Monday, June 7, 2010

ဒံုရင္း

က်မ ေနာက္ဆံုး တရားရိပ္သာ ဝင္ခဲ့တာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေဖေဖာ္ဝါရီလကပါ။ ရိပ္သာကထြက္လာၿပီး တလ၊ ႏွစ္လေလာက္အထိေတာ့ အေျခအေနက မဆိုးလွဘူး။ အိမ္မွာ လမ္းေလွ်ာက္တာေလး ကအစ ဘယ္လွမ္းတယ္၊ ညာလွမ္းတယ္ နဲ႔ အလိုလို မွတ္ၿပီးသား။ တံခါးဖြင့္တာ၊ တခုခု ထိကိုင္ ျပန္ရင္လည္း ထိတယ္၊ သိတယ္ နဲ႔ စိတ္အသိေလးက အလိုလို ညႊတ္ၿပီးသား။ ဒီေနရာမွာ တခု ေျပာခ်င္တာက လွမ္းတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ထိတာပဲျဖစ္ျဖစ္ စကားလံုးေတြ တင္ၿပီးမွတ္ေနရင္ သတိ ပ႒ာန္ဆိုတဲ့ သမာဓိကိုပဲ ရေစၿပီး ဝိပႆနာဉာဏ္ မျဖစ္ေစပါဘူး။ လွမ္းတဲ့အခါ ျဖစ္ေပၚတဲ့၊ ထိတဲ့အခါ သိလိုက္တဲ့ ခံစားသိစိတ္ကေလး အေပၚကို၊ နာမ္-႐ုပ္ေတြ ရဲ႕ အေျပာင္းအလဲ အေပၚကို သတိေလးနဲ႔ စိတ္ညႊတ္ၿပီး အသိအမွတ္ျပဳ မွတ္ေန႐ံုပါ။ ထားပါေလ က်မ အဓိက ေျပာခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာက အဲဒီအပိုင္း မဟုတ္ပါဘူး။ ျဖစ္တတ္တဲ့ သဘာဝကို ကိုယ္ေတြ႔နဲ႔ ယွဥ္ၿပီး ေျပာခ်င္တာေလး ႐ိွလို႔ပါ။

ေျပာခဲ့သလိုပဲ ပထမ တလ-ႏွစ္လေတာ့ အေတာ္ကို ဟုတ္ေနတာ။ မနက္ဆို ၆နာရီထ၊ ႐ံုးမသြားခင္ ၄၅မိနစ္ တရားမွတ္၊ ညဆို လည္း မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ အလုပ္ေပး တရားေခြ တနာရီ နာၿပီးမွ အိပ္ရာဝင္...အဲဒါ က်မ ေန႔စဥ္ ျပဳေနက်ပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္သာသိသမို႔ အခ်ီးမြမ္း မေစာခ်င္ေသးဘူး။ ထင္ထားတဲ့ အတိုင္းပါပဲ ၂လေက်ာ္ေလာက္လည္း႐ိွ လာေရာ အက်င့္စပ်က္ေတာ့တာပဲ။

မနက္ ၆နာရီ ႏိႈးစက္ျမည္လာၿပီဆိုရင္ ကိုယ့္မႏိႈးသလိုပဲ အသာေလးပိတ္၊ ျပန္အိပ္။ ၆နာရီခဲြ မထေသးဘူး...ညက ဘေလာ့ဂ္ ၾကည့္တာ၊ ဖတ္တာ ေနာက္က်တယ္ အိပ္ေရးမဝေသးဘူး၊ ေတာ္ၾကာ အလုပ္ထဲ ေခါင္းမူးေနမယ္ အိပ္အံုးမွ၊ ၇နာရီ...နံရံက နာရီကို မ်က္လံုးေလးတဖက္ ထဲ ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္းဖြင့္ၿပီး ေစြၾကည့္တယ္၊ ႏိူးသြားမစုိးလို႔...ေျဖးေျဖးေလးပဲ...ကိုယ့္ကိုယ္ကို သနားတယ္၊ မ်က္တြင္းေဟာက္ပက္နဲ႔ ...မျဖစ္ေသးပါဘူး ခဏေမွးအံုးမွ။ ၇နာရီခဲြ ...အရင္ကလို ႏိူးၿပီ ႏိူးၿပီ လို႔မွတ္ရင္း ဒီ႐ုပ္ခႏၶာႀကီး အိုးစားမကဲြေသးပါလားလို႔ အသိနဲ႔ မမွတ္ႏိူင္ေတာ့ဘူး၊ ဝုန္းကနဲ ကုန္းထတယ္။

မ်က္ႏွာသစ္၊ သြားတိုက္၊ ေရမိုးခ်ိဳးတာေတြက ၁၅ မိနစ္၊ အဝတ္စားလဲ၊ အလွျပင္ခ်ိန္က ၁၀မိနစ္... ဆိုေတာ့ ၈နာရီထိုးဖို႔ ၅မိနစ္အလိုမွာ က်မ ႐ံုးသြားဖို႔ အဆင္သင့္ျဖစ္ၿပီ။ တရားမွတ္ဖို႔ အခ်ိန္မရ ေတာ့ေပမဲ့ ႐ံုးဖယ္ရီႀကိဳမဲ့ေနရာအသြား လမ္းမွာ ေျခလွမ္းတိုင္း အသိေလးနဲ႔ မွတ္ႏိူင္တာပဲ ဘုရားစင္ေ႐ွ႕ထိုင္မွတ္မွ မဟုတ္ပါဘူးေလ...အဲသလို ဆင္ေျခေလးနဲ႔ ကိုယ့္ဖာသာ အေတာ္ အဆင္ေျပေနေတာ့တာပဲ။ ဘယ္လွမ္းတယ္၊ ညာလွမ္းတယ္....ဒီေန႔ေတာ့ ႐ံုးေရာက္ ရင္ ဟိုကပ္စတမ္မာဆီက အေႂကြးေတာင္းရအံုးမယ္ ဒီလူေတြဟာ အၿမဲပဲ အေတာင္းေစာင့္ ေနေတာ့တာ...အဲ...ေတြးတယ္ ေတြးတယ္... ဘယ္လွမ္း တယ္ ညာလွမ္းတယ္...။

ဟယ္...ငါတင္ထားတဲ့ စာရင္းေတြ မန္ေနဂ်ာ လက္မွတ္မထိုးေပးေသးပါလား...ေျပာလိုက္ ရင္ျဖင့္ စာ႐ြက္စာတမ္းေတြ စားပဲြ ေပၚ အိပ္မေနေစနဲ႔ လုပ္စရာ႐ိွတာလုပ္၊ ကိုယ့္စားပဲြေပၚမွာ အမ်ားဆံုး တရက္ပဲၾကာပါေစ ဘာညာနဲ႔ သူ႔စားပြဲေပၚတင္ထားတာျဖင့္ ႏွစ္ရက္႐ိွေနၿပီ ဟင္း...ခက္တယ္ ဒီမန္ေနဂ်ာနဲ႔ အလုပ္လုပ္ရတာ...အဲ...ေတြးတယ္ ေတြးတယ္ ... ဘယ္လွမ္းတယ္ ညာလွမ္းတယ္...။

ဒီေန႔ ေန႔လည္ ဘာစားရမလဲ တေန႔တေန႔ အဲဒါကလည္း အလုပ္တခု၊ ၾကာေတာ႔လည္း အဲဒီ ႐ံုးကန္တင္းန္က ဟာေတြ မစား ခ်င္ေတာ့ဘူး...အို စိတ္ပါပဲေလ...အဓိက ဗိုက္ျပည့္ဖို႔ပဲဟာ... အဲ...ေတြးတယ္ ေတြးတယ္... ဘယ္လွမ္းတယ္ ညာလွမ္းတယ္...။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ႐ံုးေရာက္သြား တယ္။ မွတ္တာထက္ အေတြးေတြ ထြက္တာက မ်ားေနတာ...။ တကယ္ဆို အေတြးကလည္း ႐ႉကြက္တခုပါပဲ ဒါေပမဲ့ သမာဓိအရေႏွးၿပီး စိတ္စုစည္းမႈအား ေလ်ာ့က်ေစတာေပါ့။

႐ံုးေရာက္ေတာ့ မနက္၈ခဲြက ညေန၆နာရီဆိုတာ စိန္ေဗဒါဆိုင္းဝိုင္း တီးတာကမွ လက္အားအံုးမယ္။ ေန႔လည္စာစားခ်ိန္ ခဏ ေတာ့ ေန႔လည္စာစားရင္း ဘေလာ့ဂ္ေလး ဘာေလးျမည္းခြင့္ရတယ္။ ညေနဘက္ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့လည္း ခါတိုင္းလို မိုးကုတ္ အလုပ္ေပးတရားမနာႏိူင္ပဲ ဘေလာ႔ဂ္ အလုပ္ေပးတရားနာေနမိတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ ထြက္ေပါက္မ႐ိွတဲ့ စက္ဝိုင္းတခုထဲ အလိုက္သင့္ လည္ပတ္ စီးေမ်ာေနျပန္တယ္။

မႏွစ္က အိႏိၵယမွာ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားတဲ့ ဆရာေတာ္ ဥဴးပုညနႏၵ တရားေလး သတိရလို႔ ေျပာျပအံုးမယ္။ တိုက္ဆိုင္လြန္းလို႔ပါ။ ေခြးတေကာင္ဟာ အပင္ေအာက္ ခပ္လွမ္းလွမ္းကေန ေမာ့ၾကည့္ရင္း အပြင့္ နီနီရဲရဲေတြကို အသားဟင္းတုံး စားစရာေတြမွတ္ၿပီး တေမွ်ာ္ေမွ်ာ္ ျဖစ္ေနသတဲ့။ အပင္ေအာက္ေရာက္လို႔ အနီးကပ္ ျမင္ရမွသာ စားရတဲ့ အသားတံုးမဟုတ္မွန္း သိသတဲ့။

က်မတို႔လည္း ဘာထူးလို႔တုန္း ...ေလာကီေရးရာ ကာမဂုဏ္ အာ႐ံုေတြေနာက္ အသား ဟင္းတုံး အမွတ္နဲ႔ တေကာက္ေကာက္ လိုက္ေနလိုက္ ၾကတာ၊ ေရေရရာရာ တရားသေဘာ ေလးနဲ႔ ဆင္ျခင္လို႔ အမွန္အတိုင္း ျမင္ေလမွ ဪ... တေကာက္ေကာက္ လိုက္စရာ မဟုတ္ပါ လားလို႔ တဒဂၤ သိၾကျပန္တယ္။ ဒါလည္းပဲ ခဏပါပဲေလ...ေဝးသြားျပန္ေတာ႔ အပြင့္နီနီရဲရဲေတြ အသားတံုး ထင္မွတ္တဲ့ ေခြးလိုပဲ ကာမဂုဏ္ အာ႐ံုေတြေနာက္ တေကာက္ေကာက္ လိုက္ၾကျပန္သတဲ့။ အဲသလို ဆရာေတာ္က အမွတ္မ႐ိွတဲ့ေခြးနဲ႔ ရက္ရက္စက္စက္ ပံုႏႈိင္းျပပါတယ္။ အင္း...ဒါလည္းပဲ မနာ ႏိူင္ျပန္ပါဘူး။

ကိုယ့္ဖာသာကုိယ္ေတာ့ သိေနတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း က်ည္ေတာက္ အၿမဲစြပ္မထားႏိူင္ေတာ့ အၿမီးကျပန္ေကာက္ၿမဲ.... အခုေတာ့လည္း ဒံုရင္းက ဒံုရင္းပါပဲေလ...


25 comments:

Vista said...

ႀကိဳက္လုိက္တာ ဖတ္ရတာ...ဒီေလာက္သိေနရင္ေတာင္မဆိုးေသးဘူး မခ်စ္ၾကည္ ။ တစ္ခ်ိဳ ့ေတြကေတာ့ဘာကိုမွ မသိနိုင္ေသးတာ။ တစ္ျဖည္းျဖည္းအေလ့အက်င့္ရလာမွာပါ။ ခ်ီးက်ဳးပါတယ္။

ဇြန္မိုးစက္ said...

ဟုတ္တယ္မ.. ဇြန္လည္း အတူတူပဲ။ း(

မိုးေငြ႔...... said...

အမပိုိ႔စ္ေလးေကာင္းတယ္ ဆန္႔က်င္ဘက္ေလးကို တျပိဳင္တည္းျပထားတာ ပုထုဇဥ္သေဘာသဘာကို ျမင္ေအာင္ျပထားတာေကာင္းတယ္...။


ခင္မင္စြာျဖင့္
မိုးေငြ႔

ကလူသစ္ said...

ဒီေလာက္ေတာင္ သိေနမွေတာ႔ ပါမန္႔နမ္႔မယ္သီလရွင္လုပ္ေနပါလား။ သာဓု သာဓု ၾကိဳေခၚသြားတယ္။ ျမန္ျမန္၀တ္ေနာ္။ သာဓုေတြ အလဟသျဖစ္ကုန္မယ္။

ခ်စ္ၾကည္ေအး said...

ဗစ္စ္ေရ...ေက်းဇူး ညီမေလး...နဲနဲေလးသိေနတာ ပိုဆိုးတယ္ဟ...

ညီမဇြန္ သိေနတယ္ေလ တူတူေတြပဲဆိုတာ...

ညီမ မိုးေငြ႔ ပုထုဇဥ္ ဆိုေတာ့လည္း ကိုယ့္ပံုတူ ကိုယ္ေရးေတာ့ အ႐ုပ္ထင္တာေပါ့ ညီမရယ္...

ကလူသစ္ စဥ္းစဥ္းစားစားေျပာေနာ္...အိမ္ကလူႀကီး ကလူသစ္တာဝန္ ျဖစ္သြားမယ္ ဟြန္းးး

Anonymous said...

တခါလာလဲ မဲျပာပုဆိုး
ဘုရား တရား ရိပ္သာ ေယာဂီ
ကိုယ္ေကာင္းေၾကာင္း သူမ်ားမေကာင္းေၾကာင္း
ကိုယ္ေတာ္ေၾကာင္း ေယာက်ၤားကိုႏိုင္ေၾကာင္း
ကိုယ္ရည္ေသြးတာေတြ ေလွ်ာ့ေစခ်င္
ရိုးသားမႈသာ ဂုဏ္ယူစရာ

Mon Petit Avatar said...

Well, here I am, reading blog, watching movies and series, and pretending not to have time to listen to dhamma.

mg lay said...

ဘာတဲ့ ဘေလာ့အလုပ္ေပးတရားတဲ့လား၊ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတဲ့စကားလံုးေလး။
အဲ့ဒီ အလုပ္ေပးတရားေလး မွန္မွန္ေလးလုပ္ႏိုင္ပါေစဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္တို့လည္း မွန္မွန္ေလး လာလည္ပါ့မယ္။

ခ်စ္ၾကည္ေအး said...

MPA :Yes, we all are..u r not alone :)

ေက်းဇူးပါ ေမာင္ေလးေရ...အၿမဲလာဖတ္တာ ေက်းဇူးပါ၊ အမလည္း အၿမဲေရးႏိူင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါမယ္...:)

sosegado said...

ကံ ဥာဏ္ ဝိရိယ ေနာက္ဆုံး ပါရမီျဖည့္ဘုိ႔လုိတယ္၊ ပါရမီျဖည့္တဲ့သူႀကီးေရ… ဒုံရင္းကေနနဲနဲတက္ေအာင္…..

ဝက္ဝံေလး said...

အဟီးးး အမည္မသိရယ္ ေျပာလဲေျပာခ်င္ေသးတယ္ ဟဟဟဟ အမည္ေလးဘာေလး ထည္႕ေျပာေပါ႕ ဟားဟားးးးးးးးးးးး ဖဲ႕ခ်င္ရင္ တုိက္ရုိက္ဖဲ႕ ခုိးေၾကာင္ခုိးဝွက္ မလုပ္နဲ႕ ဟားးးးး
----
အဲ မခ်စ္ ေဒါသမထြက္နဲ႕ အလကား ပုဆုိးၾကားက လက္သီးျပေနတာ ဟြင္းးးးးးးး လူေတြခက္တယ္ ခက္တယ္
အမ ကမွ ရိပ္သာကျပန္လာပီးေတာ႕ မွတ္ႏိုင္ေသးတယ္ ဝက္တုိ႕မ်ား ရိပ္သာကထြက္ အိမ္ေရာက္ပီဆုိတာနဲ႕ အပီ အိပ္ေတာ႕တာ ဟားဟားးးးးးး ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မရယ္ တခါေလး မွတ္ႏိုင္ တခါေပါ႕ ေနာ္႕ ဟီးးးးး ဆရာ လုပ္တယ္ မထင္ပါနဲ႕ေညာ္

ခ်စ္ၾကည္ေအး said...

ကိုတည္ၿငိမ္ကလည္း ဒံုရင္းပါလို႔ ဝန္ခံေနတဲ့ဟာကို...:)

ဝက္ဝက္ေရ...ေက်းဇူးတင္တယ္ ဝက္ကေလးက သိတ္အားကိုးရတာပဲ...ဒါ့ေၾကာင့္ ခ်စ္ရတာ...ခြိခိြ :)

ကိုေဇာ္ said...

အမ ေျပာတဲ႔ အေၾကာင္းအရာေလးက ျမင္သာ ထင္သာ ရွိလိုက္တာ. . ဟိဟိ.။ ခိုင္းႏိႈင္းထားတာေလးေတြကလည္း မိုက္တယ္။ ေအာက္က စကားပံုကို က်ေနာ္က ဒီလို ေျပာင္းမယ္ဗ်ာ။

“ ကပၸလီမ ဆံပင္ေမႊး ” လို႔. . . .
သူကလည္း ဆြဲထားတုန္း ခဏပဲ ေျဖာင္႔တာေလ. .
ျပီးရင္ေတာ႔ ေကာက္ေကာက္ေလးက ေကြးေကြးေလးပါပဲ။

---------
မေနႏိုင္လို႔ ေျပာဦးမယ္။
အမည္မဲ႔ ေနတာ ဆိုေတာ႔ မိဘက မေပးထားတာလား။
မိဘ မရွိတာလား။
ဒီလိုပဲ သူမ်ားေနရာေတြမွာ ေလွ်ာက္လိုက္ေရးရလား။
ကိုယ္႔ရဲ႕ အျပဳအမူက မိဘေတြကို ထိခိုက္ေစတယ္။
( အမကိုေတာ႔ ေဆာရီး )

ေမာင္ဘႀကိဳင္ said...

အစ္မပို႔စ္ေလးေကာင္းတယ္
အစ္မ အပြတ္ခံေနရျပီလား ဟိဟိ
ကုိေဇာ္က ကပၸလီမ ဆုိလုိ႔ ဒီေန႔လွည္းတန္းေစ်းနားမွာ လူေတြရႈပ္ရွက္ခတ္ကုန္တယ္ကပၸလီမ မိန္းကေလးေခ်ာေခ်ာေလး ေလးေယာက္ေလာက္ကုိ ဆက္တုိက္ ပါးရုိက္သြားလို႔တဲ႔ တကယ္တကယ္ ေတြ႕တယ္ ရဲစခန္းေခၚသြားတာ ျမန္မာမေတြအားလုံးကုိပါးရုိက္မယ္ဆုိပါလား ျမန္မာလိုလည္းေျပာတတ္တယ္ ဇတ္လမ္းအစက အထည္ဆုိင္က ကေလးမ က သူ႔လက္ညိဳးထုိးရယ္ရာ ကစတယ္ဆုိလား လားလား အရုိက္ခံလုိက္ရတဲ႔ ေကာင္မေလးေတြက ေခ်ာေခ်ာေလးေတြဗ်

ကုိပိန္ said...

ႏွစ္လစာ မဆုိးပါဘူး။
ႏွစ္လၾကာ ဒုံရင္း၊
ဒုံရင္း ဒုံရင္း၊
....စာ ဒုံရင္း၊
....ၾကာ ဒုံရင္း၊
ဒုံရင္း ဒုံရင္း၊
.........။

ေရႊရတုမွတ္တမ္း said...

Left...right...left..right...
အမွတ္ေလးနဲ႔ ဘေလာ့လည္ေနတာ...
ဒံုရင္း..ဆိုတာ ဇြဲကပင္ေတာင္ အေနာက္ဖက္(west) နယ္...
ခလို(ခေလာက္နို႔) ဆိုတာ ဇြဲကပင္ေတာင္ အေရွ႕(east) ဖက္နယ္..

ေယာနက္သန္ said...

မသိဘဲ သာယာေနတာထက္္စာရင္ စြန္႕ခြာစရာေတြလို႕ ေတြးမိတာဟာ ေကာင္းေသာ ေတြးမိျခင္းလို႕ထင္ပါတယ္။

SHWE ZIN U said...

ခ်စ္ၾကည္ေအး ေရ

ေရႊစင္ဦး လည္း ေကာက္ေကာက္ ေလးဘဲ ခဏေနေတာ႔ ဒံုရင္းဘဲ

ကဲပါေလ စိတ္ထဲမွာ အသိေလး ရွိေနတာကိုက မဆိုးဘူးလို႕ သတ္မွတ္ရမွာဘဲ

ေရႊစင္ဦး

အင္ၾကင္းသန္႕ said...

မီးက ငယ္ငယ္ေလး ခ်ိေတးဒယ္.... ဒါေဒြနဲ႕ ေ၀းဒယ္ ....ဘေလာ့ အလုပ္ေပးတရားပဲ နာေတာ့မယ္.....က်ည္ေတာက္လာမစြပ္ေပးနဲ႕ေနာ္.... အဟိ (ဇြတ္ကုိ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ၿပန္သြားပါဒယ္။ )

Anonymous said...

ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ထဲမွာ ရွိေနတာကိုက ေက်းဇူးတင္စရာပါ
ဒံုရင္းကေတာ့ ဒံုရင္းဘဲေလ လုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ အေကာင္းဆံုးလုပ္နိုင္တယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕အားလံုးသည္ ပုထုဇဥ္မ်ားျဖစ္ၾကပါသည္ ပုထုဇဥ္ပီသစြာျဖင့္ ဘေလာ့လည္ ျပီး အဆိုးအေကာင္းမ်ားအားလံုးကို ဖတ္ရႈပါမည္ ေရးသားေပးၾကေသာ ဘေလာ့ဂါ ေဒၚမယ္ခ်စ္ႏွင့္တကြ မအားတဲ့ၾကားမွာ ေရးသားေပးၾကကုန္ေသာ အားလံုးေသာ ဘေလာ့ဂါအေပါင္းတို႕ကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း.....

ခင္တဲ့
seesein

ညီမေလး said...

မွန္လိုက္ေလ မမခ်စ္ၾကည္ေအးရယ္... မွန္လိုက္ေလ။။။
ဟင္းးးးးးးးးး ဒံုရင္းကို မေက်ာ္လြန္ႏိူင္ေသး၍ ......(သက္ျပင္းခပ္ျပင္းျပင္း တခ်က္ခ်သြား၏)

ျမစ္က်ဳိးအင္း said...

ေရာက္တယ္
ဖတ္တယ္
မန္႔တယ္
ျပန္တယ္
ဒါလည္း ဘေလာ့ေလာကက ဒံုရင္း တရားသေဘာမ်ားလား မသိဘူးအမေရ း)

~ဏီလင္းညိဳ~ said...

မႀကီးေအးေရ.......

ဒီလိုပဲေနာ္......
လည္ေနၾကတာ.......
လံုးလည္ခ်ာလည္လိုက္ရင္း......ခ်ာလပတ္ကိုလည္ေနေတာ့တာပါပဲ......။
ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း...... ဒံုရင္းဆိုတာ......ဟုတ္ပ........း((
(အိမ္ေျပာင္းသြားတာ......မိုက္မွမိုက္.......း))

ခင္မင္တဲ့
ဏီလင္းညိဳ

သဒၶါလိႈင္း said...

အမခ်စ္ေရ..
တရားသေဘာအရသိေနေပမဲ့လည္းမလုပ္ႏိုင္ဘူးေနာ္..။
အင္း.......ဘယ္ေတာ့မ်ားမွလုပ္ႏိုင္လိမ့္မလဲ...

ခင္တဲ့
သဒၶါ

T T Sweet said...

အၾကည္ေရးတာေလး ဖတ္လို႕ေကာင္းလိုက္တာ ... မွန္လိုက္တာ ...

ဘေလာ႔ဂ္ အလုပ္ေပးတရားနာေနမိတယ္။ ဆိုေတာ႔ အသံထြက္ေအာင္ကို ရယ္သြားတယ္...

Post a Comment

ေကာ္မန္႔မ်ားအတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ထင္ျမင္ခံစားရသလိုသာ ေရးခဲ့ပါရွင္