝယ္လာေလ့႐ိွေပမဲ့ "ဟင္း ကပ္ေစးနဲႀကီး ဒိတ္ေအာက္ခါနီးမုန္႔ေတြ ေစ်းေပါလို႔ ဝယ္လာတာ" လို႔ ဆီလို အေပါက္႐ွာၿပီး အတင္းေျပာေလ့႐ိွပါတယ္။ အမွန္ကေတာ့ အထက္လူဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ သူ႔အေပၚ ခ်ဥ္ေနမိၾကတာပါ။

ဒီလိုနဲ႔ တႏွစ္တခါ လုပ္ေလ့႐ိွတဲ့ ႏွစ္ပတ္လည္ ညစာစားပဲြေလးလုပ္ဖို႔အခ်ိန္ ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ အဲဒီမွာ ဌာနတခုစီက Performance တခုစီနဲ႔ ပါဝင္ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကရမယ္ အေကာင္းဆံုး အဖဲြ႔ ၃ ဖဲြ႕ကို ဆုေပးမယ္ ဆိုပါတယ္။ က်မတို႔ ဌာနက မိန္းကေလးတေယာက္က သူ႔စိတ္ကူးေလးကို ေျပာျပပါတယ္။ Angels နဲ႔ Devils ရန္ေစာင္ အဖြဲ႔ကဲြေနရာက တရားဓမၼသံေၾကာင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရသြားတဲ့ ေအာ္ပရာလို ေတးသ႐ုပ္ေဖာ္ ဇာတ္လမ္းေလးပါ။ အားလံုးက သေဘာတူ တာေၾကာင့္ ဘယ္သူေတြ အိန္ဂ်ယ္၊ ဘယ္သူေတြ ဒီးဗဲလ္ လုပ္မလဲ ေ႐ြးၾကပါတယ္။ ဒီးဗဲလ္က အနက္ေရာင္၊ အိန္ဂ်ယ္က အျဖဴေရာင္ ဝတ္ၾကရမွာပါ။ မိန္းကေလးေတြ အမ်ားစုက ျဖဴလြလြေလး ဝတ္ၿပီး ႏွင္တံေလး ကိုင္ခ်င္ၾကတာပါ။ က်မကေတာ့ ကိုယ့္ဖာသာပဲ လိုလိုခ်င္ခ်င္ ဒီဗဲလ္ လုပ္မယ္လို႔ပဲ ေ႐ြးလိုက္ပါတယ္။ အထူးတလည္ သ႑ာန္လုပ္ သ႐ုပ္တူေနစရာ မလိုေတာ့ေပဘူးေပါ့...:P

အဲဒီမွာ က်မတို႔ အခ်စ္ေတာ္ မန္ေနဂ်ာႀကီးက ဒီဗဲလ္တို႔ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ ဒရက္ကူလာ ေနရာမွာ သူလုပ္မယ္ လို႔ ဆိုလာပါတယ္။ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ က်မတို႔ အမ်ိဳးသမီးထုႀကီး ႏွစ္ေထာင္းအားရ ျဖစ္လိုက္ပံုမ်ား...။ ဇာတ္႐ုပ္နဲ႔ တထပ္တည္း က်လိုက္ေလ ဆိုၿပီးေတာ့ ကြယ္ရာမွာ တဟိဟိ လုပ္ၾကပါေသးတယ္။

က်န္တဲ့ အဖြဲ႔ေတြက ဇာတ္စတိုက္ေနၾကပါၿပီ။ က်မတို႔အဖြဲ႔က လံုးဝ မလႉပ္ေသးပါဘူး။ တဖြဲ႕နဲ႔ တဖြဲ႔ ဘာလုပ္ျပမယ္ ဆိုတာကို လည္း လ်ိဳ႕ဝွက္ထားၾကေသးတာပါ။ မတိုင္ခင္တရက္မွ က်မတို႔ ဇာတ္တိုက္ပါတယ္။ ကေပါက္တိ ကေပါက္ခ်ာပါပဲ။ ပထမဆုကို ကိုရီးယား၊ ဒုတိယဆုကို တ႐ုတ္ နဲ႔ တတိယဆု ကို အိႏၵိယ နဲ႔ ဂ်ပန္ (ထင္ပါရဲ႕) ပူးတြဲ ရသြားၾကပါတယ္။ က်မတို႔အုပ္စုက အေပ်ာ္ေတြပဲ ရလိုက္ပါတယ္။ အထက္လူ အေၾကာင္းကေန ႐ံုး ညစာစားပြဲ အေၾကာင္း ေခ်ာ္ေတာေငါ့ သြားပါတယ္...:P

တေန႔ကမွ က်မရဲ႕ P&G က Ex-colleague တေယာက္နဲ႔ အြန္လိုင္းမွာ ေတြ႔တာနဲ႔ အဲဒီတုန္းက ဓါတ္ပံုေလး တပံု သူပို႔ေပးလို႔ အမွတ္တရ တင္လိုက္ပါတယ္။


က်မတို႔ ဒီးဗဲလ္အုပ္စု နဲ႔ က်မမန္ေနဂ်ာပါ။ သူ႔မ်က္ႏွာက ေသြးစေတြဖ်က္ၿပီး သြားစြယ္အတု ခြၽတ္ထားတာမို႔ ဒရက္ကူလာက အနဲငယ္ ေခ်ာေနတယ္ ထင္ရတာပါ...:P
က်မတို႔ ဒီးဗဲလ္တအုပ္စုလံုးရဲ႕ မ်က္ႏွာမွာ အသဲပံု အနက္ေရာင္နဲ႔ လက္ဖ်ံမွာ လိပ္ျပာပံုတက္တူးေတြ ဆင္တူထိုးထားၾက ပါေသးတယ္။ တကယ့္ အမွတ္တရေလးပါပဲ...:))

သူနဲ႔ အလုပ္လုပ္ရင္း သူ က်မကို ဘယ္လို ကယ္တင္လိုက္တဲ့ အေတြ႔အၾကံဳေလးတခုကို ေနာက္ပို႔စ္မွာ ေရးပါအံုးမယ္။

ကိုရီးယားကား ႐ွည္တယ္ဆိုတာ ဘာဟုတ္ေသးလို႔တုန္း...:P


24 comments:

  1. အထက္လူ အေၾကာင္း ကို ကိုယ္တိုင္ အထက္လူျဖစ္ေတာ့ မွနားလည္တတ္လာမွာပါ။ အဓိက က ေတာ့တာ၀န္ယူမွူပါ။ တာ၀န္ယူခ်င္စိတ္ မရွိတဲ့အထက္လူ နဲ႕အတူအလုပ္တြဲ လုပ္လို႕ကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ အလုပ္ခြင္စိတ္ခ်မ္းသာမွု မ်ိဳး ရွိလာမွာမဟုတ္ပါဘူး။ အမ အထက္လူက သိရသေလာက္ မဆိုးဘူး ပဲ :))

    ReplyDelete
  2. မခ်စ္ၾကည္ အစြယ္တပ္ထားတဲ ့ပံုေလးေရာ ဟိ

    ReplyDelete
  3. i wanna see your photo, let us see

    ReplyDelete
  4. ရုပ္ရွင္ထဲကပံုေတြနဲ႔တူတယ္... ဒါနဲ႔ မမခ်စ္က ဘယ္တေယာက္လဲဟင္...

    ReplyDelete
  5. အမခ်စ္ကေခ်ာသားေနာ္..။ မုန္႔ေကၽြးခ်င္စိတ္ေလးမ်ားေပၚလာမလားလို႔ပါ.။
    အထက္လူကိုေမွ်ာ္ရအံုးမွာေပါ့..။

    ခင္တဲ့
    သဒၶါ

    ReplyDelete
  6. အားလံုးက ငယ္ငယ္ေလးေတြပါပဲေနာ္..
    အေပ်ာ္ေတြ ကူးစက္ေစပါတယ္ မမေရ..။

    ReplyDelete
  7. အလုပ္အေတြ႕အၾကံဳေတြက စိတ္၀င္စားစရာ၊ ေပ်ာ္စရာ

    ReplyDelete
  8. အမခ်စ္ဘယ္တစ္ေယာက္လဲပဲ သိခ်င္တယ္... ေနာက္ဆက္တြဲ တစ္ပုဒ္မွာေဖာ္ျပေပးပါလား...။ ဒီဗယ္အဖြဲ႔အားလံုးေခ်ာၾက၏..။

    ခင္မင္စြာျဖင့္
    မိုးေငြ႔

    ReplyDelete
  9. ဟုတ္တယ္။ ဒီဗယ္အဖြဲ႔အားလံုးေခ်ာၾက၏..

    ReplyDelete
  10. ဟင္း....devil ေတြ႔ရျပီေပါ့ မျမင္မွမျမင္ဖူးတာကို ေတြ႔မယ့္ေတြ႔ေတာ့လည္း ေခ်ာေခ်ာ လွလွေတြပဲ :) တကယ့္ devil ကေရာ အဲလို ေခ်ာလားမသိ...ဟိ ကိုယ့္အစ္မ ကို ပင့္ေပးထားတာ :)

    ခင္တဲ့(ခ်ိဳက်)

    ReplyDelete
  11. ခ်စ္ၾကည္ေအး ေရ

    ဖတ္သြားၿပီေနာ္ ေပ်ာ္စရာႀကီးပါ အတင္း တုတ္ စရာလူရွိမွလည္း ေပ်ာ္စရာရွိေတာ႔ မေပါ႔ ႏို႕မို႕ဆိုရင္ ပ်င္းစရာႀကီး

    ေရႊစင္ဦး

    ReplyDelete
  12. AATO>>ဟုတ္တယ္...သူဟာ လူေကာင္းကေလး တေယာက္ပါ:)

    ဗစ္စ္>>အဲဒီ့ပံုတင္လိုက္ရင္ လာဖတ္ေနက် ပိတ္သတ္ေလး ထြက္ေျပးကုန္ မစိုးလို႔...ဟိ ဟိ :)

    Anonymous>> Yes, I wana see ur photo too, let me see...:)

    သဒၵါ>>အမခ်စ္က ေခ်ာသား မဟုတ္၊ သူ႔အေဖ သမီးပါ...:)

    ညီမျမတ္မြန္>> ဟုတ္တယ္ အမတေယာက္ပဲ ငယ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ထားတာ...:)

    ၿဖိဳးၿဖိဳး စိတ္ဝင္စားဖို႔လည္းေကာင္း၊ ေပ်ာ္စရာလည္းေကာင္း တခါတခါ စိတ္ညစ္ဖို႔လည္း ေကာင္းေပါ့ :)

    ညီမ လသာည>> ဟဲဟဲ ေက်းဇူးစ္ :)

    ေမာင္ေလးခ်ိဳက်>> ပင့္ျခင္းသည္းခံပါ...ေျမႇာက္႐ံု ေျမႇာက္ပါ :)

    ဟုတ္တယ္ မေ႐ႊဇင္ ဒီလိုပဲ မပ်င္းေအာင္ ၾကံဖန္ အတင္းတုတ္ ေနရဒယ္:)

    ပူးေတ၊ မိုးေငြ႔ >>အမခ်စ္က ဘယ္တေယာက္လဲ ဆိုေတာ့ ႏွာေခါင္း ေဒါင္လိုက္၊ ပါးစပ္ ကန္႔လန့္တိုက္ ေနတဲ့ တေယာက္ေလ...သိလား :)

    ReplyDelete
  13. လုပ္ငန္းအေတြ ့အၾကံဳေလးေတြဖတ္ရတာ ဗဟုသုတရပါတယ္။
    ပြဲေလးေတြလုပ္ေတာ့ ဌာနတြင္းရင္းႏွီးမႈရတာေပါ့ေနာ္။

    ReplyDelete
  14. အမခ်စ္
    ဂ်ာဂ်ာၾကီးကို အတင္းတုတ္ျပီး (ၾကိဳးနဲ႕) လွံနဲ႕ခ်ိန္ထားတယ္နဲ႕တူတယ္ (ရုတ္တမ္း မုတ္တမ္းသြားပါတယ္) အထက္လူ ဖိုးသၾကားမင္းမ်ားႏွင့္ နတ္မိမယ္ အေၾကာင္းမ်ား ကို ဆက္ဖတ္ရန္ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနပါမယ့္

    ခင္မင္စြာျဖင့္
    seesein

    ReplyDelete
  15. ေနာက္ဆက္တြဲအထက္လူေတြကိုေစာင့္ေမွ်ာ္လ်က္ပါ အမေရ...။
    ဖတ္လို့အေတာ္ကိုေကာင္းပါတယ္။

    ReplyDelete
  16. အစ္မလုပ္ငန္းခြင္က အနည္းငယ္ေတာ႕ စိတ္ဖိစီးမႈရွိေပမဲ႕
    ျခံဳၾကည္႕ရင္ေတာ႕ အညာေစာင္ အဲေလ
    ေပ်ာ္စရာ လုပ္ငန္းခြင္ေလးပါဘဲ...
    အားက်စရာ

    ReplyDelete
  17. အမခ်စ္ၾကည္ေရးလိုက္ရင္ ဘာေရးေရး ေပ်ာ္စရာေလးနဲ႔ ဖတ္လို႔ ေကာင္းတယ္... ကိုးရီးယားကား ဘယ္ေလာက္ရွည္ရွည္ ေစာင့္ဖတ္ေနပါ့မယ္...
    း-)

    ReplyDelete
  18. တုိ႔အစ္မက မုိက္လွခ်ည္လား :P

    ReplyDelete
  19. အက်ီ အမဲေလးနဲ႕ ေခါင္းမွာ ခ်ိဳ အနီေလးနဲ႕ ကိုရီးယားမေလးလို လွေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို လာၾကည့္တယ္... း))

    ReplyDelete
  20. HAR HAR I SEE U MA MA :))

    ReplyDelete
  21. သိတ္လွ. အေစာကတညး္က အဲဒီတစ္ေယာက္လုိ႕ဘဲ မွန္းထားတာ။

    ReplyDelete
  22. သရဲမေတြက ဥစၥာေစာင့္မလို ရုပ္ေျပာင္းထားတာကိုး..
    ေနမေကာင္းလို႔ အိမ္မလည္နိုင္ေသးဘူး

    ReplyDelete
  23. အားပါး ငါ့အစ္မက လန္ထြက္ေနပါလား (ဒါနဲ႕ စကားမစပ္ ဒရက္ကူလာေလးက ေခ်ာတယ္ေနာ္ ဟီးးးးးး)

    ဂ်င္းစုတ္ေလး

    ReplyDelete
  24. သရဲ မမေတြကုိအခုမွလာၾကည္႔သြားျပီး အထက္လူကုိေမာ႔ၾကည္႔သြားတယ္ အြာာာားးး နည္းတာၾကီးမဟုတ္ဖူး အထက္လူၾကီးေျပာပါတယ္ း)
    လစ္မွ း) ဟိ

    ReplyDelete

ေကာ္မန္႔မ်ားအတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ထင္ျမင္ခံစားရသလိုသာ ေရးခဲ့ပါရွင္

ကိုုယ္ ခ်စ္တဲ့ကဗ်ာ

ႏွင္းေတြ တကယ္ရွိခဲ့ဖူးတယ္

ႏွင္းေတြဘယ္တုန္းကမွ မက်တဲ့ၿမိဳ႕မွာ ကြၽန္မေနတယ္ ျဖစ္ႏိူင္တာမျဖစ္ႏိူင္တာ ကြၽန္မ မပိုင္တဲ့အရာ ေမွ်ာ္လင့္တတ္ရံုပါ... အဲဒီမနက္ လက္ဘက္ရည္ဝိုင္းကအထ...